Het HondenForum

Wij hebben een zeer zwaar weekend gehad met mevrouw Noor.. Even om advies vragen hier.

Ze is echt HEEL erg aan het happen en bijten, constant. Maar ze reageert echt nérgens op om duidelijk te maken dat wij dat niet willen. Een tikje achter de schouderbladen helpt niet, negeren helpt niet, wegzetten helpt niet. We hebben volgens mij alles al geprobeerd. Als je haar wegduwt komt ze diréct weer, bijtend, terug. Als ze zo'n bui heeft kun je er echt helemaal niks mee. Bijten is haar reactie op alles.

Verder is ze heel lief hoor, maar in zo'n bui is ze echt onhandelbaar.
Wat moeten we doen als ze zo bijt?

sjm schreef:Wij hebben een zeer zwaar weekend gehad met mevrouw Noor.. Even om advies vragen hier.

Ze is echt HEEL erg aan het happen en bijten, constant. Maar ze reageert echt nérgens op om duidelijk te maken dat wij dat niet willen. Een tikje achter de schouderbladen helpt niet, negeren helpt niet, wegzetten helpt niet. We hebben volgens mij alles al geprobeerd. Als je haar wegduwt komt ze diréct weer, bijtend, terug. Als ze zo'n bui heeft kun je er echt helemaal niks mee. Bijten is haar reactie op alles.

Verder is ze heel lief hoor, maar in zo'n bui is ze echt onhandelbaar.
Wat moeten we doen als ze zo bijt?

haar met een noodgang de betekenis van 'nee' aanleren

Iets geven waar ze wel op mag bijten

renee-uk schreef:

sjm schreef:Wij hebben een zeer zwaar weekend gehad met mevrouw Noor.. Even om advies vragen hier.

Ze is echt HEEL erg aan het happen en bijten, constant. Maar ze reageert echt nérgens op om duidelijk te maken dat wij dat niet willen. Een tikje achter de schouderbladen helpt niet, negeren helpt niet, wegzetten helpt niet. We hebben volgens mij alles al geprobeerd. Als je haar wegduwt komt ze diréct weer, bijtend, terug. Als ze zo'n bui heeft kun je er echt helemaal niks mee. Bijten is haar reactie op alles.

Verder is ze heel lief hoor, maar in zo'n bui is ze echt onhandelbaar.
Wat moeten we doen als ze zo bijt?

haar met een noodgang de betekenis van 'nee' aanleren

Ja maar HOE? We doen niet anders. Maar níks doet haar iets. Ze blijft gewoon doorgaan, wat we ook doen.

Dat zou ik ook denken, iets geven waar ze op mág bijten

Marcel.s schreef:Iets geven waar ze wel op mag bijten

Dat helpt ook niet.. Als je d'r iets geeft negeert ze dat en komt ze weer terug..

Adjani & Tyson schreef:Dat zou ik ook denken, iets geven waar ze op mág bijten

Dat proberen we ook steeds. Maar ook als ze iets anders doen wat niet mag en je wil haar corrigeren is haar reactie bijten. Op alles is haar reactie bijten.
Als ze springt en je zet haar op de grond met "nee, laag" bijt ze. Echt met alles. Ze loopt gewoon constant als pacman door het huis.

sjm schreef:

Marcel.s schreef:Iets geven waar ze wel op mag bijten

Dat helpt ook niet.. Als je d'r iets geeft negeert ze dat en komt ze weer terug..

Niet simpel geven, maar ook mee spelen, maar het aantrekkelijk/interessant.

Zamunda schreef:

sjm schreef:

Marcel.s schreef:Iets geven waar ze wel op mag bijten

Dat helpt ook niet.. Als je d'r iets geeft negeert ze dat en komt ze weer terug..

Niet simpel geven, maar ook mee spelen, maar het aantrekkelijk/interessant.

Hm, we zullen dat weer extra gaan proberen. Maar tot nu toe heeft het nog niet gewerkt.

Maar het is ook meer storend dat ze het gewoon bij ALLES doet. Alles wat je doet om haar te corrigeren of iets dergelijks is het HAP.

Het kán natuurlijk een soort van overprikkelingsreactie zijn, in dat geval zou ik haar verplichte rust geven (bench).

Maar als het echt continue is, zou ik ook kiezen voor samen spelen met iets anders en het commando 'nee' aanleren.

Als Seppe zo'n bui heeft is hij eigenlijk heel moe en overprikkeld. Hij gaat dan met een kluifje verplicht de bench in, na 2 minuten protest dondert ie dan in een diepe slaap.
Bij "gewoon" bijten is het nee, zachtjes en een alternatief bieden zoals even samen trekken aan een oude spijkerbroekpijp waar ik een speeltje van gemaakt heb of een Kong oid.

Niks doen. Ze bijt alleen omdat er gereageerd wordt. Dit stopt altijd tenzij je er op blijft reageren. Weglopen en negeren al zal half het forum je nu adviseren het wel af te leren. Ik zou dit dus niet gaan afleren maar laten uitdoven. Op die momenten niks met de pup willen doen. Weglopen of wat dan ook. Wat je nu doet versterkt dit gedrag heel erg.

Ik zou haar nooit corrigeren nu. Wat corrigeer je dan? Weet die pup wat je wil? Is die pup niet kapot van alles? Gestrest? Ik zou een nieuwe pup nooit corrigeren de eerste maand. Je maakt dan een hond met verzet of je maakt de hond onzeker of hard.

Lijkt me erg vervelend. Wat een rotpup. Weet je wat, ik neem d'r wel van je over. Graag gedaan.

Ik heb ook zo'n kleine gremlin gehad en als het echt erg werd nam ik hem even bij me en door lekker te aaien kalmeerde hij.
Of ik legde hem op zijn kussen en door te aaien viel hij snel in slaap.
Straffen heeft geen enkele zin, hij weet helemaal niet waarom je dat doet.

Hier ook een kleine piranha, die nu, op 9 maanden oude leeftijd, het nog af en toe wel eens doet.
Wij omklemmen zijn bek als we gehapt worden en dan is het gauw afgelopen. Niet knijpen, niet hard, gewoon je hand om de bek leggen.
Misschien niet hondopvoedkundig correct, maar t werkt wel...

ik snap al dat gecorrigeer van die kleine puppen niet hoor en ik begrijp nog minder dat mensen het raar vinden dat zo'n pup dan bijt en blijft bijten bij het minste geringste.
je krijgt wat je geeft

probeer eens een andere aanpak: van het ongewenste gedrag afleiden en het ombuigen bijvoorbeeld.
echt er zal een wereld voor je opengaan!

Ik weet niet hoe oud dat de pup is. Voor veel puppen is dit een uitdaging om te spelen, typisch speelgedrag dus. En die fijne tandjes doen pijn. Als het geen echte agressie is gaat het wel over.
Zelf heb ik ooit een tamelijk onhandelbare pup gehad die venijnig kon bijten. Ten einde raad ben ik hier dan ook mee naar een G & G cursus geweest. Dat leren we haar wel af zei de cursusleider, hier heeft nog nooit een hond naar ons gebeten. Oh, prima dan. Binnen enkele weken tijd had ze alle vijf de instructeurs tot bloedens toe gebeten.
Tijdens een stukje theorie waarbij de cursisten op hun hurken zaten en de honden moesten zitten beet Fuck zich vast in mijn neus want ze wilde niet zitten maar staan. Terwijl de tranen over mijn wangen rolden van de pijn heb ik haar in haar nekvel gebeten en zo opgetild zodat zij ook een paar seconden heeft mogen gillen. Dat was de ultieme oplossing volgens de trainer. Zij heeft dan ook nooit meer zonder reden gebeten. Ze was toen nog geen half jaar oud.

Wolfsblut schreef:Ik weet niet hoe oud dat de pup is. Voor veel puppen is dit een uitdaging om te spelen, typisch speelgedrag dus. En die fijne tandjes doen pijn. Als het geen echte agressie is gaat het wel over.
Zelf heb ik ooit een tamelijk onhandelbare pup gehad die venijnig kon bijten. Ten einde raad ben ik hier dan ook mee naar een G & G cursus geweest. Dat leren we haar wel af zei de cursusleider, hier heeft nog nooit een hond naar ons gebeten. Oh, prima dan. Binnen enkele weken tijd had ze alle vijf de instructeurs tot bloedens toe gebeten.
Tijdens een stukje theorie waarbij de cursisten op hun hurken zaten en de honden moesten zitten beet Fuck zich vast in mijn neus want ze wilde niet zitten maar staan. Terwijl de tranen over mijn wangen rolden van de pijn heb ik haar in haar nekvel gebeten en zo opgetild zodat zij ook een paar seconden heeft mogen gillen. Dat was de ultieme oplossing volgens de trainer. Zij heeft dan ook nooit meer zonder reden gebeten. Ze was toen nog geen half jaar oud.

daar zou ik ook trots op zijn

Volgens mij heb je het over een schapendoes pup

Ik ben daar duidelijker in. Ze blijven aan de gang en het is geen overprikkeldheid maar gewoon lollig willen zijn. Als je niet oppast dan hangt ze in je kuiten als je het voer klaar gaat maken. Je kunt haar wegzetten, dat lost het probleem niet op maar scheelt wel gaatjes. Ik vind dat ook geen oplossing, maar een vorm van straf. De hond zal misschien uiteindelijk leren dat bijten = wegsluiten, maar duidelijk is het niet. Daarvoor zitten er teveel stappen tussen. De hond oppakken, naar de bench brengen, daarin stoppen en deurtje dichtdoen. En wegsluiten vinden mijn honden echt heel, heel erg. Ze snappen er ook niets van. Ook aanleren alleenblijven wordt dan meestal niet makkelijker, want de bench is straf. Niet bij de mensen mogen komen is straf.

Ik ben heel duidelijk, bijten gebeurt gewoon NIET. Ik zeg één keer nee, ik bied een speeltje aan en als ze dat niet wil duw ik haar weg. Komt ze dan nog terug dan corrigeer ik duidelijk, heel duidelijk. Voor mensen die dat niet lukt om juist te timen en te doseren is dan een ouderwets krantje of foldertje vaak een goede hulp. Je zegt NEE, helpt dat niet dan geef je een klap met het krantje op je been. Ja, daar schrikken ze van en ze deinzen terug. Dan kun je rustig een alternatief aanbieden. Rustig belonen als ze dan rustig naar je toe komen. Je houd wel van haar, maar niet van dat bijtgedrag.

Ik weet dat dit tegenwoordig "not done" is, maar ik heb schapendoezen gezien die met 8 maanden volslagen onhandelbaar waren geworden. De mensen mochten niet meer van de trap komen. Gewoon bijten uit blijdschap, uit opwinding. Maar ook een volslagen gebrek aan respect, want ze pikken er vaak iemand uit die het zielig vindt om te corrigeren. En ze houden zich wel in als de ander naar beneden komt, daar hebben ze wel respect voor.

Volgens mij zie je tegenwoordig veel mensen die niet willen dat hun hond bang wordt van hun en daarom niet durven corrigeren. Maar een hond wordt niet bang van een nette, duidelijke correctie. Wel van een onvoorspelbare baas die overmatig geweld tegen de hond gebruikt. Maar tussen een duidelijke correctie en overmatig geweld zit een wereld van ruimte. Die ligt per hond en per baas verschillend, het is uitzoeken wat bij de combinatie past.

Ik laat me niet door mijn hond bijten, ook niet uit vrolijkheid. Ik heb genoeg aan mijn stem en mijn houding, maar dat moet je wel leren.

Dartel schreef:Volgens mij heb je het over een schapendoes pup

Ik ben daar duidelijker in. Ze blijven aan de gang en het is geen overprikkeldheid maar gewoon lollig willen zijn. Als je niet oppast dan hangt ze in je kuiten als je het voer klaar gaat maken. Je kunt haar wegzetten, dat lost het probleem niet op maar scheelt wel gaatjes. Ik vind dat ook geen oplossing, maar een vorm van straf. De hond zal misschien uiteindelijk leren dat bijten = wegsluiten, maar duidelijk is het niet. Daarvoor zitten er teveel stappen tussen. De hond oppakken, naar de bench brengen, daarin stoppen en deurtje dichtdoen. En wegsluiten vinden mijn honden echt heel, heel erg. Ze snappen er ook niets van. Ook aanleren alleenblijven wordt dan meestal niet makkelijker, want de bench is straf. Niet bij de mensen mogen komen is straf.

Ik ben heel duidelijk, bijten gebeurt gewoon NIET. Ik zeg één keer nee, ik bied een speeltje aan en als ze dat niet wil duw ik haar weg. Komt ze dan nog terug dan corrigeer ik duidelijk, heel duidelijk. Voor mensen die dat niet lukt om juist te timen en te doseren is dan een ouderwets krantje of foldertje vaak een goede hulp. Je zegt NEE, helpt dat niet dan geef je een klap met het krantje op je been. Ja, daar schrikken ze van en ze deinzen terug. Dan kun je rustig een alternatief aanbieden. Rustig belonen als ze dan rustig naar je toe komen. Je houd wel van haar, maar niet van dat bijtgedrag.

Ik weet dat dit tegenwoordig "not done" is, maar ik heb schapendoezen gezien die met 8 maanden volslagen onhandelbaar waren geworden. De mensen mochten niet meer van de trap komen. Gewoon bijten uit blijdschap, uit opwinding. Maar ook een volslagen gebrek aan respect, want ze pikken er vaak iemand uit die het zielig vindt om te corrigeren. En ze houden zich wel in als de ander naar beneden komt, daar hebben ze wel respect voor.

Volgens mij zie je tegenwoordig veel mensen die niet willen dat hun hond bang wordt van hun en daarom niet durven corrigeren. Maar een hond wordt niet bang van een nette, duidelijke correctie. Wel van een onvoorspelbare baas die overmatig geweld tegen de hond gebruikt. Maar tussen een duidelijke correctie en overmatig geweld zit een wereld van ruimte. Die ligt per hond en per baas verschillend, het is uitzoeken wat bij de combinatie past.

Ik laat me niet door mijn hond bijten, ook niet uit vrolijkheid. Ik heb genoeg aan mijn stem en mijn houding, maar dat moet je wel leren.

als je vanaf het begin maar duidelijk genoeg bent krijg je hetzelfde effect met afleiden en een alternatief bieden.
en als je het goed doet kun je daar meteen de 'nee' aan koppelen, hoeft ie die ook niet meer te leren.

en ik laat me ook niet door mijn hond bijten hoor, echt niet.

Dartel schreef:(...)Je zegt NEE, helpt dat niet dan geef je een klap met het krantje op je been. Ja, daar schrikken ze van en ze deinzen terug.(...)

Zeker nog nooit een terriër gehad dan. Die schrikken echt niet van een krantje hoor, en terugdeinzen doen ze ook niet, integendeel, ze gaan vrolijk grommend in het krantje hangen: leuk spelletje!

Dan vind ik de aanpak van renee-uk een stuk beter. Omdat ik niet altijd speeltjes bij de hand had, heb ik een oude stoffen tas omgehangen en daar wat speeltjes in gedaan. Stond idioot maar werkte wel, ik deed er ook steeds iets anders in dus die tas was al heel snel erg interessant, en voor een fijn spelletje wilde ze best heel braaf even gaan zitten - en wachten. Bijten deed ze al heel snel niet meer, als ze wilde spelen ging ze zitten en vol verlangen naar de tas kijken. Soms moest ze heel lang wachten, omdat ik ergens mee bezig was, maar dat deed ze dan ook heel braaf. De tas hangt alweer een hele tijd aan de kapstok, ik heb er nu de speeltjes in voor mee naar buiten. 's Ochtends kijken we er in en zoeken wat uit om mee te nemen op wandeling.

renee-uk schreef:

Wolfsblut schreef:Ik weet niet hoe oud dat de pup is. Voor veel puppen is dit een uitdaging om te spelen, typisch speelgedrag dus. En die fijne tandjes doen pijn. Als het geen echte agressie is gaat het wel over.
Zelf heb ik ooit een tamelijk onhandelbare pup gehad die venijnig kon bijten. Ten einde raad ben ik hier dan ook mee naar een G & G cursus geweest. Dat leren we haar wel af zei de cursusleider, hier heeft nog nooit een hond naar ons gebeten. Oh, prima dan. Binnen enkele weken tijd had ze alle vijf de instructeurs tot bloedens toe gebeten.
Tijdens een stukje theorie waarbij de cursisten op hun hurken zaten en de honden moesten zitten beet Fuck zich vast in mijn neus want ze wilde niet zitten maar staan. Terwijl de tranen over mijn wangen rolden van de pijn heb ik haar in haar nekvel gebeten en zo opgetild zodat zij ook een paar seconden heeft mogen gillen. Dat was de ultieme oplossing volgens de trainer. Zij heeft dan ook nooit meer zonder reden gebeten. Ze was toen nog geen half jaar oud.

daar zou ik ook trots op zijn

Ik vermoed zomaar dat jij totaal geen idee hebt wat het betekent om een Foxterrier alfavrouwtje, afkomstig uit een meer dan pittige Duitse werklijn op te voeden.
Counterconditioning en afleiden door ze vol te gooien met brokken hebben dit soort honden, althans van deze fokker, in tegenstelling tot doorsnee honden totaal geen boodschap aan. Daar heb je zelfs geen tijd voor, want alles wat ze doen gebeurt binnen een fractie van een seconde. En na twee jaar intensieve training was ik meer dan trots op deze hond.

Afleiden, afleiden en nogmaals afleiden. Het gedrag omkeren naar iets wat wel mag. Bestraffen en corrigeren helpt , volgens mij, niet bij een pup. Die snapt dat gewoon niet.

Wolfsblut schreef:

renee-uk schreef:

Wolfsblut schreef:Ik weet niet hoe oud dat de pup is. Voor veel puppen is dit een uitdaging om te spelen, typisch speelgedrag dus. En die fijne tandjes doen pijn. Als het geen echte agressie is gaat het wel over.
Zelf heb ik ooit een tamelijk onhandelbare pup gehad die venijnig kon bijten. Ten einde raad ben ik hier dan ook mee naar een G & G cursus geweest. Dat leren we haar wel af zei de cursusleider, hier heeft nog nooit een hond naar ons gebeten. Oh, prima dan. Binnen enkele weken tijd had ze alle vijf de instructeurs tot bloedens toe gebeten.
Tijdens een stukje theorie waarbij de cursisten op hun hurken zaten en de honden moesten zitten beet Fuck zich vast in mijn neus want ze wilde niet zitten maar staan. Terwijl de tranen over mijn wangen rolden van de pijn heb ik haar in haar nekvel gebeten en zo opgetild zodat zij ook een paar seconden heeft mogen gillen. Dat was de ultieme oplossing volgens de trainer. Zij heeft dan ook nooit meer zonder reden gebeten. Ze was toen nog geen half jaar oud.

daar zou ik ook trots op zijn

Ik vermoed zomaar dat jij totaal geen idee hebt wat het betekent om een Foxterrier alfavrouwtje, afkomstig uit een meer dan pittige Duitse werklijn op te voeden.
Counterconditioning en afleiden door ze vol te gooien met brokken hebben dit soort honden, althans van deze fokker, in tegenstelling tot doorsnee honden totaal geen boodschap aan. Daar heb je zelfs geen tijd voor, want alles wat ze doen gebeurt binnen een fractie van een seconde. En na twee jaar intensieve training was ik meer dan trots op deze hond.

Wij hebben ook zo'n apparaat in huis. Koekjes interesseren haar niet, ze is totaal niet voergericht, maar wat ze heerlijk vindt is spelen - met ons. Dus daar heb ik altijd gebruik van gemaakt en dat doe ik nog steeds. Counterconditioning doe ik ook met spelen. En terriërs zijn heftig en hebben een grote bek, maar heel vaak ook een klein hartje. Met bepaalde woordjes en intonatie kan ik veel fanatiek gedrag laten wegvloeien, en dan is ze weer aanspreekbaar. Als dat allemaal niet werkt, bijvoorbeeld buiten als ze ruzie krijgt (wat zelden voorkomt want ik ken mijn hondje van haver tot gort), dan pak ik haar zonder iets te zeggen bij haar staart, lijn haar aan, zeg duidelijk: 'KLAAR NU' en 'doorlopen', en dan lopen we door, zij ook, want ze weet wat dat betekent. Fysiek straffen heb ik nog nooit gedaan en ook nog nooit nodig gehad, en mijn vader vroeger ook niet.

Wolfsblut schreef:

renee-uk schreef:

Wolfsblut schreef:Ik weet niet hoe oud dat de pup is. Voor veel puppen is dit een uitdaging om te spelen, typisch speelgedrag dus. En die fijne tandjes doen pijn. Als het geen echte agressie is gaat het wel over.
Zelf heb ik ooit een tamelijk onhandelbare pup gehad die venijnig kon bijten. Ten einde raad ben ik hier dan ook mee naar een G & G cursus geweest. Dat leren we haar wel af zei de cursusleider, hier heeft nog nooit een hond naar ons gebeten. Oh, prima dan. Binnen enkele weken tijd had ze alle vijf de instructeurs tot bloedens toe gebeten.
Tijdens een stukje theorie waarbij de cursisten op hun hurken zaten en de honden moesten zitten beet Fuck zich vast in mijn neus want ze wilde niet zitten maar staan. Terwijl de tranen over mijn wangen rolden van de pijn heb ik haar in haar nekvel gebeten en zo opgetild zodat zij ook een paar seconden heeft mogen gillen. Dat was de ultieme oplossing volgens de trainer. Zij heeft dan ook nooit meer zonder reden gebeten. Ze was toen nog geen half jaar oud.

daar zou ik ook trots op zijn

Ik vermoed zomaar dat jij totaal geen idee hebt wat het betekent om een Foxterrier alfavrouwtje, afkomstig uit een meer dan pittige Duitse werklijn op te voeden.
Counterconditioning en afleiden door ze vol te gooien met brokken hebben dit soort honden, althans van deze fokker, in tegenstelling tot doorsnee honden totaal geen boodschap aan. Daar heb je zelfs geen tijd voor, want alles wat ze doen gebeurt binnen een fractie van een seconde. En na twee jaar intensieve training was ik meer dan trots op deze hond.

opvoeden begint bij het moment dat je de pup in huis haalt, als je daarmee wacht tot je zwaar geschut uit de kast moet trekken ben je al veel te laat.
kwestie van weten waar je mee bezig bent
en nee, ik heb nog nooit een pittige hond gehad natuurlijk, dat is alleen aan jou voorbehouden

jvanringen schreef:

Wolfsblut schreef:

renee-uk schreef:

Wolfsblut schreef:Ik weet niet hoe oud dat de pup is. Voor veel puppen is dit een uitdaging om te spelen, typisch speelgedrag dus. En die fijne tandjes doen pijn. Als het geen echte agressie is gaat het wel over.
Zelf heb ik ooit een tamelijk onhandelbare pup gehad die venijnig kon bijten. Ten einde raad ben ik hier dan ook mee naar een G & G cursus geweest. Dat leren we haar wel af zei de cursusleider, hier heeft nog nooit een hond naar ons gebeten. Oh, prima dan. Binnen enkele weken tijd had ze alle vijf de instructeurs tot bloedens toe gebeten.
Tijdens een stukje theorie waarbij de cursisten op hun hurken zaten en de honden moesten zitten beet Fuck zich vast in mijn neus want ze wilde niet zitten maar staan. Terwijl de tranen over mijn wangen rolden van de pijn heb ik haar in haar nekvel gebeten en zo opgetild zodat zij ook een paar seconden heeft mogen gillen. Dat was de ultieme oplossing volgens de trainer. Zij heeft dan ook nooit meer zonder reden gebeten. Ze was toen nog geen half jaar oud.

daar zou ik ook trots op zijn

Ik vermoed zomaar dat jij totaal geen idee hebt wat het betekent om een Foxterrier alfavrouwtje, afkomstig uit een meer dan pittige Duitse werklijn op te voeden.
Counterconditioning en afleiden door ze vol te gooien met brokken hebben dit soort honden, althans van deze fokker, in tegenstelling tot doorsnee honden totaal geen boodschap aan. Daar heb je zelfs geen tijd voor, want alles wat ze doen gebeurt binnen een fractie van een seconde. En na twee jaar intensieve training was ik meer dan trots op deze hond.

Wij hebben ook zo'n apparaat in huis. Koekjes interesseren haar niet, ze is totaal niet voergericht, maar wat ze heerlijk vindt is spelen - met ons. Dus daar heb ik altijd gebruik van gemaakt en dat doe ik nog steeds. Counterconditioning doe ik ook met spelen. En terriërs zijn heftig en hebben een grote bek, maar heel vaak ook een klein hartje. Met bepaalde woordjes en intonatie kan ik veel fanatiek gedrag laten wegvloeien, en dan is ze weer aanspreekbaar. Als dat allemaal niet werkt, bijvoorbeeld buiten als ze ruzie krijgt (wat zelden voorkomt want ik ken mijn hondje van haver tot gort), dan pak ik haar zonder iets te zeggen bij haar staart, lijn haar aan, zeg duidelijk: 'KLAAR NU' en 'doorlopen', en dan lopen we door, zij ook, want ze weet wat dat betekent. Fysiek straffen heb ik nog nooit gedaan en ook nog nooit nodig gehad, en mijn vader vroeger ook niet.

duidelijk zijn dus en kijken naar je hond

sjm schreef:

renee-uk schreef:

sjm schreef:Wij hebben een zeer zwaar weekend gehad met mevrouw Noor.. Even om advies vragen hier.

Ze is echt HEEL erg aan het happen en bijten, constant. Maar ze reageert echt nérgens op om duidelijk te maken dat wij dat niet willen. Een tikje achter de schouderbladen helpt niet, negeren helpt niet, wegzetten helpt niet. We hebben volgens mij alles al geprobeerd. Als je haar wegduwt komt ze diréct weer, bijtend, terug. Als ze zo'n bui heeft kun je er echt helemaal niks mee. Bijten is haar reactie op alles.

Verder is ze heel lief hoor, maar in zo'n bui is ze echt onhandelbaar.
Wat moeten we doen als ze zo bijt?

haar met een noodgang de betekenis van 'nee' aanleren

Ja maar HOE? We doen niet anders. Maar níks doet haar iets. Ze blijft gewoon doorgaan, wat we ook doen.

Eerst gewoon echt het woord "nee" aanleren (of een ander woord als je het nu al zo vaak zonder resultaat of gevolgen hebt gebruikt.
Hier een stukje gekopieerd hoe je dat kan doen:

Het gemakkelijkste is het om het met voer aan te leren. Zorg dat de hond gemotiveerd is voor voer (dus doe dit bijvoorbeeld vlak voor de maaltijd, en niet er na en zorg voor een bijzonder lekker hapje). Neem een brokje in de hand, laat het aan de hond zien en zeg toe maar: de hond mag het brokje uit de hand pakken. Herhaal dit drie of vier keer, zodat de hond weet dat het leidt tot de gewenste beloning.

Vervolgens neem je weer een brokje in de hand, en als de hond aanstalten maakt om het te pakken zeg je duidelijk "No" (of "Nee" of wat voor woord het dan ook moet worden) en sluit je de hand. De boodschap die hier van uitgaat voor de hond is: "No" betekent dat er geen beloning te halen valt. Hou de hand nu gesloten zolang de hond probeert het lekkers te bemachtigen. Bij elke poging van de hond mag je "No" zeggen. Zodra hij ophoudt met proberen het lekkers te pakken en iets anders gaat doen, bijvoorbeeld wegkijken van de hand of gaan zitten, gaat de hand weer open en zeg je "toe maar".

(van labradorweb).
Ik vind het zelf beter om uit de andere hand of uit een tasje een ander (liever nog lekkerder) voertje aan te bieden ipv de toe maar. Omdat het dan ook logischer is (denk ik) dat iets gewoon niet mag. Bv ook iets te eten van straat. Nee, je mag dat niet pakken, ik heb iets veel lekkerders. Nee, je mag dat niet doen, ik heb iets leukers (een speeltje ipv op de bank knagen).

Ik zou er gebruik van maken dat je pup wil bijten. Samen spelen is het leukste wat er is. En dan niet als de pup al overprikkeld is, maar juist als ze rustig is ga je samen sjorren bv. Wordt het spel te wild (bijten in jou) dan stop je en loop je zelf rustig weg.
Ik heb het bijten ook nooit echt gecorrigeerd. Gewoon iets anders aanbieden of rustig weglopen als het echt te wild wordt. Ik benoem ook altijd het zachtjes spelend bijten want ik vind het wel leuk om samen te stoeien maar dan wel rustig. Dat kunnen ze mi heel makkelijk leren want met elkaar kunnen ze dat ook prima.

Als onze pup dit 'de hele tijd' zou doen dan zou ik denken dat ze niet genoeg rust krijgt/pakt.
Ze wil mij soms ook bij het spel betrekken door in mijn broek of arm of hand of wat dan ook te hangen. Ik reageer door haar af te leiden of door weer voor rust te zorgen als ik het idee heb dat ze gewoon te wild aan het spelen is. Dan stopt ze altijd meteen.

ik leer de nee aan bij een pup door hem weg te halen bij wat ik niet hebben wil met een laag uitgesproken 'nee, mag niet' en hem daarna meteen een speeltje aan te bieden met een hoge, blije 'dit mag wel' en daar daarna even samen met de pup mee te spelen.
het is even arbeidsintensief, maar je hebt er een hondenleven lang profijt van.

edit: en oververmoeide, overprikkelde puppen gaan samen met mij een koekje halen, huppelen samen met mij naar de bench, krijgen daar hun koekje en gaan fijn even een uurtje slapen.
als ze wakker zijn mogen ze er weer uit.