Het HondenForum

Jack is een echte neushond, tijdens een wandeling is hij altijd met zijn neus bezig.
Gisteravond laat zag ik ineens dat hij wat rook, hij volgde het spoor een metertje of 20 en tijdens het volgen van het spoor veranderde zijn houding van "ik ben bezig, leuk!" (zo is het normaal altijd) naar "ik ben bezig maar wat ruik ik hier nou? ik vertrouw er niets aan!".
Dus echt van een vrolijke zwiepstaart naar een staart tussen zijn achterpoten en een gedrukte houding.
Hij moest kappen van mij maar de rest van de wandeling bleef hij proberen zijn neus aan de grond te doen, staart bleef laag en zijn houding bleef gedrukt.
Goed, vanmorgen was ik het alweer vergeten en hij ook tot hij precies op dezelfde plek weer hevig begon te snuffelen en hup, op het spoor en weer die rare gedrukte houding die ik nog nooit van hem heb gezien.
Iemand enig idee wat dat nou kan zijn?
Jack is geen bange hond, ik heb hem nog nooit zo gezien.
Het is ook puur deze plek/dit spoor want zowel gisteravond als vanmorgen was hij gewoon normaal tot hij daar dat spoortje oppikte.
Hij wil het wel graag volgen, obsessief zelfs, maar tijdens het speuren is hij dus echt heel gedrukt.

Straks ligt er ergens een lijk

Lijkt me dan een rare geur of een geur die hij ooit aan iets naars gekoppeld heeft?

Of een wolf.

Nerazi schreef:Straks ligt er ergens een lijk

Hilde schreef:Lijkt me dan een rare geur of een geur die hij ooit aan iets naars gekoppeld heeft?

Het lijkt me eerder een (voor hem) rare geur ja, een geur aan iets naars gekoppeld kan ik me nauwelijks voorstellen bij Jack.

Hanneke2 schreef:Of een wolf.

Hm het lijkt me sterk maar het zou kunnen.
Ik weet ook niet hoe honden daar over het algemeen op reageren.


Het is maar vreemd, hij laat echt heel raar gedrag zien op dat spoor.
Maar goed, waarschijnlijk blijft het gissen.

Ik weet niet waar je liep?
Ita is niet dol op vos en zwijn.

Nerazi schreef:Straks ligt er ergens een lijk

Ook mijn gedachte

Je zal het maar hebben

Misschien een ander beest met een sterke geur wat hij niet kent? Toen ik nog wel eens in duitsland in het bos liep en Enzi rook een zwijn reageerde hij ook heel alert. Hij begint dan te puffen en heeft ook wel eens gegromd, staart en omhoog en hoge stramme passen als hij loopt. Ik vroeg mezelf ook af wat hij rook, en toen dook er ineens zo'n joekel op in de struiken

ranetje schreef:Ik weet niet waar je liep?
Ita is niet dol op vos en zwijn.

Ik liep net over de grens in duitsland, wel echt in het buitengebied.
Hij heeft weleens vossensporen gehad en vossen geapporteerd en daarbij zie ik altijd wel wat spanning maar zijn verdere houding blijft onveranderd, vrolijk, hoge staart etc.
Een maand terug ofzo stond hij ineens oog in oog (wel op afstand) met een vos en toen was zijn houding ook anders maar eerder opgewonden/defensief (hoge houding) en zeker niet bang dus.
Zwijn geen idee, die zitten hier in het bos wel dus ik kan me eigenlijk niet voorstellen dat hij die geur niet zou herkennen of er zelfs wat bang van zou zijn.

Ik heb Jack echt nog nooit zo gezien, toen ik hem aan de lijn deed (en hij dus de neus van de grond moest) bleef hij ook maar richting het bos kijken waar dat spoor heen ging, zelfs toen we verder liepen bleef hij achterom kijken.

Renee1966 schreef:

Nerazi schreef:Straks ligt er ergens een lijk

Ook mijn gedachte

Het idee van een of ander voor hem onbekend dier vind ik toch wat prettiger

Nerazi schreef:Je zal het maar hebben

Misschien een ander beest met een sterke geur wat hij niet kent? Toen ik nog wel eens in duitsland in het bos liep en Enzi rook een zwijn reageerde hij ook heel alert. Hij begint dan te puffen en heeft ook wel eens gegromd, staart en omhoog en hoge stramme passen als hij loopt. Ik vroeg mezelf ook af wat hij rook, en toen dook er ineens zo'n joekel op in de struiken

Zwijnen zitten in het achterste deel van heumensoord ook.
Ik zie ze weleens lopen in de verte dus ik kan me eigenlijk niet voorstellen dat zo'n enorme neushond als Jack die geur niet "kent".
Maar goed wie weet, het zou kunnen.

Dan denk ik dat het een zwijn is geweest. Wie weet lag hij nog wel verdekt opgesteld in de struiken.

Edit: Oh lees nu je laatste bericht pas, dan denk ik het niet dan zal hij die geur vast wel herkennen.

Een spoor van een das misschien? Ook geen alledaags iets lijkt mij.

samantha! schreef:

Renee1966 schreef:

Nerazi schreef:Straks ligt er ergens een lijk

Ook mijn gedachte

Het idee van een of ander voor hem onbekend dier vind ik toch wat prettiger

Haha, je weet maar nooit

Nanna schreef:Loop het spoor uit, dan weet je het

Dit is de enige manier. Misschien kun je de politie meenemen

Indy reageert anders op het geurspoor van wilde zwijnen. Veel alerter en defensiever. Aan haar kan ik ook zien of ze in de buurt zijn. Volgens mij vind ze die beesten instinctief maar niks.

Nanna schreef:Loop het spoor uit, dan weet je het

Nou als dat simpel zou zijn zou ik het doen hoor, maar het loopt zeer dichte struiken in en daar achter is prive terrein (staan ook hekken).
Die struiken ga ik sowieso al niet door komen en als dat wel zou lukken zie ik mezelf ook niet dat hek over klimmen om daarachter op een boze boer te stuiten
Alleen Jack laten lopen zie ik ook niet zo zitten, dalijk komt ie terug met een arm

Mijn honden hebben nog nooit zwijnen gezien maar 2 van de 3 reageren wel vergelijkbaar met Jack op zwijnengeur. We liepen eens in het bos waar het stikte van de zwijnensporen en toen had ik 2 in elkaar gedoken hondjes, net neusjes aan de grond

samantha! schreef: Alleen Jack laten lopen zie ik ook niet zo zitten, dalijk komt ie terug met een arm

Tss. Heb je een apporteerhond, laat je 'm niet apporteren. Hop, zet dat speurwerk maar eens om in keiharde praktijk, lekkere oefening gelijk

Ik dacht ook als eerste aan een lijk

Een zwijn zou misschien best kunnen.

Mila heeft een keer iets vergelijkbaars gehad. Die liep gewoon vrolijk te snuffelen, pomtiedom, niets aan de hand, en ineens bevroor ze op een plek waar ze snuffelde, deinsde terug en ik kreeg haar er met geen mogelijkheid meer langs. Ze was echt een beetje in paniek. Uiteindelijk is ze er met een heel grote boog omheen gegaan.
Een paar uur later hoorde ik dat op precies die plek een andere hond flink te pakken is genomen door een hond, ongeveer een uur voordat wij daar liepen.

samantha! schreef:

ranetje schreef:Ik weet niet waar je liep?
Ita is niet dol op vos en zwijn.

Ik liep net over de grens in duitsland, wel echt in het buitengebied.
Hij heeft weleens vossensporen gehad en vossen geapporteerd en daarbij zie ik altijd wel wat spanning maar zijn verdere houding blijft onveranderd, vrolijk, hoge staart etc.
Een maand terug ofzo stond hij ineens oog in oog (wel op afstand) met een vos en toen was zijn houding ook anders maar eerder opgewonden/defensief (hoge houding) en zeker niet bang dus.
Zwijn geen idee, die zitten hier in het bos wel dus ik kan me eigenlijk niet voorstellen dat hij die geur niet zou herkennen of er zelfs wat bang van zou zijn.

Ik heb Jack echt nog nooit zo gezien, toen ik hem aan de lijn deed (en hij dus de neus van de grond moest) bleef hij ook maar richting het bos kijken waar dat spoor heen ging, zelfs toen we verder liepen bleef hij achterom kijken.

Ita kent de geur van een zwijn ook prima.
Aan het werk blijven vindt ze dan heel moeilijk want zij vindt het wel eng.
Vers omgewoede grond (door zwijnen) vindt ze ook niet prettig.

Levende vos is alleen "verdacht" dus daar is ze waakzaam.
Een dode vos wordt wel geapporteerd al vindt ze dat wat zwaar

Een beer of een berig vrouwtje geven natuurlijk best een indringende geur af

DeDiana schreef: Een paar uur later hoorde ik dat op precies die plek een andere hond flink te pakken is genomen door een hond, ongeveer een uur voordat wij daar liepen.

Wat is die neus toch ongelooflijk he, ik verbaas me er bijna dagelijks over.

Zal wel roofwild zijn.
Een hond heeft liever niet, dat dit aan de staart gaat hangen.

Kaiou schreef:Een spoor van een das misschien?

Dat was ook het eerste wat in mij opkwam. Noeska reageert op spoor van een vos heel anders (dat weet ik zeker nadat ze ineens een keer achter eentje aangegaan is vanaf het spoor en ik nu haar reactie herken), heel opgewonden en hyperactief. Met Faiza ben ik een keer op een maanverlichte avond in de sneeuw een das tegengekomen die vanuit het struikgewas een stukje voor ons het bospad bij de hondenclubop hobbelde en rustig dat pad afliep van ons weg. Al voor hij uit de struiken kwam, reageerde ze heel anders, maakte zich groot, gaf een hele diepe grom, maar bleef ook stokstijf staan (zij is dan niet het type om heel gedrukt te gaan staan, maar een hevige reactie was het wel en niet vergelijkbaar metreacties op andere dieren). Ze zat gelukkig wel aan de lijn.

Renee1966 schreef:

Nerazi schreef:Straks ligt er ergens een lijk

Ook mijn gedachte

Dat dacht ik ook gelijk.