Het HondenForum

Wij twijfelde ontzettend bij het nemen van een hond,
ik had hiervoor een rottweiler en een labrador, en ook al was de labrador een echte goedzak,
en leuke gezinshond was ik verlieft geworden op de rottweiler,
Mijn partner had veel vuilnisbakken rassen gehad, en wou graag een Herder,
na wat info opgezocht te hebben leek me dat ook erg leuk.. dus we gingen op zoek naar een hond,
en toen zagen we het snel 11 pups..
moeder was een Mechelse herder x rottweiler en de vader was een Mechelse herder x labrador,
beide waak en gezinshonden op een boerderij, nou dat was hem! dat kon niet anders!
hoe groot is de kans dat je deze rassen gemengd zie op het moment dat je gaat kijken voor een hond!
Na een aantal weken merkte we wat een pittig ding dit was.
absoluut niet wat wij gewend waren, en hoe ouder hij werd,
hoe meer zijn karakter van de mechelaar naar boven kwam. hij was erg onzeker..
En eerlijk is eerlijk wij hadden geen idee hoe wij het juist moesten aanpakken
op het moment dat wij naar buiten gingen, en hij gefixeerd raakt op ons zoontje (hij greep hem bij de mouw)
niet hard maar zachtjes, elke keer als mijn zoontje huppelde, sprong, of rende, of voor ons uit liep..
wat was dat toch hij was pas 10 weken toen hij dat gedrag vertoonde.. dat gedrag bleef,
en kon zo weken tot maanden weg zijn, en ineens was het er dubbel en dwars terug, je schrok je rot.
ook als er een vreemde me zoontje helpt overeind te komen wanneer hij viel, dan was het blaffen, en wou hij er bovenop springen..
en ja hoor me zoontje corrigeren..
(alsof hij me zoon strafte dat hij viel)
.
wat nou als hij een keer harder bijt.. wat nou als hij mis grijpt..
maar hij kon maar geen rust in zijn donder krijgen, en kon niet rustig in de woonkamer liggen tenzij hij een bot had..
we snapte er niks van, we gingen trainen met hem, en het ging zo goed, en hij had voor alles een dikke 10, wat was ik trots,
en wat kwam er weer een rust in het huis! hij deed het super in huis, en buitenshuis! 5 weken duurde het tot we door mochten met de vervolg cursus..
een week van te voren.. brak hij een teen en moest 6 tot 8 weken rust houden! en in die 11 tot 13 weken werd het gedrag maar erger,
hij werd te waaks buiten, blafte naar mensen vooral allochtonen, me zoontje viel, en ja hoor Jack wou er weer bovenop..
en nu bleef het zich aanhouden, en in huis werd hij drukker als ooit te voren,
en kon denkwerk en spelletjes doen wat ik wou maar rustig liggen wou die niet, ik moest hem een time out geven in de bench,
wat was het nou, wat wij fout deden? De hondenschool opgebeld, (gedragstherapeute) en dagelijks aan de telefoon gezeten, privé les gehad..
wat blijkt hij heeft zichzelf zoveel taken opgelegd, dat hij geen rust meer kan creëren,
en hij liet tegenstrijdig gedrag zien (dominant/ onderdanig) deze lagen heel dicht bij elkaar,
Hij denkt dat hij mij moet beschermen, me zoontje moet beschermen, me partner moet beschermen,
het huis moet beschermen, en alleen in de bench komt hij tot rust, want naast in huis ijsberen,
zocht hij ook constant dingen om te pakken, van tafel, aanrecht, kastje, of hij beet of krapte in de bank,
om aandacht te krijgen, en ja hij krijgt echt wel aandacht hier, maar hij wist gewoon niet meer wat hij met zichzelf moest..
en dan waren wij die op zijn nek zaten, nee Jack foei jack, laag jack, (nee dit doen wij niet meer) maar oh wat raakte je gefrustreerd..
je kon gewoon niet op de bank zitten, terwijl je hond in los in de woonkamer loopt..
Hij greep mijn zoontje bij de arm, om hem te corrigeren, ja de hond corrigeerde me zoontje,
pakte ik hem bij zijn halsband, probeerde hij uit alle macht mijn mouw te pakken om mij weer te corrigeren..

We zijn terug bij de basis om hem duidelijk te maken, dat wij de baas zijn, wij onszelf kunnen beschermen.. en ook al gaat het ietsjes beter
in huis (rustiger wanneer wij zijn eten geven, minder blaffen, minder op de aanrecht of kastjes spingen)
kan hij nog steeds niet rustig op de grond liggen (ja met een bot) of een flinke wandeling maken met mijn zoontje en de hond..
en al helemaal niet als mijn partner dan ook nog eens mee is.. (hij raakt zo overprikkeld lijkt wel, en het kan ook ineens gebeuren, of al gebeuren
op het moment dat je naar buiten wilt,

Ook is hij erg angstig voor nieuwere plekken (hoevaak ik hem vanaf dag 1 ook ergens mee naar toe nam), nieuwe mensen, of een vreemde route..


Hij is pas bijna 10 maanden.. dus nog erg jong..
Herkent iemand dit? of misschien heeft iemand een tip wat misschien net het ene zetje kan geven? wat de trainer niet kan geven?

Dit gaat een geweldige hond worden, waaks, intelligent weliswaar met een eigen willetje. Een super hond mits goed begeleid, Want pittig is ze zeker. Als Mallinois on line is hoor je er zeker meer over. Heeft veel ervaring met Mechelse herders.
Naar allochtonen blaffen doen mijn honden ook. Waarom heb ik echter geen antwoord op.

Wolfsblut schreef:Dit gaat een geweldige hond worden, waaks, intelligent weliswaar met een eigen willetje. Een super hond mits goed begeleid, Want pittig is ze zeker. Als Mallinois on line is hoor je er zeker meer over. Heeft veel ervaring met Mechelse herders.
Naar allochtonen blaffen doen mijn honden ook. Waarom heb ik echter geen antwoord op.

Dankje voor je reactie, fijn om te horen zeker, Het klinkt zo ver weg, ik ben bereid om alles er voor te doen.. ik snap alleen deze trekjes niet, van de rotti en labrador herken ik het niet (al moet ik zeggen dat ik rotti amper erin terug zie, en de labrador al helemaal niet) Ik heb de basiscursus gevolgd.. ik wil ook super graag de vervolg en wat erop volgt doen,
de trainer wil alleen eerst die onzekerheid, en dat tegenstrijdig gedrag van onderdanig/dominant uit de weg ruimen voordat we ons in andere dingen gaan storten..
ik denk ook zeker dat het een werk hond is, en ipo of knpv, of gewoon speuren iets voor hem zal zijn ik denk dat hij dan ook veel meer voldaan zal zijn (speuren doen we wel zelf regelmatig als we flink stuk gaan wandelen).. maar ook voor sporten, moeten we die angst en onzekerheid eruit hebben..

Ik hoop alleen zo dat voor ons maar ook voor hem zelf hij die rust kan vinden..
Bedoel hele dag herderen, en dingen zoeken (wat niet mag) is voor hem ook geen lolletje..
het zal zo'n hoop frustratie, en onrust weg nemen..

Nou ben ik wel lid van de facebook pagina Mechelse herders, en nadat ik mijn verhaal deed kwamen er toch 5 andere mensen naar boven die het oh zo herkennen, alleen niet in deze mate..

Ik denk dat je het niet op de mechelse herder moet gooien maar bij jezelf moet zoeken. Wat doe je met hem? Weet hij wat je WEL wil of heet hij al Foei en denkt hij dat nee aandacht op gaat leveren? Dan moet je 10 stappen terug doen en opnieuw beginnen. Hij is dan weer pup en weet niks en jij begint bij stap 1. Vertrouwen krijgen. Dan ga je zorgen dat hij genoeg echte beweging krijgt. Daarna kun je hem gaan trainen. Zit! Goed zoooooo. Kijk eens of hij wil apporteren. Zwemmen en apporteren is ook prima. Dan geef je hem meer en meer structuur. Verwacht weinig. Hij is mentaal nog een baby. Dat corrigeren door je kindje en jou bij de mouw of arm te pakken is heel typisch labrador en herder gedrag. Werkhonden pakken bij opwinding graag iets in de bek. Wat vindt hij er van om iets mee te dragen met wandelen? Dat kan heel goed helpen.

Hij is een actieve puber met hormonen, energie voor 10 en net als een mensenpuber zoekt hij grenzen op. Jij gaat liefdevolle geduldige en correcte sturing geven en dan wordt je hond vanzelf weer leuk.

Zorg in elk geval dat hij echt krijgt wat hij nodig heeft. Daarna ben jij aan de beurt met je regels en verwachtingen. Je mag niks verwachten van deze hond als hij nog niet flink en veel gerend en gespeeld heeft. Dat is nog teveel gevraagd.

Angstgedrag kan ook komen door gebrek aan ervaring in de jeugd. Bv te lang in een stal gehouden en niet van het erf geweest zijn kan een rol spelen. Ik ken twee honden van de boerderij en allebei vind ik ze veel onzekerder dan hondjes geboren in huis bij een druk gezin.

De labrador en rottweiler hebben die mechelaar helemaal weggedrukt. Je hond is wel een pure werkhond kwa achtergrond. Dat komt nu door en daar heb je last van. Niet het mechelse herder bloed. Een jonge labrador x rottweiler is net zo goed druk en onverzadigbare onverzadigbaar.

laeken schreef:Ik denk dat je het niet op de mechelse herder moet gooien maar bij jezelf moet zoeken. Wat doe je met hem? Weet hij wat je WEL wil of heet hij al Foei en denkt hij dat nee aandacht op gaat leveren? Dan moet je 10 stappen terug doen en opnieuw beginnen. Hij is dan weer pup en weet niks en jij begint bij stap 1. Vertrouwen krijgen. Dan ga je zorgen dat hij genoeg echte beweging krijgt. Daarna kun je hem gaan trainen. Zit! Goed zoooooo. Kijk eens of hij wil apporteren. Zwemmen en apporteren is ook prima. Dan geef je hem meer en meer structuur. Verwacht weinig. Hij is mentaal nog een baby. Dat corrigeren door je kindje en jou bij de mouw of arm te pakken is heel typisch labrador en herder gedrag. Werkhonden pakken bij opwinding graag iets in de bek. Wat vindt hij er van om iets mee te dragen met wandelen? Dat kan heel goed helpen.

Hij is een actieve puber met hormonen, energie voor 10 en net als een mensenpuber zoekt hij grenzen op. Jij gaat liefdevolle geduldige en correcte sturing geven en dan wordt je hond vanzelf weer leuk.

Zorg in elk geval dat hij echt krijgt wat hij nodig heeft. Daarna ben jij aan de beurt met je regels en verwachtingen. Je mag niks verwachten van deze hond als hij nog niet flink en veel gerend en gespeeld heeft. Dat is nog teveel gevraagd.

Jij ook bedankt voor je reactie, ik doel ook niet op het herder gedrag hoor, dat herderen ja dat is logisch, alleen bedoel meer dat ik dit gedrag in het algemeen niet ken, en ik dit nu wel vaker van eigenaren van mechelaars hoor.. daarom vroeg ik het me af.
Dat nee en foei, doen we niet meer, wel heel lang gedaan.. wat je zegt negatief aandacht is ook aandacht, en zocht hij op de verkeerde manier aandacht, en pas toen de gedragstherapeute in armen namen, kwamen we er pas echt achter hoevaak wij dit deden op een dag.. dus ik snap zeker wat je bedoeld, en meer geduld is er wel meer bij gekomen, was na een aantal maanden ook ver bij ons te zoeken, alleen op het moment dat hij mijn zoontje (2,5 buiten wilt corrigeren, dan moet je snel zijn, en ben je gefrustreerd dat het gebeurd, omdat je het niet ziet aankomen, zeker omdat je meer op je gemak buiten wandeld, en ineens gebeurd het.. maar meer om de angst dat het misschien mis kan gaan zoals je nog wel eens hoort.

wij lopen flinke stukken met hem, en altijd naar een losloopgebied, want je merkt ook echt dat wanneer hij niet los mag ook echt niet zijn energie kwijt kan.. waardoor hij nog meer gefrustreerd raakt.. hij is ook gek op apporteren, van ballen en stokken, en hij wandeld graag met een stok in zijn bek. maar niet altijd.

Ik ben nu met de trainer indd bezig om de vertrouwen terug te krijgen (dat hij ook ziet dat wij onszelf ook kunnen beschermen, en hij dat niet altijd hoeft te doen) hij niet de baas boven ons is,
Ik wil ook niks van hem verwachten, ik hoop alleen dat hij voorzichzelf rust in zijn koppie krijgt, omdat hij zichzelf zoveel taken heeft opgelegd, (het zal ook wel bij ons vandaan komen, maar ook wij proberen daarin te veranderen, en eerlijk te zijn over waar wij fout zaten/zitten)

Ik zeg ook niet dat jullie niet veel goed doen. Je hebt een werkhond en die zijn met 10 maanden echt het moeilijkst. Tanden op elkaar en probeer goed te doen. Dan komt het goed.

laeken schreef:Angstgedrag kan ook komen door gebrek aan ervaring in de jeugd. Bv te lang in een stal gehouden en niet van het erf geweest zijn kan een rol spelen. Ik ken twee honden van de boerderij en allebei vind ik ze veel onzekerder dan hondjes geboren in huis bij een druk gezin.

De labrador en rottweiler hebben die mechelaar helemaal weggedrukt. Je hond is wel een pure werkhond kwa achtergrond. Dat komt nu door en daar heb je last van. Niet het mechelse herder bloed. Een jonge labrador x rottweiler is net zo goed druk en onverzadigbare onverzadigbaar.

Is dat zo, interessant, dat heb ik nog niet gehoord, Ik weet wel dat ze heel erg afgezonderd waren in een stal naast de koeien (wel met een hek ertussen) en toen wij kwamen, was mama en papa aan het werk, voor het beveiligen van het erf.
Ja je hebt ook gelijk die zijn ook harstikke druk, alleen ken dat geen rust vinden niet, en dat taken opleggen (In de zin van dat hij constant mij beschermd, me partner beschermd, me zoontje beschermd, het huis beschermd) waardoor hij niet zelf de rust kan vinden maar wij hem die rust moesten opleggen door middel van de bench..

laeken schreef:Ik zeg ook niet dat jullie niet veel goed doen. Je hebt een werkhond en die zijn met 10 maanden echt het moeilijkst. Tanden op elkaar en probeer goed te doen. Dan komt het goed.

Nee zo had ik het ook niet verwacht hoor, en je bent eerlijk daar heb ik het meest aan toch?
Bedoel wij maken ook fouten, maar we moeten wel leren waar die fouten zaten. om ook dat te kunnen aanpakken.

Is het 100% uitgesloten dat hij geen last meer heeft van zijn teen?
Onze hond toonde het alleen in haar gedrag wanneer ze pijn had, verder kon je het nergens aan zien. Uiteindelijk hebben we haar teen geamputeerd omdat de klachten steeds terugkwamen. Ik zou dit dus wel graag willen uitsluiten als ik jullie was.

Zou in elkgeval met een overprikkelde angstige hond daar aan gaan werken en niet nog meer druk toevoegen waar hij extra overprikkeld of angstig van kan raken door KNPV training te introduceren zoals je elders vroeg