Het HondenForum

Hallo,

Hopelijk staat het onderwerp hier goed.
Had al even gezocht maar kan zo niet speciaal iets vinden over oude honden, dus hier maar beginnen.

Ik heb een Mechel van 18.
Hij is eigenlijk nog goed gezond zeker gezien zijn leeftijd.
Heeft wel last van zijn botten maar dat hoort er een beetje bij denk ik.
Iets anders wat ik moeilijker vind om mee te dealen is zijn angst.

Nou had hij al iets nerveuzigs vanaf het begin dat ik hem geadopteerd had maar ik dacht dat dat deels ook te maken zou hebben met het herplaatsen.
Hij is al enorm vooruit gegaan sinds het begin en voelt zich hier bij mij thuis erg op zijn gemak.
Sterker nog, soms wil hij nergens naar toe, zelfs niet wandelen of een plas gaan doen.
Dan weigert hij naar buiten te gaan.
Dat zal toch wel moeten dus haal ik hem even over die eerste drempel heen en dan gaat het wel weer.

Maar nu van de week nam ik hem mee naar een vriend van mij en my goodness, hij was zo nerveus dat ie zelfs geen stukje pens wilde. Dat wil wat zeggen.
Bal?
Nee geen bal.
spelen?
Nee
Niks. Alleen maar heen-en-weer lopen, bibberen en bang zijn.
Eenmaal terug in de auto werd het weer rustiger.

Dat is dus iets wat ik steeds vaker merk aan hem.
Nou vraag ik me af of dat een typisch verschijnsel van dementie is of ouderdom.

Is dit herkenbaar voor iemand?
En is er iets wat ik zou kunnen doen..?

Hij is echt heel lief verder. Ik woon in een flat en veel mensen hier zijn dol op hem.
Hij vind het ook een feest om geknuffeld te worden... áls hij niet bang is ten minste.

Het vervelende vind ik dat iemand zelfs vroeg of ik hem geslagen heb of geschopt misschien.
Ppff... word ik wel verdrietig van ooit hoor..

Jeetje wat een leeftijd zeg wow.. Ziet ie nog wel goed?..als zijn zicht achteruitgaat kan
dat heel angstig zijn in een hem onbekende omgeving.

Mijn oudere hond werd ook heel langzaam dover en op een gegeven moment ook blind en ja ook angstiger.
Inderdaad vroegen mensen ook wat er met haar was op straat. Zo zielig.
Wij hebben haar op een gegeven moment laten inslapen omdat er ook andere zaken speelden.
Maar misschien weet hier iemand iets om haar angsten wat te verlichten.
Hoop het voor jullie.

Voor mij is het herkenbaar.
Een stokoude hond kan onzeker worden door dementie en slechter werkende zintuigen.
Verschillende dingen waar ze eerder niet bang voor waren, zijn niet meer zo vanzelfsprekend voor hen.

Niet overvragen is het enige advies dat ik je kan geven. Eventueel een licht kalmerend middel voor situaties die niet te vermijden zijn...

Ik geef mijn hond Zylkene en dat helpt bij haar wel enigszins. De ergste angst is eraf. Tama is angstig omdat ze staar heeft.

Nanna schreef:Op die leeftijd zou ik hem geen polonaises aandoen. Dus niet meenemen naar hem onbekende omgevingen. Laat hem maar lekker thuis en loop alleen zijn vertrouwde rondjes.

Ik ben het helemaal met Nanna eens. Mijn hond werd toen hij ouder werd doof/blind, hij kwam toen nergens anders meer dan aan de bosrand bij mij achter, rust en regelmaat was belangrijk voor hem geworden.

Oh blij om jullie verhaaltjes te lezen.

Hij ziet/hoort/ruikt natuurlijk ook slechter hoewel hij mijn fluitje op afstand nog goed hoort.
Zo je zegt Nana, alles rustiger houden, geen nieuwe dingen, vertrouwde omgeving...ja.

Yeufke schreef:Inderdaad vroegen mensen ook wat er met haar was op straat. Zo zielig.

Ja dat zielig.. heb zelf ook erg de neiging om hem zielig te vinden en ergens werkt dat niet.
Enfin, ik denk dat hij er niet mee gebaat is.

kooi schreef:Niet overvragen is het enige advies dat ik je kan geven.

Bedoel je geen eisen meer stellen aan hem, of dingen verwachten?

Nee inslapen denk ik nog maar niet aan.
Juist omdat hij best nog gezond en levendig is eigenlijk.

Je hebt gelijk dat zielig vinden niet werkt.
Als je veel gaat toelaten "omdat hij oud en onzeker is" wordt het voor hem alleen maar onduidelijker en daar wordt hij weer onzekerder van.

Ik zou de "gewone' eisen blijven stellen.
Geef een vaste structuur van de dag en wandelingen op bekend terrein
Daar kan een oude hond zich aan vasthouden.
Het geeft zekerheid.

Dat is tenminste mijn idee om een oude hond te helpen een goed leven te leiden.

Mijn gevoel ranetje.
Als ik hem nu teveel ga ontzien, verwennen, knuffelen enz. dan is het toch net of ik hem niet meer serieus neem?
Althans zo denk ik dan.

En hoe groot de verleiding ook, ik probeer hem toch nog een beetje strak te houden, consequent te zijn in een aantal commando`s ( er word niet geschooid, AF!, wachten, hup doorlopen.. dat soort dingen.
Ook al lukt het natuurlijk niet altijd.
Hij hoort er dan ten minste nog bij.
Hij heeft immers de bewaker nog steeds in zich... willen beschermen, de boel in de gaten houden, dat soort dingen.
Zijn stoere taak zeg maar.

En ja dat hij zielig reageert op mensen die hem zielig vinden.. raar ergens.
Het is net of hij zo "pleasing" is dat hij maar in z`n zieligheids stand gaat staan om te voldoen aan die verwachting.

Mensen vinden mij dan ooit hard oh... zo`n oude hond... dat doe je toch niet meer?
Maar ja is dat hard vraag ik me dan af ?

Ja, dat is het Nanna.

Hazelrah schreef:Mijn gevoel ranetje.
Als ik hem nu teveel ga ontzien, verwennen, knuffelen enz. dan is het toch net of ik hem niet meer serieus neem?
Althans zo denk ik dan.

En hoe groot de verleiding ook, ik probeer hem toch nog een beetje strak te houden, consequent te zijn in een aantal commando`s ( er word niet geschooid, AF!, wachten, hup doorlopen.. dat soort dingen.
Ook al lukt het natuurlijk niet altijd.
Hij hoort er dan ten minste nog bij.
Hij heeft immers de bewaker nog steeds in zich... willen beschermen, de boel in de gaten houden, dat soort dingen.
Zijn stoere taak zeg maar.

En ja dat hij zielig reageert op mensen die hem zielig vinden.. raar ergens.
Het is net of hij zo "pleasing" is dat hij maar in z`n zieligheids stand gaat staan om te voldoen aan die verwachting.

Mensen vinden mij dan ooit hard oh... zo`n oude hond... dat doe je toch niet meer?
Maar ja is dat hard vraag ik me dan af ?

Och een extra knuffel vind ik (meestal) niet zo problematisch.
En als mijn oude hond toevallig achter lag en niet naar voren kwam voor haar kauwstaaf die ze tijdens onze avondmaaltijd kreeg, dan bracht ik die wel naar haar toe, hoefde ze zich niet omhoog te hijsen uit de mand waar ze net zo lekker lag
Maar extra bedelen of dat soort zaken waren niet aan de orde.
De gewone huisregels bleven aanwezig.

Als het bewaken de hond onzeker zou maken zou je hem sneller kunnen "bedanken" als hij waarschuwt?
Dan hoeft hij er de mand niet meer voor uit (bijvoorbeeld).
En heeft hij toch zijn taak volbracht

Hazelrah schreef:Oh blij om jullie verhaaltjes te lezen.

Hij ziet/hoort/ruikt natuurlijk ook slechter hoewel hij mijn fluitje op afstand nog goed hoort.
Zo je zegt Nana, alles rustiger houden, geen nieuwe dingen, vertrouwde omgeving...ja.

Yeufke schreef:Inderdaad vroegen mensen ook wat er met haar was op straat. Zo zielig.

Ja dat zielig.. heb zelf ook erg de neiging om hem zielig te vinden en ergens werkt dat niet.
Enfin, ik denk dat hij er niet mee gebaat is.

kooi schreef:Niet overvragen is het enige advies dat ik je kan geven.

Bedoel je geen eisen meer stellen aan hem, of dingen verwachten?

Nee inslapen denk ik nog maar niet aan.
Juist omdat hij best nog gezond en levendig is eigenlijk.

Nee, ik bedoel vooral hem zijn rust en veiligheid bieden. Niet meer meenemen naar vreemden of vreemde plekken.
Dingen voorspelbaar houden. Niet hem gaan troosten of over- beschermen, maar gewoon structuur bieden en rust.

In plaats van troosten kun je hem af en toe lekker verwennen met wat kip en sperziebonen of zo, of wat anders wat hij erg graag lust. Om je eigen gevoel van medelijden te sussen.

kooi schreef:..Om je eigen gevoel van medelijden te sussen...

heel significant, mijn eigen gevoel van medelijden.

Blij met jullie support hier.
En bruikbaar.



Ik heb een aantal dingen gelijk uitgeprobeerd mét resultaat.
Of het nou iets in hem is of iets in mij weet ik niet maar iets werkt er.
Hij is nu al wat rustiger en vooral: ik ook.

Troosten probeer ik vooral als hij echt trillend tegen mij aan komt staan.(dichtbij is)
Leg ik mijn hand op zijn hoofd ... rustig maar nix aan de hand. Tis goed.
En dan gaat hij zitten. ( alles beter dan dat rond draven)

De grootste lekkers beloning ever is zijn brokjes verstoppen of rondstrooien zoals zwarte Piet ( mag dat hier gezegd?) dat doet. "zoek-zoek"
*TaakTijd*.

Niet meer vreemde dingen/plaatsen, dingen voorspelbaar houden enz. ga ik nu een week volhouden en kijken hoe dat werkt.
Voor nu zijn eigen wandelingskes in de buurt en de kazerne die hij kent plus bij oma mogen "logeren".
YES.

ranetje schreef:..En als mijn oude hond toevallig achter lag en niet naar voren kwam voor haar kauwstaaf die ze tijdens onze avondmaaltijd kreeg, dan bracht ik die wel naar haar toe, hoefde ze zich niet omhoog te hijsen uit de mand waar ze net zo lekker lag
Maar extra bedelen of dat soort zaken waren niet aan de orde.
De gewone huisregels bleven aanwezig...

Iets naar hem toebrengen, dat heb ik eigenlijk nooit gedaan maar daar zeg je wel iets.
Dat is het soort verwennen wat nu wel mag inderdaad. Dat schaadt de huisregels toch ook niet echt..?

Ik weet niet in hoeverre het waken hem onzeker maakt. Enige echte waken wat hij doet is enorm aanslaan als de bel gaat. Dat doet hij nog steeds, al is hij dan nu rustiger.
Plus de reuen uit de buurt op zeer respectabele afstand houden met zijn borstel op te zetten en vervaarlijk te grommen.

Wat ik wel merk is ... hij is gewend om, als we op de kazerne wandelen, successievelijk langs alle gebouwen te lopen, liever dan over het veld bijv. > Eerst alles inspecteren.
Daar begint hij precies onzeker te worden.
Normaal liep hij langs iedere deur en evt. naar binnen zelfs. Nu loopt hij er ooit met een grote boog omheen. Dat ken ik absoluut niet van hem. Vind ik vreemd gedrag waar ik me niet goed raad mee weet. Geen idee wat daar gebeurd.

Ander ding waar ik bijv. gisteren weer keierg van schrok: iemand riep hem om te begroeten.
Hij liep de andere kant op!
Sla je ook een figuur zeg.

Maar jeetje, leuk hoor, al jullie reacties hier.
Los dat ik er plezier en hulp aan heb gaat het tuurlijk indirect naar Millex.

Kijk, mooi hè.

wow wat een leeftijd!
Mijn moeders hond Mickey een cairn van 17 is echt stokdoof en blind. Vanwege een kleine verbouwing hadden we de tuin een beetje overhoop en hij was helemaal overstuur en kon niks meer vinden. Vrij snel alles weer op de plek en toen kon hij weer zijn oude vertrouwde rondje lopen langs de dingen die hij kent. Zeer herkenbaar voor ons. We laten hem nu vooral zijn ding doen wat hij wilt en hij wil eigenlijk niet meer verder dan de tuin (2 hectare gelukkig dus hij kan nogal wat rondjes lopen haha).
Verder binnen gromt en blaft hij maar wat als hij een schim voorbij ziet komen (al is het zijn eigen schaduw). Soms wel grappig soms ook wel zielig maar ja hij doet het nog laten we maar zeggen

Nanna schreef:Hij zal het denk ik allemaal niet zo goed meer zien met zijn kippige oude oogjes en daar dan weer onzeker van worden want hij vindt natuurlijk wel dat áls er stront aan de knikker is hij zal moeten reageren. En dat kan hij niet meer. Dus laat ie het liever voor wat het is en voelt zich daar dan weer lullig over
Tot zover mijn gepschychologiseer

Ha fijn.
Een forum met een goeie hondenpsycholoog.

Nou ja Luckyday, 17 dan!
Leuk wat je verteld.
Dat eigenlijk niet verder willen dan de tuin en in de war als dingen verplaatst worden.
Zie ik hier ook wel.

En ja, hij doet het nog inderdaad.

Misschien wat dovig en niet meer helemaal goed zien waardoor de richting van het geluid niet goed meer te traceren is?
Dat zou de reden kunnen zijn dat hij de andere kant op liep toen hij werd geroepen.
Heb ik met mijn oude hond ook wel gehad.
Dat ze blij naar me toe dacht te lopen (kwispelend) ...................... de verkeerde kant op

Misschien maakt dat hem ook onzeker bij het waken (richting geluid niet kunnen traceren)?

Iets naar hem toebrengen, dat heb ik eigenlijk nooit gedaan maar daar zeg je wel iets.
Dat is het soort verwennen wat nu wel mag inderdaad. Dat schaadt de huisregels toch ook niet echt..?

Ik vind in ieder geval van niet

Tama van mij komt haast nooit meer de keuken in om te drinken, dus dat moet ik ook gaan brengen.
Eigenlijk ben ik daar niet zo van want ik vergeet het ook weleens moet er nog aan wennen.
Voor haar eten komt ze meestal wel de keuken in een enkele keer moet ik haar eten ook gaan brengen.
Ze wordt onzeker door haar staar en loopt niet graag meer door deuropeningen.

Dat is best lastig want als we de lift uitgaan wilt ze weleens hysterisch gillen en daar wordt ik dan weer zenuwachtig van omdat de buren die bij de lift staan commentaar hebben en denken dat ik haar in de lift in elkaar aan het meppen ben.

ik vind rekening houden met de beperkingen en leeftijd van je hond iets heel anders dan verwennen of inconsequent zijn hoor. Tuurlijk hoef je er geen zielig geval van te maken, maar je weet vast zelf wel waar je hem een plezier mee doet of waar hij juistverward van raakt. Super hoor, 18 jaar !! Lekker nog even genieten van hem

Als ik Bonnie al mee neem naar vreemde of drukke plekken waar ze niet helemaal bekend is hou ik haar aan de lijn en ligt / staat ze naast mij. Ik merk wel dat ze daar zekerheid uit haalt

ik verwen mijn oude honden totop het bot en ik ben blij dat ik dat gedaan heb en nog kan doen.
ook steun ik ze waar en zoveel ik maar kan, bij al hun angsten en angstjes en als mijn steun niet genoeg is ga ik de dingen die angst veroorzaken uit de weg.
ouwetjes hebben hun sporen al wel verdiend, die hoeven niet zoveel meer van me en mogen gewoon genieten van een fijne ouwe dag.

Ri@nne schreef:Als ik Bonnie al mee neem naar vreemde of drukke plekken waar ze niet helemaal bekend is hou ik haar aan de lijn en ligt / staat ze naast mij. Ik merk wel dat ze daar zekerheid uit haalt

Dat begint me nu ook op te vallen bij Millex.
Richt zich ook steeds meer op mij. Klinkt gek maar omdat ik zijn 4e baas ben voel ik dat toch als een soort compliment.

Gisteren weer ons wandelinske op het fort.
Liggen er 2 stoelen op het voetbalveld behoorlijk ver weg hup, de schrik zit er al in.
Blijft ie achter mij lopen tot we aan de stoelen beland zijn oow... stoelen okeej.
Dan kan het allemaal weer.

Wat ik erg vind is als hij van me wegloopt in angst.
Gelukkig weet hij altijd weer de weg naar mijn auto te vinden dus t komt allemaal wel weer goed maar toch..
Zeker reacties van mensen zoals gonnie hier ook zegt, alsof ik hem mishandel of zoiets.
Dat is ook gebeurd in het verleden (1e baas) maar ja, uitleggen dat dat nou eenmaal zijn stempeltje is ?
tja..

renee-uk schreef:ouwetjes hebben hun sporen al wel verdiend, die hoeven niet zoveel meer van me en mogen gewoon genieten van een fijne ouwe dag.

Dat is nu ook mijn nieuwe instelling.

Maar merken jullie dat de honden nu liever worden dan voorheen?
Of juist andersom?

Hazelrah schreef:Maar merken jullie dat de honden nu liever worden dan voorheen?
Of juist andersom?

Over het algemeen worden oude honden wat milder in mijn ervaring.
Maar er zitten ook sjaggo oudjes bij hoor. Vaak komt dat trouwens door een onderliggend medisch probleem.

Hazelrah schreef:Maar merken jullie dat de honden nu liever worden dan voorheen?
Of juist andersom?

Mijn oude honden werden nog wat milder.

Bij oude honden zijn er meer pijntjes te verwachten.
En dat merkte ik wel (wat narrig).
Bovendien kreeg een van mijn honden wat vreemde vreetneigingen.
Een paar laarzensokken of een leren tasje is nou niet direct eetbaar vind ik
En iets eetbaars op de salontafel kon ook opeens weg zijn, ook als je er bij zat.
En dat gebeurde eerder echt nooit.
Dat was weer even wennen (veel opruimen).

Eten jatten waar je bij zit is heel herkenbaar haha
Ik merk dat Tenzin een beetje bang is als hij alleen mee uit gaat, met 1 van de anderen erbij is er niets aan de hand.

ranetje schreef:..En iets eetbaars op de salontafel kon ook opeens weg zijn, ook als je er bij zat.
En dat gebeurde eerder echt nooit...

En plotseling selectief worden naar bepaalde personen?
Sommige mensen leuk vinden en anderen met een boog omheen lopen bijv.
Ook nog nooit gezien.

Was ik op zoek naar een oppas voor hem voor savonds.
Eerst kennis maken met de mensen die op hem zouden passen om te kijken of het klikt.
Komt het meisje naar beneden lopen .. hallo Millex...
Loopt ie weg.

Goh fijn.
Het oppassen lijkt opeens ook niet leuk meer..

Pemba schreef: Ik merk dat Tenzin een beetje bang is als hij alleen mee uit gaat, met 1 van de anderen erbij is er niets aan de hand.

Ja dat is ook typisch zeg.

Hazelrah schreef:

ranetje schreef:..En iets eetbaars op de salontafel kon ook opeens weg zijn, ook als je er bij zat.
En dat gebeurde eerder echt nooit...

En plotseling selectief worden naar bepaalde personen?
Sommige mensen leuk vinden en anderen met een boog omheen lopen bijv.
Ook nog nooit gezien.

Nee ze zat bij iedereen om knuffels te bedelen

Was ik op zoek naar een oppas voor hem voor savonds.
Eerst kennis maken met de mensen die op hem zouden passen om te kijken of het klikt.
Komt het meisje naar beneden lopen .. hallo Millex...
Loopt ie weg.

Goh fijn.
Het oppassen lijkt opeens ook niet leuk meer..

Dat is lastiger.

Pemba schreef: Ik merk dat Tenzin een beetje bang is als hij alleen mee uit gaat, met 1 van de anderen erbij is er niets aan de hand.

Ja dat is ook typisch zeg.

Wel begrijpelijk als een hond zijn zekerheid haalt uit zijn maatje tijdens de wandeling.

Ach, het beestje is super oud, heeft zijn leven hard gewerkt. Beetje excentriek mag wel toch ? Maar goed, het zal wel liggen aan allerlei falende systemen zoals ogen, oren, mogelijk ook de neus. Onze Bo was ook dement dus die sloeg de plank ook regelmatig mis. Ik denk wel eens; wat zou je zelf willen als je inde schoenen van je hond stond. Liefde, warmte en koestering van mijn eigen mensen. Laten ze maar over mij waken, ik heb lang genoeg over hun gewaakt. Nee, hoor, je hond is met pensioen en mag alles doen waar hij zin in heeft; gaan vissen bijvoorbeeld.
M.a.w. verwen hem rot en doe dat waarbij je denkt dat hij dat leuk, prettig of fijn vind. Neem b.v. zijn maatje mee als je gaat wandelen.

Onze Woes (een chow van ruim 14 jaar) liep over 10 meter ongeveer een half uur. Stond alles te bekijken, te besnuffelen, mensen werden nagekeken tot ze de hoek om waren om vervolgens de aandacht weer te richten op een voorbij vliegend vogeltje etc. etc. Wij wisten dat ze niet leed. Dit was onze Woes alleen in slow motion. Toch werden wij aangesproken door zgn. dierenliefhebbers die vonden dat wij haar moesten laten inslapen want het beestje had geen leven meer. Trek je dus van rare commentaren niets aan.

Veel sterkte met je dappere oudje.

Wat ik nog vergat (dat was eigenlijk het 1ste wat ik wou schrijven) Onze Bo (demente DSL van 15 en een half) kreeg medicatie van de da waardoor hij dus een stuk minder angstig en/of onrustig was. Heeft hem echt heel goed geholpen. Was niet de oude Bo maar gewoon wel een kalmere duidelijk voor zich zelf meer "tevreden" hond. Ik ben naam vergeten maar da weet het vast wel.

cornelia schreef:knip

Wat ik nog vergat (dat was eigenlijk het 1ste wat ik wou schrijven) Onze Bo (demente DSL van 15 en een half) kreeg medicatie van de da waardoor hij dus een stuk minder angstig en/of onrustig was. Heeft hem echt heel goed geholpen. Was niet de oude Bo maar gewoon wel een kalmere duidelijk voor zich zelf meer "tevreden" hond. Ik ben naam vergeten maar da weet het vast wel.

Selgian is dat
ik kon me herinneren dat je dat eens vertelde toen ik me zorgen maakte over eventuele dementie bij gina.

cornelia schreef: ... Dit was onze Woes alleen in slow motion...

Dat is mooi gezegd vind ik.
Denk ik ook wel eens bij hem, z`n 4e en 5e versnelling doen het eenvoudig niet meer.

Wat je zegt van medicatie ben ik zelf niet zo voor.
Liefst zo min mogelijk. Maar zo bang moeten zijn is tuurlijk ook niet leuk.
Ik ben nu begonnen met Bach bloesem remedie.
Ik moet zeggen dat hij nu een stuk rustiger is.
Of het nou aan die Bach ligt of aan het opvolgen van een aantal goeie tips hier weet ik ook niet echt, maar hij voelt zich duidelijker beter.
De dingen waar hij bang voor is (onweer gisteren bijv.) is vertrouwd, net als knallen. vuurwerk enz. waar hij niet tegen kan.
Maar dat bang zijn voor gewone dingen is al een stuk minder.

Ik ben plezierig verbaasd.

Hier nog een foto van hem, stelende een stukje brood.
Wat zijn honden toch doorzichtig ooit.

Jeetje als je hem zo ziet staan aan de aanrecht kan je toch echt niet geloven dat hij 18 jaar is.