Het HondenForum

Een cursist van me zit op jachttraining voor jonge honden. Jachthond en hij moet wild apporteren, dat wil ze ook blijven trainen. Hond is nu een maand of zes. Helaas loopt ze nu tegen een aantal dingen aan waarvan de jachttraining A zegt en ik B en andersom. En dat is best lastig voor haar, zo kan je het nooit goed doen. Eén van die verschillen gaan over trekspellen. Ik maak in de les het liefst gebruik van samen een (trek)spel spelen als beloning. Dat heeft ze altijd gedaan, maar nu mocht dat niet meer van haar instructeur bij de jachttraining. Want, zei hij, als je trekspellen met de hond speelt, gaat hij dat ook doen met het wild en gaat hij niet meer lossen of zo. Ik ben er van overtuigd dat een hond prima verschil kan zien tussen een speeltje wat je gebruikt om te trekken en een dummy/wild. Zolang je geen trekspellen speelt met je dummy of een haas, zal het imo allemaal wel meevallen.

Is mijn denkwijze zo apart? Ik weet amper iets van jachttraining dus wie kan daar iets zinnigs over zeggen?

Ik weet niks van jachttraining. Maar Jura vindt zowel apport als trekspelletjes leuk en ze doet het beide met veel enthousiasme. Ik snap echt niet waarom het elkaar in de weg zou kunnen zitten.
Eventueel kan je toch zelfs een 'speciaal' speeltje hebben voor de trekspelletjes en het verder met niks anders doen?

Ik doe jachttraining en ik doe cynofilia en heel af en toe raakt Elmo in de war. Vooral zit enblijf en ik uit zicht. Bij de jacht gebruiken ze af en uit zicht. Maar hij weet donders het verschil tussen een dummy of konijn of een trektouw. Dat is geen probleem. Net zoals hij weet dat hij met zijn pluche speelgoed ook geen trekspelletjes kan/mag doen.

Ik heb met de weimen GG en jacht tegelijk gedaan en ze raakten nergens van in de war. Misschien is het per hond/baas combinatie anders

Bij mij op de jachttraining zeggen ze dat de hond te hard in zijn bek wordt van trekspelletjes, en het wordt dan ook afgeraden. Maar omdat Sil alleen maar met dummies traint en nooit echt wild zal hoeven ophalen (als de dood voor het schot), doen wij thuis gewoon lekker trekspelletjes.

runninggirl schreef:Ik weet niks van jachttraining. Maar Jura vindt zowel apport als trekspelletjes leuk en ze doet het beide met veel enthousiasme. Ik snap echt niet waarom het elkaar in de weg zou kunnen zitten.
Eventueel kan je toch zelfs een 'speciaal' speeltje hebben voor de trekspelletjes en het verder met niks anders doen?

Ik zie het ook niet. Met een trekspel ben je toch ook een beetje je hond aan het opjutten/motiveren om terug te trekken. Bij het aannemen van een apport doe je dat in rust en laat je het apport aan je geven. Dus zolang je niet aan dat apport gaat zitten sjorren kan die hond ook niet terugtrekken .

Misschien dat je nog kunt denken aan een woord voor het aangeven van het trekspel, zodat het voor de hond nog duidelijker is.

Ik kreeg er commentaar op bij de jachttraining dat ik Ita als pup na een apport liet afreageren met een trekspelletje.
Dat ben ik toch gewoon blijven doen en er is niets mis met het apporteren en afgeven.
Als "los" maar ook echt "los" is, is er niets aan de hand.
Ze vindt het zelf niet meer zo'n leuk spelletje, dus nu doe ik het niet meer.

Er gaan wel meer van die verhalen.
- Bijten op een houtje zou ze "hard in de bek" maken bijvoorbeeld.
- Kvv of Barf geven als eten maakt het risico groter dat ze het wild gaan aansnijden.
Dat is dus niet zo.

Gelukkig zijn er al vrij veel trainers die ook weten dat het geen probleem is, maar er zijn er nog genoeg die zich daar wel zorgen om maken.

Als de baas het zelf eng vindt zoek je maar een ander spelletje voor ze.
Lijkt me geen probleem toch?

Ik denk dat dit één van de ouderwetse opvattingen is in de jachthondentraining. Het zijn allebei oefeningen maar wel verschillende oefeningen. Ik zou wel zorgen voor een gecontroleerd trekspelletje, netjes loslaten, niet nahappen en vanuit die rust weer het spel zelf starten. En verder kan het ook geen kwaad deze cursiste wel iets anders te laten doen bv het wegschieten van een voertje? Dat is ook even een goed moment tussen baas en hond. Het hoeft niet altijd dat trekspel te zijn
En al vind je het zelf een beetje onzin het kan geen kwaad deze cursist tegenmoet te komen hierin al is het maar om te laten zien dat je haar/hem serieus neemt. Kan je op een ander, wel belangrijk moment ten goede komen. Ik vind het zelf heel belangrijk dat niet iedere combinatie hetzelfde hoeft te doen.

Mijn ervaring is dat het voor de hond prima uit elkaar te houden is. Ik doe regelmatig trekspelletjes om hem te motiveren. Bij wild heb ik geen problemen en is hij zacht in de bek. Bij het afgeven laat hij het ook goed los. Bij dummy's wil hij heel soms als hij wat wild is, een vergissing maken en proberen een trekspelletje te doen. Maar een los is dan voldoende om het te stoppen. Als eigenaar moet je dus wel scherp blijven op wat je hond voor signalen geeft. Bij een staande hond die al vrij hard van zichzelf is in zijn bek, zou ik persoonlijk niet snel een trekspelletje doen.

Sita schreef:Mijn ervaring is dat het voor de hond prima uit elkaar te houden is. Ik doe regelmatig trekspelletjes om hem te motiveren. Bij wild heb ik geen problemen en is hij zacht in de bek. Bij het afgeven laat hij het ook goed los. Bij dummy's wil hij heel soms als hij wat wild is, een vergissing maken en proberen een trekspelletje te doen. Maar een los is dan voldoende om het te stoppen. Als eigenaar moet je dus wel scherp blijven op wat je hond voor signalen geeft. Bij een staande hond die al vrij hard van zichzelf is in zijn bek, zou ik persoonlijk niet snel een trekspelletje doen.

Hoe bedoel je dat?

Ik moet ook trekspelletjes en de wetters doen dat dus domweg niet.
Maakt niks uit of je jacht doet, ze lossen meteen en sjorren doen ze niet met ons, alleen onderling.
Is een ander probleem, maar je ziet het vaker bij jachthonden. Mijn stabijs hebben ook nooit van trekspelletjes gehouden. En niet omdat ik dat niet wilde

Pom vond het als pup wel lachen, een trekspel, maar nu vindt ze het maar met vlagen leuk. Ze is wel zacht in de bek, en ik heb haar nog nooit zien nahappen naar dummy of wild. Nou heeft ze ook nog niet zoveel wild geapporteerd, maar ik vind haar tot nu toe heel voorzichtig mee. Sowieso geeft ze zittend af dus er is helemaal geen ruimte om eens aan dat wild of die dummy te gaan trekken.

Marjoleine schreef:Ik moet ook trekspelletjes en de wetters doen dat dus domweg niet.
Maakt niks uit of je jacht doet, ze lossen meteen en sjorren doen ze niet met ons, alleen onderling.
Is een ander probleem, maar je ziet het vaker bij jachthonden. Mijn stabijs hebben ook nooit van trekspelletjes gehouden. En niet omdat ik dat niet wilde

Moet?
Spelletjes moeten natuurlijk nooit een "moeten" worden.

Als een van de twee (baas of hond) het niet leuk vindt doe je wat anders.

josefientje schreef:Bij mij op de jachttraining zeggen ze dat de hond te hard in zijn bek wordt van trekspelletjes, en het wordt dan ook afgeraden. Maar omdat Sil alleen maar met dummies traint en nooit echt wild zal hoeven ophalen (als de dood voor het schot), doen wij thuis gewoon lekker trekspelletjes.

Is ook flauwekul.
Ik vind trekspelletjes wel leuk, maar ik heb nooit gemerkt dat een hond daar 'hard van in de bek zou worden'.
Biet plaatste z'n beet altijd vlak bij mijn hand (voelde vaak zijn tanden), ook in volle ren, maar heeft mij nooit geraakt.
Layla kwam een keer in de mouw van m'n vest terecht, reageerde in een milliseconde (zonder echt door te bijten) om vervolgens vol in de stok te hangen.
Honden kunnen veel meer met hun bek dan wij ons vaak realiseren.

Toen ik jachttraining deed met Ginger heeft ze 1x de jachttraining en het speuren door elkaar gegooid.

Ze was erg goed in een verloren apport maar bleef dit keer enorm lang weg. Toen de trainster ging kijken waar ze bleef, lag ze netjes naast het apport.

Ik ben toen wel even bang geweest dat de combi van deze 2 sporten niet ideaal zou zijn maar het is bij deze ene keer gebleven.
Wel hebben we een duidelijk onderscheid gemaakt. Mijn man deed de speurtraining en ik de jacht. Daarnaast gebruikte ik voor het uitlopen van een sleep het commando "sleep" en niet "zoek". Maar of dat echt noodzakelijk was weet ik ook niet.

Zie toch wel, dat een trekspelletje heel andere driften los maakt dan bij het apporteren van wild het geval is.
Ja, misschien als je een levende Fruns laat apporteren, dat je een beetje naar die richting toegaat.

ranetje schreef:

Sita schreef: Bij een staande hond die al vrij hard van zichzelf is in zijn bek, zou ik persoonlijk niet snel een trekspelletje doen.

Hoe bedoel je dat?

Mijn gevoel is dat staande honden vaak al harder in zijn bek is dan een retriever. Bij trekspelletjes wakker je toch wel bepaald gedrag aan. Als je met jachttraining aan het trainen bent met zacht op pakken en afgeven, zou ik dus geen trekspelletjes doen. Zou de hond niet in verleiding willen brengen dat het dan in bepaalde gevallen wel mag en op een training dat dan weer niet accepteren.

Nu ik dit schrijf bedenk ik mij dat ik het bij elke hond het niet zou doen indien ik echt aan het werk moet om zacht in de bek te worden.

Sita schreef:

ranetje schreef:

Sita schreef: Bij een staande hond die al vrij hard van zichzelf is in zijn bek, zou ik persoonlijk niet snel een trekspelletje doen.

Hoe bedoel je dat?

Mijn gevoel is dat staande honden vaak al harder in zijn bek is dan een retriever. Bij trekspelletjes wakker je toch wel bepaald gedrag aan. Als je met jachttraining aan het trainen bent met zacht op pakken en afgeven, zou ik dus geen trekspelletjes doen. Zou de hond niet in verleiding willen brengen dat het dan in bepaalde gevallen wel mag en op een training dat dan weer niet accepteren.

Nu ik dit schrijf bedenk ik mij dat ik het bij elke hond het niet zou doen indien ik echt aan het werk moet om zacht in de bek te worden.

Een hond die geen onderscheid kan maken tussen een trekspelletje met een flostouw o.i.d. en het opnemen van een apport lijkt me geen erg helder licht?

Ik heb staande honden.
Zij kunnen het onderscheid uitstekend maken.
Rana was heel zacht in de bek (alleen als pup niet ) en Ita is uitzonderlijk zacht in de bek.
Ik heb met beiden in de puppytijd trekspelletjes gedaan.

De fokker hoorde de waarschuwing die ik van een trainer kreeg bij Ita over trekspelletjes en op stokken knagen (hard in de bek worden).
Hij zei: "Wie zegt dat???
Die trainer moet maar eens een echte jachthond kopen, dan kan hij zien dat het geen probleem oplevert."

(Die trainer had een Retriever )

hard/zacht in de bek is volgens mij ook voor het grootste gedeelte gewoon een aangeboren eigenschap, dat idee heb ik althans.

ranetje schreef:

Sita schreef:

ranetje schreef:

Sita schreef: Bij een staande hond die al vrij hard van zichzelf is in zijn bek, zou ik persoonlijk niet snel een trekspelletje doen.

Hoe bedoel je dat?

Mijn gevoel is dat staande honden vaak al harder in zijn bek is dan een retriever. Bij trekspelletjes wakker je toch wel bepaald gedrag aan. Als je met jachttraining aan het trainen bent met zacht op pakken en afgeven, zou ik dus geen trekspelletjes doen. Zou de hond niet in verleiding willen brengen dat het dan in bepaalde gevallen wel mag en op een training dat dan weer niet accepteren.

Nu ik dit schrijf bedenk ik mij dat ik het bij elke hond het niet zou doen indien ik echt aan het werk moet om zacht in de bek te worden.

Een hond die geen onderscheid kan maken tussen een trekspelletje met een flostouw o.i.d. en het opnemen van een apport lijkt me geen erg helder licht?

Ik heb staande honden.
Zij kunnen het onderscheid uitstekend maken.
Rana was heel zacht in de bek (alleen als pup niet ) en Ita is uitzonderlijk zacht in de bek.
Ik heb met beiden in de puppytijd trekspelletjes gedaan.

De fokker hoorde de waarschuwing die ik van een trainer kreeg bij Ita over trekspelletjes en op stokken knagen (hard in de bek worden).
Hij zei: "Wie zegt dat???
Die trainer moet maar eens een echte jachthond kopen, dan kan hij zien dat het geen probleem oplevert."

(Die trainer had een Retriever )

Zelf rustig en kalm blijven bij het apporteren, dan kun je daarnaast de Dobermann erin wakker maken.

Luca is gek op trekspelletjes. En heel zacht in zijn bek. Egeltjes pakt ie gewoon heel zachtjes op Wij doen geen jachttraining oid

Top, dan blijf ik dus bij mijn idee hierover en is het geen onwetendheid over jachthonden. Ik heb haar (uiteraard) al andere dingen aangeboden. Maar ik wil ook graag dat ze spelen omdat ik dat 'nodig' heb om te leren lossen. Trainer had idd ook gezegd dat hij hard in de bek zou worden van trekspellen.

ranetje schreef:Ik kreeg er commentaar op bij de jachttraining dat ik Ita als pup na een apport liet afreageren met een trekspelletje.
Dat ben ik toch gewoon blijven doen en er is niets mis met het apporteren en afgeven.
Als "los" maar ook echt "los" is, is er niets aan de hand.
Ze vindt het zelf niet meer zo'n leuk spelletje, dus nu doe ik het niet meer.

Er gaan wel meer van die verhalen.
- Bijten op een houtje zou ze "hard in de bek" maken bijvoorbeeld.
- Kvv of Barf geven als eten maakt het risico groter dat ze het wild gaan aansnijden.
Dat is dus niet zo.

Gelukkig zijn er al vrij veel trainers die ook weten dat het geen probleem is, maar er zijn er nog genoeg die zich daar wel zorgen om maken.

Als de baas het zelf eng vindt zoek je maar een ander spelletje voor ze.
Lijkt me geen probleem toch?

Het is volgens mij idd iets van trainers van de oude stempel, van trekspelletjes zouden ze hard worden in de bek. Nou mijne niet hoor en al zou ik geen trekspelletjes met ze doen, dan doen ze het onderling wel ze weten perfect het verschil, maar dat zou per hond kunnen verschillen misschien?

Hilde schreef:Top, dan blijf ik dus bij mijn idee hierover en is het geen onwetendheid over jachthonden. Ik heb haar (uiteraard) al andere dingen aangeboden. Maar ik wil ook graag dat ze spelen omdat ik dat 'nodig' heb om te leren lossen. Trainer had idd ook gezegd dat hij hard in de bek zou worden van trekspellen.

Als de cursist dat zelf liever niet doet op die manier kan je het lossen ook anders aanleren.

Als de baas zelf namelijk niet overtuigd is dat het geen kwaad kan kan ze ook niet met overtuiging een trekspelletje spelen.
De jachttrainer heeft mogelijk ook nog veel meer (d.w.z. langer) ervaring en dan leg je het gewoon af.
Naar mijn idee niet gaan proberen om te overtuigen.
Ik vertel in zo'n geval wat ik heb nagevraagd en als ze er niet gerust op is gaan we lossen op een andere manier doen.

Natuurlijk! Maar ze wilde graag trekspelletjes blijven spelen. Ik druk ze trouwens altijd op het hart dat ze moeten doen waar ze zich zelf fijn bij voelen. Ik vertel alleen maar mijn kijk op honden En als ik iets niet weet kan ik terugvallen op een andere instructeur.

Honden zijn niet gek, die weten prima wat wel en wat niet. Ze mogen met piepertjes spelen, balletjes worden ook op mijn voeten getuft, dat doen ze met dummies of wild echt niet.

In juist zo'n discussie ben ik ook wel eens verzeild geraakt. Ik doe heel veel balspelletjes met Ezio, soms met 2 ballen tegelijk. Hij hoeft ze nooit voor zittend af te geven, met die 2 ballen moet hij juist nr 1 aan mijn voeten droppen en direct doorrennen omdat nr 2 al onderweg is. Hij zou dus nooit meer kunnen leren om een dummy te dragen en/of vast te houden tot aan voor zit en los opdracht. Nou hij doet dat dus perfect. Ook met een bal, die legt hij keurig in mijn hand. Kwestie is gewoon dat ik dit dan aan hem vraag, als ik het vraag doet hij het. Vraag ik het niet dan gooit hij de bal gewoon voor mijn voeten. Een dummy gooit hij nooit voor mijn voeten omdat ik altijd vraag voor te komen en te zitten en dan pas op "los" de dummy af te geven.

Wat mogelijk wel lastig zou kunnen zijn is schudden. Enfin, Ezio heeft niet zo'n schud drang maar ik zie wel eens hondjes op school die veel moeite hebben met afleren van schudden met de dummy. Mensen zeggen dan dat de honden met spelen ook meestal schudden met speelgoed etc. Maar ik weet niet precies hoe dat zit.

Hilde schreef:Natuurlijk! Maar ze wilde graag trekspelletjes blijven spelen. Ik druk ze trouwens altijd op het hart dat ze moeten doen waar ze zich zelf fijn bij voelen. Ik vertel alleen maar mijn kijk op honden En als ik iets niet weet kan ik terugvallen op een andere instructeur.

Tara schreef:Het gaat gewoon om generaliseren hè, als jij ijzerenheinig rechtop blijft staan wanneer je serieus wilt werken, dan hebben ze dat snel door hoor.

Ja, in dat soort dingen ben ik dan opeens wel weer heel erg consequent terwijl ik meestal een zeeeeer flexibele ruggengraat heb

Ik doe trekspelletjes en jachttraining, maar niet tegelijk. Tijdens de jachttraining is alles van mij, en dat wordt dus gewoon gelost als ik t hebben wil. Beloning of spanning afgereageren met een trekspelletje voelt tijdens jachttraining heel onnatuurlijk, terwijl ik het met behendigheid wel doe. Het verschil zit hem er denk ik in dat je bij agility opwinding creëert en ook wenselijk is, terwijl bij jachttraining meer vanuit rust wordt gewerkt.

Ik zou ook geen trekspelletjes doen met een hond waar je jachttraining mee doet en die sowieso al de neiging heeft om dummie's te versnipperen en slecht te lossen. Een hond die speels om je heen staat te dansen met een dummie in zijn bek, dan is dat eigenlijk al een 'trekspelletje' maar zonder dat je het zelf vast hebt. Het een spel waarbij er wordt 'gestreden' om wie de prooi krijgt.

Bij een hond die wat meer zelfvertrouwen nodig heeft, en die niet graag dummie's oppakt, kun je hem juist wat gerichter op dummies krijgen door er wat mee te spelen (op jonge leeftijd) en er samen met je hond om te strijden. Want alles wat een ander wil hebben, wordt voor een hond al snel aantrekkelijker.
Zo heb ik het ook voor elkaar gekregen om mijn hond op dummies gericht te krijgen. Daarvoor moest ze er niets van hebben. En lossen is nog steeds geen enkel probleem en dummies versnipperen doet ze ook niet.