Het HondenForum

Sinds twee dagen hebben we Kiyo hier in huis, een ridgeback pup van 10 weken oud. Mitch is opzich heel netjes met corrigeren, maar ik weet niet zo goed wanneer ik zelf moet ingrijpen en wanneer ik het moet laten gaan.. Als Kiyo buiten naar Mitch toe loopt en Mitch snauwt hem weg, dan bemoei ik me daar zelf niet mee. Over het algemeen regelt dit zichzelf wel.

Nou lag Mitch vanavond op zijn kussen en wilde Kiyo er bij gaan liggen. Als Mitch op zijn kussen ligt te slapen, kan hij niet zoveel hebben. Dat was met Guus (de toller) ook altijd al zo.. Zodra Guus te dichtbij kwam, kreeg hij een snauw. Nu was Kiyo al redelijk vervelend geweest deze avond (overprikkelt, gedeeltelijk mijn eigen fout), maar eenmaal rustig wilde hij tegen Mitch aan gaan liggen. Hij liep dus voorzichtig het kussen op waar Mitch lag te slapen en ging op 10 cm van Mitch af liggen. Ik hoorde een diepe brom van Mitch en toen Kiyo nogmaals opstond om nog dichter tegen Mitch aan te gaan liggen, heb ik Kiyo opgepakt en op zijn eigen kussen gelegd.

Had ik dit Mitch zelf op moeten laten lossen? Met als gevolg waarschijnlijk een flinke snauw, een piepende pup en Mitch die weer moet opstaan en dus wat onrust? Wanneer grijpen jullie in en tot wanneer laat je het de honden zelf uitzoeken?

In dit geval wil ik er ook rekening mee houden dat Mitch bijna 9 jaar is en zijn rust ook nodig heeft..

Ik had hem ook weggehaald, je mag Mitch best in bescherming nemen hoor, dat heb ik ook gedaan met Bo.

Ik zou het ook zo gedaan hebben. Zeker omdat het de slaapplek van de oudere hond is, en die daar gewoon rustig moet kunnen liggen rusten. Ik zou niet riskeren dat de correctie misschien wat te grof uitvalt, dan maar gewoon zelf de pup duidelijk maken dat er niet op de mand van de oudere hond gelegen mag worden.

Ik grijp niet snel in. Ik denk dat ik pas iets had gedaan als Mitch op had moeten staan om elders zijn rust te pakken of als pup-lief keer op keer hard op dat kussen sprong en duidelijk aan het 'pesten' was. Met die brom was Mitch al aan het communiceren en je zei zelf dat Kiyo al rustig was en voorzichtig op het kussen kroop Dus ik zou de situatie zeker niet ernstig genoeg vinden om me er tegen aan te gaan moeien.

Ik vond het echt heel lastig en heb uiteindelijk Kiyo opgepakt omdat ik niet het idee had dat hij reageerde op de grom (waarschuwing) van Mitch. Hij ging alsnog dichter bij Mitch liggen en negeerde dan dus het eerste signaal.. Ik weet natuurlijk niet of Mitch het uiteindelijk geaccepteerd zou hebben, maar ik verwacht van niet omdat hij dat nog nooit heeft gedaan en omdat hij duidelijk gromde..

Het is lastig hoor. Maar als jouw gevoel zei 'weghalen', dan zal dat heus wel goed zijn geweest

Je kent Mitch en als jouw gevoel zegt weghalen, dan lijkt me dat terecht.

Ik heb Ita nooit weggehaald als Rana haar er niet bij wilde hebben (Rana was toen 8 jaar).
Of Ita werd weggesnauwd, of ze sloop zo zachtjes de mand in dat Rana het soms niet eens merkte.
Ita zorgde er dan wel voor dat ze geen lichaamscontact maakte
Ze kreeg niet veel kans om bij Rana in de mand te stappen.

Op een gegeven moment gromde Rana wel, maar liet het daar bij.
Net alsof het een waarschuwing was dat Ita werd getolereerd als ze maar heeeeeel stil bleef liggen.
En Ita was dan ook muisstil.

Hij is er net 2 dagen, dan zou ik ook wat voorzichtig zijn. Na een week of 2 zou ik ze het wel zelf uit laten zoeken.

Lastig om iets daarover te zeggen, zonder Mitch te kennen.

Met Luuk als referentie, dan zou ik het hebben laten gaan.
Luuk laat eea vrij lang op zijn beloop, waarschuwt, gaat op de ander zitten en grijpt flink in als het hem echt te gortig wordt, maar zonder kleerscheuren. Voor andere honden is de grens dan goed bepaalt en weten ze tot waar ze kunnen gaan en dat is best ver. Maar ze weten dan ook meteen heel goed waar de grens ligt.

Ik denk dat ik niet ingegrepen had, maar het hun op dat moment had laten uitzoeken. Een piepende pup is het einde van de wereld niet en dat beetje onrust ook niet. Zolang het bij een duidelijke correctie blijft, grijp ik niet in.

Ik zou zelf denk ik niet in hebben gegrepen, Mitch kennende, omdat ik denk dat Kiyo meer leert van 1 duidelijke correctie van Mitch, dan van jouw wegpakken.
Nu zal het wachten zijn tot dezelfde situatie zich weer voordoet omdat Kiyo nog niet weet dat het kussen de plek van Mitch is. Persoonlijk zou ik me er niet mee bemoeien en Mitch het laten vertellen. Vaak is dat duidelijker dan wat wij doen.

Even een update

Vanavond mocht Kiyo voor het eerst tegen Mitch zijn billen aan liggen en ik heb echt genoten van dat moment!!!



Ik hoef dus eigenlijk niet te vertellen hoe goed het gaat tussen de twee mannen en hoe trots ik op ze ben!
Kiyo krijgt af en toe nog een snauw als hij te druk is, maar dat gaat allemaal heel netjes!

Zo te zien is de verhouding duidelijk

Ik laat dat wel zelf oplossen.
Ik kan een pup wel tig x bij cash weghalen maar dat komt lang niet zo goed over als wanneer ik het laat gaan en cash 1x heel duidelijk zijn punt kan maken. Dan is dat hele gedonder van opdringerig zijn bij cash in 1x over.
En ja, soms betekend dat een gaatje in pups oor. Cash waarschuwt duidelijk, heel duidelijk, en als pup dan toch Door blijft klieren corrigeert cash niet zachtzinnig.
Vaak is het na die ene duidelijke pijnlijke correctie ook verder goed. Pup heeft daarna heilig ontzag voor hem en zo, n zware correctie volgt dan ook niet weer. Pup weet ; cash wwaarschuwt = wegwezen.

Ik grijp wel/niet in afhankelijk van de hond. Toen Hippo pup was liet mijn vorige mechel naar mijn zin teveel toe. Hij zat helemaal onder de wondjes van die gemene puppytandjes. Dus dan greep in zelf in als Hippo in zo'n piranha-bui was.

Later toen Hippo volwassen was en we Oscar er als pup bijkregen greep ik in als Oscar bij Hippo's voerbak wilde komen met het eten, Hippo heeft naar andere dieren behoorlijke voedselagressie en zit niet te wachten op een pup met een paar hechtingen. Ook is voor elke hond hun mand de veilige/rust plek, Hippo houdt er helemaal niet van om samen met andere dieren te slapen. Zodra hij in zijn mand stapte moest Oscar hem met rust laten. Op zijn voedselagressie na, laat Hippo erg veel toe en keek hij je aan met een blik: HELP! Ik heb liever dat hij zijn vechthondenmodus in coma houdt en ons ervoor inschakelt.

Als ze aan het spelen zijn en 1 doet de ander zeer, dan volgt een snauw/hap en gaan ze erna weer vrolijk verder. Daar bemoei ik mij dan niet mee.
Oscar heeft er ook een handje van als 1 van ons thuiskomt en de honden wil begroeten, hij als een bowlingbal Hippo aan de kant beukt. Hippo druipt daardoor af. Zulke dingen houd ik dus ook zelf in de hand anders overschaduwt Oscar Hippo met zijn ettergedrag.

Nu hebben we sinds 3 weken Axel erbij en die is 7 maanden. Oscar en Axel zitten veel meer op hetzelfde level qua omgangsmanieren en daar hoef ik me eigenlijk helemaal niet mee te bemoeien.

Sinds 2 dagen hier een pup in huis, en ik laat Jura eigenlijk wel haar correcties geven. Omdat ik zie dat pup ook echt onder de indruk is maar het is meteen erna ook weer goed.
Wel nemen we de pup in bescherming als het niet om correcties gaat maar om het dictatortje spelen wat Jura soms ook wel leuk vindt. Dat geregel vind ik niet oké en als pup slaapt dan wordt ze ook met rust gelaten anders grijpen wij in.

Ik grijp ook in, Tessa laat eigenlijk alles toe en moet dus beschermd worden. Tay is erg heftig in zijn correcties en hoewel Winni de waarschuwingen wel oppikt na 1 zo'n heftige correctie zit ik er wel bovenop. Maar in principe hoeft dat amper, ze laat Tay vaak met rust, terwijl ze Tessa terroriseert.

Hier laat ik het ze grotendeels zelf uitzoeken, alleen als het in mijn ogen té hard gaat grijp ik in of als Numa een chagrijnige bui heeft en om niets uitvliegt.... dan haal ik hem terug want dat gedrag vind ik gewoon niet nodig.
Als Seppe eigenlijk te moe is en daardoor ongeremd grijp ik wel in, dan gaat ie verplicht zijn bench in voor zijn rust en die van de rest

Normaal gesproken zou ik niet snel ingrijpen, maar Mitch is bijna 9 en hij verdient ook zijn rust.. Als Kiyo inderdaad moe wordt en vervelend, dan grijp ik zelf in zodat Mitch dit niet hoeft te doen. Kiyo gaat dan overigens ook even de bench in voor rust

Nog een vraag...
Mitch snauwt heel netjes en Kiyo reageert daar ook prima op, maar helaas leert Kiyo er weinig van en valt Mitch vrijwel meteen weer lastig. Op zo'n moment komt Mitch naar mij toe en gaat achter of bij me zitten alsof hij wil zeggen ' vrouwtje, help me alsjeblieft'. Wat moet ik op zo'n moment doen?
Ik wil heb natuurlijk best helpen, maar als ik straks een keer niet thuis ben en de honden (bij mam of pap) loslopen, zal er ook niet veel geholpen worden.

Daarom grijp ik dus niet in en laat ze dat zelf oplossen.
Ik zei het hierboven ook al; ik komt nooit zo goed over als dat Cash dat wel doet met 1 simpele correctie.
Ons pupje had er een handje van vreselijk opdringerig de bek van Cash te likken. Dat gaat dan maar door. Ik kan haar 100x weg trekken enz maar 2 tellen later hangt ze weer rond zn bek. Tot hij haar dus 1x goed zat was en gecorrigeerd heeft....klaar was dat gedonder. Nu doet ze het nog weleens hoor, dat hysterisch likken maar Cash hoeft nu maar zijn lippen op te trekken en ze weet dat ze nu toch echt moet kappen. En dt doet ze dan dus ook.
Daar kan ik niet tegenop corrigeren/ weg trekken.

Cash corrigeert hard op zo'n moment. Gat in oor was het resultaat. Maar ik weet ook dat hij haar niet vermoord. Mijn vorige teef had ik dat nooit laten doen, die had zo'n pup allang het loodje laten leggen.
Maar Cash doet dat, vind ik, heel prima.