Het HondenForum

Toch maar een topicje hier openen, want we kunnen wel wat advies gebruiken. Mijn vriend en ik hebben een Mechelse herder teef van ±8 jaar. We hebben haar sinds afgelopen mei uit het asiel, ze is gevonden op straat dus helaas weten we verder niks van haar verleden. We wisten niet eens of ze intact was of gesteriliseerd tot ze loops werd begin augustus.

Sinds enkele weken is ze erg onrustig in huis. Ze piept veel, loopt veel heen en weer, blaft vaker en langer, etc. Natuurlijk is ze een Mechelaar en is achter je kont aan lopen en aanslaan wanneer de bel gaat normaal, maar ze is duidelijk onrustiger dan anders en luistert minder. Eerst kon ik haar prima stil krijgen na even aanslaan, nu blaft ze dwars door m'n commando's heen. Tegelijkertijd is ze ook enorm aanhankelijk en laat zich slecht weg sturen, wat eerst ook prima ging. Sinds ze zo onrustig is ze steeds 'opstandiger', dat begon met piepen en brommen en is nu uitgelopen op grommen en blaffen wanneer we haar weg sturen.

Na wat rondvragen werd geopperd dat ze waarschijnlijk schijnzwanger is aangezien ze vrij recent loops is geweest. Echter is het inmiddels al 9 weken sinds haar loopsheid en het gedrag is nog niet verminderd. Mijn vraag is dus: klopt het dat ze dit gedrag vertoont omdat ze schijnzwanger is en zo ja: wat nu? Wanneer kan ik verwachten dat het gedrag afneemt en zouden we er goed aan doen om haar te laten steriliseren? Hoorde ook over homeopatische middelen tegen schijnzwangerschap, heeft dat enig nut?

Dit is onze eerste eigen hond (ja een Mechelaar als eerste hond, ik weet ) dus we hebben geen flauw benul van dit soort dingen, dus behulpzaam advies is zeer welkom.

Een teef draagt 9 weken dus kan nog goed schijndracht zijn, juist nu op het hoogtepunt.

Dat klinkt logisch, dus eigenlijk zou 't dan binnenkort wel moeten afzwakken?

Tenmashi schreef:Dat klinkt logisch, dus eigenlijk zou 't dan binnenkort wel moeten afzwakken?

Mwah. Straks gaat ze 'bevallen' van d'r speeltjes Het Jack Hussel-teefje bij ons thuis vroeger was dan nog een goede 3-4 weken aan het moederen. Weet niet of dit lang of kort is...maar het kan dus nog wel even duren met een beetje pech.

God ik mag hopen van niet. Ze is verder wel lief aanhankelijk hoor en dat nerveuze gedoe kan ik ook wel mee omgaan (heb ten slotte voor een Mechel gekozen vriendlief wordt er wel gek van), maar dat gegrom en geblaf wanneer we haar wegsturen..

Inmiddels met de zoekfunctie wat gezocht op "Puur Schijnzwanger" en m'n hoop sijpelt weg. Volgende hond wordt een reu.

Oh, en nu gaat ze aan haar tepels likken. Gelukkig hebben we geen speelgoed rondslingeren wat ze kan gaan bemoederen. Sorry van 't gemopper, Mitzi steekt me aan en ik vind 't lastig dat er weinig is wat ik hier aan kan verhelpen.

Ik zou maar zorgen dat ze daarmee ophoudt want dan kan t nog heel lang duren als ze melk gaat geven. Even kampferspiritus erop en desnoods een shirt aan dat ze er niet bij kan

Heb 't meteen afgekapt en hou 't scherp in de gaten, anders gaat er een kap omheen. Heb helaas geen shirt wat ze om kan.

Nou, het is zelden zo erg hoor.
Ik heb ik weet niet hoeveel teven gehad, die standaard schijndrachtig worden domweg omdat dat normaal is, en ik heb nooit gehad dat ze gingen bevallen en zo.
Ik negeer het gewoon en geef wat extra beweging.

Ik zou wat zoekspelletjes en ander hersenwerk met haar doen (google er maar op) en extra beweging geven.
Lekker fietsen, kan prima met dit weer. Kwestie van een paar dagen en dan is het klaar.

Hersenwerkjes doen we inderdaad, morgen lekker een eind wandelen. Fietsen is helaas (nog) geen optie aangezien ze uitvalt naar andere honden, met één ruk lig ik op straat.

Hier doe ik niets extra's omdat het verder ook niet erg is. Natuur enzo. Hoort erbij. Ze gaat verder ook geen melk geven oid. Ze gedraagt zich alleen een beetje hormonaal

Erg fijn, helaas is Mitzi wat minder relaxt. Vind 't niet zo geslaagd wanneer een kwaaie herder me staat uit te jouwen omdat ze niet over m'n eten mag hangen.

Tenmashi schreef:Erg fijn, helaas is Mitzi wat minder relaxt. Vind 't niet zo geslaagd wanneer een kwaaie herder me staat uit te jouwen omdat ze niet over m'n eten mag hangen.

Dan zeg je toch gewoon dat dat niet mag? En als je dat duidelijk genoeg zegt is dat ook weer klaar.

Het kan ook goed zijn dat het niets met de schijndracht te maken heeft maar met het feit dat ze nu zichzelf pas is/wordt.
Herplaatsers vervallen vaak pas na enkele maanden in het oude gedrag. Ik zou dus zeker niet alles op de schijnzwangerschap gooien en goed met haar aan het werk gaan. Geeft haar rust en duidelijkheid en geef haar mentale en lichamelijke uitdagingen als je dat nog niet (genoeg) deed. Sommige dingen klinken mij meer als testen van de baas in de oren namelijk.

Doen we ook, ieeedere keer weer.

Ik herken het wel een beetje. Mijn bruine mechel Famke is ook regelmatig schijnzwanger. Dan luistert ze ook slecht. Maar naar ons uithalen of blaffen en grommen dat is er niet bij. Dat mag nooit in geen enkel geval. Dan pak ik ze wel echt streng aan. Dus dat zou ik niet toestaan.
Ze is dan wel erg zeurderig en eten wil ze ook bijna niet. Soms geeft ze ook melk, maar als ik zorg dat ze er niet teveel aan likt is dat wel snel over. Ze is niet met speeltjes bezig maar probeert vaak in het hooi wel nestjes te maken en van de dekens ook maar dat vind ik niet erg. Na een poosje is het over en dan is alles weer normaal. Maar je mag best op je strepen staan als ze te ver gaat. Hormonen of niet, ze mogen niet naar hun eigen baas blaffen en grommen vind ik. Daar hou ik niet van. Yara is nooit schijnzwanger geweest. Het is per hond wel verschillend.

Tenmashi schreef:Hersenwerkjes doen we inderdaad, morgen lekker een eind wandelen. Fietsen is helaas (nog) geen optie aangezien ze uitvalt naar andere honden, met één ruk lig ik op straat.

Ik heb gefietst met Huskies, een Herder en nu een Stafford. Echt niet dat die me van de fiets sleuren. Heb je wel een Springer?

Nog niet, misschien als ze wat beter kan negeren dat we 't toch eens gaan proberen (met Springer). Ze weeg een goede 23 kilo en heeft als ze wilt best wat kracht, als ik dan met m'n 61 kilootjes op m'n fietsje zit en ze valt opeens uit..

Inmiddels gaat 't al wat beter, ben even wat strenger voor haar en lekker aan 't afleiden met wandelingen en hersenwerkjes. Bedankt nog voor alle tips en adviezen!

Met de springer is t hier nog nioit een hond gelukt hoor kan ook niet in principe door de veer en de plek van bevestiging

Dat klinkt allemaal toch wel heel positief, misschien gewoon een Springer aanschaffen en proberen. Ik fiets wel graag dus zou heel leuk zijn om met Mitzi te kunnen gaan fietsen.