Het HondenForum

Hoe fanatiek hebben jullie honden dit gedaan, hoelang heeft dit geduurd, welke aanpak hebben jullie hiervoor?

Mijn hond, nu 6 maanden, doet dit nog altijd. We zijn hier veel/serieus mee bezig, trainen een hoop en hebben hier ook laatst een les van een hondentrainer thuis voor gehad om te zien hoe en waarom ze dit doet.

En het gaat zeker iets vooruit, op bekend terrein.
Maar soms word ik er zo moedeloos van .. Want op onbekend terrein of met andere honden is het een ramp. Wat het dan ook niet leuk maakt om op andere gebieden dan in de wijk te gaan wandelen (niet aan de riem iig).

Ze loopt los op de plaatsen waar dit veilig kan en dan is ze braaf, luistert goed (voor een hond op deze leeftijd )

Maar nu ben ik eigenlijk gewoon heel nieuwsgierig hoe lang dit bij jullie honden heeft geduurd.. Wanneer dit er compleet uit was, overal... ?

Elco bleef vanaf het begin heel dicht bij mij lopen. Dus dan lijntje eraan en er geen spanning op hebben. Hij leerde ook al snel dat als er wél spanning op de lijn kwam hij terug moest naar mij. Hij trekt nu alleen als er andere honden in beeld zijn en het begint langzaam tot hem door te dringen dat hij geen kennis met die hond kan maken als hij gaat lopen trekken. Helaas zijn er altijd mensen die hun hond desondanks naar Elco toe laten gaan, waardoor het langer duurt voor hij niet meer zo heftig op andere honden reageert.
Jouw hond heeft al geleerd dat trekken succes op kan leveren. Dus moet je dat vandaag het begin anders gaan aanleren. Heel strak: spanning op de lijn = andere kant op lopen. Let wel op dat je dat zonder extra spanning en zonder boosheid of frustratie doet. En ja, dan duurt het een uur voor je de staat uit bent, het zij zo. Maar trekken mag gewoon 0,0 opleveren of zelfs verder weg raken van waar de hond naar toe wil

Met de pup die ik nu heb probeer ik vooral te voorkomen dat de lijn strak komt. Ik beloon haar daarom vaak met mijn stem of met iets lekkers wanneer ze vlak bij me loopt. Niet alleen aan de lijn maar ook met loslopen. Het idee is dat ze dan leert dat naast lopen goed is, en dan hoef ik trekken aan de lijn dus ook niet AF te leren want dat doet ze dan niet.

Mijn andere hond die was al 8 maanden toen ze bij ons kwam en die trok alle kanten op, had nooit geleerd aan de lijn te lopen. Dat heeft maanden geduurd voordat ze relaxed kon lopen. Maar ook bij haar gewoon steeds beloond als het wel goed ging en even stil staan als ze ging trekken. Dus ja soms deden we wel een uur over om een klein stuk te lopen maar dat was dan maar zo. Consequent zijn is denk ik erg belangrijk als je een hond die heel erg trekt wil leren om netjes aan de lijn te lopen.

Murdock doet het nog steeds af en toe en hij is nu 9,5 maand oud
Ik kan je dus niet helemaal helpen, maar wat het bij ons minder heeft gemaakt is stilstaan als hij begint te trekken.

Met Mayke was het een hele dobber. Die heb ik van pup af aan en nu ze 2,5 jaar is, trekt ze eindelijk niet meer. Of eigenlijk - ze bewaart het voor de speciale omstandigheden Ik moet haar er wel regelmatig aan herinneren dat ik het niet wil hebben, maar dat vind ik volstrekt logisch voor een fitte, jonge hond die vanalles wil buiten het bereik van zijn riem.
Kiwi, 9 maanden toen ze hier kwam en nu 3 week hier. Die trok als een ploegpaard toen ze kwam. Dat is er nu helemaal uit. De aanpak die ik voor haar heb uitgekozen, is heel effectief maar zou bij Mayke helemaal niets uithalen.
Al met al - de aanpak die het beste werkt en hoe lang dit duurt, is zeer afhankelijk van de hond.

En waar het natuurlijk ook van afhangt - hoe consequent pas je het toe?
Ik ben héél consequent........ als ik daar tijd en zin in heb

Op momenten dat ik veel aan mijn hoofd heb en mijn hond gewoon even wil laten plassen/poepen, heb ik het trekken toe gestaan, om te voorkomen dat ik kribbig/chagrijnig/ongedurig zou worden. Dat vertraagt het proces, maar niets menselijks is ons vreemd. Ik kan niet 24/7 voor mijn hond leven.

Izzy was er vreselijk in, had al bijna aanvaard dat ik een hond heb die zou blijven trekken. Tot ik het spuugbeu werd en begon te 'pesten'. Elke keer dat zij trok, liep ik resoluut de andere kant op, of ik ging opeens zelf naar links (Izzy loopt links, waardoor we dus in botsing kwamen). Hier ben ik vorige maand of zo mee begonnen en het gaat zienderogen beter. Het is namelijk helemaal niet grappig om niet vooruit te komen. De eerste week kwam ik niet verder dan 50 meter op deze manier, want elke stap vooruit was zowat 5 stappen achteruit. Maar nu corrigeert ze zichzelf steeds vaker als ze trekt. Dan maakt ze een huppeltje naar achter. Tuurlijk gaat het nog niet 100%, maar we komen er wel

Shib was 9 toen ik hem het trekken pas grotendeels af heb geleerd

Ds is bijna 11 en ondertussen zijn we zover dat ze in het terugkeren, niet meer trekt

Tallie trekt nog steeds, maar wel aanzienlijk minder dan toen ze een jaar was en ook niet meer in elke situatie. Gewoon op straat bijvoorbeeld niet meer, in een drukke omgeving met veel prikkels wel. Het zal wel, dan hang ik d'r wel aan de heupgordel

Ik heb me een ongeluk getraind en ben heel consequent geweest, maar helemaal krijg ik het er (nog) niet uit. Volgen kan ze heel netjes maar om haar nou een hele wandeling een kunstje uit te laten voeren vind ik niets aan.

Ezio heeft de neiging harder te gaan lopen dan ik op weg naar zijn favoriete plekken n.l. die waar we gaan ballen. Ja, dan duurt het alleen maar langer voor dat we er zijn want ik sta stil of draai om. Beetje afhankelijk waar we lopen maar boodschap is "zo komen we er niet".

Overigens hanteer ik zelf liever deze methode, die van de zachtere weerstand. Hij lijkt zelf echter meer onder de indruk van de "hardere" aanpak. Ik draag dan zijn lijn als een soort schoudertas over mij rechterschouder en hij loopt links. Hij heeft dan voldoende ruimte, niks te krap of zo. Gaat hij dan wat harder lopen dan volgt de correctie vrijwel vanzelf doordat mijn lijf ahw even een rukje terug aan de lijn geeft, hij heeft een half-check om. Deze methode gebruik ik als we lang onderweg zijn en van de ene losloop gelegenheid naar de andere lopen + hij zo'n dag heeft dat hij gewoon hardleers is en/of ik geen zin meer heb om stil te staan e.d. Maw; het kan zo verschillen met ons.
Maar echt sleuren zo dat hij moeite met ademen heeft en dat soort dingen doet hij nooit. Dat was met onze Bo wel anders, die had nooit geleerd te lopen. Toen we die kregen trok hij tot brakens toe.

Ezio kan keurig volgen maar ik ben niet consequent dus we hebben een (geaccepteerde) achterstand/wispelturigheid in deze.

Neemt niet weg dat ik helemaal "jaloers" kan worden op die mensen die een hond hebben die met de neus naast de knie blijven. Ik vind dat zo'n mooi gezicht.

IK heb 2 weken met een kort lijntje 50cm gelopen, toen was het duidelijk jij loopt naast mij zolang ik dat wil.

Paisley schreef:knip ................ Op momenten dat ik veel aan mijn hoofd heb en mijn hond gewoon even wil laten plassen/poepen, heb ik het trekken toe gestaan, om te voorkomen dat ik kribbig/chagrijnig/ongedurig zou worden. Dat vertraagt het proces, maar niets menselijks is ons vreemd. Ik kan niet 24/7 voor mijn hond leven.

Ze loopt toch niet 24/7 aan de lijn?

Lemuria schreef:Izzy was er vreselijk in, had al bijna aanvaard dat ik een hond heb die zou blijven trekken. Tot ik het spuugbeu werd en begon te 'pesten'. Elke keer dat zij trok, liep ik resoluut de andere kant op, of ik ging opeens zelf naar links (Izzy loopt links, waardoor we dus in botsing kwamen). Hier ben ik vorige maand of zo mee begonnen en het gaat zienderogen beter. Het is namelijk helemaal niet grappig om niet vooruit te komen. De eerste week kwam ik niet verder dan 50 meter op deze manier, want elke stap vooruit was zowat 5 stappen achteruit. Maar nu corrigeert ze zichzelf steeds vaker als ze trekt. Dan maakt ze een huppeltje naar achter. Tuurlijk gaat het nog niet 100%, maar we komen er wel

jep, dat werkt bij die stijfkoppen..

sam trekt niet meer, als pup wel heel erg, soms vergist hij zich even en dan is een zacht kallum kerel... voldoende.

hij heeft het op dezelfde manier geleerd.

ik moet geen kat tegenkomen want dan issie echt stokdoof en beresterk

yodi schreef:IK heb 2 weken met een kort lijntje 50cm gelopen, toen was het duidelijk jij loopt naast mij zolang ik dat wil.

Dat heeft hier ook gewerkt. Een heel kort lijntje voor gewoon volgen naar de plek waar hij "lopen maar" mocht en daar dan aan de langere lijn. Toen snapte hij dus het verschil tussen "volgen" en "lopen maar" een stuk beter.

Volgen is echt een oefening en/of voor korte stukken, passeren, door drukke winkelstraat etc.
"Lopen maar" is hier meer de norm.

Los volgen kan hij trouwens veel beter dan aangelijnd maar daar ben ik veel consequenter (natuurlijk)

Maar op een warme dag of als we er een flinke wandeling op hebben zitten en hij komt uit zich zelf de rest van de wandeling naast me lopen, dat blijf ik toch echt heel speciaal vinden.

Paisley schreef: Kiwi, 9 maanden toen ze hier kwam en nu 3 week hier. Die trok als een ploegpaard toen ze kwam. Dat is er nu helemaal uit. De aanpak die ik voor haar heb uitgekozen, is heel effectief maar zou bij Mayke helemaal niets uithalen.

Je hebt het hier in een ander topic ook al over gehad, maar je beschrijft niet welke methode je gebruikt hebt. Ik vraag me dat uit oprechte interesse af?

Onze honden trekken als ze de kans krijgen nog steeds, maar dat krijgen ze dus meestal niet. Als iemand anders ermee loopt dan doen ze het gelijk weer. Ze zijn alle 3 van pup af aan gewend om aandacht te hebben voor de baas, we hebben veel geoefend op verschillende plaatsen. Ik heb nog steeds bijna altijd iets te eten bij en dan luisteren ze over het algemeen prima.
Als ze trekken blijf ik stilstaan, dan weten ze inmiddels dat ze "terug in positie" moeten komen staan (dus naast me).

Als ik gewoon lekker ontspannen wil wandelen dan doe ik Yazoo en Noa aan een wandelgordel aan de gentle leader en Siuwkje aan de flexi. Wandelt voor ons echt heerlijk. Zien ze een kat dan wordt ik niet achter ze aan getrokken, passeert er kort een hond dan kan ik Noa met haar angst voor grotere honden met één vinger kort houden en Siuwkje kan lekker een beetje rondslenteren. Ze weten dat ik ook nog iets lekkers bij heb dus luisteren doen ze heel graag.

AnneBP schreef:

Paisley schreef: Kiwi, 9 maanden toen ze hier kwam en nu 3 week hier. Die trok als een ploegpaard toen ze kwam. Dat is er nu helemaal uit. De aanpak die ik voor haar heb uitgekozen, is heel effectief maar zou bij Mayke helemaal niets uithalen.

Je hebt het hier in een ander topic ook al over gehad, maar je beschrijft niet welke methode je gebruikt hebt. Ik vraag me dat uit oprechte interesse af?

Kiwi is erg gevoelig. Als ze begint te trekken, komt een korte lijn correctie heel effectief aan. Dan gaat ze direct in de ankers en staat me aan te kijken wat de bedoeling is. Even de flank aanraken met mijn hand werkt ook, of een stemcorrectie zoals mijn stem schrapen. Eigenlijk wacht ik met die correctie helemaal niet tot ze begint te trekken, maar als ze voor me uit begint te lopen. Als ik zou toestaan voor me uit te lopen, gaat ze onherroepelijk trekken.

Tussendoor begeleid ik haar bij de juiste positie door heel lichte lijn correctie te geven, als je aan een teugel van een paard hulpen geeft. Fijngevoelig en licht. Daar reageert ze heel goed op, maar ik vind het best een complex spel. Er komt ook lichaamstaal bij kijken want als ik meer achterover ga leunen, zie ik haar al inhouden. In ieder geval trekt ze bij mijn vriend nogsteeds als een ploeger, verandert ze steeds van zijde en raakt met Mayke in de knoop. Maar bij mij loopt ze aan een losse korte lijn naast me en blijft ze aan 1 kant (met Mayke aan de andere kant)

Kiwi is een hondje die je met zijden handschoentjes kunt aanpakken en dan in korte tijd veel kunt bereiken. Voor voer werken werkt niet en snapt ze nog steeds niet, ook al neemt ze voer wel aan.

bedankt voor je uitleg