Het HondenForum

Na mij topic van een paar dagen terug dat Maylo dominantie vertoonde naar een oud en zwak hondje zijn we weer even verder.

Er is mijn al het een en ander duidelijk geworden dat het zomaar kan zijn dat Maylo gezien zijn leeftijd(augustus wordt hij 2 jaar) langzaam volwassener begint te worden en mogelijk niet meer met ruitjes kan. Hierop ben ik Maylo aan het leren honden te negeren maar goed we zijn net begonnen. Heb Maylo een paar dagen alleen aangelijnd uitgelaten en hij mocht vandaag even los met zijn vriend en vriendin spelen. Hierop heeft Maylo dus wederom laten zien dat hij niet meer met (zo goed als) vreemde reuen overweg kan buiten wat gegrom en springen kon hij overigens niks want toen ik had ik hem al te pakken zag ook duidelijk zijn lichaamstaal nu. Van de week was hij aangelijnd en deed hij ook lelijk naar een rui maar die reu was ook niet even vriendelijk en liep los en ik wilde niet direct de riem aanspannen dus toen hij wat wilde doen kon ik hem direct terug trekken. Tot op heden is het nog goed gegaan maar mijn vertrouwen begint wat minder te worden en loslopen vind ik dus niet echt gezellig meer. Het negeren van andere honden zijn we nog mee bezig maar is nog best lastig omdat Maylo geen aandacht heeft voor alles om hem heen en alleen voor de hond, niet altijd dominant maar ook als hij vriendelijk wil doen is het moeilijk om zijn aandacht te krijgen.

Nu vraag ik mijn af zou castratie nog kunnen helpen tegen zijn dominantie zodat dit wat afneemt in combinatie met het leren negeren van andere honden?

Dit is iets heel persoonlijks denk ik, maar ik zal mijn mening even hier neer typen, misschien heb je er wat aan!

Ik zou het zelf niet doen. Mijn hond is ook niet even vriendelijk naar alle andere reuen, maar ik vind dan ook niet dat hij vrienden hoeft te zijn met de hele wereld. Ik vind ook niet alle mensen vriendelijk. Ik heb hem wel geleerd andere honden te negeren (en ja dat kost wat tijd, maar uiteindelijk is dat goed te doen) we lopen de hond voorbij, zeggen vriendelijk gedag tegen de baasjes en that's it.
Ik zou zelf nooit mijn hond laten castreren zonder medische noodzaak. Ik denk ook niet dat je hond veel socialer zal worden van castreren, dat heeft toch vooral met karakter/training te maken denk ik. Plus dat als jij je hond laat castreren en er komt een andere reu op hem af die niet sociaal is zal er evengoed gegromd worden. Dat is gewoon hondentaal. Zolang de rest van de honden niet 100% sociaal is heb je hem dan dus 'voor niets' laten castreren.
Nee, zolang er geen medische noodzaak is zou ik het bij trainen houden

Met zo'n hond als jij hebt, zou ik al een jaar eerder begonnen zijn met leren negeren van andere honden. Sterker nog, ik heb zelf een stiksociale hond, waarvan ik kan verwachten dat hij prima met andere honden om zal kunnen blijven gaan, en zelfs die ben ik aan het leren om andere honden te negeren als ik dat wil.
Maar goed, beter nu nog er aan werken dan helemaal niet Wat castratie betreft ben ik het grotendeels met Ikke93 eens. Veel van dat gedrag heeft vooral met training en karakter te maken. Het kan wel versterkt worden door de hormonen, maar daar zou ik niet direct van uit gaan. Castreren kan ook negatief effect of geen effect op dit gedrag hebben

Fotogravinnetje schreef:Met zo'n hond als jij hebt, zou ik al een jaar eerder begonnen zijn met leren negeren van andere honden. Sterker nog, ik heb zelf een stiksociale hond, waarvan ik kan verwachten dat hij prima met andere honden om zal kunnen blijven gaan, en zelfs die ben ik aan het leren om andere honden te negeren als ik dat wil.
Maar goed, beter nu nog er aan werken dan helemaal niet Wat castratie betreft ben ik het grotendeels met Ikke93 eens. Veel van dat gedrag heeft vooral met training en karakter te maken. Het kan wel versterkt worden door de hormonen, maar daar zou ik niet direct van uit gaan. Castreren kan ook negatief effect of geen effect op dit gedrag hebben

Als ik hem een jaar geleden had gehad was had ik het ook anders gedaan maar heb hem pas sinds eind januari. Hij moest nog veel leren omdat hij voornamelijk in de bench heeft gezeten bij zijn vorige eigenaren dus daar zijn we direct mee aan de slag gegaan. Maar buiten was hij dus erg sociaal waardoor ik dat eigenlijk niet nodig heb gevonden en hij kwam wel als ik hem terug riep. Helaas laat hij zich nu van een andere kant zien en is op dat moment ook niet zo van het luisteren meer dus al doende leren we het wel. Stom van mezelf ook natuurlijk maar goed we moeten het er nu mee doen. En een chemische castratie dan, dit is tijdelijk dus negatief effect gaat op den duur ook weer weg en kan zo wel zien of het helpt of is Maylo dan eigenlijk al gedoemd als het negatief is?

Ik zou echt eerst een paar maanden tijd en moeite in je hond steken voordat je überhaupt gaat nadenken over castreren.
Het is bovendien veel leuker resultaat te boeken na hard (samen)werken. En met castratie los je lang niet altijd gedragsproblemen op, dit is hondentaal, iets wat ook wel bij jouw ras hoort. Die gaan nu eenmaal niet gezellig met alle reuen om. En dat hoeft ook niet. Houd het lekker bij bekende honden en vermijd de veldjes vol honden voorlopig.
Neem leverworst of kaas mee in je zak en ga op pad. Bij elke hond die je tegen komt aandacht vragen, hop, lekkers erin en door stappen.

Ik zou er mee aan de slag gaan en over een half jaar zou je dan opnieuw jezelf een vraag kunnen stellen over castratie.

Chemische castratie zou kunnen, maar ook daar kan een hond per keer verschillend op reageren en een echte castratie kan anders uitpakken. In veel gevallen zal het inderdaad wel een indicatie kunnen zijn in hoeverre het gedrag hormoongestuurd is. Persoonlijk zou ik echt inzetten op training en pas als dat te weinig uithaalt zo'n chip proberen. Wel kan het gedrag dan in de eerste weken heftiger worden en duurt het best een tijd voor de chip volledig effectief is. Daar zul je ook rekening mee moeten houden.
Je hebt wel een voordeel: je ziet nu zelf al dat het een probleem aan het worden is, dus kun je er mee aan de slag voordat het een ingesleten gewoonte geworden is

Fotogravinnetje schreef:Chemische castratie zou kunnen, maar ook daar kan een hond per keer verschillend op reageren en een echte castratie kan anders uitpakken. In veel gevallen zal het inderdaad wel een indicatie kunnen zijn in hoeverre het gedrag hormoongestuurd is. Persoonlijk zou ik echt inzetten op training en pas als dat te weinig uithaalt zo'n chip proberen. Wel kan het gedrag dan in de eerste weken heftiger worden en duurt het best een tijd voor de chip volledig effectief is. Daar zul je ook rekening mee moeten houden.
Je hebt wel een voordeel: je ziet nu zelf al dat het een probleem aan het worden is, dus kun je er mee aan de slag voordat het een ingesleten gewoonte geworden is

Ik weet inderdaad met chip dat het eerst erger kan worden, heb al redelijk wat gelezen en inderdaad ook dat tijdig ingrijpen de beste oplossing is. Maar we gaan het voorlopig maar even met heul veul lekkers proberen om hem af te leiden. Merk wel dat hij van mij schrok vanochtend want tot op heden ben ik op een flinke foei na nog niet echt boos geworden maar mr liep vanochtend los en het eerste dat ik vast had was z'n nek vel en die heb ik flink vast gehouden tot hij rustig was. Heb hem overigen niet tegen de grond gewerkt maar hij moest wel zitten, Hij raakte niet in paniek maar zag duidelijk dat hij even schrok maar goed ik moest ingrijpen voor het wel uit de hand zou lopen. Daarna kwamen we weer een reu tegen en zag dat zijn houding weer veranderde en deze reu kan ook niet altijd samen met andere en Maylo liep al aangelijnd dus even een kort rukje aan de riem voor hij echt zou beginnen en een flinke foei en doorlopen waren op dat moment voldoende. Zag het niet zo zitten weer terug te lopen terwijl ik bijna thuis was en er is daar genoeg ruimte om te passeren. Maar goed we gaan gewoon nog flink oefenen en zien wel even hoe het loopt en inderdaad onbekende honden maar even links laten liggen.

Eens met bovenstaande!
Doran vind andere reuen ook niet leuk, dat zal misschien een heel klein stukje hormoongedreven zijn, maar voor het grootste deel is het geeoon zijn karakter, castreren zou niks helpen denk ik!

Ik leer al mijn honden om andere honden te negeren als pup al, lekker gek doen en zo aandacht vragen en als ze het netjes doen uitgebreid belonen met stem en lekkers/balletje. Op die manier kan ik bepalen met welke hond ze wel of niet mogen spelen, de rest is gewoon lucht, tot er eentje komt patsen, maar ook dan weten ze dat ik dat oplos

Als nu al een flinke foei en doorlopen voldoende is dan denk ik dat het met training helemaal gaat lukken!

Dees en Maylo schreef:Helaas laat hij zich nu van een andere kant zien en is op dat moment ook niet zo van het luisteren meer dus al doende leren we het wel. Stom van mezelf ook natuurlijk maar goed we moeten het er nu mee doen. En een chemische castratie dan, dit is tijdelijk dus negatief effect gaat op den duur ook weer weg en kan zo wel zien of het helpt of is Maylo dan eigenlijk al gedoemd als het negatief is?

Gedoemd? Hij gedraagt zich precies zoals je van een hond van dat type mag verwachten.
Die ballen zitten er niet voor de sier; die zijn belangrijk voor zijn bespiering en activiteitsniveau. Zo'n zwaargebouwde reu van een ras dat nou niet bepaald uitblinkt in activiteit, slanke lijn en gezondheid heeft ze er beter aan.
Daarbij zijn er best veel teven die niet graag castraten hebben, volle reuen die ze opzoeken en kunnen castraten minder coulant worden naar het andere geslacht.
Gewoon zelf bepalen met wie hij contact mag maken.

dagmar88 schreef:

Dees en Maylo schreef:Helaas laat hij zich nu van een andere kant zien en is op dat moment ook niet zo van het luisteren meer dus al doende leren we het wel. Stom van mezelf ook natuurlijk maar goed we moeten het er nu mee doen. En een chemische castratie dan, dit is tijdelijk dus negatief effect gaat op den duur ook weer weg en kan zo wel zien of het helpt of is Maylo dan eigenlijk al gedoemd als het negatief is?

Gedoemd? Hij gedraagt zich precies zoals je van een hond van dat type mag verwachten.
Die ballen zitten er niet voor de sier; die zijn belangrijk voor zijn bespiering en activiteitsniveau. Zo'n zwaargebouwde reu van een ras dat nou niet bepaald uitblinkt in activiteit, slanke lijn en gezondheid heeft ze er beter aan.
Daarbij zijn er best veel teven die niet graag castraten hebben, volle reuen die ze opzoeken en kunnen castraten minder coulant worden naar het andere geslacht.
Gewoon zelf bepalen met wie hij contact mag maken.

Bedoel meer dat als zo'n chemische castratie negatief uitpakt met gedoemd. Snap dat het natuurlijk gedag is hoor heb liever van niet maar dan had ik inderdaad beter voor een andere soort hond kunnen kiezen ook al is het dan ook niet altijd te voorspellen. Maar ben het wel met je eens dat die ballen er niet voor niks zitten. Alleen dat van de teefjes daar had ik geen idee van is wel een belangrijk punt eigenlijk. Maar beste is inderdaad gewoon zelf bepalen met wie wel en wie niet en eerst maar eens dit oefenen dan kunnen we altijd in de toekomst weer kijken of kennismaken met vreemde honden een optie is.

Jouw hond is gefokt op intolerant dominant gedrag. Blijkbaar us jouw exemplaar heel sociaal. Gelukkig maar. Maar hij zal door castreren niet minder dominant worden. Het gevolg van castreren kan dan zijn dat hij tegen alles intolerant en dominant gaat doen. Ook teefjes. Het zijn dus bij dat type hond meestal niet de hormonen maar het karakter dat gaat opspelen. En haal je hormonen weg dan kan dat karakter heel generaliserend worden. Maw je hond kan intolerant naar elk dier worden en zelfs lulliger naar mensen omdat castraten vaak bezitterig worden en alleen aan eten denken. Ik vind een reu die niet met reuen kan 10 keer prettiger dan een sjaggerijnige gecastreerde dominante bulldog. Die laatste vertrouw ik vaak ook niet met teven. Buiten dat, teven vallen dat soort honden soms aan en reuen gaan er soms op rijden. Dan breekt helemaal de pleuris uit.

Als je een hond wil die sociaal is naar soortgenoten, moet je vooral bulldogs of pitbulls nemen

Zo trots op Maylo weer. Gisteravond bij plas en poep rondje kwamen we z'n vriendje tegen samen met nog een hond die hij al kent maar die is een beetje bang voor Maylo en andersom vind Maylo hem niet zo boeiend dus dat ging super maar er kwam ook nog een vreemd jack russel achtig iets mee rennen dat meteen staart extra hoog deed borstelen en fixeren. Ik zag Maylo twijfelen en wilde niet trekken aan de riem of meteen negatief doen en Maylo keek me aan met een blik van wat moet ik hier nu mee. Een simpele nee was het en hij wilde naast me komen en liep van de hond weg richting mij(zat circa 2 meter afstand tusse Maylo en mij en hond stond er tusse) en toen haalde het honde naar hem hij Maylo snapte wel terug maar das begrijpelijk. Die andere baasje gaven hun hond een rotschop(vond ik wel beetje overdreven) en Maylo kalmeerde best snel en daarna mocht ie nog even met ze vriendje spelen ze hadde elkaar al ruim een week niet gezien dus waren allebei erg blij. Laat hem voorlopig nog lkkr aangelijnd lopen aan de flex maar hoop dat dit een stap in de goede richting is.

Ik snap zoveel maar ik los t wel op dus hij hoeft niet terug te happen

Wat is je doel? Want het wordt geen golden retriever en dat lijk jij wel als de goede richting te zien. Dat mag, maar ben bereid te accepteren dat dat MISSCHIEN niet haalbaar is.

laeken schreef:Wat is je doel? Want het wordt geen golden retriever en dat lijk jij wel als de goede richting te zien. Dat mag, maar ben bereid te accepteren dat dat MISSCHIEN niet haalbaar is.

Dat ben ik ook wel, en hij hoeft ook niet met iedereen te spelen. Alleen vind ik het wel fijn dat ik contact met mijn hond hou op zo'n moment en dat hij me verkiest boven net gevecht aan te willen gaan. Vannochtend ook een reu tegen gekomen welke we ik denk 2 x eerder gezien hebben en die reu laat Maylo volledig links liggen en gaat z'n eigen gang die mensen hebben ook een teckel pup waar Maylo even mee kon spelen(aangeleind) en dit ging ook goed dus ik hoop dat hij zich op deze manier blijft gedragen zonder uit te willen halen.

Hou er rekening mee dat dit gedrag nog maar het begin is, hij is nog lang niet volwassen in zijn gedrag, je weet pas echt wat je aan je lijntje heb hangen als hij 3 a 4 jaar is. Grote honden en vaak reuen worden pas heel laat echt volwassen

tja, het is wel een Bulldog, de kans dat je een reu tegenkomt en dat hij eens zijn punt wil maken zit er gewoon is hoort bij het territorium ( nu zijn er heel veel honden die gewoon niet met alles en iedereen kunnen qua hond) maar de molosser rassen staan er gewoon wel redelijk om bekent . castratie wil niet zeggen dat hij dan met alles door een deur kan...( en de kans is ook dat hij dan minder voorspelbaar wordt) en voor een zware hond vind ik het ook niet heel erg gewenst in verband met de bespiering, maar hee - het is jou beslissing....

ik zou hem toch niet terug laten happen hoor, voor je het weet bungelt er een hondje uit zijn bek.
het is hartstikke oneerlijk, dat vind ik ook, maar je kunt toch maar beter geen risico nemen want als het wel misgaat ben je veel verder van huis.

ik ben er ook niet blij mee als er een hondje in rita's voeten staat te happen, maar ik laat haar toch niet terugbijten hoe normaal dat ook zou zijn in haar hondenogen.
soms is het gewoon niet anders en als je van te voren al ziet aankomen dat het niet goed gaat zijn er andere manieren dan af te wachten hoe het loopt.

Nanna schreef:

Dees en Maylo schreef:

laeken schreef:Wat is je doel? Want het wordt geen golden retriever en dat lijk jij wel als de goede richting te zien. Dat mag, maar ben bereid te accepteren dat dat MISSCHIEN niet haalbaar is.

Dat ben ik ook wel, en hij hoeft ook niet met iedereen te spelen. Alleen vind ik het wel fijn dat ik contact met mijn hond hou op zo'n moment en dat hij me verkiest boven net gevecht aan te willen gaan. Vannochtend ook een reu tegen gekomen welke we ik denk 2 x eerder gezien hebben en die reu laat Maylo volledig links liggen en gaat z'n eigen gang die mensen hebben ook een teckel pup waar Maylo even mee kon spelen(aangeleind) en dit ging ook goed dus ik hoop dat hij zich op deze manier blijft gedragen zonder uit te willen halen.

Ik zou er na onze verhalen nu niet opeens 100% op gespitst zijn dat hij wel eens zou kunnen gaan knokken Blijf rustig, train flink met hem op aandacht voor jou en ontloop grote reuen. Dan moet dat allemaal prima goedkomen hoor. Ik zou niet castreren, dan is meteen het mooie gespierde wat een bull nu eenmaal weg en wordt het zo'n worstvormige sexloze eunuch. Zonde!

Dat ben ik ook niet hoor alleen dat hij van de week los liep en toen weer begon had wel even indruk gemaakt op ons beide, maar voor de rest ik weet dat ik hem aan de riem hou dus uiteindelijk kan hij niet veel. Dat hij gisteravond snapte was ook niet meer dan dat want ik trok direct terug en dat ettertje hing in zijn wang, tsjah dan kan je lastig je eigen hond verbieden iets terug te doen maar echt kans heb hij niet gehad. Ben wel bewust dat hij gewoon groot en sterk is en voorlopig is castreren ook niet aan de orde, ik ga het gewoon op deze manier doen. Kreeg gister wel op facebook van een OEB eigenaar de opmerking dat ik Maylo op de grond zou moeten gooien. Uhh helaas ga ik mijn hond niet zo opvoeden. Ze wist er ook nog fijn bij te vertellen dat haar hond zich nu zelf bij het minste geringste op zijn rug liet vallen. Heb haar fijn uitgelegd dat dat haar keuze is en dat ik dit niet doe.

Nanna schreef:

Dees en Maylo schreef: Kreeg gister wel op facebook van een OEB eigenaar de opmerking dat ik Maylo op de grond zou moeten gooien.

Denk je wel aan je rug

Whaha

tja, je hebt mensen en broodroosters, dat was een broodrooster( denk ik)

S@ndr@ schreef:tja, je hebt mensen en broodroosters, dat was een broodrooster( denk ik)

Dat is denk ik nog vriendelijk uitgedrukt. Me nekharen stonden overeind toen ze me haar manier van opvoeden kwam vertellen. Want ja bulldogs zijn zo sterk en kennen wel wat hebben en je moet de baas zijn. In mijn ogen zal je dat op deze manier niet worden, vraag me af of ze dit ook zo willen doen bij een hond van 70 kg, kan nog best lastig worden als deze weigert mee te werken en zich daardoor tegen je gaat keren.

Dees en Maylo schreef:Zo trots op Maylo weer. Gisteravond bij plas en poep rondje kwamen we z'n vriendje tegen samen met nog een hond die hij al kent maar die is een beetje bang voor Maylo en andersom vind Maylo hem niet zo boeiend dus dat ging super maar er kwam ook nog een vreemd jack russel achtig iets mee rennen dat meteen staart extra hoog deed borstelen en fixeren. Ik zag Maylo twijfelen en wilde niet trekken aan de riem of meteen negatief doen en Maylo keek me aan met een blik van wat moet ik hier nu mee. Een simpele nee was het en hij wilde naast me komen en liep van de hond weg richting mij(zat circa 2 meter afstand tusse Maylo en mij en hond stond er tusse) en toen haalde het honde naar hem hij Maylo snapte wel terug maar das begrijpelijk. Die andere baasje gaven hun hond een rotschop(vond ik wel beetje overdreven) en Maylo kalmeerde best snel en daarna mocht ie nog even met ze vriendje spelen ze hadde elkaar al ruim een week niet gezien dus waren allebei erg blij. Laat hem voorlopig nog lkkr aangelijnd lopen aan de flex maar hoop dat dit een stap in de goede richting is.

Wat super dat Maylo contact maakte met jou op dat moment. Persoonlijk had ik hem daar gigantisch voor beloond (JAAAAAA, goed zo, kom maar *zwaait met armen, rent zo dat de hussel niet meer tussen ons in staat en douwt flink stuk worst in Maylo*, knappe jongen !).

Zamunda schreef:

Dees en Maylo schreef:Zo trots op Maylo weer. Gisteravond bij plas en poep rondje kwamen we z'n vriendje tegen samen met nog een hond die hij al kent maar die is een beetje bang voor Maylo en andersom vind Maylo hem niet zo boeiend dus dat ging super maar er kwam ook nog een vreemd jack russel achtig iets mee rennen dat meteen staart extra hoog deed borstelen en fixeren. Ik zag Maylo twijfelen en wilde niet trekken aan de riem of meteen negatief doen en Maylo keek me aan met een blik van wat moet ik hier nu mee. Een simpele nee was het en hij wilde naast me komen en liep van de hond weg richting mij(zat circa 2 meter afstand tusse Maylo en mij en hond stond er tusse) en toen haalde het honde naar hem hij Maylo snapte wel terug maar das begrijpelijk. Die andere baasje gaven hun hond een rotschop(vond ik wel beetje overdreven) en Maylo kalmeerde best snel en daarna mocht ie nog even met ze vriendje spelen ze hadde elkaar al ruim een week niet gezien dus waren allebei erg blij. Laat hem voorlopig nog lkkr aangelijnd lopen aan de flex maar hoop dat dit een stap in de goede richting is.

Wat super dat Maylo contact maakte met jou op dat moment. Persoonlijk had ik hem daar gigantisch voor beloond (JAAAAAA, goed zo, kom maar *zwaait met armen, rent zo dat de hussel niet meer tussen ons in staat en douwt flink stuk worst in Maylo*, knappe jongen !).

Precies, gelijk helemaal de lucht in prijzen als hij naar je kijkt! Aandacht voor jou is zo belangrijk, je kunt veel meer met een hond als hij dat geeft en helemaal als je dat kunt vragen.
En niet castreren hoor, dat vind ik vooral bij reuen altijd zo zonde. Ze veranderen zo vaak in uitgezakte vetkleppen met lubberpiemeltjes, echt jammer.

Gollum schreef:

Zamunda schreef:

Dees en Maylo schreef:Zo trots op Maylo weer. Gisteravond bij plas en poep rondje kwamen we z'n vriendje tegen samen met nog een hond die hij al kent maar die is een beetje bang voor Maylo en andersom vind Maylo hem niet zo boeiend dus dat ging super maar er kwam ook nog een vreemd jack russel achtig iets mee rennen dat meteen staart extra hoog deed borstelen en fixeren. Ik zag Maylo twijfelen en wilde niet trekken aan de riem of meteen negatief doen en Maylo keek me aan met een blik van wat moet ik hier nu mee. Een simpele nee was het en hij wilde naast me komen en liep van de hond weg richting mij(zat circa 2 meter afstand tusse Maylo en mij en hond stond er tusse) en toen haalde het honde naar hem hij Maylo snapte wel terug maar das begrijpelijk. Die andere baasje gaven hun hond een rotschop(vond ik wel beetje overdreven) en Maylo kalmeerde best snel en daarna mocht ie nog even met ze vriendje spelen ze hadde elkaar al ruim een week niet gezien dus waren allebei erg blij. Laat hem voorlopig nog lkkr aangelijnd lopen aan de flex maar hoop dat dit een stap in de goede richting is.

Wat super dat Maylo contact maakte met jou op dat moment. Persoonlijk had ik hem daar gigantisch voor beloond (JAAAAAA, goed zo, kom maar *zwaait met armen, rent zo dat de hussel niet meer tussen ons in staat en douwt flink stuk worst in Maylo*, knappe jongen !).

Precies, gelijk helemaal de lucht in prijzen als hij naar je kijkt! Aandacht voor jou is zo belangrijk, je kunt veel meer met een hond als hij dat geeft en helemaal als je dat kunt vragen.
En niet castreren hoor, dat vind ik vooral bij reuen altijd zo zonde. Ze veranderen zo vaak in uitgezakte vetkleppen met lubberpiemeltjes, echt jammer.

Castratie is ook wel van de baan was even een moment dat ik dacht dat dit de oplossing kon zijn of helpen bij een oplossing. Heb helaas op dat moment alleen goedzo kunnen zeggen want toen hing dat ettertje al in zijn wang. Eenmaal weg en hik rustig was nog 1 x omkeek en jk zei nee en hij keek weer naar mij wel goed beloond. Vanmiddag is helaas weer een hond boven op hem gedoken. Zijn beruchte vijand liep los en lag in het hoge gras. Maylo deed niks behalve gromme en ik stond dus met Maylo aan riem in 1 hand en Xdalmaat in de andere hand. Baasje was niet zo snel en zei nog dieptriest god alweer. Waarop mijn bloed begon te koken ik Maylo nagekeken heeft of hij niks had en maar ben weg gelopen zonder ook maar iets te zeggen. Was niet instaat om een normaal woord met die man te kunnen wisselen. Hoe kan je je hond nou loslaten wetende dat hij niet te vetrouwen is. Of hou hem op z'n minst even vast. Maar goed kon daar niks zien aan verwondingen behalve z'n nek en oren onder de kwijl maar vanavond bleek toch dat hij een inieminie schaafplekje heeft in zijn hals. Niks ernstigs dus maar de vorige keren had hij wel flinke krassen en heb me zelf nu voorgenomen de volgende keer naar de DA te gaan hiermee en hen de rekening te prestenteren. Kijken of ze er dan ook nog zo makkelijk overdenken. Ging een paar weken goed nadat ik de laatste keer heb gezegd dat ik het niet nog een keer laat gebeuren maar zijn ze denk ik vergeten.