Agressieve hond naar mijn Bodi in de straat
Geplaatst: 21 jun 2015 10:17
Hallo,
Ik weet niet of ik dit in het goede subforum plaats, zo niet mijn excuses.
Bodi is een ongecastreerde reu van 1,3 jaar. Toen we hem net hadden, was hij ontzettend enthousiast naar andere honden toe, zowel teven als reuen. Hij leek hun reactie daarop compleet te negeren (aldus het asiel) en wilde alleen spelen. Mij negeerde hij ook, wat voor blaffen en luid piepen zorgde. Pas na tien minuten de andere kant op lopen werd hij rustig.
Inmiddels zijn we twee weken verder. Bodi is nog steeds ontzettend enthousiast als hij andere honden ziet en vindt alles leuk, maar benadert ze nu rustig. Hij piept wel, maar blaffen doet hij niet meer als hij a) mag snuffelen of b) we doorlopen. Hij let nu wel op de reactie van andere honden, hij gaat nu zelfs af en toe liggen als hij merkt dat de andere hond onzeker is. Ik kan het niet goed omschrijven, maar zijn gedrag t.o.v. andere honden is erg veranderd (ten goede).
Echter. Hier, een paar huizen verderop, woont een andere ongecastreerde reu. Ik weet niet wat voor ras het is, daar ben ik niet zo in thuis. Hij heeft een beetje de bouw en kleur van een veel te dikke, bruine labrador. Maar dan veel groter. Zodra ik er met Bodi in de buurt kom valt het beest uit. En niet zo'n beetje ook. Vorige keer hield het meisje hem amper, het scheelde een haar of Bodi was in een gevecht beland (en hij maar enthousiast doorkwispelen...). Zij heeft het beest aan een rollijn en is alleen bezig met haar telefoon, zelfs als het beest staat te grommen naar Bodi. Als hij uitvalt houdt ze hem écht niet (haar vriend pakte hem vorige keer net op tijd over), omdat ze er totaal niet mee bezig is en het een sterk dier is zo te zien. Haar vriend(?) houdt zijn hoofd wel bij de hond, maar hij houdt hem al amper. Het is nu twee keer gebeurd. Als het beest staat te tieren corrigeren ze hem ook niet, en zeggen ze niets tegen mij, ook al vraag ik of ze alsjeblieft af en toe op willen letten.
Bodi is nu helemaal in paniek als we langs dat huis lopen. Ik ben er zelf rustig onder (anders fok ik Bodi alleen maar op) maar als ik ze zie lopen ga ik liever een blokje om, om een berg gedoe te besparen en omdat ze dat beest niet onder de duim heeft. Als ze hem goed vast zou houden zou ik me geen zorgen maken en ze zeker niet ontwijken, maar ik wil niet dat ze hem wél een keer laat schieten. Misschien komt het wel omdat het beest aan de lijn zit, hoor, maar toch. Het is best eng. Ik wil ze niet hoeven ontwijken, zeker omdat ze hier in de straat wonen.
Hoe gaan jullie hiermee om?
Ik weet niet of ik dit in het goede subforum plaats, zo niet mijn excuses.
Bodi is een ongecastreerde reu van 1,3 jaar. Toen we hem net hadden, was hij ontzettend enthousiast naar andere honden toe, zowel teven als reuen. Hij leek hun reactie daarop compleet te negeren (aldus het asiel) en wilde alleen spelen. Mij negeerde hij ook, wat voor blaffen en luid piepen zorgde. Pas na tien minuten de andere kant op lopen werd hij rustig.
Inmiddels zijn we twee weken verder. Bodi is nog steeds ontzettend enthousiast als hij andere honden ziet en vindt alles leuk, maar benadert ze nu rustig. Hij piept wel, maar blaffen doet hij niet meer als hij a) mag snuffelen of b) we doorlopen. Hij let nu wel op de reactie van andere honden, hij gaat nu zelfs af en toe liggen als hij merkt dat de andere hond onzeker is. Ik kan het niet goed omschrijven, maar zijn gedrag t.o.v. andere honden is erg veranderd (ten goede).
Echter. Hier, een paar huizen verderop, woont een andere ongecastreerde reu. Ik weet niet wat voor ras het is, daar ben ik niet zo in thuis. Hij heeft een beetje de bouw en kleur van een veel te dikke, bruine labrador. Maar dan veel groter. Zodra ik er met Bodi in de buurt kom valt het beest uit. En niet zo'n beetje ook. Vorige keer hield het meisje hem amper, het scheelde een haar of Bodi was in een gevecht beland (en hij maar enthousiast doorkwispelen...). Zij heeft het beest aan een rollijn en is alleen bezig met haar telefoon, zelfs als het beest staat te grommen naar Bodi. Als hij uitvalt houdt ze hem écht niet (haar vriend pakte hem vorige keer net op tijd over), omdat ze er totaal niet mee bezig is en het een sterk dier is zo te zien. Haar vriend(?) houdt zijn hoofd wel bij de hond, maar hij houdt hem al amper. Het is nu twee keer gebeurd. Als het beest staat te tieren corrigeren ze hem ook niet, en zeggen ze niets tegen mij, ook al vraag ik of ze alsjeblieft af en toe op willen letten.
Bodi is nu helemaal in paniek als we langs dat huis lopen. Ik ben er zelf rustig onder (anders fok ik Bodi alleen maar op) maar als ik ze zie lopen ga ik liever een blokje om, om een berg gedoe te besparen en omdat ze dat beest niet onder de duim heeft. Als ze hem goed vast zou houden zou ik me geen zorgen maken en ze zeker niet ontwijken, maar ik wil niet dat ze hem wél een keer laat schieten. Misschien komt het wel omdat het beest aan de lijn zit, hoor, maar toch. Het is best eng. Ik wil ze niet hoeven ontwijken, zeker omdat ze hier in de straat wonen.
Hoe gaan jullie hiermee om?