Het HondenForum

Juno is nu bijna een week bij ons en ze gaat met sprongen vooruit, elke dag is ze een klein beetje minder angstig. Maar met het opbouwen van vertrouwen komen er ook wat streken/ongewenst gedrag naar boven.
Vannacht is ze namelijk begonnen met achter de kat aan te jagen. En dat is natuurlijk een absolute nono. En vanochtend sprong ze tegen me op. Heel lief, maar ook niet de bedoeling.

Nu weet ik dat je gewenst gedrag moet belonen en ongewenst gedrag zoveel mogelijk negeren. Maar... en nu komt het probleem..... Juno neemt geen lekkers aan. Soms met moeite een stukje knakworst maar verder laat ze alles liggen. Het kost al moeite om bij haar, haar normale dagelijkse kostje naar binnen te krijgen.

Spelen doet ze ook nog niet dus daarmee kan ik ook niet belonen. Hoe kan ik haar nou zo positief mogelijk leren dat bepaald gedrag niet mag? En natuurlijk welk gedrag juist wel gewenst is?

Als ongewenst gedrag achter de kat aan jagen is werkt negeren niet. Dat is zelfbelonend.
Ik negeer alleen aandachttrekkerij, als ik daar eens niet op zit te wachten.

Sneeuw doet veel meer voor een knuffel dan voor een beloning, dus ik ga omlaag en we gaan even lekker knuffelen als ze het goed heeft gedaan , maar iedere hond is anders, even zoeken naar waar de knoppen zitten ...... soms helpt heel hoog praten om ze heel blij te maken of een piepspeeltje of balletje weggooien als het kan .
verder is de ene beloning de andere niet de meeste honden vinden frikandel wel heel lekker of kaas of iets anders ongezonds

In jouw geval zou ik met de hondentaal gaan werken. Als je goed je best doet kan je met je lichaamshouding laten weten dat je niet gediend bent van gespring. Ook de kat kan je claimen. Zorgen dat je hond leert begrijpen dat dat jagen echt niet mag.

Was de hond katveilig? Is dat getest? Want er zijn zat honden die een kat zomaar even snel een kopje kleiner maken. Vaak worden er hele grote risico's genomen door volwassen honden bij katten te zetten waarvan niemand weet of dat wel goed gaat op termijn. Ik heb twee keer een hond gehad die je best een dag bij een kat kon zetten als je goed zou opletten. Maar als je ze een keer alleen zou laten zou de hond de kat afgemaakt hebben. En dat wist ik 100% zeker omdat deze honden katten als prooi zagen en alleen onder appel niet joegen. Diezelfde honden konden dus prima met katten als ik ergens nieuw was en zei dat ze niet mochten jagen. Maar zodra ze gewend waren en de kat zou een sprintje trekken of te dicht bij komen...

Ik zou dus heel erg goed oppassen en eens heel goed kijken of de hond jaagt, boos is of slechts speels achter de katten aan zit. Best een goede graadmeter is of de hond met de kat "spreekt". Een hond die taalsignalen uitzend naar katten is er in elk geval mee gesocialiseerd en ziet ze niet direct als prooi. Dus kwispelt je hond naar de kat en niet omdat de kat er is? Gromt je hond naar de kat? Of staart hij alleen naar de kat? Want dat laatste is het meest link.

Volgens de stichting kon ze met katten. Dit was ook één van mijn eisen. Ze hebben haar ook meegebracht naar het kattenverblijf daar en daar snuffelde ze aan de katten en deed verder niks.
Hier snuffelde ze ook aan de katten en reageerde verder niet dus ook niet staren ernaar, grommen heeft ze nog nooit gedaan.
Het was donker dus haar lichaamstaal heb ik niet kunnen lezen, maar de achtervolging stopte zodra de kat om het hoekje was. En toen ging zze gelijk weer op haar kleedje liggen. De katten en zij zitten nu apart. Wel jammer want de hele week liepen de katten gewoon in en uit, ook vlak langs haar en er gebeurde niks. Het is nu nog maar 1 keer gebeurt maar ik wil het graag bij deze ene keer houden.

Hoe kan ik Juno het best leren dat de katten van mij zijn?

ze gaat er echt niet dood aan als jij 1x flink nee zegt als ze achter de kat aan gaat. maar dan wel belonen als ze het niet meer doet. neemt ze geen voer aan dan met je stem.
duidelijk zijn en regels stellen en je daar aan houden, daar bereik je het meeste mee.
ellen

ellen en de birmanen schreef:ze gaat er echt niet dood aan als jij 1x flink nee zegt als ze achter de kat aan gaat. maar dan wel belonen als ze het niet meer doet. neemt ze geen voer aan dan met je stem.
duidelijk zijn en regels stellen en je daar aan houden, daar bereik je het meeste mee.
ellen

Daar ben ik het wel mee eens.
Duidelijkheid staat voorop.

Ik gebruik ook geen voer als beloning maar doe alles met mijn stem. Als ze iets goed doen prijs ik ze de hemel in en als ze iets doen wat niet mag dan zeg ik heel streng eh of foei en dat werkt prima. Yara wilde eerst onze katten opeten die was nooit in huis geweest maar zat buiten als waakhond en vrat alles op wat ze tegen kwam. Die heb ik de eerste tijd aan de riem in huis gehad en elke keer als ze de katten wilde grijpen gecorrigeerd met stem en de riem vast gepakt. Binnen een paar dagen was het over en nu slapen ze gewoon op haar hoofd. Het belangrijkste is dat je duidelijk bent. Dan heb je geen voer nodig.

ranetje schreef:

ellen en de birmanen schreef:ze gaat er echt niet dood aan als jij 1x flink nee zegt als ze achter de kat aan gaat. maar dan wel belonen als ze het niet meer doet. neemt ze geen voer aan dan met je stem.
duidelijk zijn en regels stellen en je daar aan houden, daar bereik je het meeste mee.
ellen

Daar ben ik het wel mee eens.
Duidelijkheid staat voorop.

ook eens. je hond leert dan snel genoeg het verschil tussen gewenst en ongewenst gedrag. en gaandeweg zul je er wel achter komen hoe je gewenst gedrag nog beter kunt belonen, je moet blijven zoeken.
zo ben ik nog steeds aan het proberen mijn DH te laten lossen. nu is hij dol op worst, maar als hij eenmaal iets heeft wat hij niet meer af wil staan, kan ik die hele worst in zn bek proppen en dan nog zal het hem 'een worst wezen'. Of hij wil 3x wel ruilen voor worst en dan ineens niet meer zoals gisteren. Toen kreeg ik een ingeving: wil je dan een stukje kaas? (had ik toevallig ook op zak) En ja hoor, dat wilde hij

Nanna schreef:Ik denk niet dat ze een kattenkiller is want anders hadden je katten allang niet meer geleefd.
Ze heeft er gewoon een keer achteraan gerend, big deal. En nee, dat is niet de bedoeling maar er is niks mis mee om haar dat duidelijk te maken hoor. Gewoon een bars NEE.
Ga nou niet teveel uit van een zielig verleden en dus zijden handschoentjes. Laat haar gewoon meedraaien in het gezin, je kunt haar gerust nog een beetje ontzien maar als dingen echt niet mogen is er niks mis mee om dat even ogenblikkelijk te communiceren.

Eens. Dus niet apart houden die katten, wel goed opletten en een bars "nee" als ze erheen lijkt te willen. Dat betekent ogen in je achterhoofd, maar dat is dan even zo.

rita wilde de eerste maanden ook geen lekkertjes of speeltjes en die heb ik aardig de regels van het huis bijgebracht met behulp van knuffels en stembeloningen.
ik heb haar wel vanaf het begin duidelijk gemaakt wat mocht en wat niet mocht en wat niet mocht heb ik ook niet toegestaan.
een 'nee, mag niet' begreep ze al heel snel, vooral omdat ik haar de hemel inprees als ze het dan ook inderdaad niet deed.

je hond is niet zielig hoor, dat was ze misschien maar nu is ze dat niet meer.
je mag best rekening houden met haar verleden, maar het gaat nu om het heden.
eerlijk, duidelijk, consequent en rechtvaardig zijn, dat begrijpt een hond en daar kan een hond wat mee.

Ik gebruik bij opvangers en herplaatsers ook lichaamstaal en mijn stem. Vaak willen ze in het begin nog geen voerbeloningen, maar met een hoog stemmetje en een blij gezicht 'goed zo! Knappe hond!' zeggen snappen ze prima. En honden die dat fijn vinden, krijgen er ook een aai bij. Idem voor met een lagere stem rustig 'nee' zeggen. Indien nodig zet ik dat kracht bij door op te staan of me groot te maken. Een strenge blik komt vaal ook al heel duidelijk aan.

Het kan best zijn dat ze over een tijdje wel geïnteresseerd raakt in voerbeloningen (vaak duurt dat even). Misschien wil ze niet met een speeltje spelen, maar vindt ze het wel leuk om wat te rennen en voorzichtig te stoeien met jou? Dus als je eerst wat met je voeten op de grond trappelt en dan uitnodigend een paar passen wegrent, of (als ze zich helemaal op haar gemak voelt bij jou en niet schrikkerig is) door haar zacht aan te stoten tegen haar flanken? Honden uit het buitenland snappen vaak nog niet waar speeltjes voor bedoeld zijn, maar snappen een fysieke uitnodiging tot spel meestal wel, mits ze zich bij jou echt op hun gemak voelen.

Ik ben zelf altijd heel streng met ongewenst gedrag naar de katten. Ik grijp dus direct in met een 'nee' of haal de hond rustig met de halsband weg. Je kunt de kat claimen door zelf tussen de kat en de hond in te gaan staan (met je lichaam 'bescherm' je de kat'), je groot en breed te maken met je bovenlijf recht en de hond weg te sturen of te wachten tot de hond weggaat of zijn blik afwendt. Dan natuurlijk je hond ook even belonen. Ik zou me nu niet meteen ernstige zorgen maken, maar houd het gewoon goed in de gaten, geef haar niet meer de kans om de kat op te jagen en scheidt ze als je geen toezicht kunt houden.

Jullie hebben natuurlijk helemaal gelijk, Juno was daar zielig maar hier natuurlijk niet meer.

Overigens was ik absoluut niet van plan om het jagen achter de katten aan te negeren, daar zijn mijn katjes me ook te dierbaar voor.

De katten lopen nu gewoon rond maar als ik geen toezicht kan houden gaan ze dus wel even apart.
Nu ik erbij ben is de kat echter geen blik meer waardig voor Juno dus ik hoop heel hard dat het een eenmalig iets was.

Het is toch ook wel fijn om te horen dat het volstrekt normaal is dat ze nog niet te belonen is met voer en dat speelgoed haar nog niks zegt.
Ik zal binnenkort proberen haar op een andere manier tot spel uit te nodigen. Nu is ze nog net iets te schrikachtig hiervoor.

Bedankt allemaal

Aura is hier nu 7 maanden en die moest de eerste maanden niks hebben van voertjes. Zelfs een pensstaafje lustte ze niet.
Nu eet ze alles en kun je haar ook met voer belonen. Als iets niet mag, is een strenge blik en 'nee' vrijwel altijd voldoende.

Mijn honden kunnen prima met mijn katten. De katten zijn ook dol de honden. Maar toch zal Yindi proberen om even de kat in zijn kont te happen als hij het kattenluik uitgaat. Of even er achteraan schieten als ze langsrennen. Maar dat is meer een reflex en spel dan echt jaaggedrag. De katten vinden dat ook niet lollig, maar ze zijn er ook niet bang van.

Het kan dus ook spel zijn, en zolang dat niet uit de hand loopt is er geen gevaar voor de katten. Ik corrigeer het gedrag ook, met mijn stem, maar echt helemaal eruit krijgen doe ik het niet. Daarvoor is het gewoon te leuk.

Andersom vinden mijn katten het enig om tijdens het laatste rondje ineens vanuit de bosjes bovenop een hond te springen. Dat vinden de honden ook niet lollig, maar ze zullen daar niets van zeggen.

Echt jagen achter de katten doen ze niet, maar dus wel even erachter aan schieten. En dan trots zijn dat ze de kat naar buiten hebben gejaagd. Dat lijkt me wat jouw hond ook deed. Hij stopte toen de kat de hoek om was, dat was dus de grens.

Je hoort en leest zo vaak dat je zo vrolijk blij en soms half hysterisch moet doen om je hond te belonen als hij het goed doet.

Nou, dat werkt hier dus averechts. Vooral bij Mayke maar ook bij Kiwi moet ik de verwachtingen hoog laten. Zwijgzaam afwachten tot de oefening is afgerond en daarna in een serene tevredenheid belonen, of in een bewondering als het ècht knap is wat is gedaan. Dan heb ik honden die heel graag voor me werken.
Dat gejubel wat ze me op de hondenschool hebben proberen aan te leren stond me vanaf puppycursus al tegen, en zorgde hier voor een hond die in die opwinding iets zocht om de spanning op af te reageren - dr neus achterna.
Daarnaast loopt Mayke dr kantjes er vanaf als ik te enthousiast wordt in mijn beloning.

O ja, sommige honden vinden dat maar niks, als je té enthousiast doet, bij andere werkt het juist heel goed.
Amy heeft het echt een beetje nodig soms, terwijl Mila het heel verdacht kan vinden als ik té enthousiast doe (wat doet zij raar?). Waar het in dit geval natuurlijk om gaat, is dat je hond de stembeloning ook als een beloning of bevestiging ervaart.

Pukie is gek op knuffelen, speeltjes ziet ze niet als een beloning en ook terecht, dat is van haar, hapjes en koekjes krijgt ze toch wel maar echt haar de hemel inprijzen met mijn stem en heerlijk knuffelen, nou daar wil ze best wel wat extra inzet op doen.