Het HondenForum

Wilma jaagt af en toe bange honden op. Ik vind het heel vervelend dat ze dit doet en ik probeer het zo veel mogelijk te voorkomen. Ik probeer zo op rustige tijden te gaan wandelen en ik lijn haar aan als ik andere honden zie aankomen. Soms zie ik een andere hond te laat en dan stormt ze er met een enorme vaart op af. Meestal snuffelt ze even aan een hond en loopt dan rustig verder. Als ze merkt dat een hond bang voor haar is dan blijft ze deze achtervolgen. Tot nu toe ging het in een groep honden wel altijd goed.
Gisteren ging ik mee naar het Erkemederstrand met een groepje van het forum. Ik vond het gezellig en het waren erg leuke mensen en honden. Doordat ik de hele tijd op Wilma lette heb ik wel weinig gepraat. Wilma deed helaas erg vervelend tegen Ayleen en vooral tegen Amy. Op een gegeven moment had ze Amy zelfs in een hoek gedreven. Ik voelde me heel erg rot hier over en ik heb haar verder aangelijnd. Dit was natuurlijk heel frustrerend voor Wilma omdat de andere honden lekker konden rennen en zij niet. Ik vond het heel jammer dat ze zo deed. Ik wil niet dat Wilma overlast veroorzaakt. Nu denk ik dat ik beter niet meer mee kan wandelen met dit groepje omdat Wilma hier niet geschikt voor is. Heel jammer, want ik vond het juist zo'n leuk groepje.

En als je er een lange lijn aangooit zodat je gemakkelijker kan corrigeren ? van een situatie ontlopen leert ze natuurlijk niets

Ik zou denk ik ook accepteren dat het in een groep in ieder geval niet werkt. Tenzij je die dus zelf samenstelt met honden waar het goed mee gaat. Verder inderdaad toch maar aan lijnen bij onbekende honden.
Hier in de buurt woont een witte herder teef, die ook nu ze volwassen is continu een statement wil maken. Daarvoor kon ze prima met Apple. Nu duikt ze er bovenop en moet Apple blijven liggen.
Gelukkig weet bazin ook dat het minder gezellig gedrag is, dus ontwijken we elkaar waar mogelijk.

Overigens doe je veel honden niet zo maar een plezier met een groep honden, met Apple doe ik het ook niet meer. Ze doet niks en is gewoon wel sociaal.
Maar teveel drukte en dat werkt niet voor Apple, daar word ze snauwerig en geprikkeld van.

Ik ga ook niet met groepen wandelen want Elmo is altijd de pineut. Hij is onzeker en dat triggert soms andere reuen om er maar bovenop te klappen. Hier heb ik geen zin in dus ik ga gewoon niet meer mee.

Mijn Akita teef was altijd gruwelijk fel op angstige honden, helemaal als ze ook nog begonnen te gillen.
Dan ging ze volledig in de aanval-modus, terwijl ze normaal perfect luisterde en goed terug te roepen was.

Het was dus altijd scherp opletten en aanlijnen als het nodig was.

Wilma lijkt haar eigen onzekerheid te willen overschreeuwen door stoer te doen tegen een 'zwakkere' schakel. Daar komt ook dat bestormen vandaan: een stabiele, vriendelijke en zelfzekere hond doet dat niet. Die heeft datniet nodig. Ayleen en Amy zijn beide onzekere, zachtaardige honden. Bij Ayleen uit zich dat in wat druk gedrag terwijl Amy meer gaat drentelen en wat onzekerder oogt direct. Ayleen schudde Wilma af door in het water te gaan liggen, maar Amy deed dat niet en daarom kon Wilma doorgaan. Bij stabiele reuen zoals Mojo, Tommie en Beau probeert Wilma het niet of ze reageren gewoon niet.

Waar je denk ik aan kan werken is zelf zekerder worden. Ik snap dat je dat nu niet was, maar Wilma haar gedrag verbetert niet zolang jij haar onbewust de touwtjes in handen geeft. Je kunt leren dit gedrag te voorspellen en te doorbreken. Roepen naar haar heeft geen zin meer als ze zo gefocust raakt, dat is jammer maar helaas. Misschien kun je gaan oefenen voor een heel goede recall zodat je dit soort gedrag beter kan remmen. Daarnaast gewoon werken aan Wilma haar onzekerheid, jullie band en in leuke, sociale contacten voor haar. Dan gaan jullie ongetwijfeld al een stuk vooruit! Wilma is een hartstikke leuke, mooie hond en aanlijnen was gisteren een prima beslissing.

Hilde schreef:Wilma lijkt haar eigen onzekerheid te willen overschreeuwen door stoer te doen tegen een 'zwakkere' schakel. Daar komt ook dat bestormen vandaan: een stabiele, vriendelijke en zelfzekere hond doet dat niet. Die heeft datniet nodig. Ayleen en Amy zijn beide onzekere, zachtaardige honden. Bij Ayleen uit zich dat in wat druk gedrag terwijl Amy meer gaat drentelen en wat onzekerder oogt direct. Ayleen schudde Wilma af door in het water te gaan liggen, maar Amy deed dat niet en daarom kon Wilma doorgaan. Bij stabiele reuen zoals Mojo, Tommie en Beau probeert Wilma het niet of ze reageren gewoon niet.

Waar je denk ik aan kan werken is zelf zekerder worden. Ik snap dat je dat nu niet was, maar Wilma haar gedrag verbetert niet zolang jij haar onbewust de touwtjes in handen geeft. Je kunt leren dit gedrag te voorspellen en te doorbreken. Roepen naar haar heeft geen zin meer als ze zo gefocust raakt, dat is jammer maar helaas. Misschien kun je gaan oefenen voor een heel goede recall zodat je dit soort gedrag beter kan remmen. Daarnaast gewoon werken aan Wilma haar onzekerheid, jullie band en in leuke, sociale contacten voor haar. Dan gaan jullie ongetwijfeld al een stuk vooruit! Wilma is een hartstikke leuke, mooie hond en aanlijnen was gisteren een prima beslissing.

ik was er niet bij hoor, maar toevallig ook 2 teven ewl en 3 reuen niet?

Dat is één van de redenen dat ik Jura dus nooit los zal gooien in losloopgebied met honden die ik niet (goed) ken en ook niet van weet hoe ze er op reageert. Ik zou dus zeggen gewoon voorkomen.

Ik weet trouwens niet of je het alleen op onzekerheid kan afschuiven. Ik ken een aantal honden (vooral herders) die dit ook doen als ze de kans krijgen, en die zijn echt niet perse onzeker. Als ik naar Jura kijk dan lijkt er ook wel een knopje om te gaan van spelen naar jacht. Een angstige hond gedraagt zich natuurlijk ook als een prooi.

sbientje schreef:ik was er niet bij hoor, maar toevallig ook 2 teven ewl en 3 reuen niet?

Met Wilma er bij 4 teven, 3 reuen.

runninggirl schreef:Dat is één van de redenen dat ik Jura dus nooit los zal gooien in losloopgebied met honden die ik niet (goed) ken en ook niet van weet hoe ze er op reageert. Ik zou dus zeggen gewoon voorkomen.

Ik weet trouwens niet of je het alleen op onzekerheid kan afschuiven. Ik ken een aantal honden (vooral herders) die dit ook doen als ze de kans krijgen, en die zijn echt niet perse onzeker. Als ik naar Jura kijk dan lijkt er ook wel een knopje om te gaan van spelen naar jacht. Een angstige hond gedraagt zich natuurlijk ook als een prooi.

Charlie deed het als pup al, als ze de kans kreeg, Gewoon, voor de lekker; omdat ik beter ben dan jij
Zelfs m'n sociale honden worden heeeel af en toe wel eens getriggerd door bange kleine hondjes.

Dat vooral onzekere honden dat doen zou ik ook bedenken in theorie maar dat is niet zo. Wuilus deed het ook heel erg en die was in geen enkel opzicht onzeker bij andere honden. Beter gezegd, dat was een 100% dominante bazige hond die op alles af ging en haar punt ging maken. Zelfs bij kangals en boerboelen en ze kwam er eigenlijk ook nog altijd mee weg.
Zij kon dus totaal geen bange honden verdragen en joeg er zelfs op. Er was in de buurt een bange Duitse herder teef die vanaf pup al super bang was. Geboren in een schuur in Frankrijk en al vrij oud daaruit gered door een hippie vrouw uit mijn buurt toen. Hondje kende niks. Heel vaak proberen te socialiseren met oa mijn hond. Maar de pup bleef schijtbang. En op een dag moest mijn hond er niks meer van weten en begon agressief op dat bange te reageren.

Een half jaar later kon ik aan mijn hond zien dat die herder er gelopen had. Ze begon te snuiven, het spoor uit te werken en zichzelf op te naaien. Eigenlijk zou ze die herder dan hebben willen opsporen en killen. De eerste keer dacht ik, wat is er in hemelsnaam met die hond. Dus ik gaf haar lange lijn en zei, zoek maar....ga maar....En binnen 5 minuten had ze de herder gevonden en was ze niet meer te houden.

Ook andere bange honden werden standaard tegen de grond gepind en bedreigd. Bij die herder was het tevenoorlog. Totaal doorgedraaide agressie. Die herder gilde al bij de aanblik van mijn hond en begon dat hoog keffend uit te vallen van angst. Staart tussen de benen en haren omhoog. Voor mijn hond nog meer trigger om die hond te willen grijpen.

En Wuilus was 0,0 angstig. Liep recht op elke hond af en was altijd dominant. Naar mens en dier. Ook naar bv Martijn. Die heeft ze proberen te gijzelen in de keuken omdat hij haar om te paaien snoep gaf. Dan mocht je niet meer weg en werd je in een hoek van de keuken gezet en moest je alle snoep geven. Daar gromde ze dan flink bij. Dat was een portret en een hond die absoluut geen angst compenseerde door bange honden aan te vallen.

Ik zeg niet dat alleen onzekere honden dit doen. Ik zeg dat ik denk dat Wilma dit uit onzekerheid doet. Dat is geen zelfzeker hondje. Ze probeerde ook bij Beau reactie te krijgen maar omdat hij haar compleet negeerde was ze er al snel klaar mee.

En zeker Ayleen is geen hond die het erg uitlokt door onzeker gedrag of zo, die is gewoon aan het spelen en gek doen. Amy loopt wat meer voor zichzelf en wat duidelijker onzeker.

Ik was er net als Hilde bij afgelopen zondag en denk er hetzelfde over als zij. In het begin was er helemaal niets aan de hand en werd ook door Wilma, net als door de anderen, de groep afgetast, werd er flink met elkaar gerend en daarna begonnen sommige honden elkaar wat meer op te zoeken.
Daarna ging Wilma zich wat opdringerig gedragen richting Ayleen, die dat goed oploste door buiten Wilma's bereik te gaan in het water. Pas nog later, en dat was als ik het goed heb nadat we de grote groep honden tegen kwamen waar Amy erg onzeker door werd, verlegde Wilma haar focus naar Amy.

Wat Hilde al schreef, en waar we het zondag al over hadden, is dat het voor jou zaak is om te oefenen met het juist timen van het terugroepen van Wilma als ze los is. Daar zou ik zelf nu mijn focus leggen. Ga de volgende keer gewoon weer mee, maar houdt Wilma aan de lange lijn en roep haar terug voordat ze met haar onwenselijke gedrag begint. Veel belonen met iets wat ze normaal nooit krijgt en wat ze heel erg lekker vindt. Houdt haar focus op jou en leer haar dat de beloning op ieder moment kan komen als ze zich meldt.
Haar roepen en zelf wat onrustig worden hierin werkt averechts en leert haar dat ze niet altijd hoeft te komen als je haar bij je roept, en zal haar eerder sterken in haar gedrag dan dat je het er uit krijgt.

Ach je herkend het en doet er te minste wat mee gaat vast goed komen.
Hier loopt iemand met een klein monster en die duikt op bange hondjes en die doet er niks aan zegt alleen maar dat ze het doet.
Het komt vast goed en anders verbeterd vast

Izzy heeft dat ook eens gedaan bij een bang windhondje, toen ze een klein jaar was. Ze vond het zelf hilarisch. Dat hondje rende de pootjes onder d'r lijf vandaan en Izzy d'r maar achteraan. Tot ze vlak langs mij crossten en ik haar bij d'r rugvel kon grijpen. Heb er toen een flinke scheldkannonade tegen aan gegooid en ze heeft het nooit meer gedaan, hoewel ze bange hondjes nog steeds wel spannend vindt. Gelukkig leert ze retesnel als vrouwtje écht boos is.

Ik zou het niet opgeven met Wilma.
ga inderdaad met een lange lijn mee en een grote zak lekkers voor het corrigeren als het nodig is.

Als deze groeps wandelingen routine worden moet ze toch een keer ophouden met ongewenst gedrag, lijkt mij. Wilma moet toch begrijpen dat met een stel vriendjes ravotten is toch veeeeel leuker dan wandelen met jou alleen
Ik ben op het ogenblik ook ongewenst gedrag aan het corrigeren, met een paar simpele tips die ik heb gekregen, gaan we al kleine stapjes vooruit.

laeken schreef:Dat vooral onzekere honden dat doen zou ik ook bedenken in theorie maar dat is niet zo. Wuilus deed het ook heel erg en die was in geen enkel opzicht onzeker bij andere honden. Beter gezegd, dat was een 100% dominante bazige hond die op alles af ging en haar punt ging maken. Zelfs bij kangals en boerboelen en ze kwam er eigenlijk ook nog altijd mee weg.
Zij kon dus totaal geen bange honden verdragen en joeg er zelfs op. Er was in de buurt een bange Duitse herder teef die vanaf pup al super bang was. Geboren in een schuur in Frankrijk en al vrij oud daaruit gered door een hippie vrouw uit mijn buurt toen. Hondje kende niks. Heel vaak proberen te socialiseren met oa mijn hond. Maar de pup bleef schijtbang. En op een dag moest mijn hond er niks meer van weten en begon agressief op dat bange te reageren.

Ik vind jouw beschrijving anders geen dominante hond weergeven , eerder een hond die compensatiegedrag laat zien.
De echt dominante honden die ik ken zijn helemaal niet bezig met andere honden, zeker niet om hun punt te maken.

Mijn vorige mechel was dominant, met slechts 1 blik hield hij 90% van de honden op afstand. De enkele die zo 'dom' was om hem toch lastig te vallen kreeg 1 snauw en dan lagen ze eigenlijk altijd gelijk op hun rug(menig verbaasde hondeneigenaar achterlatend ), waarna hij kalmpjes weer verder ging waar hij mee bezig was.
Wel 1 keer passeerde we mensen op een wandelpad met een yorky die compleet panikeerde. Mijn mechel blokte die hond tot ze stopte met gillen, liep toen weer verder.

Mijn mechel Oscar heeft ook van dat compensatiegedrag, als hij zeker weet dat hij een andere hond aan kan, dan zou hij die het liefst even opjagen en laten zien hoe stoer hij wel niet is. Hier krijgt hij uiteraard de kans niet voor.
Ik ben het wel met je eens dat opjagen van andere honden niet altijd gebeurd vanuit compensatiegedrag. Sommige honden jagen ook op voornamelijk kleine, onzekere honden vanwege onnatuurlijk gedrag(irreële angst of overmatige agressie) of ze zien het als prooi en willen het doodbijten.

@ TS, ik zou inderdaad kijken of je kunt wandelen met een roedel die geen hinder heeft van het opjaaggedrag van Wilma. Daarnaast werken aan het kunnen ingrijpen/ corrigeren op afstand zodat je haar daarmee kunt laten stoppen, zonder dat ze weer persé aan de lijn moet. Geef het nog niet op

welshwitch schreef:

sbientje schreef:ik was er niet bij hoor, maar toevallig ook 2 teven ewl en 3 reuen niet?

Met Wilma er bij 4 teven, 3 reuen.

ik bedoel is het toeval dat ze juist de teven opjoeg en niet de reuen.. maar missschien is het echt de onzekerheid waar ze op reageert hoor, dat kan, ik was er niet bij. Ik gooide maar even een balletje op

Ik herken het ook van andere honden naar Mayke toe. Die is wel eens slachtoffer van pestkoppen. Het gaat dan ook om honden die echt niet onzeker zijn, maar juist erg sterk en zelfverzekerd.
Herders en poolhonden, die moeten dr wel eens hebben.

Ik denk dat je weinig anders kan dan oefenen op het appèl en dus een ijzersterke "HIER" hebben, zodat je haar kan terugroepen als ze lekker bezig is.

sbientje schreef:

welshwitch schreef:

sbientje schreef:ik was er niet bij hoor, maar toevallig ook 2 teven ewl en 3 reuen niet?

Met Wilma er bij 4 teven, 3 reuen.

ik bedoel is het toeval dat ze juist de teven opjoeg en niet de reuen.. maar missschien is het echt de onzekerheid waar ze op reageert hoor, dat kan, ik was er niet bij. Ik gooide maar even een balletje op

Ze liet Izzie met rust. Die zou ik zelf niet omschrijven als een zelfverzekerde hond.
Maar ze was zondag zo uberzoet dat ook de angst voor mensen moeilijk te geloven was

mosquito1980 schreef:Ik zou het niet opgeven met Wilma.
ga inderdaad met een lange lijn mee en een grote zak lekkers voor het corrigeren als het nodig is.

Als deze groeps wandelingen routine worden moet ze toch een keer ophouden met ongewenst gedrag, lijkt mij. Wilma moet toch begrijpen dat met een stel vriendjes ravotten is toch veeeeel leuker dan wandelen met jou alleen
Ik ben op het ogenblik ook ongewenst gedrag aan het corrigeren, met een paar simpele tips die ik heb gekregen, gaan we al kleine stapjes vooruit.

Ik heb er geen enkel probleem mee vaker samen te gaan lopen. Gezellig. Izzie is ook akkoord

Hippo schreef:

laeken schreef:Dat vooral onzekere honden dat doen zou ik ook bedenken in theorie maar dat is niet zo. Wuilus deed het ook heel erg en die was in geen enkel opzicht onzeker bij andere honden. Beter gezegd, dat was een 100% dominante bazige hond die op alles af ging en haar punt ging maken. Zelfs bij kangals en boerboelen en ze kwam er eigenlijk ook nog altijd mee weg.
Zij kon dus totaal geen bange honden verdragen en joeg er zelfs op. Er was in de buurt een bange Duitse herder teef die vanaf pup al super bang was. Geboren in een schuur in Frankrijk en al vrij oud daaruit gered door een hippie vrouw uit mijn buurt toen. Hondje kende niks. Heel vaak proberen te socialiseren met oa mijn hond. Maar de pup bleef schijtbang. En op een dag moest mijn hond er niks meer van weten en begon agressief op dat bange te reageren.

Ik vind jouw beschrijving anders geen dominante hond weergeven , eerder een hond die compensatiegedrag laat zien.
De echt dominante honden die ik ken zijn helemaal niet bezig met andere honden, zeker niet om hun punt te maken.

Mijn vorige mechel was dominant, met slechts 1 blik hield hij 90% van de honden op afstand. De enkele die zo 'dom' was om hem toch lastig te vallen kreeg 1 snauw en dan lagen ze eigenlijk altijd gelijk op hun rug(menig verbaasde hondeneigenaar achterlatend ), waarna hij kalmpjes weer verder ging waar hij mee bezig was.
Wel 1 keer passeerde we mensen op een wandelpad met een yorky die compleet panikeerde. Mijn mechel blokte die hond tot ze stopte met gillen, liep toen weer verder.

Mijn mechel Oscar heeft ook van dat compensatiegedrag, als hij zeker weet dat hij een andere hond aan kan, dan zou hij die het liefst even opjagen en laten zien hoe stoer hij wel niet is. Hier krijgt hij uiteraard de kans niet voor.
Ik ben het wel met je eens dat opjagen van andere honden niet altijd gebeurd vanuit compensatiegedrag. Sommige honden jagen ook op voornamelijk kleine, onzekere honden vanwege onnatuurlijk gedrag(irreële angst of overmatige agressie) of ze zien het als prooi en willen het doodbijten.

@ TS, ik zou inderdaad kijken of je kunt wandelen met een roedel die geen hinder heeft van het opjaaggedrag van Wilma. Daarnaast werken aan het kunnen ingrijpen/ corrigeren op afstand zodat je haar daarmee kunt laten stoppen, zonder dat ze weer persé aan de lijn moet. Geef het nog niet op

Jouw ervaring met jouw dominante hond zegt toch niet dat elke dominante hond geen actieve opzoeker is. Mijn hond was dol op rellen. Dat is gewoon het karakter. Want geloof me, die hond was dominant en nooit onzeker naar andere honden toe. Ze verdroeg alleen geen teven. Die zocht ze op. Ze was dol op dominante reuen en daar was ze ook actief mee. Spelen en blij. Waarom een dominante hond ineens op zichzelf zou zijn is mij echt een raadsel.

Alledrie mijn honden willen wel eens angstige/ onzekere honden opjagen. Gollum en Rani luisteren gelukkig naar me als ik een brul geef dat dat niet mag, alleen Mika niet. Die gaat dus wat vaker aan de lijn want als Mika niet luistert vind Rani ook dat ze niet hoeft te luisteren

Op vreemd terrein is het weer anders, dan heeft Mika niet zo'n grote mond. En het scheelt ook met welke honden we lopen. Het is geen vaststaand feit dat ze met geen enkele hond of groep op kunnen lopen.

Kan dit soort gedrag ook soms een vorm van regelteef-gedrag zijn?
Ik heb zelf wel eens het idee dat onzekere honden een onstabiele factor zijn in een groepje honden en dat dat niet gewaardeerd wordt door sommige regelteven (ongeacht of dat nou terecht/eerlijk is (vanuit mensenogen)).
Waarbij ik niet wil zeggen dat dat hier het geval was.

Sabi, ga je wel eens vaker met een groep(je) honden wandelen en hoe gedraagt Wilma zich dan?
Laat in ieder geval niet alles afhangen van één ervaring. Kijk naar je hond en wat ze aankan en ook wat nog leuk is voor haar en voor jou.
De lange lijn vind ik wel een goed idee. Dan kan je aftasten, oefenen en ingrijpen indien nodig.

LongFields schreef:Ik was er net als Hilde bij afgelopen zondag en denk er hetzelfde over als zij. In het begin was er helemaal niets aan de hand en werd ook door Wilma, net als door de anderen, de groep afgetast, werd er flink met elkaar gerend en daarna begonnen sommige honden elkaar wat meer op te zoeken.
Daarna ging Wilma zich wat opdringerig gedragen richting Ayleen, die dat goed oploste door buiten Wilma's bereik te gaan in het water. Pas nog later, en dat was als ik het goed heb nadat we de grote groep honden tegen kwamen waar Amy erg onzeker door werd, verlegde Wilma haar focus naar Amy.

Wat Hilde al schreef, en waar we het zondag al over hadden, is dat het voor jou zaak is om te oefenen met het juist timen van het terugroepen van Wilma als ze los is. Daar zou ik zelf nu mijn focus leggen. Ga de volgende keer gewoon weer mee, maar houdt Wilma aan de lange lijn en roep haar terug voordat ze met haar onwenselijke gedrag begint. Veel belonen met iets wat ze normaal nooit krijgt en wat ze heel erg lekker vindt. Houdt haar focus op jou en leer haar dat de beloning op ieder moment kan komen als ze zich meldt.
Haar roepen en zelf wat onrustig worden hierin werkt averechts en leert haar dat ze niet altijd hoeft te komen als je haar bij je roept, en zal haar eerder sterken in haar gedrag dan dat je het er uit krijgt.

Als de eigenaren van de bewuste honden er geen problemen mee hebben zou ik in zon groepje juist meelopen. Het aantal is overzichtelijk en hang er een lange lijn aan en ga in eerste instantie puur mee om te trainen (dus niet om gezellig te wandelen en kletsen). Je hebt zo een redelijk gecontroleerde omgeving om mee/in te oefenen. En ook niet geheel onbelangrijk een paar mensen om je heen die een hoop ervaring hebben en jou misschien nog wat kunnen helpen of dingen zien die jij even over het hoofd ziet op dat moment. Ja en het komt er op neer dat je zult moeten oefenen, oefenen en oefenen. Vaak een lange adem voor nodig, maar het is zeker wel te doen. Succes met Wilma!

Van de groep die mee was is er niemand die er bezwaar tegen heeft als Sabi de volgende keer weer meegaat met wandelen. Dat hebben we haar ook allemaal gezegd aan het eind van de wandeling.

LongFields schreef:Van de groep die mee was is er niemand die er bezwaar tegen heeft als Sabi de volgende keer weer meegaat met wandelen. Dat hebben we haar ook allemaal gezegd aan het eind van de wandeling.

Lijkt mij juist een super mooie kans/uitdaging om er wat aan te doen want m.i. is dit wel te corrigeren. Enfin, dit soort kansen krijg je niet elke dag om in een groep ervaren, welwillende en niet al te snel negatief oordelende, mensen te oefenen met je hond. Ik zou de gelegenheid met beide handen aangrijpen.

Ja, juist dit groepje. Inclusief de stabiele reuen die zich nergens mee bemoeiden.

Hilde schreef:Ja, juist dit groepje. Inclusief de stabiele reuen die zich nergens mee bemoeiden.

Precies. En Izzie die er ook prima mee samen ging, die heeft ook nog lekker samen met Wilma rondgerend zonder dat het jagen werd.

laeken schreef:Jouw ervaring met jouw dominante hond zegt toch niet dat elke dominante hond geen actieve opzoeker is. Mijn hond was dol op rellen. Dat is gewoon het karakter. Want geloof me, die hond was dominant en nooit onzeker naar andere honden toe. Ze verdroeg alleen geen teven. Die zocht ze op. Ze was dol op dominante reuen en daar was ze ook actief mee. Spelen en blij. Waarom een dominante hond ineens op zichzelf zou zijn is mij echt een raadsel.

Biry was ook zo, een takke teef die het niet schuwde om een bange hond nog even onderuit te schoffelen. Vaak waren het wat van die jonge, extreem onderdanige retrievers die ze niet moest en daar dook ze bovenop als we niet op tijd ingrepen. Die wist ze zo uit een groep te halen. Grote reuen waren dan wel weer leuk. Nu is ze oud en braaf gelukkig

Uit de verhalen van medewandelaars haal ik er toch wel uit dat Wilma een ander typje is. Inderdaad nog eens meegaan om te oefenen, hele goede gelegenheid met mensen met verstand van honden.