Het HondenForum

Sinds 2 weken heeft mijn zus een hele leuke pup. Een teefje van nu 11 weken oud.

Pup is volop aan het ontdekken en spelen, vrolijk en hartstikke slim. Geeft al netjes aan wanneer zij moet plassen en loopt vlot mee aan de riem.

Wel zit de pup volledig in het "ik bijt alles wat ik tegen kom" fase. Nu is dat wel normaal voor deze leeftijd en leerde mijn zus op de puppyschool, dat zij dit gedrag moet negeren. Dus, pup bijt in haar voet, spel afbreken en iets anders doen en pup even negeren. Want, zo zeiden zij bij de school, negatieve aandacht is ook aandacht.
Binnen is dit bijtgedrag al veel minder naar mijn zus en haar man. Zij heeft voldoende speeltjes en krijgt als ze echt wat te wild/speels wordt soms even een korte time out in de bench. Dan gaat zij eigenlijk ook gelijk slapen en daarna is zij weer stukken rustiger. Hierin, zullen er 100 wegen zijn die naar Rome leiden, maar tot nu toe werkt deze manier prima.

Echter 1 klein "probleempje". Hun dochtertje van net 6 jaar, daarbij lukt dat negeren niet. Dus vanaf 2 uur in de middag is de situatie anders. Zij lopen met de pup voor het ophalen van school, zodat zij dan wel zo moe mogelijk is. De tandjes zijn natuurlijk echt heel scherp nu en hun dochter moet dus huilen als zij in de kuiten gebeten wordt. Of wanneer zij de pup aait en dan "hap". zij hebben met hun dochter een snuffelcursus gedaan ( een cursus voor kleine kinderen, hoe je moet omgaan met honden) en dat doet hun dochter allemaal super netjes. Zij is helemaal niet druk met de pup en is dus niet continu aan het trekken en plukken of rennen. Sowieso is het een heel rustig meisje, eerder wat terug getrokken en verlegen. Geen schreeuwend druk geval dus.
Wat mijn zus dus nu doet, is als de pup haar dochter bijt even een time out in de bench. Maar het wordt steeds vaker dat de pup het nu dus juist bij hun dochter doet en elk half uur in de bench zetten is ook weer zo wat. ( doen ze nu dus wel, en dan voor een kortere periode).
Buiten is het ook echt een draak hoor. Ze springt echt omhoog en blijft dan zo in je broek hangen. Vandaag had zij bij mij ook een velletje en dat doet echt even zeer. Ik snap dus wel, dat dat voor een meisje van 6 jaar echt wel heel spannend is. Zij is mijn honden gewend, maar die zijn heel voorzichtig met haar. Dit is dus wel even heel anders.

Hoe zou je die pup nou het beste kunnen begrenzen tegenover hun dochter? Want zodra zij loopt en beweegt is het eigenlijk gelijk raak. Hun dochter was vandaag behoorlijk van slag, want de pup had zo door haar malloot gehapt en toch wel een aardige kras veroorzaakt.

Ik weet het eigenlijk niet zo goed.. Heb zelf geen kinderen en dus nooit in deze situatie gezeten. Zij hebben zaterdag weer puppycursus, maar ik dacht hier zijn ook ervaringen zat.
Het aanbieden van een speeltje ( of snoepje) oid werkt averechts. Daar wordt zij echt veel wilder van en dan hapt ze echt in de vinger. Echt een adhd pupje nog

Wie of wie heeft tips?

Een puppyren neerzetten?

Jeannettebo schreef:Een puppyren neerzetten?

Ja, maar dan heb je het probleem buiten nog niet opgelost..

Maar ze kunnen in elk geval binnen beide veilig rondlopen.
Buiten zorgen dat ze niet bij dochter kan komen en volhouden

Jeannettebo schreef:Maar ze kunnen in elk geval binnen beide veilig rondlopen.
Buiten zorgen dat ze niet bij dochter kan komen en volhouden

Ja dat is wel zo, maar om die pup nou die 2(?) maanden in zo'n ren te hebben.. Is ook zo wat.. Zeker in het weekend, als hun dochter dus de hele dag thuis is..

gewoon pup en kind alleen samen onder toezicht van jou, en zodra hij bijt / hapt ingrijpen door bijvoorbeeld iets in zn bek te stoppen waar hij wel in mag bijten.

of wat ik deed bij Max in zn puppy tijd als hij hardleers was, zijn wang iets tegen zn tandje drukken , van dat is scherp.
Toen had hij het zo afgeleerd en heeft nu een geweldige controle erover, ook met aanpakken van snoepjes en dergelijke

Maar dat zal wel niet volgens het boekje zijn

Misschien dan toch consequent iets duidelijker ingrijpen?
Een duidelijk auw, goed hard, en pup direct! even wegzetten. (en niet eerder los dan wanneer pup in bench volledig rustig is)

En meer bijten kan ook bij overprikkeling. Dus net een wandeling voor het uit school halen is misschien niet praktisch?



Edit, zelf heb ik in die hapfase bij Habibi een keer mijn hand niet weggetrokken, maar juist naar voren in haar bekje gestoken.
Niet met grof geweld, maar wel duidelijk onprettig voor haar. Bij Habibi heb ik daarna nauwelijks meer hoeven corrigeren. Maar dat kun je een kind van 6 natuurlijk niet laten doen.

Ik hoop dat het een type pup is dat snel door de bijtfase heen is. (er zijn uiteraard rasverschillen en individuele verschillen binnen een ras wat dat aangaat)

Misschien is de pup juist te moe? Caspar veranderde ook in een treiteraar wanneer hij moe was.

Grote flostouw in de bek douwen helpt echt als je dat structureel doet.

Toch geloof ik in het aanbieden van iets waar wel in gebeten mag worden. Alleen is enkel geven niet voldoende maar juist daarmee even het spel aan gaan waardoor pup uiteindelijk op een moment dat ze geprikkeld wordt om ergens in te bijten dit specifieke speeltje gepakt wordt uiteindelijk door de hond zelf en aangeboden wordt voor spel.

Mwah, punt is dus dat het echt een heel verschil is dat ze echt hun dochter moet hebben haha. terwijl het zo'n enorm rustig meisje is.. Apart he.
Pup en kind zijn altijd onder toezicht, maar die pup is écht snel hoor. Nu wil hun dochter de pup dus niet meer aaien omdat zij bang is. Wat ik ook wel snap, want pup bijt hard.
Er is geprobeerd met een speeltje aan de slag te gaan, maar dan pakt de pup als nog je mouw,vinger,been of neus. Zij wordt zo wild van speeltjes haha.

Het niet meer wandelen voor school, ga ik wel gelijk zeggen. Wie weet maakt dat verschil.

crutz schreef:Toch geloof ik in het aanbieden van iets waar wel in gebeten mag worden. Alleen is enkel geven niet voldoende maar juist daarmee even het spel aan gaan waardoor pup uiteindelijk op een moment dat ze geprikkeld wordt om ergens in te bijten dit specifieke speeltje gepakt wordt uiteindelijk door de hond zelf en aangeboden wordt voor spel.

Ja precies, dat hebben zij dus een paar dagen gedaan. Even een spel met een speeltje. Alleen die pup wordt echt mega druk daarvan en is daar dan niet meer uit te krijgen. Tenminste, dat houdt ze echt lang vol en gaat dan happen in jou ook.

Het is echt wel een draakje hoor haha. sultan lag vandaag te slapen en piepte ( dromen) pup rent er op af, bijt Sultan in zijn wang. Sultan schrikt zich dood en sprong op en rende een paar passen weg, pup er achter aan. Pup springt omhoog en hapt sultan vol in z'n wang. Sultan piepen en gaf de pup ( een hele nette) correctie. Pup krijste toen gelijk de hele wereld bij elkaar, maar had niks hoor want het was echt zacht. Maar was flink onder de indruk. Grappig wel, want daarna heeft die pup zich echt een uur koest gehouden en botjes zitten knagen en zichzelf vermaakt. Hing ook geen 1x meer in Sultan daarna haha ( want met het wandelen had sultan ook elke keer een pup in zijn staart hangen)

Sulluna schreef:Het is echt wel een draakje hoor haha. sultan lag vandaag te slapen en piepte ( dromen) pup rent er op af, bijt Sultan in zijn wang. Sultan schrikt zich dood en sprong op en rende een paar passen weg, pup er achter aan. Pup springt omhoog en hapt sultan vol in z'n wang. Sultan piepen en gaf de pup ( een hele nette) correctie. Pup krijste toen gelijk de hele wereld bij elkaar, maar had niks hoor want het was echt zacht. Maar was flink onder de indruk. Grappig wel, want daarna heeft die pup zich echt een uur koest gehouden en botjes zitten knagen en zichzelf vermaakt. Hing ook geen 1x meer in Sultan daarna haha ( want met het wandelen had sultan ook elke keer een pup in zijn staart hangen)

Ik zou hier lering uit trekken.

Jup, das duidelijk dus.

Een duidelijke stevige (maar niet valse) correctie op exact het goede moment werkt dus prima blijkbaar.

Oke, maar dat kan dus wel bij zo'n jonge pup? Ik heb zelf ook nog nooit zo'n jonkie gehad dus ik heb écht geen idee haha

Sultan heeft bewezen dat het werkt, plus dat de pup niet stuk gaat.

Oke en dan is het het beste als hun dochter dat zelf doet op zo'n moment of niet? Of moeten zij dat doen? En hoe kan je dat dus op een nette manier corrigeren? Even bij nekvel pakken ofzo?

Dochter zelf niet.
Gaat hem niet worden voor zo'n jong kind.

Volwassene moet dat doen. Maar wel goed erbovenop zitten dus, eenmaal te laat heeft de correctie totaal geen zin. Moet ècht op het hapmoment zijn.

En vooral níét vergeten im hem -rustig!!!- te prijzen op momenten dat hij het wèl goed doet.
Liefst met kalme, wat trage en lage stem.

Het "goede" alternatief moet voor de pup wel duidelijk worden natuurlijk.

Bij Kita werkte het héél erg goed om hoog en hard 'auw!' te roepen. Misschien kun je dat combineren met een speeltje geven, want ook ik denk dat dat (uiteindelijk) wel goed werkt. Een pup moet niet alleen leren wat niet mag, maar juist ook wat er wel mag.
Als kind de pup niet wil aaien, dan niet. Het moet niet. Mijn kinderen zijn weliswaar jonger, maar die hebben door de dag heen maar weinig belangstelling voor de honden en vice versa, ik vind dat prettig, want zo hoef ik minder te sturen .
We betrekken ze er wel bij, we gaan met zijn allen wandelen en doen dan spelletjes met Aura (Pol wil dat niet) en oudste mag beide honden regelmatig een koekje geven of een stukje wandelen met Pol, maar zomaar aaien doen ze eigenlijk nooit.

Sulluna schreef:Oke en dan is het het beste als hun dochter dat zelf doet op zo'n moment of niet? Of moeten zij dat doen? En hoe kan je dat dus op een nette manier corrigeren? Even bij nekvel pakken ofzo?

Ik ging vaak boven Ayleen staan en zei duidelijk en op een negatieve toon: 'nee.' Bij opspringen bij mensen deed ik dat wel eens, zachtjes (!) bij haar nekvel pakken en duidelijke 'nee'. Daarna met een speeltje spelen of mensen haar wat lekkers laten geven waardoor ze netjes ging zitten. In huis sprong ze na drie keer niet meer op (buiten begin ik niet over haha). En ze gaat nu wel voor iedereen zitten, maar dat is prima acceptabel.

Denk als zij een rustig en bang meisje is dat pup dat ook prima door heeft. Ayleen wordt nog steeds wel druk en happerig bij mijn nichtje die bang is, alsof ze het aan voelt, echt alleen bij haar. Kinderen die haar leuk vinden of haar negeren gaat prima.
Ik zou hun gescheiden houden door middel van puppyren en leuke dingen laten doen onder begeleiding (zit/af aanleren, met het flostouw). Als je bezig gaat met simpele trucjes leert de pup ook direct beheersing/rust en is goed voor de band.

De volwassene moet echt ingrijpen. Toen ik 6 jaar was hadden we een mechelse herder van een paar maanden oud te logeren. Leuk beest hoor, maar ik kon hem absoluut niet de baas. Hij was gek op mij, dat wel, maar er waren momenten dat ik zo hard werd gebeten en hij niet ophield dat ik me onder de tafel verstopte en heel hard om mijn moeder riep
Die eigenlijk ook geen raad wist met de situatie , we waren totaal geen honden gewend, laat staan zo'n werklijnmecheltje

En voor jouw zus heel erg opletten op dat kuitenbijten en voeten bijten. Aki is daar nu eigenlijk nog steeds niet helemaal overheen, bij erge opwinding kan hij nu nog wel eens voor de kuiten of voeten gaan, hij heeft wel continue iets in zijn bek gekregen bij bijten. Dat wordt dan wel een gewenning dat veel honden dan zelf iets pakken om op af te reageren omdat ze ook wel gecorrigeerd zijn voor het bijten in kuiten en voeten. Maar soms blijft de verleiding te groot, zeker bij een erg jonge pup die nog aan het uitvinden is wat wel en wat niet mag.

Habibi schreef:Dochter zelf niet.
Gaat hem niet worden voor zo'n jong kind.

Volwassene moet dat doen. Maar wel goed erbovenop zitten dus, eenmaal te laat heeft de correctie totaal geen zin. Moet ècht op het hapmoment zijn.

En vooral níét vergeten im hem -rustig!!!- te prijzen op momenten dat hij het wèl goed doet.
Liefst met kalme, wat trage en lage stem.

Het "goede" alternatief moet voor de pup wel duidelijk worden natuurlijk.

En hanteer voor de pup zo veel mogelijk Rust en Regelmaat.
Als hij erg druk wordt is even in de bench een prima idee.

Als je dat consequent doet en volhoudt is het vaak na het wisselen van de tanden al een stuk beter.

Buiten samen met de hond is zorgen dat hij aan de lijn niet bij de kuiten van dochter kan komen.

Wat een gezeik om een pup iedere x . Draai het om en stel dat dat kind iedere keer die hond bijt . geloof dat het blaag allang een kledder voor de kont of oren had gehad.
Leuk voor dat kind ook om iedere keer gebeten te worden en ze verplicht niets mag doen om dat mama en papa zo lekker positief willen opvoeden.

Sulluna schreef:

Jeannettebo schreef:Maar ze kunnen in elk geval binnen beide veilig rondlopen.
Buiten zorgen dat ze niet bij dochter kan komen en volhouden

Ja dat is wel zo, maar om die pup nou die 2(?) maanden in zo'n ren te hebben.. Is ook zo wat.. Zeker in het weekend, als hun dochter dus de hele dag thuis is..

Puppyren is toch niet zielig, speeltjes erin, zand bank erin en de pup kan lekker spelen en bijten zonder dat iemand daar last van heeft. Is ze rustig dan mag ze bij de familie. Ik ga ervan uit dat de pup niet 24 uur zit te bijten.

Ik heb Manu trouwens ook bij zijn onderkaak gepakt als hij zo beet en vastgehouden tot hij weg wilde. Wel eerst even au of nee gezegd natuurlijk.
Of de bek dicht houden met mijn hand. Net zolang tot je zag dat hij het niet leuk meer vond. Dan hield ik nog net een seconde te lang vast en liet hem dan weer gaan. Spelen mocht, maar wel zachtjes en zo doen we dat eigenlijk nog steeds.

Ik denk toch dat de pup extra getriggerd wordt door de terughoudendheid van dochter.
Weet niet wat voor ras/kruising het is, maar bijten hoort er ook wel een beetje bij. Ik heb in ieder geval niet de illusie dat je zoiets afleert door een keer te meppen/knijpen etc.
Ik denk dus wel dat er van beide kanten een beetje 'begrip' moet komen. Pup moet snappen dat kind geen speeltje is, en kind moet snappen dat bijten niet bedoeld is om pijn te doen.
Qua methode zal het we even zoeken zijn wat goed past.
Je zou kunnen kijken of het effect heeft als kind "Auw"roept, maar dat zou ik niet eindeloos proberen. Als het werkt is dat wel mooi, want het geeft kind al wel het idee dat ze iets te zeggen heeft over de situatie, en niet dat ze aan 'haar lot' overgelaten wordt.
Lukt dat niet, dan zelf ingrijpen. Sowieso in ieder geval zorgen voor een eigen plek voor de pup.
En ik zou dan vooral sturen op negeren van het kind uit, daarmee bedoel ik niet, haar laten bijten. Maar bijvoorbeeld door op de bank te gaan zitten, waar pup niet op mag. Pup weer lief/rustig? Dan kan je spelen met een flostouw bijvoorbeeld.
Dit om een idee te geven van de mogelijkheden.

Cleva schreef: Je moet het natuurlijk wel goed uitleggen maar iets netjes nadoen kan een kind van zes toch wel?

"Niet huilen. Het is maar een schrammetje en je bent zelf 4 keer zo groot.
Kijk, zo. "Nee!" zeggen en stevig vasthouden aan zijn poot. "NEE!" Dan leert hij het vanzelf."

Ik snap dat het best lastig is voor een kind van 6 maar daarna heeft ze het wel zelf geregeld en wordt ze op school ook niet meer gepest.

Zo heb ik het met mijn dochter op die leeftijd ook aangepakt en idd werkt het ook later op school door.

bouvierpoedel schreef:Wat een gezeik om een pup iedere x . Draai het om en stel dat dat kind iedere keer die hond bijt . geloof dat het blaag allang een kledder voor de kont of oren had gehad.
Leuk voor dat kind ook om iedere keer gebeten te worden en ze verplicht niets mag doen om dat mama en papa zo lekker positief willen opvoeden.

Dit dus.

Tara ging zelf nooit slapen (2 sec en dan was ze weer afgeleid en wakker )en werd dan ook echt een vervelende draak. Heel hard AU! zeggen werkte alleen maar averechts en ze moest dan echt de bench in om verplicht te rusten!
Voor de rest inderdaad een alternatief geven om in te bijten.