Het HondenForum

Bob is nog maar 8.5 week, maar ik probeer natuurlijk normaal over straat te gaan. Omdat hij blijkbaar nogal een aantrekkingskracht heeft op mensen komen ze vaak even naar me toe om te kletsen en Bob te aaien. Echter, Bob is hier (nog) niet echt van gediend, en kruipt tussen mijn benen. Als mensen dan toch nog dichterbij komen begint hij te piepen, blaffen en uiteindelijk happen. Andere honden zijn voorzichtiger met snuffelen en dat accepteert hij wel. Het lijkt me vrij normaal dat hij na een halve week bij ons nog niet om andere mensen zit te springen? Moet ik tegen die mensen zeggen dat ze van hem af moeten blijven? Of is het juist goed voor zijn socialisatie?


In het kort dus: Moet ik hier iets mee doen, en zo ja, bij de mens of bij de hond?

Lekker van hem af laten blijven

Zeggen dat ze er af moeten blijven en het niet op laten dringen. Misschien wil hij wel nooit door vreemde geaaid worden en misschien wordt het wel beter. Als hij zelf komt kijken, zou het kunnen, maar ze moeten niet achter hem aan willen.

Ik vond het persoonlijk wel handig dat mijn hond er ook niet van hield toen hij pup was, zo kon ik mooi werken aan het mensen en honden negeren toen hij jong was en word ik, nu hij ruim 35 kilo is, niet over straat gesleurd naar mensen. Wat ik wel gedaan heb is met een paar vrienden afgesproken dat ze hem wat lekkers gaven als hij zelf zou komen, geen idee of het gewerkt heeft. Dat zorgt ervoor dat hij tegenwoordig door vrienden wel geaaid wil worden, bekende mensen niet altijd ontlopen worden en hij er soms naar toe gaat om even bij te staan, maar bij vreemde gaat hij achter me staan en zorg ik ervoor dat ze niet bij hem komen.

Ok duidelijk! Overigens, gister was ik hem aan het uitlaten en kwam mijn vriend uit zijn werk dus die kwam aangelopen, kroop hij ook weg te piepen, totdat hij door had dat het mijn vriend was toen was hij ineens niet meer te houden. :')

rubyhardbottle schreef:Ok duidelijk! Overigens, gister was ik hem aan het uitlaten en kwam mijn vriend uit zijn werk dus die kwam aangelopen, kroop hij ook weg te piepen, totdat hij door had dat het mijn vriend was toen was hij ineens niet meer te houden. :')

Leuk hè .

Jeannettebo schreef:Lekker van hem af laten blijven

Ik zou het dus voorkomen en hem niet de kans geven te leren dat happen naar mensen een gewenste reactie is.
Je kan het ook met iets positiefs associëren, neem wat koekjes mee, til de hond op als iemand de hond wil aaien, laat ze niet aaien maar een koekje geven. Voelt de hond zich op zn gemak? Dan mag men aaien.
Maar voorkomen is anders ook prima totdat je merkt dat hij zich vanzelf beter voelt met andere mensen.
Ik zou ook verder aankomende tijd regelmatig bezoek laten komen, niet om de hond plat te knuffelen maar om het begrip 'vreemde mensen' niet tot iets engs te maken.
Ik ken pups niet gauw als happerig naar vreemde mensen, in de zin van 'angst happen' maar misschien komt het door de rassen waar ik bekend mee ben als pup.

Ik zou er wel mee aan de slag gaan. Pups die zo afwerend en angstig op mensen reageren kunnen later makkelijk gedragsproblemen krijgen en bv bijten of uitvallen.

Niet al mijn pups waren op die leeftijd dol op andere mensen.
Ita was dat ook niet en is nog steeds gereserveerd naar de meeste mensen.

Ik zou zorgen dat het pupje met rust gelaten wordt en dat niet iedereen hem kan bepotelen en knuffelen, want daar zit hij kennelijk niet op te wachten.
En ik zou er al helemaal geen punt van maken door lokken met snoepjes o.i.d.
Als hij er niets mee hoeft en het vertrouwen tussen hem en zijn baas/bazin wordt groter kan het best stabiliseren.
Dat gebeurt meestal.
Vertrouwen begint bij zorgen dat je pup niet door Jan en alleman wordt bepoteld.
Ga maar rustig op een afstandje naar mensen kijken.
Maar zorg dat hij met rust gelaten wordt.
Nu doordrammen geeft naar mijn overtuiging veel meer kans op grommen en bijten ook op latere leeftijd.

ranetje schreef:Niet al mijn pups waren op die leeftijd dol op andere mensen.
Ita was dat ook niet en is nog steeds gereserveerd naar de meeste mensen.

Ik zou zorgen dat het pupje met rust gelaten wordt en dat niet iedereen hem kan bepotelen en knuffelen, want daar zit hij kennelijk niet op te wachten.
En ik zou er al helemaal geen punt van maken door lokken met snoepjes o.i.d.
Als hij er niets mee hoeft en het vertrouwen tussen hem en zijn baas/bazin wordt groter kan het best stabiliseren.
Dat gebeurt meestal.
Vertrouwen begint bij zorgen dat je pup niet door Jan en alleman wordt bepoteld.
Ga maar rustig op een afstandje naar mensen kijken.
Maar zorg dat hij met rust gelaten wordt.
Nu doordrammen geeft naar mijn overtuiging veel meer kans op grommen en bijten ook op latere leeftijd.

Hoezo doordrammen?
Als iemand de hond een koekje geeft hoeft niemand de hond aan te raken, en als hij het niet aanneemt merk je snel genoeg dat het niet de manier is
Ik zou het niet continu vermijden, maar meer begeleiden.
Voor je het weet heb je een Chi mix die denkt dat happen naar ieder mens hartstikke prima gedrag is omdat hij niet beter weet.
Je moet een hond natuurlijk niet meer blootstellen aan de situatie dat mensen hem zo abrupt benaderen dat hij zich in het nauw gedreven voelt, dat vind ik wel. Maar daar zal optillen al wel bij helpen, dan heb je zelf ook meer controle.

ranetje schreef:Niet al mijn pups waren op die leeftijd dol op andere mensen.
Ita was dat ook niet en is nog steeds gereserveerd naar de meeste mensen.

Ik zou zorgen dat het pupje met rust gelaten wordt en dat niet iedereen hem kan bepotelen en knuffelen, want daar zit hij kennelijk niet op te wachten.
En ik zou er al helemaal geen punt van maken door lokken met snoepjes o.i.d.
Als hij er niets mee hoeft en het vertrouwen tussen hem en zijn baas/bazin wordt groter kan het best stabiliseren.
Dat gebeurt meestal.
Vertrouwen begint bij zorgen dat je pup niet door Jan en alleman wordt bepoteld.
Ga maar rustig op een afstandje naar mensen kijken.
Maar zorg dat hij met rust gelaten wordt.
Nu doordrammen geeft naar mijn overtuiging veel meer kans op grommen en bijten ook op latere leeftijd.

dat dus

Apple schreef:

ranetje schreef:Niet al mijn pups waren op die leeftijd dol op andere mensen.
Ita was dat ook niet en is nog steeds gereserveerd naar de meeste mensen.

Ik zou zorgen dat het pupje met rust gelaten wordt en dat niet iedereen hem kan bepotelen en knuffelen, want daar zit hij kennelijk niet op te wachten.
En ik zou er al helemaal geen punt van maken door lokken met snoepjes o.i.d.
Als hij er niets mee hoeft en het vertrouwen tussen hem en zijn baas/bazin wordt groter kan het best stabiliseren.
Dat gebeurt meestal.
Vertrouwen begint bij zorgen dat je pup niet door Jan en alleman wordt bepoteld.
Ga maar rustig op een afstandje naar mensen kijken.
Maar zorg dat hij met rust gelaten wordt.
Nu doordrammen geeft naar mijn overtuiging veel meer kans op grommen en bijten ook op latere leeftijd.

Hoezo doordrammen?
Als iemand de hond een koekje geeft hoeft niemand de hond aan te raken, en als hij het niet aanneemt merk je snel genoeg dat het niet de manier is
Ik zou het niet continu vermijden, maar meer begeleiden.
Voor je het weet heb je een Chi mix die denkt dat happen naar ieder mens hartstikke prima gedrag is omdat hij niet beter weet.
Je moet een hond natuurlijk niet meer blootstellen aan de situatie dat mensen hem zo abrupt benaderen dat hij zich in het nauw gedreven voelt, dat vind ik wel. Maar daar zal optillen al wel bij helpen, dan heb je zelf ook meer controle.

Je houdt het het beste onder controle door de vreemde mensen "nee" te verkopen. Juist nu hij zo jong is en laat zien het allemaal heel eng te vinden.
Omgekeerd met een hele enthousiaste pup, ik verkocht nee, ik heb geen zin in een happende hond, veel mensen die het heel schattig vinden, maar geen idee hebben hoe een hond te benaderen. Gaan wapperen met handen omdat ze het eng vinden, reageren op de snap met een klap omdat ze zelf schrikken etc. etc.
Pup optillen zodat ze zich dan wel veiliger voelen, en misschien wel vreet aan willen nemen? Nee, dan liever gewoon bekende mensen in huis of buiten om te oefenen. Dan weet je een beetje zelf wat voor vlees je in de kuip hebt. Zeker bij een hele jonge pup die nog in de inprentfase zit zou ik geen risico willen nemen of dingen gaan afdwingen.
Geld voor mij overigens ook voor een wat ouder karakter. Als ze niet zo enthousiast zijn om geaaid te worden, dan is dat zo. Dat geef je mensen aan en klaar.
Ik ben nog steeds in de opvoedmodus en soms krijg ik te maken met enthousiaste kinderen. Prima. Ik kijk hoe de honden reageren. Leg wel eens wat uit, want ja ik vind het wel belangrijk dat de hond weet dat er soms drukte om hem heen kan ontstaan. Ik negeer ook niet alles en loop weg van kinderen of mensen die onze honden zo woest aantrekkelijk vinden
Maar wel een beetje met beleid. Aak is druk, kan en wil nog steeds opspringen, wederom een hond die zijn bek gebruikt. Ik moet daar gewoon voorzichtig mee zijn, alles afkappen doe je niet, wel begeleiden, ingrijpen waar nodig, zowel naar hond als naar passant.

Apple schreef:

ranetje schreef:Niet al mijn pups waren op die leeftijd dol op andere mensen.
Ita was dat ook niet en is nog steeds gereserveerd naar de meeste mensen.

Ik zou zorgen dat het pupje met rust gelaten wordt en dat niet iedereen hem kan bepotelen en knuffelen, want daar zit hij kennelijk niet op te wachten.
En ik zou er al helemaal geen punt van maken door lokken met snoepjes o.i.d.
Als hij er niets mee hoeft en het vertrouwen tussen hem en zijn baas/bazin wordt groter kan het best stabiliseren.
Dat gebeurt meestal.
Vertrouwen begint bij zorgen dat je pup niet door Jan en alleman wordt bepoteld.
Ga maar rustig op een afstandje naar mensen kijken.
Maar zorg dat hij met rust gelaten wordt.
Nu doordrammen geeft naar mijn overtuiging veel meer kans op grommen en bijten ook op latere leeftijd.

Hoezo doordrammen?
Als iemand de hond een koekje geeft hoeft niemand de hond aan te raken, en als hij het niet aanneemt merk je snel genoeg dat het niet de manier is
Ik zou het niet continu vermijden, maar meer begeleiden.
Voor je het weet heb je een Chi mix die denkt dat happen naar ieder mens hartstikke prima gedrag is omdat hij niet beter weet.
Je moet een hond natuurlijk niet meer blootstellen aan de situatie dat mensen hem zo abrupt benaderen dat hij zich in het nauw gedreven voelt, dat vind ik wel. Maar daar zal optillen al wel bij helpen, dan heb je zelf ook meer controle.

Dat leert hij niet als hij niet wordt blootgesteld aan het "oefenen op contact met vreemden"
Laat dat beest met rust en geef af en toe zelf een koekje bij het kleinste vermoeden dat er spanning optreedt.
Counterconditioning werkt doorgaans een stuk beter dan een hond "wennen aan Jan en alleman".

Een pup die er niks van moet hebben zit op de arm net zo "opgesloten zonder weg te kunnen" als wanneer hij op de grond staat.
Misschien wel nog meer.

En ik heb het dus over een pupje van 8,5 weken.

Ik krijg het gevoel dat "we" zo langzamerhand doorslaan in het "socialiseren".
Ik zou er zelf knetter van worden als ik overal "mee aan de slag" zou moeten

ranetje schreef:

Apple schreef:

ranetje schreef:Niet al mijn pups waren op die leeftijd dol op andere mensen.
Ita was dat ook niet en is nog steeds gereserveerd naar de meeste mensen.

Ik zou zorgen dat het pupje met rust gelaten wordt en dat niet iedereen hem kan bepotelen en knuffelen, want daar zit hij kennelijk niet op te wachten.
En ik zou er al helemaal geen punt van maken door lokken met snoepjes o.i.d.
Als hij er niets mee hoeft en het vertrouwen tussen hem en zijn baas/bazin wordt groter kan het best stabiliseren.
Dat gebeurt meestal.
Vertrouwen begint bij zorgen dat je pup niet door Jan en alleman wordt bepoteld.
Ga maar rustig op een afstandje naar mensen kijken.
Maar zorg dat hij met rust gelaten wordt.
Nu doordrammen geeft naar mijn overtuiging veel meer kans op grommen en bijten ook op latere leeftijd.

Hoezo doordrammen?
Als iemand de hond een koekje geeft hoeft niemand de hond aan te raken, en als hij het niet aanneemt merk je snel genoeg dat het niet de manier is
Ik zou het niet continu vermijden, maar meer begeleiden.
Voor je het weet heb je een Chi mix die denkt dat happen naar ieder mens hartstikke prima gedrag is omdat hij niet beter weet.
Je moet een hond natuurlijk niet meer blootstellen aan de situatie dat mensen hem zo abrupt benaderen dat hij zich in het nauw gedreven voelt, dat vind ik wel. Maar daar zal optillen al wel bij helpen, dan heb je zelf ook meer controle.

Dat leert hij niet als hij niet wordt blootgesteld aan het "oefenen op contact met vreemden"
Laat dat beest met rust en geef af en toe zelf een koekje bij het kleinste vermoeden dat er spanning optreedt.
Counterconditioning werkt doorgaans een stuk beter dan een hond "wennen aan Jan en alleman".

Een pup die er niks van moet hebben zit op de arm net zo "opgesloten zonder weg te kunnen" als wanneer hij op de grond staat.
Misschien wel nog meer.

En ik heb het dus over een pupje van 8,5 weken.

Ik krijg het gevoel dat "we" zo langzamerhand doorslaan in het "socialiseren".
Ik zou er zelf knetter van worden als ik overal "mee aan de slag" zou moeten

inderdaad en het is zo onnodig.
dat hondje is er net, bouw eerst zelf maar eens een band op met zo'n pup en leer hem op jou te vertrouwen, dan gaat het kennismaken met anderen later al een heel stuk makkelijker zo niet vanzelf.
en als je hond daar geen zin in heeft is dat zijn goed recht.
alleen omdat het een hond is hoeft ie nog niet alles maar leuk en gezellig te vinden.

ranetje schreef:

Apple schreef:

ranetje schreef:Niet al mijn pups waren op die leeftijd dol op andere mensen.
Ita was dat ook niet en is nog steeds gereserveerd naar de meeste mensen.

Ik zou zorgen dat het pupje met rust gelaten wordt en dat niet iedereen hem kan bepotelen en knuffelen, want daar zit hij kennelijk niet op te wachten.
En ik zou er al helemaal geen punt van maken door lokken met snoepjes o.i.d.
Als hij er niets mee hoeft en het vertrouwen tussen hem en zijn baas/bazin wordt groter kan het best stabiliseren.
Dat gebeurt meestal.
Vertrouwen begint bij zorgen dat je pup niet door Jan en alleman wordt bepoteld.
Ga maar rustig op een afstandje naar mensen kijken.
Maar zorg dat hij met rust gelaten wordt.
Nu doordrammen geeft naar mijn overtuiging veel meer kans op grommen en bijten ook op latere leeftijd.

Hoezo doordrammen?
Als iemand de hond een koekje geeft hoeft niemand de hond aan te raken, en als hij het niet aanneemt merk je snel genoeg dat het niet de manier is
Ik zou het niet continu vermijden, maar meer begeleiden.
Voor je het weet heb je een Chi mix die denkt dat happen naar ieder mens hartstikke prima gedrag is omdat hij niet beter weet.
Je moet een hond natuurlijk niet meer blootstellen aan de situatie dat mensen hem zo abrupt benaderen dat hij zich in het nauw gedreven voelt, dat vind ik wel. Maar daar zal optillen al wel bij helpen, dan heb je zelf ook meer controle.

Dat leert hij niet als hij niet wordt blootgesteld aan het "oefenen op contact met vreemden"
Laat dat beest met rust en geef af en toe zelf een koekje bij het kleinste vermoeden dat er spanning optreedt.
Counterconditioning werkt doorgaans een stuk beter dan een hond "wennen aan Jan en alleman".

Een pup die er niks van moet hebben zit op de arm net zo "opgesloten zonder weg te kunnen" als wanneer hij op de grond staat.
Misschien wel nog meer.

En ik heb het dus over een pupje van 8,5 weken.

Ik krijg het gevoel dat "we" zo langzamerhand doorslaan in het "socialiseren".
Ik zou er zelf knetter van worden als ik overal "mee aan de slag" zou moeten

Een pup van nog geen 3kg is in zn eentje wel een stuk kwetsbaarder voor aaiende handjes dan veilig bij het vrouwtje op de arm. Er bestaat naast zwart en wit ook nog iets grijs
Socialiseren met mensen vind ik wel een van de belangrijkste socialisaties die er zijn.
Daar leven we nou eenmaal in grote getalen mee op deze planeet.
Ik heb het net zo goed over een pup van 8,5 weken, die moet je niet spastisch gaan weghouden van iedereen.
En ja tuurlijk de ene hond is er meer op gesteld dan de ander, maar we hebben het over een pup die nog hartstikke kneedbaar is. Waarom dan niet kijken of je er iets leuks van kan maken ipv weglopen.

Apple schreef: Een pup van nog geen 3kg is in zn eentje wel een stuk kwetsbaarder voor aaiende handjes dan veilig bij het vrouwtje op de arm. Er bestaat naast zwart en wit ook nog iets grijs
Socialiseren met mensen vind ik wel een van de belangrijkste socialisaties die er zijn.
Daar leven we nou eenmaal in grote getalen mee op deze planeet.
Ik heb het net zo goed over een pup van 8,5 weken, die moet je niet spastisch gaan weghouden van iedereen.
En ja tuurlijk de ene hond is er meer op gesteld dan de ander, maar we hebben het over een pup die nog hartstikke kneedbaar is. Waarom dan niet kijken of je er iets leuks van kan maken ipv weglopen.

omdat je in een week tijd nog geen band opgebouwd hebt met je pup en omdat een band tussen hond en eigenaar heel wat belangrijker is dan de 'band' tussen pup en toevallige voorbijkomer.
pupje geeft zelf aan dat het er (nog) niet aan toe is.
je kunt ook gewoon luisteren naar wat je hond je vertelt, ipv ten koste van alles je eigen zin door te drijven en daarmee de kans te lopen van dat hele vreemde mensen gebeuren een enorm issue te maken en het te verpesten voor de rest van die pup zijn leven.

renee-uk schreef:

Apple schreef: Een pup van nog geen 3kg is in zn eentje wel een stuk kwetsbaarder voor aaiende handjes dan veilig bij het vrouwtje op de arm. Er bestaat naast zwart en wit ook nog iets grijs
Socialiseren met mensen vind ik wel een van de belangrijkste socialisaties die er zijn.
Daar leven we nou eenmaal in grote getalen mee op deze planeet.
Ik heb het net zo goed over een pup van 8,5 weken, die moet je niet spastisch gaan weghouden van iedereen.
En ja tuurlijk de ene hond is er meer op gesteld dan de ander, maar we hebben het over een pup die nog hartstikke kneedbaar is. Waarom dan niet kijken of je er iets leuks van kan maken ipv weglopen.

omdat je in een week tijd nog geen band opgebouwd hebt met je pup en omdat een band tussen hond en eigenaar heel wat belangrijker is dan de 'band' tussen pup en toevallige voorbijkomer.
pupje geeft zelf aan dat het er (nog) niet aan toe is.
je kunt ook gewoon luisteren naar wat je hond je vertelt, ipv ten koste van alles je eigen zin door te drijven en daarmee de kans te lopen van dat hele vreemde mensen gebeuren een enorm issue te maken en het te verpesten voor de rest van die pup zijn leven.

Juist

Socialiseren met mensen kan ook door te zien dat ze er lopen, maar zonder dat ze er verder iets mee moeten.
Door ze ongewenst te laten bepotelen (of die hand met koekje op je af te zien komen) socialiseer je niet.
Dan leer je ze dat het strontvervelend is als er mensen zijn.

Eens met Renee en Ranetje. Ondanks dat ik het wél geprobeerd heb met bekenden, heeft dat er echt niet voor gezorgd dat hij vreemde mensen ineens leuk vindt. En ook niet dat hij door gebrek aan socialisatie met vreemden nu ineens uitvalt en hapt. Hij loopt juist weg en gaat achter mij staan, want hij weet dat dat werkt en dat het niet nodig is om uit te vallen of te bijten. Dat doet alleen als hij echt echt echt niet weg kan.

Ook bij pups kan je gewoon accepteren dat ze sommige dingen niet willen. Waarom zou je een pup wél leren dat niet elk mens begroet hoeft te worden als ze speciaal voor de pup op de wereld zijn en zou je ze niet leren dat de pup niks met die mensen hoeft als hij dat niet wil? Want dat lees je wel altijd hier op het forum, dat je je pup wel moet leren mensen te negeren en niet op iedereen af te stormen enzovoorts, maar als pup het zelf niet wil moet die ineens wel in contact komen met vreemden.

ranetje schreef:

renee-uk schreef:

Apple schreef: Een pup van nog geen 3kg is in zn eentje wel een stuk kwetsbaarder voor aaiende handjes dan veilig bij het vrouwtje op de arm. Er bestaat naast zwart en wit ook nog iets grijs
Socialiseren met mensen vind ik wel een van de belangrijkste socialisaties die er zijn.
Daar leven we nou eenmaal in grote getalen mee op deze planeet.
Ik heb het net zo goed over een pup van 8,5 weken, die moet je niet spastisch gaan weghouden van iedereen.
En ja tuurlijk de ene hond is er meer op gesteld dan de ander, maar we hebben het over een pup die nog hartstikke kneedbaar is. Waarom dan niet kijken of je er iets leuks van kan maken ipv weglopen.

omdat je in een week tijd nog geen band opgebouwd hebt met je pup en omdat een band tussen hond en eigenaar heel wat belangrijker is dan de 'band' tussen pup en toevallige voorbijkomer.
pupje geeft zelf aan dat het er (nog) niet aan toe is.
je kunt ook gewoon luisteren naar wat je hond je vertelt, ipv ten koste van alles je eigen zin door te drijven en daarmee de kans te lopen van dat hele vreemde mensen gebeuren een enorm issue te maken en het te verpesten voor de rest van die pup zijn leven.

Juist

Socialiseren met mensen kan ook door te zien dat ze er lopen, maar zonder dat ze er verder iets mee moeten.
Door ze ongewenst te laten bepotelen (of die hand met koekje op je af te zien komen) socialiseer je niet.
Dan leer je ze dat het strontvervelend is als er mensen zijn.

Waar geef ik aan dat je je hond ongewenst moet laten bepotelen, dat maak jij er toch echt van.
Je kan een pup prima op je arm nemen, hem meenemen daar drukkere gebieden, en als je pup zich daar goed bij voelt je hond kennis laten maken met mensen door zelf de regie te houden over die ontmoeting. Zie je dat de hond nieuwsgierig is maar wat voorzichtig? Laat hem dan even zo of geef de 'vreemde' dan een koekje om te geven, is mens nu wel oké of leuker? Laat 'm dan aaien. Nog niet? Dan niet aaien. Met bezoek is zoiets ook prima te regelen. Maar na 8,5 week al de conclusie te trekken dat deze hond niks moet van vreemden vind ik te voorbarig.
Je gaat mij niet vertellen dat een pup van dat formaat er geen steun aan heeft als je' m optilt ipv hem van bovenaf te laten aaien, wel of geen band.

Ik zal niet zeggen dat je er een allemansvriend van moet maken, dat kan ook vaak niet wat het is voor een deel ook gewoon 'aanleg', maar je kan het een hond niet kwalijk nemen als hij straks als keffertje in iedereen zn broekspijp hangt als je zelf nooit de moeite hebt genomen om je hond te begeleiden in hoe hij wel goed kan reageren, dus door in ieder geval in contact te komen met andere mensen, en afhankelijk van zijn reactie met of zonder aaien.

Maar hé, Apple is vast en zeker zo'n allemansvriend omdat ik mijn hond overgesocialiseerd heb

TessaThomas schreef:Eens met Renee en Ranetje. Ondanks dat ik het wél geprobeerd heb met bekenden, heeft dat er echt niet voor gezorgd dat hij vreemde mensen ineens leuk vindt. En ook niet dat hij door gebrek aan socialisatie met vreemden nu ineens uitvalt en hapt. Hij loopt juist weg en gaat achter mij staan, want hij weet dat dat werkt en dat het niet nodig is om uit te vallen of te bijten. Dat doet alleen als hij echt echt echt niet weg kan.

Ook bij pups kan je gewoon accepteren dat ze sommige dingen niet willen. Waarom zou je een pup wél leren dat niet elk mens begroet hoeft te worden als ze speciaal voor de pup op de wereld zijn en zou je ze niet leren dat de pup niks met die mensen hoeft als hij dat niet wil? Want dat lees je wel altijd hier op het forum, dat je je pup wel moet leren mensen te negeren en niet op iedereen af te stormen enzovoorts, maar als pup het zelf niet wil moet die ineens wel in contact komen met vreemden.

Omdat het bij pups net zo goed een kwestie kan zijn van een gebrekkige socialisatie bij de fokker.
Als je een pup voor de eerste keer bij een paard zet zullen de meeste pups het eng vinden.
Neem je de pup iedere dag mee naar het paard, raakt hij het gewend en is het niet eng meer.
Ik vind dus niet dat je nu al kan concluderen dat deze pup echt niks wil van vreemden, wie weet heeft hij gewoon nog weinig gezien of meegemaakt, of niet eerder gezien dat vreemde mensen ook best leuk zijn.
En dat is dus precies waarom ik niet nu al mensen zou gaan ontwijken.

Overigens was Apple als pup helemaal niet zo geïnteresseerd in mensen, terwijl ze nu een halve labrador is op dat vlak.

Apple schreef:

ranetje schreef:

renee-uk schreef:

Apple schreef: Een pup van nog geen 3kg is in zn eentje wel een stuk kwetsbaarder voor aaiende handjes dan veilig bij het vrouwtje op de arm. Er bestaat naast zwart en wit ook nog iets grijs
Socialiseren met mensen vind ik wel een van de belangrijkste socialisaties die er zijn.
Daar leven we nou eenmaal in grote getalen mee op deze planeet.
Ik heb het net zo goed over een pup van 8,5 weken, die moet je niet spastisch gaan weghouden van iedereen.
En ja tuurlijk de ene hond is er meer op gesteld dan de ander, maar we hebben het over een pup die nog hartstikke kneedbaar is. Waarom dan niet kijken of je er iets leuks van kan maken ipv weglopen.

omdat je in een week tijd nog geen band opgebouwd hebt met je pup en omdat een band tussen hond en eigenaar heel wat belangrijker is dan de 'band' tussen pup en toevallige voorbijkomer.
pupje geeft zelf aan dat het er (nog) niet aan toe is.
je kunt ook gewoon luisteren naar wat je hond je vertelt, ipv ten koste van alles je eigen zin door te drijven en daarmee de kans te lopen van dat hele vreemde mensen gebeuren een enorm issue te maken en het te verpesten voor de rest van die pup zijn leven.

Juist

Socialiseren met mensen kan ook door te zien dat ze er lopen, maar zonder dat ze er verder iets mee moeten.
Door ze ongewenst te laten bepotelen (of die hand met koekje op je af te zien komen) socialiseer je niet.
Dan leer je ze dat het strontvervelend is als er mensen zijn.

Waar geef ik aan dat je je hond ongewenst moet laten bepotelen, dat maak jij er toch echt van.
Je kan een pup prima op je arm nemen, hem meenemen daar drukkere gebieden, en als je pup zich daar goed bij voelt je hond kennis laten maken met mensen door zelf de regie te houden over die ontmoeting. Zie je dat de hond nieuwsgierig is maar wat voorzichtig? Laat hem dan even zo of geef de 'vreemde' dan een koekje om te geven, is mens nu wel oké of leuker? Laat 'm dan aaien. Nog niet? Dan niet aaien. Met bezoek is zoiets ook prima te regelen. Maar na 8,5 week al de conclusie te trekken dat deze hond niks moet van vreemden vind ik te voorbarig.
Je gaat mij niet vertellen dat een pup van dat formaat er geen steun aan heeft als je' m optilt ipv hem van bovenaf te laten aaien, wel of geen band.

Ik zal niet zeggen dat je er een allemansvriend van moet maken, dat kan ook vaak niet wat het is voor een deel ook gewoon 'aanleg', maar je kan het een hond niet kwalijk nemen als hij straks als keffertje in iedereen zn broekspijp hangt als je zelf nooit de moeite hebt genomen om je hond te begeleiden in hoe hij wel goed kan reageren, dus door in ieder geval in contact te komen met andere mensen, en afhankelijk van zijn reactie met of zonder aaien.

Maar hé, Apple is vast en zeker zo'n allemansvriend omdat ik mijn hond overgesocialiseerd heb

ik laat het reageren verder maar over aan ranetje, die is wat taktvoller dan ik

Apple schreef:

TessaThomas schreef:Eens met Renee en Ranetje. Ondanks dat ik het wél geprobeerd heb met bekenden, heeft dat er echt niet voor gezorgd dat hij vreemde mensen ineens leuk vindt. En ook niet dat hij door gebrek aan socialisatie met vreemden nu ineens uitvalt en hapt. Hij loopt juist weg en gaat achter mij staan, want hij weet dat dat werkt en dat het niet nodig is om uit te vallen of te bijten. Dat doet alleen als hij echt echt echt niet weg kan.

Ook bij pups kan je gewoon accepteren dat ze sommige dingen niet willen. Waarom zou je een pup wél leren dat niet elk mens begroet hoeft te worden als ze speciaal voor de pup op de wereld zijn en zou je ze niet leren dat de pup niks met die mensen hoeft als hij dat niet wil? Want dat lees je wel altijd hier op het forum, dat je je pup wel moet leren mensen te negeren en niet op iedereen af te stormen enzovoorts, maar als pup het zelf niet wil moet die ineens wel in contact komen met vreemden.

Omdat het bij pups net zo goed een kwestie kan zijn van een gebrekkige socialisatie bij de fokker.
Als je een pup voor de eerste keer bij een paard zet zullen de meeste pups het eng vinden.
Neem je de pup iedere dag mee naar het paard, raakt hij het gewend en is het niet eng meer.
Ik vind dus niet dat je nu al kan concluderen dat deze pup echt niks wil van vreemden, wie weet heeft hij gewoon nog weinig gezien of meegemaakt, of niet eerder gezien dat vreemde mensen ook best leuk zijn.
En dat is dus precies waarom ik niet nu al mensen zou gaan ontwijken.

Overigens was Apple als pup helemaal niet zo geïnteresseerd in mensen, terwijl ze nu een halve labrador is op dat vlak.

Maar dat concludeert toch niemand? Ik zie alleen mensen zeggen dat je het beter rustig aan kan doen en wat vertrouwen kan kweken tussen eigenaar en hond. Ik deed ook niet alles in 1 week

Apple schreef: Omdat het bij pups net zo goed een kwestie kan zijn van een gebrekkige socialisatie bij de fokker.
Als je een pup voor de eerste keer bij een paard zet zullen de meeste pups het eng vinden.
Neem je de pup iedere dag mee naar het paard, raakt hij het gewend en is het niet eng meer.
Ik vind dus niet dat je nu al kan concluderen dat deze pup echt niks wil van vreemden, wie weet heeft hij gewoon nog weinig gezien of meegemaakt, of niet eerder gezien dat vreemde mensen ook best leuk zijn.
En dat is dus precies waarom ik niet nu al mensen zou gaan ontwijken.

Overigens was Apple als pup helemaal niet zo geïnteresseerd in mensen, terwijl ze nu een halve labrador is op dat vlak.

Mijn ervaring is anders. Bijna alles wat ik als pup aan hem merkte qua dingen leuk en niet leuk vinden, zijn hetzelfde gebleven. Hij is tig keer mee geweest naar de paarden en nog vindt hij het niks, hij is meegeweest naar drukke plekken wat hij niet boeiend vond vanaf keer 1, maar wilde gewoon geen contact met vreemden. Ook dat is niet verandert, ondanks dat ik het aangepakt heb zoals Cleva beschrijft. Hij is al 1000 keer gemeten, gewogen, tanden gecontroleerd enzovoorts, vond hij vanaf de 1e keer niet leuk. Bij mij laat hij het toe, bij andere niet, ondanks dat we het positief aangepakt hebben. Hij wilde het vanaf jongs af aan niet en nu nog niet. En zo kan ik nog wel 10 dingen bedenken.

En daarbij heb ik nu 2 honden bij dezelfde fokker vandaan, precies dezelfde socialisatie, zelfs familie van elkaar en ze konden niet meer verschillen. Dus dat is echt karakter bij hen en geen socialisatie of gebrek daar aan.

Maar dat wennen aan vreemden, daar hoeft toch niet voor geaaid te worden of opgetild?

Gollum schreef:

Apple schreef:

TessaThomas schreef:Eens met Renee en Ranetje. Ondanks dat ik het wél geprobeerd heb met bekenden, heeft dat er echt niet voor gezorgd dat hij vreemde mensen ineens leuk vindt. En ook niet dat hij door gebrek aan socialisatie met vreemden nu ineens uitvalt en hapt. Hij loopt juist weg en gaat achter mij staan, want hij weet dat dat werkt en dat het niet nodig is om uit te vallen of te bijten. Dat doet alleen als hij echt echt echt niet weg kan.

Ook bij pups kan je gewoon accepteren dat ze sommige dingen niet willen. Waarom zou je een pup wél leren dat niet elk mens begroet hoeft te worden als ze speciaal voor de pup op de wereld zijn en zou je ze niet leren dat de pup niks met die mensen hoeft als hij dat niet wil? Want dat lees je wel altijd hier op het forum, dat je je pup wel moet leren mensen te negeren en niet op iedereen af te stormen enzovoorts, maar als pup het zelf niet wil moet die ineens wel in contact komen met vreemden.

Omdat het bij pups net zo goed een kwestie kan zijn van een gebrekkige socialisatie bij de fokker.
Als je een pup voor de eerste keer bij een paard zet zullen de meeste pups het eng vinden.
Neem je de pup iedere dag mee naar het paard, raakt hij het gewend en is het niet eng meer.
Ik vind dus niet dat je nu al kan concluderen dat deze pup echt niks wil van vreemden, wie weet heeft hij gewoon nog weinig gezien of meegemaakt, of niet eerder gezien dat vreemde mensen ook best leuk zijn.
En dat is dus precies waarom ik niet nu al mensen zou gaan ontwijken.

Overigens was Apple als pup helemaal niet zo geïnteresseerd in mensen, terwijl ze nu een halve labrador is op dat vlak.

Maar dat concludeert toch niemand? Ik zie alleen mensen zeggen dat je het beter rustig aan kan doen en wat vertrouwen kan kweken tussen eigenaar en hond. Ik deed ook niet alles in 1 week

Maar ik zeg toch niks anders? Het enige is dat ik zelf aangeef is dat 'lekker van zich afbijten'
Niet iets is wat ik zou willen, en dat je als eigenaar vreemde mensen bekend kan maken via bezoek en via een koekje en met begeleiding op straat. Maar door alleen te ontwijken en voorkomen breng je een pup ook niet bij dat vreemde mensen ook best oké zijn, gewoon dat ze er zijn of misschien wel voor een aai.

TessaThomas schreef:

Apple schreef: Omdat het bij pups net zo goed een kwestie kan zijn van een gebrekkige socialisatie bij de fokker.
Als je een pup voor de eerste keer bij een paard zet zullen de meeste pups het eng vinden.
Neem je de pup iedere dag mee naar het paard, raakt hij het gewend en is het niet eng meer.
Ik vind dus niet dat je nu al kan concluderen dat deze pup echt niks wil van vreemden, wie weet heeft hij gewoon nog weinig gezien of meegemaakt, of niet eerder gezien dat vreemde mensen ook best leuk zijn.
En dat is dus precies waarom ik niet nu al mensen zou gaan ontwijken.

Overigens was Apple als pup helemaal niet zo geïnteresseerd in mensen, terwijl ze nu een halve labrador is op dat vlak.

Mijn ervaring is anders. Bijna alles wat ik als pup aan hem merkte qua dingen leuk en niet leuk vinden, zijn hetzelfde gebleven. Hij is tig keer mee geweest naar de paarden en nog vindt hij het niks, hij is meegeweest naar drukke plekken wat hij niet boeiend vond vanaf keer 1, maar wilde gewoon geen contact met vreemden. Ook dat is niet verandert, ondanks dat ik het aangepakt heb zoals Cleva beschrijft. Hij is al 1000 keer gemeten, gewogen, tanden gecontroleerd enzovoorts, vond hij vanaf de 1e keer niet leuk. Bij mij laat hij het toe, bij andere niet, ondanks dat we het positief aangepakt hebben. Hij wilde het vanaf jongs af aan niet en nu nog niet. En zo kan ik nog wel 10 dingen bedenken.

En daarbij heb ik nu 2 honden bij dezelfde fokker vandaan, precies dezelfde socialisatie, zelfs familie van elkaar en ze konden niet meer verschillen. Dus dat is echt karakter bij hen en geen socialisatie of gebrek daar aan.

Maar dat wennen aan vreemden, daar hoeft toch niet voor geaaid te worden of opgetild?

Optillen door baasje bedoel ik hé en ik zeg niet dat de hond geaaid moet worden, maar wel dat vreemde mensen om hem heen normaal zijn, en misschien zelfs leuk zijn.

Apple schreef:

TessaThomas schreef:

Apple schreef: Omdat het bij pups net zo goed een kwestie kan zijn van een gebrekkige socialisatie bij de fokker.
Als je een pup voor de eerste keer bij een paard zet zullen de meeste pups het eng vinden.
Neem je de pup iedere dag mee naar het paard, raakt hij het gewend en is het niet eng meer.
Ik vind dus niet dat je nu al kan concluderen dat deze pup echt niks wil van vreemden, wie weet heeft hij gewoon nog weinig gezien of meegemaakt, of niet eerder gezien dat vreemde mensen ook best leuk zijn.
En dat is dus precies waarom ik niet nu al mensen zou gaan ontwijken.

Overigens was Apple als pup helemaal niet zo geïnteresseerd in mensen, terwijl ze nu een halve labrador is op dat vlak.

Mijn ervaring is anders. Bijna alles wat ik als pup aan hem merkte qua dingen leuk en niet leuk vinden, zijn hetzelfde gebleven. Hij is tig keer mee geweest naar de paarden en nog vindt hij het niks, hij is meegeweest naar drukke plekken wat hij niet boeiend vond vanaf keer 1, maar wilde gewoon geen contact met vreemden. Ook dat is niet verandert, ondanks dat ik het aangepakt heb zoals Cleva beschrijft. Hij is al 1000 keer gemeten, gewogen, tanden gecontroleerd enzovoorts, vond hij vanaf de 1e keer niet leuk. Bij mij laat hij het toe, bij andere niet, ondanks dat we het positief aangepakt hebben. Hij wilde het vanaf jongs af aan niet en nu nog niet. En zo kan ik nog wel 10 dingen bedenken.

En daarbij heb ik nu 2 honden bij dezelfde fokker vandaan, precies dezelfde socialisatie, zelfs familie van elkaar en ze konden niet meer verschillen. Dus dat is echt karakter bij hen en geen socialisatie of gebrek daar aan.

Maar dat wennen aan vreemden, daar hoeft toch niet voor geaaid te worden of opgetild?

Optillen door baasje bedoel ik hé en ik zeg niet dat de hond geaaid moet worden, maar wel dat vreemde mensen om hem heen normaal zijn, en misschien zelfs leuk zijn.

Ja, waardoor je wel de kans ontneemt om weg te lopen, wat niet mijn keuze zou zijn. Ik zou eerder met bezoek thuis 'oefenen' en desnoods hen op de grond laten zitten om wat kleiner te zijn en dan wachten tot pup zelf komt.

Maar om hem te leren dat vreemde mensen normaal zijn is het toch niet nodig dat er contact gemaakt wordt? Dat heeft hier in ieder geval er wel voor gezorgd dat vreemde mensen er gewoon horen te zijn,maar dat hij zelf uit mag maken wat hij wil. Bezoek vind ik ook weer wat anders dan mensen op straat, liever bekende die je nog een beetje kan 'sturen'.

Apple schreef:Maar door alleen te ontwijken en voorkomen breng je een pup ook niet bij dat vreemde mensen ook best oké zijn, gewoon dat ze er zijn of misschien wel voor een aai.

Op straat is dat wel wat ik gedaan heb en hier zijn vreemde mensen gewoon oké. Je hoeft er niks mee, ze zijn er en je mag zelf bepalen of je komt kijken als er iemand bij komt staan.

EDIT: Maar ik bedoel eigenlijk niet dat je nu moet beslissen dat je nooit meer vreemde bij je hond laat hoor. Eerder dat je best mag inspelen op wat pup eng vindt. Een pup die verkeer eng vindt, zet je toch ook niet op een druk kruispunt? Dat bouw je ook langzaam op, dus dat zou ik met mensen ook doen, eerst hoef je er niks mee en dan kan je vanzelf kijken hoe het ontwikkelt.

Apple schreef:

ranetje schreef:

renee-uk schreef:

Apple schreef: Een pup van nog geen 3kg is in zn eentje wel een stuk kwetsbaarder voor aaiende handjes dan veilig bij het vrouwtje op de arm. Er bestaat naast zwart en wit ook nog iets grijs
Socialiseren met mensen vind ik wel een van de belangrijkste socialisaties die er zijn.
Daar leven we nou eenmaal in grote getalen mee op deze planeet.
Ik heb het net zo goed over een pup van 8,5 weken, die moet je niet spastisch gaan weghouden van iedereen.
En ja tuurlijk de ene hond is er meer op gesteld dan de ander, maar we hebben het over een pup die nog hartstikke kneedbaar is. Waarom dan niet kijken of je er iets leuks van kan maken ipv weglopen.

omdat je in een week tijd nog geen band opgebouwd hebt met je pup en omdat een band tussen hond en eigenaar heel wat belangrijker is dan de 'band' tussen pup en toevallige voorbijkomer.
pupje geeft zelf aan dat het er (nog) niet aan toe is.
je kunt ook gewoon luisteren naar wat je hond je vertelt, ipv ten koste van alles je eigen zin door te drijven en daarmee de kans te lopen van dat hele vreemde mensen gebeuren een enorm issue te maken en het te verpesten voor de rest van die pup zijn leven.

Juist

Socialiseren met mensen kan ook door te zien dat ze er lopen, maar zonder dat ze er verder iets mee moeten.
Door ze ongewenst te laten bepotelen (of die hand met koekje op je af te zien komen) socialiseer je niet.
Dan leer je ze dat het strontvervelend is als er mensen zijn.

Waar geef ik aan dat je je hond ongewenst moet laten bepotelen, dat maak jij er toch echt van.
Je kan een pup prima op je arm nemen, hem meenemen daar drukkere gebieden, en als je pup zich daar goed bij voelt je hond kennis laten maken met mensen door zelf de regie te houden over die ontmoeting. Zie je dat de hond nieuwsgierig is maar wat voorzichtig? Laat hem dan even zo of geef de 'vreemde' dan een koekje om te geven, is mens nu wel oké of leuker? Laat 'm dan aaien. Nog niet? Dan niet aaien. Met bezoek is zoiets ook prima te regelen. Maar na 8,5 week al de conclusie te trekken dat deze hond niks moet van vreemden vind ik te voorbarig.
Je gaat mij niet vertellen dat een pup van dat formaat er geen steun aan heeft als je' m optilt ipv hem van bovenaf te laten aaien, wel of geen band.

Ik zal niet zeggen dat je er een allemansvriend van moet maken, dat kan ook vaak niet wat het is voor een deel ook gewoon 'aanleg', maar je kan het een hond niet kwalijk nemen als hij straks als keffertje in iedereen zn broekspijp hangt als je zelf nooit de moeite hebt genomen om je hond te begeleiden in hoe hij wel goed kan reageren, dus door in ieder geval in contact te komen met andere mensen, en afhankelijk van zijn reactie met of zonder aaien.

Maar hé, Apple is vast en zeker zo'n allemansvriend omdat ik mijn hond overgesocialiseerd heb

Dat was niet wat je aanvankelijk voorstelde bij dit hondje van TS dat bang is wegduikt en gaat blaffen.
En als je nog eens naleest schrijf ik (en renee-uk ook) dat het hondje er kennelijk nog niet aan toe is.

Ik had het niet alleen over bepotelen, maar ook die hand met koekjes op je af zien komen (staat er echt bij).
Voor dit hondje waarschijnlijk bedreigend.

Je moet niets doordrukken bij een hondje van 8,5 weken.
En dat lijk jij nu toch ook beter te vinden
Zullen we het daar dan maar op houden?

Het gaat al een stuk beter, maar de vraag was omdat je overal vindt dat pups tussen de 8-12 weken nieuwsgierig 'behoren' te zijn, en niet bang. Nogmaals, het gaat nu een stuk beter en we hebben een middenweg gevonden. Vrienden/familie van ons krijgen een koekje en als hij op ze af komt mag hij die zelf halen. Niemand gaat op hem af. Vreemden proberen we vooralsnog zoveel mogelijk af te poeieren, maar sommige mensen laten zich helaas wel erg moeilijk afpoeieren, want het is zo'n "schattig knuffelhondje"

rubyhardbottle schreef:Het gaat al een stuk beter, maar de vraag was omdat je overal vindt dat pups tussen de 8-12 weken nieuwsgierig 'behoren' te zijn, en niet bang. Nogmaals, het gaat nu een stuk beter en we hebben een middenweg gevonden. Vrienden/familie van ons krijgen een koekje en als hij op ze af komt mag hij die zelf halen. Niemand gaat op hem af. Vreemden proberen we vooralsnog zoveel mogelijk af te poeieren, maar sommige mensen laten zich helaas wel erg moeilijk afpoeieren, want het is zo'n "schattig knuffelhondje"

Even laten zien dat jij zelf geen schattig knuffelmens bent.