Het HondenForum

De lieve vrolijke, altijd blije, nooit boze, ik-wil-met-alle-honden-spelen Nikki doet lelijk naar mijn nieuwe pup

Naar aanleiding van dit topic:
http://www.hondenforum.nl/plaza/viewtop ... 1&t=300069

Nikki heb ik sinds vrijdag te logeren. En gisteren middag heb ik mijn puppy opgehaald! Welkom thuis Duke!

Ik werd al een beetje gewaarschuwd door de fokker dat de pups wat angstig waren voor vreemde honden, maar ik dacht, dat komt met die lieve Nikki helemaal goed!

Nou niet dus. Ik heb ze laten kennis maken in de tuin, en Nikki was wat onstuimig, maar vooral naar mij en had weinig interesse in Duke. Maar in der lompheid heeft ze Duke wel flink laten schrikken en die schoot angstig in een hoekje weg. Vervolgens heb ik Duke op schoot genomen, terwijl Nikki naast me lag en met wat gesnuffel en interesse vanuit Duke zijn kant, leek het weer goed.

De rest van de avond zijn ze elkaar vooral uit de weg gegaan. Tot Duke op een gegeven moment interesse kreeg in een speeltje, terwijl Nikki er naast stond en Nikki ineens op een lelijke manier Duke bij dat speeltje weg jaagd (er overheen, grommen, het speeltje zelf pakken). Weer dikke paniek voor Duke, daar is weinig voor nodig. Ik heb Nikki laten blijken dat ik dergelijk territorium gedrag niet tolereer, en Duke heb ik vooral genegeerd. Ik wilde zijn angst niet bevestigen door te gaan troosten.

Toen vanochtend het eerste rondje. Nikki deed haar ding. Duke deed zijn plasje (JEEJ!) flink beloond en toen nog even verder gelopen of er ook een poepje kwam. Hij begon wat interesse voor Nikki te tonen, liep haar te volgen, hetzelfde doen als zij deed. Ik dacht, dit gaat goed! Op een gegeven moment begint hij haar zelfs een beetje uit te dagen. Hij deed een beetje happen naar haar haren op der kop/oren. Normaal puppengedrag zou je zeggen. Ineens doet Nikki weer lelijk. Poot erop, lelijk grommen, niet bijten of zo, maar echt op een lelijke overdreven manier voor wat er gebeurde in mijn ogen waarschuwen. En weer opnieuw dikke paniek bij Duke. Weer genegeerd (hij zoekt dan wel steun bij me door tegen me aan te gaan zitten, maar ik heb niet ook nog eens "Och liefie, stil maar, niks aan de hand, aaaah" aaien zeg maar).

Daarnaast is Nikki gewoon helemáál niet voorzichtig, maar beweegt gewoon echt lomp en onstuimig. Waar Duke dan ook weer met regelmaat van schrikt.

Tja, en nu? Wat is wijsheid. Ik snap er niks van, Nikki doet nóóit lelijk naar andere honden. Het lijkt alsof ze gewoon niet weet wat ze ermee aan moet, ik vind haar reacties totaal niet redelijk. Maar dit lijkt me dus totaal niet handig met een pup die goede socialisatie met vreemde honden nodig heeft, omdat die al wat angstig is.

Pup is natuurlijk nog geen 24 uur hier, moet ik het tijd geven? Maar als Nikki lelijk blijft doen, doe ik dan niet meer kwaad dan goed? Moet ik Nikki naar mijn zus brengen en het over een week nog een keer proberen?

De oh zo fijne steun die Nikki zou kunnen bieden, is dus gewoon niet aanwezig en het is nu eerder een stress punt dan iets anders.

Dit is voor mij gewoon compleet onbekend terrein.

Ze moeten wennen aan elkaar dus dat kan nu best nog goed komen.
Als pup echt te ruw wordt aangepakt zou ik die in bescherming geven maar als dat niet zo is zou ik zelf de ruimte geven het op te lossen.
Misschien even tijdelijk alle speeltjes opruimen en daar enkel wat mee doen onder begeleiding zodat over dat soort zaken geen ruzie kan ontstaan.

Wij hebben sinds een week een pup er bij, en onze teef kan ook wel uit haar slof schieten. Wij hebben daarom belangrijke speeltjes opgeborgen zodat daar in ieder geval geen stress om ontstaat. Ook krijgen ze in alle rust apart van elkaar te eten.
Ik zie per dag grote vooruitgang van beide kanten. Jura haar correcties zijn van 'uit je slof schieten' nu naar een zacht grommetje gegaan. En de pup snapt ook steeds beter wat Jura wel of niet leuk vindt en houdt daar steeds beter rekening mee. Dat ze de eerste dagen even flink onder de indruk was na een correctie vind ik niet zo'n punt, ze zochten elkaar vlak erna wel weer op en dan was het weer goed. Ik bemoei me niet met hun eigen grenzen maar zorg wel dat het dus veilig blijft en niet onnodig moeilijk voor ze. Misschien heb je wat aan dit verhaal. Succes!

Maar ze zoeken elkaar dus niet op hier. Nikki negeert Duke volledig, en Duke gaat haar uit de weg omdat hij bang is. Tot nu is elke poging van Duke om haar op te zoeken door Nikki afgestraft, terwijl hij in mijn ogen geen onredelijk gedrag liet zien.

Shiloh86 schreef:Maar ze zoeken elkaar dus niet op hier. Nikki negeert Duke volledig, en Duke gaat haar uit de weg omdat hij bang is. Tot nu is elke poging van Duke om haar op te zoeken door Nikki afgestraft, terwijl hij in mijn ogen geen onredelijk gedrag liet zien.

Ze zijn net samen dus dat kan echt nog wel veranderen hoor en voor nu is negeren dan wellicht het beste.

Ik zie van Nikki niet heel erg raar gedrag. Ik snap dat het voor jou wellicht anders over komt omdat je haar zo niet kent maar misschien heeft ze niet zoveel met kleine pups en al helemaal niet als ze zo jong zijn én ook nog eens in haar huis.

Ik heb zelf een teef waar ik niet zomaar een pup bij kan zetten. Ik houd ze gescheiden in huis en buiten laat ik ze wennen tijdens spel, wandelen enzovoort.

Ik denk dat het wel goed gaat komen maar dat het tijd nodig heeft. En je pup moet ook haar grenzen kennen. Als je vindt dat het te wordt dan zou ik ze tijdelijk even uit elkaar houden maar wel dat ze elkaar nog kunnen zien. Zodat ze wat rustiger kunnen wennen.

Ik krijg het idee dat Nikki gewoon geen zin heeft in het drukke puppie gedoe Een pup die zomaar erbij komt je je speeltjes af wil pakken vindt niet iedere hond leuk

Van wat ik zo lees doe je het netjes en begeleid je het prima. Zal vast goed komen met die twee.

Nog even tijd geven dus. Zal het nog eens even aanzien.

Overigens zijn het niet Nikki's speeltjes en het is ook niet Nikki haar huis. Ze is hier al wel vaker geweest, maar ze woont hier niet. Ik bewust Nikki haar eigen speeltjes bij mijn ouders gelaten. Dit zijn allemaal nieuwe spullen die ik voor de pup aangeschaft heb. Maar ja, die vind Nikki natuurlijk ook leuk.

Misschien is dat wat jij als lelijk en territoriumgedrag ziet wel gewoon het aangeven van grenzen van een normale volwassenen hond?
En dat wat jij als angst ziet, een gezonde en normale "terugtrek" reactie van een pup, waarmee hij aangeeft dat de boodschap begrepen is?

Het feit dat de pup meer dan één maal contact gezocht heeft, doet mij aannemen dat hij niet extreem angstig is, en ook dat de "blijf NU even van mij af" boodschap van de oudere hond gewoon correct overkomt.

Maar het is natuurlijk erg moeilijk beoordelen vanaf achter de pc.

Als het gewoon normaal gedrag van de oudere hond is, maak je het niet beter door de pup te troosten en de oudere te corrigeren. De oudere leert dan dat hij niet op normale manier mag corrigeren, en moet dus andere dingen verzinnen.

Als de oudere hond echt overmatig reageert, en de pup daadwerkelijk fysiek schade bezorgt, dan moet je uiteraard wel ingrijpen.

Maar dat wat jij omschrijft, vind ik nog niet buitengewoon beroerd klinken.(maar wederom dit is vanachter de pc, en dus moeilijk correct inschatten )

Er zijn op dit forum verschillende mensen die regelmatig fokken, en ook weten hoe volwassenen honden pups correct corrigeren .
Zo even 3 namen waar ik op kom zijn Marjoleine, Crutz en bouvierpoedel. Misschien dat zij nog veel zinniger kunnen antwoorden dan ik.

Shiloh86 schreef:Nog even tijd geven dus. Zal het nog eens even aanzien.

Overigens zijn het niet Nikki's speeltjes en het is ook niet Nikki haar huis. Ze is hier al wel vaker geweest, maar ze woont hier niet. Ik bewust Nikki haar eigen speeltjes bij mijn ouders gelaten. Dit zijn allemaal nieuwe spullen die ik voor de pup aangeschaft heb. Maar ja, die vind Nikki natuurlijk ook leuk.

Ik denk niet dat Nikki snapt welke speeltjes van haar zijn en welke niet

Habibi schreef: Als het gewoon normaal gedrag van de oudere hond is, maak je het niet beter door de pup te troosten en de oudere te corrigeren.

Dat doe ik dus ook niet he. Ik heb bij Nikki het gedrag naar het speeltje gecorrigeerd, dat territorium gedrag vind ik gewoon niet goed. De andere interacties heb ik genegeerd. De pup negeer ik verder.

@ Hús, dat snap ik, dat ze dat niet snapt. Maar het zijn dus niet haar favoriete speeltjes waar ze normaal ook altijd mee speelt, het is dus niet dat de pup aan haar "most prized posessions" komt.

Hoe het op mij overkomt is als normaal honds gedrag. Dat Nikki even duidelijk aangeeft aan Duke dat zij het voor het zeggen heeft, dat ze grenzen heeft en dat Duke die moet respecteren. Het lijkt mij ook dat Duke daar keurig op reageert, misschien wat te doordat hij wat angstig is, maar het lijkt me dat dat wel zal bijtrekken. Van beide honden trouwens. Maar ik ben benieuwd naar de verdere reacties die je gaat krijgen, vooral van de meer ervaren mensen.

Wat zijn het voor honden? Wat is de pup en wat is de oudere hond? En welke geslachten?

Ik had zelf ook die problemen een beetje. Maar dat komt ook omdat je als hondenbaasje en verse puppenbaas wil dat het leuk gaat en gezellig is. Mijn pup was na enkele dagen van het een op het andere moment onderdeel van de roedel. Dat is waar het om gaat. Nu is de pup vreemd, straks is de pup eigen. Op dat punt moet je zien te belanden en daar helpt het wegbrengen van je oudere hond niks aan. Vanaf het moment dat mijn oudere honden de pup wel wilden accepteren hebben ze eigenlijk alleen nog gespeeld en was de spanning eraf. De pup kreeg nog wel eens op haar falie maar dat verliep heel anders als op de eerste dagen.

Ik merkte dat alles goed was omdat mijn oudere honden ineens op een middag heel leuk gingen spelen met de pup. Dat terwijl het de eerste 3 dagen niks dan grommen en gedoe was. Ik durfde ze niet eens samen te laten op sommige momenten. De oudere honden liepen op hun tenen en gromden en snauwden om niks naar de pup. Vanaf dat speelmoment was dus alles dikke mik.

Waar je een klein beetje voor moet oppassen is dat de bijtrem BINNEN de roedel geldig is. De pup is nog geen onderdeel van de roedel. Dus soms wordt een vreemde pup veel te hard gecorrigeerd door de volwassen honden. Meestal doen ze dat niet hoor, dus maak je niet meteen zorgen. Maar soms wel. En mijn reu was al jaren niet met andere honden in aanraking geweest omdat hij heel pittig was. Ik was dus best wel bang dat hij te hard zou zijn. Maar gelukkig niks van dat.

Dus in het begin goed opletten en hopen dat de omslag en acceptatie snel komt.

Voor mij klinkt het als heel normaal gedrag.
Oudere hond die niet gediend is van wild puppen gedrag. Ik zou het laten gaan, zolang er geen tanden ingaan

Vaak willen mensen al snel de pup in bescherming nemen, maar is de oudere hond eigenlijk duidelijk genoeg
En als je er veel tussen gaat zitten is het juist niet helpend.
Het maffe is dat pups juist vaak de honden opzoeken die grommen, zie ik hier ook regelmatig in de roedel.

Weet niet hoe oud de andere hond is? Soms kan je niet verwachten dat niet lomp zijn.
Zou iig pup veel alleen mee op stap nemen

Klinkt me niet vreemd in de oren. Tenminste de correcties (zonder enige vorm van schade en niet doorgaan nadat er door de pup op gereageerd wordt)

Vind wel dat hoe je omschrijft de pup wat extreem reageert (al staat daar tegenover dat hij wel opnieuw contact zoekt)

En als de fokker vooraf al bekend was dat de pup angstig kan reageren op vreemde honden dan had de pup achteraf beter bij de fokker kunnen blijven dat ene weekje maar dat is voor nu meer een les voor de fokker dan dat jij daar wat aan hebt.

Jullie stellen me wat gerust. Zoals ik al zei, dit is wat nieuw terrein voor me. De enige eerdere pup waar ik mee te maken heb gehad is Nikki en die vond gewoon alle andere hondjes leuk en was altijd vrolijk en blij. Wel onzeker naar auto's en fietsers en zo, maar andere honden waren alleen maar leuk.

Ik negeer het gedrag ook echt hoor. Ik weet dat ik angst niet moet bevestigen door ze te gaan troosten en dat doe ik ook echt niet. Misschien vind ik de reactie gewoon snel wat heftig, maar is het inderdaad normaal puppen gedrag. Ze piept en jankt luid en vlucht een paar meter weg. Binnen kruipt ze onder de bank of in een hoekje. Buiten trekt ze naar het uiterste puntje van de lijn of gaat tussen mijn benen zitten. Het duurt na zo'n confrontatie wel even voor ze weer in de buurt durft te komen. Maar net even met beide hondjes in de tuin en toen leek er toch van beide kanten wat contact te komen en beetje speelse reacties waar niet bij gegromt is, het duurde niet lang, maar het gaf me wel een positief gevoel.

crutz schreef: En als de fokker vooraf al bekend was dat de pup angstig kan reageren op vreemde honden dan had de pup achteraf beter bij de fokker kunnen blijven dat ene weekje maar dat is voor nu meer een les voor de fokker dan dat jij daar wat aan hebt.

Hmm, daar ben ik het dan weer niet mee eens. De enige manier om de pup over zijn angst heen te helpen is ze met veel andere honden positief kennis te laten maken. Dat was bij de fokker niet gebeurd, want moeder en oma joegen alle vreemden honden weg.


Wel handig hoor, zo'n forum, die even een klankbord vormt als ik me weer eens te druk loop te maken! Ik wil het graag goed doen en heb dan de neiging de dingen te overdenken.

Shiloh86 schreef:Jullie stellen me wat gerust. Zoals ik al zei, dit is wat nieuw terrein voor me. De enige eerdere pup waar ik mee te maken heb gehad is Nikki en die vond gewoon alle andere hondjes leuk en was altijd vrolijk en blij. Wel onzeker naar auto's en fietsers en zo, maar andere honden waren alleen maar leuk.

Ik negeer het gedrag ook echt hoor. Ik weet dat ik angst niet moet bevestigen door ze te gaan troosten en dat doe ik ook echt niet. Misschien vind ik de reactie gewoon snel wat heftig, maar is het inderdaad normaal puppen gedrag. Ze piept en jankt luid en vlucht een paar meter weg. Binnen kruipt ze onder de bank of in een hoekje. Buiten trekt ze naar het uiterste puntje van de lijn of gaat tussen mijn benen zitten. Het duurt na zo'n confrontatie wel even voor ze weer in de buurt durft te komen. Maar net even met beide hondjes in de tuin en toen leek er toch van beide kanten wat contact te komen en beetje speelse reacties waar niet bij gegromt is, het duurde niet lang, maar het gaf me wel een positief gevoel.

crutz schreef: En als de fokker vooraf al bekend was dat de pup angstig kan reageren op vreemde honden dan had de pup achteraf beter bij de fokker kunnen blijven dat ene weekje maar dat is voor nu meer een les voor de fokker dan dat jij daar wat aan hebt.

Hmm, daar ben ik het dan weer niet mee eens. De enige manier om de pup over zijn angst heen te helpen is ze met veel andere honden kennis te laten maken. Dat was bij de fokker niet gebeurd, want moeder en oma joegen alle vreemden honden weg.

Dan is de fokker daar in tekortgeschoten want die had ze dan ook al met vertrouwde "vreemde" honden in aanraking moeten brengen vind ik.

crutz schreef:Dan is de fokker daar in tekortgeschoten want die had ze dan ook al met vertrouwde "vreemde" honden in aanraking moeten brengen vind ik.

Mjah, dat vind ik allemaal niet zo interessant, wat de fokker wel of niet had moeten doen. Wat, als, dan, maar, had gemoeten, daar is nu toch niks aan te veranderen, hij is nu hier en nu taak aan mij om te zorgen dat hij over die onzekerheid heen komt.

Shiloh86 schreef: Ze piept en jankt luid en vlucht een paar meter weg. Binnen kruipt ze onder de bank of in een hoekje. Buiten trekt ze naar het uiterste puntje van de lijn of gaat tussen mijn benen zitten. Het duurt na zo'n confrontatie wel even voor ze weer in de buurt durft te komen. Maar net even met beide hondjes in de tuin en toen leek er toch van beide kanten wat contact te komen en beetje speelse reacties waar niet bij gegromt is, het duurde niet lang, maar het gaf me wel een positief gevoel.

Dat doet Winni ook na een correctie die aan komt en Winni is niet bepaald onzeker bij andere honden. Niks geks aan, als je ziet hoe voorzichtig ze met Tay is, dan heeft zijn heftige correctie (vond ik) wel prima gewerkt, waar de subtielere correcties van Tessa niet aan komen. Met Tay en Tessa duurde het wel een paar dagen voordat ze elkaar niet meer negeerden het grootste gedeelte van de tijd. En weet je wat het 1e was wat Tessa hem leerde? Dat je NIET aan speeltjes komt, tenzij zij zegt dat het mag. Daar heb ik niks mee gedaan, wat er voor zorgde dat ze ook gewoon binnen no time samen speelde, maar Tay had gewoon even een grens gekregen.

Het klinkt voor mij niet heel overdreven lelijk, gewoon even duidelijk. Zodra ze beide wat meer wennen zullen ze beide minder reageren. Nikki minder heftig corrigeren en Duke minder heftig reageren op de correctie.

Krijg je alleen maar goed opgevoede pups van
Mijn Luca is ook streng voor pups. Eerlijk, maar streng. Csiva mocht de 1e dagen niks bij hem. Alleen maar hem met rust laten. Na een poosje was dat klaar en begon Luca Csiva tot spel uit te dagen en vanaf toen zijn het de beste vriendjes. Luca is een beetje van eerst de regels duidelijk uitleggen en dan spelen

Ik snap je zorgen en verbazing heel goed, maar ik vind het ook niet abnormaal klinken.

Honden op straat zijn heel anders in sociaal contact dan wanneer je iets mee naar binnen neemt. Mayke is hier een goed voorbeeld van - op straat is ze heel sociaal en onderdanig, maar als een andere hond zomaar binnen komt lopen, kan het de cholera krijgen en die wordt dan ook duidelijk toegeschreeuwd.
Natuurlijk is jou huis niet Nikki's huis, maar omdat ze de plek kent en daar enige hond is, is het voor haar gevoel wel haar thuis.

Hoe heb je de honden met elkaar geïntroduceerd? Het is heel belangrijk om de honden op neutraal terrein met elkaar kennis te laten maken, en samen mee naar binnen te nemen. Daar heb je nu niets meer aan, maar een goed begin is het halve werk.

Elco is als jonge pup op de hondenschool flink gecorrigeerd door een stabiele volwassen hond. De reden? Hij gedroeg zich te angstig! Die hond leerde hem dat onderdanig gedrag prima was, angstig gedrag niet. En ja, dat leek een bijzonder heftige correctie. Gevolg was wel dat Elco zich veel minder angstig is gaan gedragen bij andere honden, hoewel z'n onderdanigheid wel bleef.
Later is zoiets nog een keer gebeurd. Toen was hij weer angst aan het vertonen en het was een teef die hem daar voor corrigeerde. Ik zie nu eigenlijk nooit meer angst in z'n gedrag bij het kennismaken met andere honden. Wel nog steeds regelmatig onderdanig gedrag. Het heeft hem geholpen tot de behoorlijk stabiele hond uit te groeien die hij nu is

Paisley schreef:Hoe heb je de honden met elkaar geïntroduceerd? Het is heel belangrijk om de honden op neutraal terrein met elkaar kennis te laten maken, en samen mee naar binnen te nemen. Daar heb je nu niets meer aan, maar een goed begin is het halve werk.

In de achtertuin. Maar introductie zelf ging niet veel aan mis. Behalve dan dat Nikki te druk was en Duke daar van schrok, maar Nikki heeft Duke op dat moment verder compleet genegeerd, die had alleen maar oog voor mij.

Inmiddels heb ik ze nu weer een aantal keer samen in de achtertuin gehad. Vandaag gaat het los van het incident vanmorgen redelijk goed te gaan. Geen paniek momenten gehad, maar Duke begint Nikki voorzichtig uit te dagen. Een keer blaffen, speelhouding en opspringen en zo. Nikki heeft er nog steeds niet heel veel oog voor, maar begint ook steeds vaker als Duke langs loopt eens aan hem te snuffelen. Net een keertje gegromd, toen Duke weer probeerde te spelen en toen hield Duke ook gelijk op.

Volgens mij heb ik me weer te snel te druk gemaakt

Klinkt voor mij niet zorgwekkend. Zolang Nikki Duke niet verwondt en hij uiteindelijk ook weer contact zoekt - ook al is dat voorzichtiger; dat is ook precies wat Nikki wil bereiken - zou ik me geen zorgen maken.
Mijn Mila houdt ook helemaal niet van opdringerig puppengedrag. Maar als ze eenmaal aan een andere hond/pup is gewend, blijven die felle correcties ook achterwege. Meestal duurt het hier een dag of drie, vier, en dan gaan ze ontspannen met elkaar om.

Shiloh86 schreef:

Paisley schreef:Hoe heb je de honden met elkaar geïntroduceerd? Het is heel belangrijk om de honden op neutraal terrein met elkaar kennis te laten maken, en samen mee naar binnen te nemen. Daar heb je nu niets meer aan, maar een goed begin is het halve werk.

In de achtertuin. Maar introductie zelf ging niet veel aan mis. Behalve dan dat Nikki te druk was en Duke daar van schrok, maar Nikki heeft Duke op dat moment verder compleet genegeerd, die had alleen maar oog voor mij.

Waarschijnlijk was je zelf heel gespannen. Ik stond zelf in ieder geval wel te rillen van verwachting toen ik mijn nieuwe pup op ging halen. Dat kan het drukke gedrag van Nikki verklaren.
Heb je al foto's van Duke? Ben heel benieuwd!

Mijn Mies (teckel teef) kan prima met pups. Maar, een pup die ze niet goed kent moet echt niet te veel in haar ruimte komen, te lang aan haar snuffelen, bij haar gaan opspringen, blaffen, haren trekken, etc. Die kan een fors pak rammel verwachten Ze maakt echt geen schade maar pup moet wel netjes 'sorry' zeggen
Pas als pup uiterst beleefd en rustig is kan er contact komen. Evt ook wat spelen maar oh wee als pup te brutaal is. Pups hebben dus snel ontzag voor haar. Maar ze leert ze ook prima sociaal gedrag want ze is duidelijk en eerlijk in haar reacties. Dát geeft juist vertrouwen want ze is betrouwbaar voor een pup. Hier is trouwens wel zo dat als een pup eenmaal de regels kent en bekend is Mies uiterst loyaal is: Zíj mag opvoeden maar een andere hond moet er met z'n poten vanaf blijven.

Ik zou het dus zeker aankijken. Alleen als Nikki niet stopt als pup rustig de correctie accepteert en/of zonder aanleiding corrigeert zou ik mij zorgen gaan maken of ingrijpen.

Overigens valt 'zomaar' een speeltje pakken wat binnen handbereik ligt hier onder brutaal gedrag, zeker in het begin. Alles binnen een straal van een meter is van Miesje

En let vooral op of het inderdaad zonder aanleiding is. Soms zijn het heel subtiele dingen die gecorrigeerd worden. Een net te brutale houding, net te brutale blik, oortje net te ver naar voren, of (zoals bij Elco dus het geval was) een onnodig angstige houding

Fotogravinnetje schreef:En let vooral op of het inderdaad zonder aanleiding is. Soms zijn het heel subtiele dingen die gecorrigeerd worden. Een net te brutale houding, net te brutale blik, oortje net te ver naar voren, of (zoals bij Elco dus het geval was) een onnodig angstige houding

Inderdaad. Het lijkt voor ons misschien niet altijd terecht, maar heel kleine dingen kunnen al aanleiding zijn voor een correctie. Twijfel je, dan kan het ook handig zijn om het te filmen en dan langzaam af te spelen, zodat je beter kunt zien wat er aan een correctie voorafgaat.

Paisley schreef:
Waarschijnlijk was je zelf heel gespannen. Ik stond zelf in ieder geval wel te rillen van verwachting toen ik mijn nieuwe pup op ging halen. Dat kan het drukke gedrag van Nikki verklaren.
Heb je al foto's van Duke? Ben heel benieuwd!

Ik denk dat dat wel meeviel. Het was gewoon ver rijden en we waren de hele middag weg. Nikki was gewoon blij dat we thuis waren en dan is ze altijd wat uitbundig.

Waarom ik de reactie van Nikki wat heftig vond, was omdat ik dus vind dat Duke helemaal niet opdringerig is. Verre van zelfs. Een beetje uitdagend, ja, maar niet vol er overheen en aan oren hangen of er overheen racen of zo. Maar inderdaad, misschien zijn het kleine dingen die Nikki al te ver vind gaan. We zien het nog even aan ... ik vind dat Duke ook al meer op zijn gemak begint te raken en losser begint te komen. Het is ook niet niks!

Ik zal zo eens even een foto topicje maken. Ik heb net zo'n 400 foto's geschoten in de tuin

Shiloh86 schreef:

Paisley schreef:
Waarschijnlijk was je zelf heel gespannen. Ik stond zelf in ieder geval wel te rillen van verwachting toen ik mijn nieuwe pup op ging halen. Dat kan het drukke gedrag van Nikki verklaren.
Heb je al foto's van Duke? Ben heel benieuwd!

Ik denk dat dat wel meeviel. Het was gewoon ver rijden en we waren de hele middag weg. Nikki was gewoon blij dat we thuis waren en dan is ze altijd wat uitbundig.

Logisch! Je veroorzaakt veel opwinding met thuis komen maar bij kennis maken wil je geen opwinding, maar een rustige kennismaking. Ik had de eerste ontmoeting zeker anders aangepakt en ze pas kennis laten maken als nikki weer rustig was. Mijn hond zou er ook een opgewonden potje van maken als ik gewoon binnenstap zonder dat ik er eerst voor zorg dat beide honden rustig zijn.
Daar ben ik ook achter moeten komen met mijn eerste opvanghondje, wat direct heibel veroorzaakte toen ik haar mee naar binnen nam. De pleuris brak uit en dat had ik ook nooit verwacht. Mayke begon al haar speeltjes te verdedigen en de opvanghond uit te schelden, terwijl ze normaal heel sociaal is en nauwelijks bezitterig.
Nu zorg ik ervoor dat Mayke rustig is, laat ik ze contact maken op neutraal terrein en neem ik ze samen mee naar binnen. Dat maakt bij mijn hond in ieder geval een heel verschil.

In jou situatie had ik er waarschijnlijk voor gekozen om Nikki mee ten nemen bij het ophalen. Zo hebben de hondjes elkaar al gezien op locatie, samen in de auto gezeten, en kun je ze samen mee naar binnen nemen.
Zo heb ik het met Kiwi ook gedaan en er is geen onvertogen woord gevallen.

Maar fouten maken daarin is menselijk, je hebt zelf natuurlijk ook weinig ervaring en nikki is jou hond niet.

Fotogravinnetje schreef:En let vooral op of het inderdaad zonder aanleiding is. Soms zijn het heel subtiele dingen die gecorrigeerd worden. Een net te brutale houding, net te brutale blik, oortje net te ver naar voren, of (zoals bij Elco dus het geval was) een onnodig angstige houding

ik was vorige week bij de fokker van pom en zowel Pom als Charlie liepen daar dus in de roedel (5 andere teven, allemaal volwassen). Pom hield zich afzijdig, Charlie vond het wel mooi. Eerst wassie heel voorzichtig en beleefd, maar naarmate de uren verstreken ging zijn staart steeds wat hoger. Tot op een gegeven moment een van de oudere teven vond dat ie teveel praatjes kreeg. Hij kreeg een grom in t voorbijgaan en bond meteen in. Het is soms best subtiel allemaal (en soms ook totaal niet haha)