Het HondenForum

Halo allemaal,

Sinds 1.5 week hebben wij een geadopteerde Jack Russel teefje van bijna acht maanden in huis. Dit na een weloverwogen keuze om na het overlijden van onze jack Russel Mucky ongeveer een maand geleden op zoek te gaan naar een nieuw maatje. Ons gezin bestaat uit mijzelf (Peter), mijn partner Dave en onze andere jack Rufio die bijna 14 is.

Inmiddels zijn wij van mening dat Morpheus (onze nieuwe Jack) bijna geen opvoeding heeft gehad van haar oude baasje. Wij denken dan ook dat zij niet gesocialiseerd is. Elke dag weer lopen wij tegen allerlei problemen aan wat ervoor zorgt dat we echt bijna een hekel krijgen aan Morpheus. Een opsomming van onze Morph tot nu toe;

Ze luistert niet en gaat compleet haar eigen gang, Ze daagt ons uit en blaft naar ons als zij (door afdwingen) niet voor elkaar krijgt om op de bank te mogen, ze wil de baas spelen over Rufio die naar ons inzicht boven haar moet staan, Bij het verwijzen naar haar mand zijn we soms een hele avond bezig omdat ze gewoon meer dan 25 keer eruit komt en rondjes om de tafel gaat rennen als wij door willen pakken, ze plast (ondanks veel uitlaten) in huis, ze trekt enorm buiten aan haar riem en is hier moeilijk in te corrigeren (loop inmiddels iedere avond bijna 1 uur met haar en oefen veel met o.a. belonen) samen met Rufio erbij is het helemaal bal en wil mevrouw alleen maar sneller en sneller.... en het liefst voor Rufio lopen (had een slipketting , maar ben hier mee gestopt omdat ze zich zowat ophangt aan de riem), bij bijna alles op straat (kinderen, andere honden, katten en mensen blaft ze en stopt hier vervolgens niet meer mee. Met andere honden ging het even buiten goed (na het oefenen) maar gister leek ik weer helemaal opnieuw te moeten beginnen met haar omdat ze compleet uit haar dak ging.

Inmiddels bijna twee weken verder zitten we er aardig doorheen en zitten zelfs te denken om haar weg te doen. Dit gaat echter enorm tegen onze principes in omdat ik en mijn vriend vinden dat als je ergens aan begint je dat gewoon moet afmaken. Dit lijkt alleen momenteel op een gebed zonder eind. Ik hoop dan ook dat er mensen zijn die ons op de één of andere manier kunnen helpen met al mijn vragen en de (her)opvoeding van Morpheus. Het gaat in ieder geval onze pet een beetje te boven.....


Met vriendelijke groet,

Peter









\\\\\\\

peter1979 schreef:Halo allemaal,

Sinds 1.5 week hebben wij een geadopteerde Jack Russel teefje van bijna acht maanden in huis. Dit na een weloverwogen keuze om na het overlijden van onze jack Russel Mucky ongeveer een maand geleden op zoek te gaan naar een nieuw maatje. Ons gezin bestaat uit mijzelf (Peter), mijn partner Dave en onze andere jack Rufio die bijna 14 is.

Inmiddels zijn wij van mening dat Morpheus (onze nieuwe Jack) bijna geen opvoeding heeft gehad van haar oude baasje. Wij denken dan ook dat zij niet gesocialiseerd is. Elke dag weer lopen wij tegen allerlei problemen aan wat ervoor zorgt dat we echt bijna een hekel krijgen aan Morpheus. Een opsomming van onze Morph tot nu toe;

Ze luistert niet en gaat compleet haar eigen gang, Ze daagt ons uit en blaft naar ons als zij (door afdwingen) niet voor elkaar krijgt om op de bank te mogen, ze wil de baas spelen over Rufio die naar ons inzicht boven haar moet staan, Bij het verwijzen naar haar mand zijn we soms een hele avond bezig omdat ze gewoon meer dan 25 keer eruit komt en rondjes om de tafel gaat rennen als wij door willen pakken, ze plast (ondanks veel uitlaten) in huis, ze trekt enorm buiten aan haar riem en is hier moeilijk in te corrigeren (loop inmiddels iedere avond bijna 1 uur met haar en oefen veel met o.a. belonen) samen met Rufio erbij is het helemaal bal en wil mevrouw alleen maar sneller en sneller.... en het liefst voor Rufio lopen (had een slipketting , maar ben hier mee gestopt omdat ze zich zowat ophangt aan de riem), bij bijna alles op straat (kinderen, andere honden, katten en mensen blaft ze en stopt hier vervolgens niet meer mee. Met andere honden ging het even buiten goed (na het oefenen) maar gister leek ik weer helemaal opnieuw te moeten beginnen met haar omdat ze compleet uit haar dak ging.

Inmiddels bijna twee weken verder zitten we er aardig doorheen en zitten zelfs te denken om haar weg te doen. Dit gaat echter enorm tegen onze principes in omdat ik en mijn vriend vinden dat als je ergens aan begint je dat gewoon moet afmaken. Dit lijkt alleen momenteel op een gebed zonder eind. Ik hoop dan ook dat er mensen zijn die ons op de één of andere manier kunnen helpen met al mijn vragen en de (her)opvoeding van Morpheus. Het gaat in ieder geval onze pet een beetje te boven.....


Met vriendelijke groet,

Peter









\\\\\\\

Je heb je hond pas 1,5 week, ga eerst eens een band opbouwen de rest kom wel hoor. Waarschijnlijk heeft dat beessie nul komma nul opvoeding gehad, dus behandel de hond als een pup en heb vooral heeeeellll veeellll geduld.

Lizzie. schreef:

peter1979 schreef:Halo allemaal,

Sinds 1.5 week hebben wij een geadopteerde Jack Russel teefje van bijna acht maanden in huis. Dit na een weloverwogen keuze om na het overlijden van onze jack Russel Mucky ongeveer een maand geleden op zoek te gaan naar een nieuw maatje. Ons gezin bestaat uit mijzelf (Peter), mijn partner Dave en onze andere jack Rufio die bijna 14 is.

Inmiddels zijn wij van mening dat Morpheus (onze nieuwe Jack) bijna geen opvoeding heeft gehad van haar oude baasje. Wij denken dan ook dat zij niet gesocialiseerd is. Elke dag weer lopen wij tegen allerlei problemen aan wat ervoor zorgt dat we echt bijna een hekel krijgen aan Morpheus. Een opsomming van onze Morph tot nu toe;

Ze luistert niet en gaat compleet haar eigen gang, Ze daagt ons uit en blaft naar ons als zij (door afdwingen) niet voor elkaar krijgt om op de bank te mogen, ze wil de baas spelen over Rufio die naar ons inzicht boven haar moet staan, Bij het verwijzen naar haar mand zijn we soms een hele avond bezig omdat ze gewoon meer dan 25 keer eruit komt en rondjes om de tafel gaat rennen als wij door willen pakken, ze plast (ondanks veel uitlaten) in huis, ze trekt enorm buiten aan haar riem en is hier moeilijk in te corrigeren (loop inmiddels iedere avond bijna 1 uur met haar en oefen veel met o.a. belonen) samen met Rufio erbij is het helemaal bal en wil mevrouw alleen maar sneller en sneller.... en het liefst voor Rufio lopen (had een slipketting , maar ben hier mee gestopt omdat ze zich zowat ophangt aan de riem), bij bijna alles op straat (kinderen, andere honden, katten en mensen blaft ze en stopt hier vervolgens niet meer mee. Met andere honden ging het even buiten goed (na het oefenen) maar gister leek ik weer helemaal opnieuw te moeten beginnen met haar omdat ze compleet uit haar dak ging.

Inmiddels bijna twee weken verder zitten we er aardig doorheen en zitten zelfs te denken om haar weg te doen. Dit gaat echter enorm tegen onze principes in omdat ik en mijn vriend vinden dat als je ergens aan begint je dat gewoon moet afmaken. Dit lijkt alleen momenteel op een gebed zonder eind. Ik hoop dan ook dat er mensen zijn die ons op de één of andere manier kunnen helpen met al mijn vragen en de (her)opvoeding van Morpheus. Het gaat in ieder geval onze pet een beetje te boven.....


Met vriendelijke groet,

Peter









\\\\\\\

Je heb je hond pas 1,5 week, ga eerst eens een band opbouwen de rest kom wel hoor. Waarschijnlijk heeft dat beessie nul komma nul opvoeding gehad, dus behandel de hond als een pup en heb vooral heeeeellll veeellll geduld.

+1
Misschien ook wel een idee om eens een basis cursus te gaan doen, leren met elkaar omgaan met begeleiding van een instructeur

Ik zou een licht lijntje (zonder handvat) aan haar halsband vastmaken. Dan hoef je haar niet te vangen maar kan je gewoon het lijntje vastpakken/op gaan staan. En basiscursus bij een hondenschool. Het is een Jack Russell in de pubertijd die zo te lezen (vrijwel?) geen opvoeding heeft gehad. Dat is gewoon een type hond waar je je honden aan vol hebt.

Eens met wat hierboven wordt gezegd

Waarom vind jij overigens dat Rufio boven Morpheus zou moeten staan? Ouderdom zegt niets

klinkt mij allemaal wel normaal in de oren hoor. een JR van 8 maanden die net 1,5 week bij jullie is.

sowieso een hondje van 8 maanden is druk, energie voor 10, en gaat de grenzen opzoeken. daarbij is dit hondje dus net (weer?) van huis en mensen gewisseld. moet zich (met alle gierende hormonen in het lichaam, want pubertijd breekt net aan), ook nog eens wennen en aanpassen aan een compleet nieuwe situatie.

als je hier helemaal geen zin in hebt, zou ik herplaatsing in overweging nemen, want dit kan zo nog wel wat maanden doorgaan. waarbij waarschijnlijk de gehoorzaamheid best wel sneller komt. als dit hondje steeds meer een band met jullie gaat krijgen. maar het grenzen opzoeken en het druk zijn, zal nog best wel een tijdje kunnen gaan duren.

de meeste honden worden dan ook vanaf 6 maanden, tot 1,5 jaar herplaatst. want dit is vaak de moeilijkste tijd (pubertijd), waarbij de hond door nogal wat fases gaat van volwassen worden.

dus of gewoon meer geduld hebben, het komt allemaal echt wel, of als je het niet trekt. . . .

peter1979 schreef: Dit lijkt alleen momenteel op een gebed zonder eind.

Dag Peter
Je had duidelijk andere verwachtingen, maar 2 weken is nog maar zoooo enorm kort. Het hondje is niet voor niets herplaatst (vaak is het allemaal 'wegens omstandigheden" maar vaak komt het erop neer: Wij kunnen dit hondje niet aan.)
Misschien weet je meer over de reden van herplaatsing.

In ieder geval is dit hondje zeker niet 'verpest' maar heeft rustig, regelmaat en sturing nodig. Het ligt aan de hond, de omstandigheden en aan jullie hoe lang dit gaat duren, maar houd gerust rekening met een half jaar ofzo, voordat je het gevoel hebt: "Dit is wat we wilden"

Misschien kan het hondje terug naar de eigenaar. Helaas zie je vaker dat als een hond eenmaal herplaatst wordt, dat hij van hand tot hand gaat. Geef hem dus niet snel mee maar alleen aan mensen waarvan je zeker weet: "die gaan zich hierin vastbijten en maken zich de pis niet lauw"

Ik sluit me aan bij mijn voorgangers.
Probeer eerst eens wat contact te krijgen.
Ga wat kijk/aandacht oefeningetjes met haar doen en als je er niet uit komt ga dan NU met haar op een basis gehoorzaamheidscursus.

Verder heb ik één zinnetje uit je beginbericht gehaald............

peter1979 schreef:ze wil de baas spelen over Rufio die naar ons inzicht boven haar moet staan,

Waarom moet Rufio boven haar staan?
Ik ga me niet bemoeien met de onderlinge rangorde van mijn honden.
Want de kans dat ik het verkeerd zou zien is gewoon aanwezig.
En dat kan weer leiden tot dikke knokpartijen.
Al zal dat hier misschien meevallen omdat het om een reu/teef combinatie gaat.

Dat je een hond van 14 jaar in bescherming neemt als ze hem te veel dwars zit zou ik mr kunnen voorstellen, maar verder ........ nee.
De rangorde bepalen de honden zelf.

Domor schreef:Ik zou een licht lijntje (zonder handvat) aan haar halsband vastmaken. Dan hoef je haar niet te vangen maar kan je gewoon het lijntje vastpakken/op gaan staan. En basiscursus bij een hondenschool. Het is een Jack Russell in de pubertijd die zo te lezen (vrijwel?) geen opvoeding heeft gehad. Dat is gewoon een type hond waar je je honden aan vol hebt.

Dat is zeker handig

Wb de strategie om Morpheus (mooie naam trouwens maar ze doet hem nog geen eer aan) in het gareel te krijgen kan ik niet veel bijdragen, dat laat ik aan anderen over. Wat misschien wel wat helpend kan zijn voor je eigen gemoedsrust is een soort tijdslijn maken met beslis momenten c.q doelen. Klinkt heel wat maar niets is minder waar.

Wij hadden een derde hondje erbij, een pup. Al 2 jong volwassen honden en 2 katten. Dit in de veronderstelling; "waar er 4 zijn kunnen er ook 5 zijn". Niets bleek op dat moment minder waar. In ons ogen ging alles fout, alle honden draaiden door, katten hingen opeens in het behang noem maar op. Het puppy leek een Borderliner in wording in die zin dat hij behoorlijk goed leek in splitten w.w.z. dat mijn man en ik als het ware tegen elkaar uitgespeeld leken te worden. Ik kon met puppy alles en als mijn man naar hem keek gilde het als een speenvarken. Terwijl mijn man zeer zachtaardig is.

Om een lang verhaal wat in te korten; we kregen een hekel aan de situatie maar ook wij zijn van de club "als je ergens aan begint dan breng je dat tot een zo goed mogelijk einde" en "beter je best doen".
Toch hebben wij toen een soort tijdslijn gemaakt in de zin van "hoe lang gaan we aan de slag en wanneer mogen we een beslissing nemen over het in de ring gooien van de handdoek". Wat moet het eerst veranderen, wanneer willen we ergens een verbetering in kunnen zien" Enfin, we hebben de problemen een beetje in brokjes gehakt.

Mijn man heeft toen letterlijk tegen Gijs gezegd; "je zal best een leuk hondje zijn maar als je mij niet weet te overtuigen binnen 1 mnd dat ik energie in jou moet blijven steken ga je de deur uit". Nou ja, sloeg nergens op maar dit gezegd hebbende met natuurlijk een beetje een plan in handen viel veel stress weg. Er was wat meer overzicht; wat willen we, hoe gaan we dat proberen te bereiken etc.
Doordat de stress wegviel was er dus ook veel meer ruimte om gewoon eens te lachen om de idiote situatie en zo kwam er dan toch een bandje etc. etc. Het is allemaal goed gekomen.

Door e.e.a. zo een beetje te benaderen neem je bij jezelf (althans, dat zou kunnen) een beetje dat gevoel van paniek en ad hoc bezig zijn weg. Mocht het dan niet lukken dan heb je toch meer het gevoel feitelijk een beslissing te kunnen nemen.
Enfin, voor wat het waard is.

Heel veel succes in ieder geval.

Iedereen onwijs bedankt (tot nu toe) voor de feedback. Ik heb er veel aan, vooral om haar even met rust te laten. Ik denk dat we te snel en te veel willen in één keer. Ook zijn we meteen bang dat het hierna niet meer goed zal komen.... wij zijn namelijk zelf ook erg gebaat bij structuur in huis..) even relaxen dus nu maar en maar af en toe even oogje dichtknijpen

Btw: Morpheus komt bij een meneer vandaan die haar uitliet in zijn tuin. Voor de rest kwam het beestje volgens ons niet erg veel buiten. Keek naar alles vanaf de leuning van de bank en reageerde hier op. Bij ons thuis merken we dat ze erg bezig is met ramen. Ze kijkt door het raam maar blaft naar ons die achter haar staat. Ook naar vogels en duiven die de tuin in komen.



Wij vinden allebei Morpheus een leuke hond en kunnen al echt wel van haar genieten. Het zijn alleen de buien die ze heeft waar je gek van wordt. Btw. kan ik haar beter nu bij andere honden weghouden of gewoon het blaffen negeren buiten en doorlopen? Dit vind ik wel een lastige omdat mensen zich in mijn wijk niet echt inleven en zeer geïrriteerd kijken als ik langsloop.

zou het een mogelijkheid kunnen zijn dat je tijdelijk je ramen met plakplastic dicht plakt, dan krijg ze daarvan geen prikkels.

Lizzie. schreef:zou het een mogelijkheid kunnen zijn dat je tijdelijk je ramen met plakplastic dicht plakt, dan krijg ze daarvan geen prikkels.

Dat is een goeie, om in je huis wat meer rust te creëren. Tegelijkertijd denk ik wel dat zo'n stuiterballetje dagelijks ook wel even moet kunnen uitrazen. Desnoods op een omheind veldje of met dertig meter lijn eraan lekker rennen en spelen met sociale volwassen honden en lekker graven en snuffelen, zodanig dat ze echt moe thuis komt. Want als ze die energie niet kwijt kan, blijft het stuiteren.

Van gehoorzaamheidsoefeningen moet je geen strijd maken, maar een spelletje met beloningen. Niet 80 x naar haar mand sturen, maar eerst het hele systeem duidelijk maken van dat het leuk en belonend is als zij iets doet wat jij wil.

Rust kan je redden
Hier ook een stuiterbal van nu 10 jaar die hier 3 jaar geleden is gekomen en die gilde bij het uitlaten, nog steeds is uitlaten een dingetje maar het is heel goed hanteerbaar, duidelijkheid en rust en geduld niets moet, succes

Het meeste is al gezegd. De socialisatie is waarschijnlijk zoals al gezegd is prima. Zou die niet goed zijn dan zou je een hele bange hond hebben of een hond die constant overstuur is bij alles wat ze niet snapt. Volgens mij hebben jullie gewoon een energiebundeltje dat geen begrip heeft van wat er nu van haar verwacht wordt.

Je moet haar dus eerst laten wennen en dan pas beginnen met oefenen wat jullie willen. Cleva zegt het heel goed. Jij stuurt haar naar haar mand. Dat is een hele lastige oefening voor een jonge hond. Kijk je wel eens naar de Nanny? Kinderen moeten op de stoute stoel als ze stout zijn. Ze moeten dan 1 of meer minuten daar zitten als straf. Jouw hondje lag op de bank. De mand is nu voor haar veel en veel te hoog gegrepen want ze zal het niet willen, alles doen om eruit te komen en ze snapt het ook niet waarschijnlijk.

Waar jou prioriteiten nu moeten liggen is zorgen dat wat jij wil het leukste is en dat je hoe dan ook kalm blijft. Jij druk, je nieuwe Jack Russel druk. Dat werkt eigenlijk bij alle honden zo. Dus zodra jullie je opwinden omdat ze zo "stout" is, dan windt zij zich ook op en dan lukt luisteren helemaal niet meer. Daarom ook dat blaffen. Blaffen is een teken van stress. Wat moet ik? Ik snap er geen reet meer van dus ik ga maar schreeuwen.

Verder heb je het probleem dat je andere hond 14 is. Een hond van 14 is precies het tegenovergestelde van een hond van 8 maanden. Die is kalm, kent de regels, doet wat er verwacht wordt en is al lang en breed een team met jullie. Hij is gemakkelijk. Zij is dus alles wat hij niet is. Ze zal precies het tegenovergestelde doen van wat je wil. En dat gaat ook nog even duren. Dus maak je borst maar nat en zie het als een langdurige maar waardevolle investering.

De snelste route naar succes is NIET overvragen. NIET onder druk zetten (dus dwingen of corrigeren zou ik nog niet doen) en NIETS verwachten. Alles wat ze doet is mooi meegenomen. 1 plas buiten is mooi meegenomen en zeker niet vanzelfsprekend. Nu lijkt het alsof je erin staat met het idee dat elke plas buiten vanzelfsprekend is en de plas binnen uitermate raar en stout. Laat dat los. Prijs haar de hemel in als ze buiten plast en doe niks als ze het binnen doet. Zie dat als een les. Ow, ze plast binnen, blijkbaar zijn we nog steeds niet helemaal goed bezig met haar zindelijkheid. En zeker niet FOEI, wat een lastig hondje!

Je hondje is totaal ontheemd. Groeide op bij een oudere man, deed weinig en is nu ergens geplaatst waar alles anders is. Haar hele wereld is weg en alles is nieuw. Soort van kind in de Efteling of Indiaas meisje midden in New York. Dat kost heel veel tijd. Zie het alsof ze de taal niet spreekt. Want dat is echt zo. Jij kan zit zeggen maar veel honden kennen het alleen met de lichaamstaal van de baas, de context waarin ze het geleerd hebben en ook nog alleen op bepaalde plaatsen. Je hondje is dus een heel jong, heel druk kind dat je taal niet spreekt en niets begrijpt van waar ze nu woont.

Als je dat als uitgangspunt neemt weet je ongeveer waar jij staat. En waarom zij zo is zoals ze is. En dan kun je niet boos zijn op haar. En als je daar bent zal je merken dat ze elke week een kleine vordering zal maken.

Mijn hondje kwam ook als onbeschreven blad. Zij is itt jouw hondje een afwachtend type. Maar ook mijn hondje poepte gewoon midden in de kamer. Plaste op een stoel en at uit de vuilnisbak. Nu is ze na 1,5 jaar nog steeds bezig met ontwikkelen.

Je grootste valkuil is de vergelijking met je oude hond. Die gaat volledig mank. Je oude hond is als een meubelstuk en je nieuwe hond is als een kleuter in de porseleinkast. Besef dat je nieuwe hond dus gewoon een blanco blad is. Een pup, maar dan een die niet slaapt, die veel dwarser is en die veel meer energie heeft. Ze weet net zo weinig als een pup maar is omdat ze veel meer ontwikkeld is veel lastiger te beheersen. Ze is ook veel zelfstandiger als een pup.

Dat trekken bv met je oude hondje erbij herken ik heel erg. Toen ik 3 honden had trokken ze allemaal aan de riem. Liep ik alleen met een van de honden dan deden ze dat niet. Ze doen dat omdat ze naast met jou ook met elkaar spreken. Je teefje laat je reutje zien hoe stoer ze is en hoe dapper. Kijk eens, ik kan de boel wel sturen hier. Dus probeer je teefje langzaam en zeer geduldig aan te leren dat jij het stuur in handen hebt. Ik heb dat trekken nooit een probleem gevonden. Ik vind een trekkende hond leuk omdat dat gemotiveerd wandelen is.

Wat je ook moet doen is kijken hoe je je hondje dol op jou kan maken. Spelen spelen en nog eens spelen. Honden die spelen met hun baas zijn hoe dan ook prettiger in de omgang. Ze adoreren nl de persoon met wie ze spelen. Daar worden ze dol op. Dan staat ze ook meer open.

Want je probleem nu is dat je een snelle fix verwacht en te hoge doelen hebt. Een baby kan pas leren praten als hij 1 is. Daarvoor kan het niet. Jouw hondje kan domweg nog niet rustig in de mand liggen. Dat mag je niet verwachten. En als je dan gaat mopperen gaat ze schreeuwen. Dus niet mopperen. Geniet van elke minuut dat het wel al lukt en beloon haar.

O ja, voordat de gemiddelde mechelse herder die getraind wordt als politiehond een uur los en alleen ergens kan liggen zitten daar maanden training in. Dus je hondje de mand in sturen en denken dat ze daar blijft liggen gaat je heel heeeeel veel tijd kosten. Stiekem is iets wat voor jou heel vanzelfsprekend lijkt en voor je nieuwe hondje is een hele zware moeilijke oefening. Zeker voor een Jack Russel. Die hebben toch al zoveel moeite met stil zitten. Je oude hond is een opa. Opa's kunnen prima een tijd ergens stil zitten. Pubermeisjes kunnen dat niet. Die willen uit en aktie. Dus ik druk je op je hart om je hondje te leren begrijpen en haar echt die kans te geven. Als jij haar weer weg doet dan gaat de volgende met haar klooien. Dat verdient ze niet. Ze verdient een eerlijke kans.

Ga dingen doen die niet kunnen mislukken en waar je samen plezier in hebt.
Als je facebook hebt eens zoeken op "hersenwerk", wordt ze meteen lekker moe van.

Een hond in de mand sturen en daar laten is zo enorm moeilijk. Ik doe t zelfs bijna nooit. Pups gaan gewoon tijdelijk in de bench als ze moeten liggen en eenmaal volwassen gaan ze zelf... meestal dan soms krijg je dan ook nog dit :

dank allen!!

peter1979 schreef:Ze luistert niet en gaat compleet haar eigen gang, Ze daagt ons uit en blaft naar ons als zij (door afdwingen) niet voor elkaar krijgt om op de bank te mogen

Ze was dus gewend om op de bank te mogen en wil dit nu graag ook. Kan het niet zijn dat ze ook gewoon lichamelijk contact zoekt dat ze graag bij je wil zitten/liggen? Misschien een optie om op zo'n moment dan even bij haar op de grond te gaan zitten en even te aaien en te praten. Zo bouw je ook wel een band en kan je vanuit daar weer verder werken aan al het overige.

Hier ook een terrier van +/- 8 maanden. Vreselijk die puberteit!
Ik denk dat met geduld het wel goed gaat komen met jullie en Morpheus. Jullie zijn natuurlijk nu een rustiger hondje gewend van 14 jaar oud en dan zo'n druktemaker er bij is heel wat.
Er zijn al heel veel goede tips gegeven om het aan te pakken.
Veel succes en vergeet niet te genieten van je honden!

Even nog een vraagje....

Morpheus wil erg de baas spelen (daarom begon ik eerder over de rangorde). Als Rufio op de bank ligt en door ons wordt aangehaald wil Morpheus Rufio bijten. Ze is dan totaal niet gefocust op ons maar alleen mar op de oudste. Dit vinden wij erg gemeen en Rufio schrikt zich helemaal rot (is ook bijna doof). Dit zorgt soms voor het gevoel "satanshondje" bij ons...... Hoe kan ik hier het beste mee omgaan??

Tweede is dat ze met spelen constant wil bijten. Bij alles wat we zeggen of proberen te corrigeren gaat ze door. OOk als wij stoppen met spelen springt zij omhoog en hangt zowat aan m`n gulp. Das niet zo`n fijn idee Iemand hier een tip voor??

Btw. wat een fijn forum is dit!! Ik heb erg veel aan al jullie adviezen.

greetz,

Peter

Blijkbaar beloon je dit spelen door eerst wel en dan niet te willen spelen. Speel anders met iets waar ze in mag bijten. Trekspelletjes. En als je stopt zeg je klaar en loopt weg. Jij moet altijd het spel starten en eindigen bij dit hondje. Ik weet zeker dat het dan snel beter gaat.

O ja, speeltje kan ze dan in haar bek houden want dan kan ze niet bijten als je weg loopt.

Geef iets anders een bijtrolletje oid om in te bijten. Niet om er alleen mee te spelen maar alleen samen met jou...

Overigens is t vrij normaal gedrag en geen satanshondje oud betekend zwakker en dat betekend profiteren en overnemen van privileges en aandacht... dat je dat niet wil is een 2e en natuurlijk zijn er uitzonderingen (die heb ik hier lopen bijv. Mijn teef van 13,5 laat echt duidelijk blijken dat zij de baas is en niet mn reu van 4. Ik hoef daar dus niks aan te doen dat gaat vanzelf
Hij heeft heilig respect voor haar. Wat hij niet had bijv de laatste maanden voor zn vader die vorig jaar overleden is aan accuut nierfalen. Nu weet ik dus ook waarom. Hij wist/rook vele malen beter dat zn vader ziek was al ruim voor de symptomen pas voor mij zichtbaar werden... en ziek betekend zwak betekend geen leider dus oprotten. Heel hard maar dat is de natuur.
En die is hard.

Hier een jongere hond van nu 11 maanden, en de oudere teef moest er zeker in het begin helemaal niets van weten. De jonge hond bleef uitdagen en haar reacties negeren, tot ze hem echt pijn deed. Dan taaide hij af.
Wel hebben we zeker in het begin en (nu ook nog) ingegrepen als wij de oudere hond aandacht gaven, en de jonge hond ook ertussen kwam voor aandacht. Andersom doen we dat trouwens ook. Als we kroelen of spelen met de ene, dan hoeft de ander niet ineens ook erbij om aandacht op te eisen.
Wij bepalen op die momenten wie er even onverdeelde aandacht krijgt.
Een ander dingetje werken aan saamhorigheid. Hier riep ik de katten en de honden en die moesten zitten, dan kregen ze 1 voor 1 iets lekkers. Hier werkte dat goed. De jonge hond leerde én om te gaan zitten, én om te wachten op zijn beurt voor het vreetje. De anderen leerden om in zijn nabijheid gewoon voedsel aan te pakken terwijl hij een keertje rustig was

Ik had een lang flostouw van fleece gemaakt. Ook ideaal. Ik had er een paar en ze lagen voor het grijpen als hij weer eens in die bijtmodus zat. Hop, nee voor het bijten en dat ding in zijn bek ter vervanging, even samen spelen ermee. Ook handig bij visite.
Jouw hondje heeft zoals je zelf al schrijft niet echt veel geleerd nog, het is wel een jonge hond die dus in mijn ogen te leren heeft wat wel en niet mag. En ook buiten naar andere honden is haar gedrag best logisch. Als ze in die 10 maanden nog niet veel heeft meegekregen van wat wel en niet ok is, dan zal haar dat ook geleerd moeten worden.
Het is vaak ook de opwinding. Met mijn jonge hond heb ik ook aangegeven dat op straat niet met iedere hond kennis gemaakt hoeft te worden. Ook al vinden sommige mensen dat reuze leuk en zijn hun honden "sociaal". Ik vond het belangrijker dat hij leerde dat er op straat verder gelopen diende te worden. Voorbeelden genoeg van mensen die dus met stuiterballen aan een lijn zitten omdat ze gewend waren "hoi" tegen iedere hond te zeggen die ze tegen kwamen. En als ze groot zijn geworden vinden mensen het niet meer leuk, een hond kan dan uit frustratie ook gaan blaffen want hij wil iets wat ineens niet meer mag

Oh en idd. Ik bepaal wie ik wanneer aai en niet mijn honden

Mijn kleine herplaatsertje wil ook wel eens katten tegen oma-Bonnie of de katten, overigens alleen als hij bij me op de bank ligt of 's avonds als de katten binnen komen.
Dan verzoek ik hem vriendelijk, doch zeer dringend daar mee op te houden, doet hij dat niet, mag hij gezellig even wat voor zichzelf gaan doen, bij voorkeur ver bij mij vandaan. Als ik klaar ben met katten knuffelen, of Bonnie knuffelen dan mag hij best weer terug komen. mits het zonder commentaar kan.
( rangorde zoekt hij zelf maar uit, maar hij moet niet gaan vervelen tegen een doof / bijna blind hondje. en dat heeft hij nu, na bijna 2 maanden prima door. Bonnie is gewoon tot koningin verheven. Die loop je niet omver, die pest je niet, en je haalt ook niet het eten uit haar bak. Overigens mag hij best tegen haar brommen als ze weer eens onhandig over hem heen walst omdat ze hem niet ziet liggen oid.. ( hoort ze toch niet )

Wij hebben ZaZa met 1 jaar uit het asiel gehaald en hebben in het begin ook echt met haar afgezien, maar nu is het echt een fijne hond, waar we een enorme band mee hebben, juist omdat we zoveel hebben bereikt.

Je hebt al heel veel goede adviezen gehad. Ik weet niet zeker of deze al genoemd is; ga op zoek naar iets wat ze heel leuk vindt, dat kan iets van eten zijn of een balletje, flostouw... Dit kun je dan meenemen tijdens het wandelen en haar aandacht mee afleiden als er andere mensen, honden enz. aankomen.

Succes! Met geduld bereik je heel veel!

Satanshondje.

Wij hebben met onze terriër takketeef echt jankend op de bank gezeten.
Als ik nu naar haar kijk kan ik amper geloven dat ik me ooit zo heb gevoeld. Met volwassen worden zijn de scherpe kantjes er af gesleten, fijnste hondje ooit.
Misschien is Rufio wel uitzonderlijk braaf geweest hoor, maar dikke kans dat je na zo'n lange tijd ook heel veel vergeten bent

Bijten wil Murdock ook graag. Ik houd dan zijn bek even dicht en dan snapt hij dat het niet de bedoeling is te bijten.