Het HondenForum

Ik merkte al een tijdje dat ik gaandeweg, tijdens het opvoeden c.q. trainen van mijn honden, weer meer en meer begon te schreeuwen. Of ze nu naast me liepen of uit zicht waren. En niet één keer, maar een paar keer achter elkaar, met stijgend volume Ondertussen om me heen glurend of niemand me hoorde, wat o wat is dat genant

En toen was ik het ineens zat. In theorie weet ik het allemaal, maar in de praktijk neemt de frustratie het telkens weer van me over. Voor de duidelijkheid: het gaat om twee vrij grote, energieke honden, de ene een hopeloos geval, de andere een flinke kluif qua trainen, die elkaar versterken.

In januari wil ik een cursus lichaamstaal bij honden gaan doen, maar tot wil ik zelf aan de slag. Te beginnen met de vorige uitlaat. Nu was het wel donker, rustig in het park en zijn ze 's avonds sowieso veel rustiger, maar ik vond het best goed gaan. Geen 'wachten' voor de stoep maar ze laten stoppen omdat ik stop. Uitvallen naar een hond? Niets zeggen en gewoon doorlopen. Hierkomen is fluiten. Stoppen of 'nee' tijdens het loslopen is fluiten met een andere toon. Zitten met handgebaar, blijven ook, en doorlopen met een kleine aanraking.

Er zullen vast nog situaties komen waarin ik wel iets moét zeggen, maar voor nu vind ik deze manier van aanpak heel prettig en zoveel rustiger voor mezelf en voor de honden.

Zijn er meer mensen die met een minimum aan commando's met hun hond werken of ze zo hebben getraind? En kunnen die een beetje ingaan op de details, hoe ze de diverse commando's dan overbrachten, wat echt niet werkte zonder stem etc?

Ja, ik gebruik maar weinig gesproken commando's omdat ik heel veel met lichaamstaal/gebaren doe.
Ik leer de gesproken commando's aan en gaandeweg worden die commando's overgenomen door een handgebaar of slechts een blik.
Ik denk er nieteens specifiek over na en het verschilt ook per hond hoe snel het gaat maar eigenlijk gaat het vanzelf.
Sommige dingen in de training kan ik niet gebaren omdat ze dan met hun taak bezig zijn en dan gebruik ik dus uiteraard wel gesproken commando's of fluitsignalen.
Schreeuwen doe ik enkel bij zeer hoge uitzondering, als echt ik boos ben.

Ja mijn ene hond is zo braaf dat ik eigenlijk nooit iets hoef te zeggen, soms als spelletje doen we wel zit en blijf maar ook vaak met handgebaren dan inderdaad. En hierkomen is aangeleerd met een fluitje. Maar ik kan met haar een hele wandeling (loslopend of aan de lijn) eigenlijk doen zonder commando's.

Mijn andere hond krijgt regelmatig "uh-uh" te horen als commando/correctie. En ook andere aanwijzingen zoals wachten of doorlopen of "kijkes!" moet ik bij haar wel blijven zeggen. Ik denk ook niet dat ik ooit zo ver met haar kom dat het niet nodig is, daarvoor zijn we denk ik niet de juiste combi.

Elco reageert beter op gebaren dan op stemcommando's. Dus buiten hoef ik weinig geluid te maken. Alleen als waarschuwing in principe. Komen doet hij op een tongklik. Heb ik z'n aandacht, dan hoef ik maar naast me te wijzen met een kaarsrechte houding en hij komt aangesneld. Vinger beweging van boven naar beneden is 'af', hand naar voren met vingers omhoog is 'wachten', vinger van beneden naar boven is 'zit'. En meer hoeft van mij niet op afstand.
Het is sowieso wel goed om je bewust te zijn van hoeveel je je stem gebruikt en meer gebruik te maken van je hele houding om voor elkaar te krijgen wat je wilt.

Mijn hond is bejaard en is behoorlijk doof aan het worden. Maar af en toe doe ik voor de gein nog wat gehoorzaamheidsoefeningen.
En ik moet zeggen, dat bevalt me wel. Schreeuwen deed ik sowieso al niet en toen zijn gehoor nog goed was zijn er onbewust al flink wat gebaren ingeslopen.
Het lijkt me wel wat om een volgende hond volledig op gebaren op te voeden.

Hier kunnen ze ook vrijwel alles zonder dat ik daarbij hoef te praten. Helaas hebben ze soms nog wel eens schijt aan me en juist dat soort gevallen ga ik me stem verheffen. Niet heel handig want volgens mij werkt dat vooral bij Maylo alleen maar averechts.

Voor deze foto gaf ik Elco op afstand met gebaar het commando te gaan zitten, daarna wachten, liep zelf nog wat achteruit, ging op m'n hurken met nogmaals het wacht-gebaar. Je ziet hoe goed dat werkt

Ik praat sowieso niet veel tegen de honden buiten. Hoe minder je zegt, hoe beter ze opletten.
Namen gebruik ik wel vanwege het aantal, en ik heb een fluit. Ik gebruik gebaren en geluidjes, maar ik gebruik wel mijn stem.
Al is dat zelden.

Hier het zelfde.
Bij Alex geef ik commando's met een lage zachte stem, luistert hij niet (zelden) dan zeg ik "oy"

Bij Vusi ben ik helemaal verkeerd begonnen ik begon meer en meer te schreeuwen uit frustratie en iedere keer snoepjes voeren zodra ze wat goeds deed.....
Even hulp gevraagd aan een paar forummers, goede raad gekregen en een paar weken geleden terug naar af gegaan.
Nu gaat het stukken beter, ik zeg heel weinig, beloon alleen als ze werkelijk iets heeeeel goeds heeft gedaan, het "gewone goeds" is een aai over haar bol. Zij is nu veel meer opmerkzaam en ik ben meer relaxed.

Hier gaat het eigenlijk vanzelf. Ik merk dat gesproken woord fijn wordt gevonden af en toe, als ondersteuning. Hij kan de meeste dingen op gebaar en woord. Ik ben sinds kort weer bezig met de fluit omdat zijn gehoor wat minder wordt.

Hier is dat bij alle drie wel anders.
Teun luistert echt niet als ik schreeuw, dan doet 'ie net of hij me niet hoort, gelijk heeft 'ie. Door hem let ik er dus meer op op welke manier ik iets van ze vraag. Maar Kiwi is snel afgeleid buiten, dan moet het wel wat harder. Tegen Jamie hoef ik amper wat te zeggen.

Ah, dank voor alle reacties. Het valt me wel op dat alle honden die met vooral gebaren worden getraind dit ook aankunnen. Het had me wel interessant geleken als er meer mensen waren met wat lastiger honden waar je bijna vanzelf naar gaat schreeuwen die waren overgestapt op gebaren omdat ze moe worden van zichzelf.

Mijn honden zijn met drie stappen 50 meter verder, duiken de struiken in en gaan daar doorheen crossen, zien dan weer wat en rennen uit zicht etc. Knappe baas die dan niet gaat schreeuwen, hoewel het totaal geen zin heeft want ze gaan dan echt niet beter luisteren. Ik heb wel wat dingen uit de reacties gehaald die ik meeneem. Zoals dat ze beter opletten als je minder zegt, en dat geloof ik ook wel. Tot gister praatte (en schreeuwde) ik zoveel naar ze dat het ze volgens mij niets meer deed. Dat moet echt anders dus, want het is 90 procent eigen frustratie.

Maar vooral goed om te lezen dat iedereen vooral kijkt naar wat de eigen hond(en) nodig heeft. Het zal bij mij toch niet helemaal stilzwijgend kunnen, maar wel goed om je eigen manier van trainen eens onder de loep te nemen (zoals ook iemand al zei). En commando's veel efficiënter te maken.

mosquito1980 schreef: Even hulp gevraagd aan een paar forummers, goede raad gekregen en een paar weken geleden terug naar af gegaan.

Heb je hier een link van of ging dat via pb?

Als Elco een sprint de ene kant op trekt, zeg ik kalm 'Dag Elco', draai me om en loop of ren weg, ga achter een boom staan oid. Dat werkt omdat hij het toch wel belangrijker vindt om te weten waar ik ben dan al het andere. Als ik ga lopen roepen, fluiten, schreeuwen etc, hoeft hij niet te kijken waar ik ben. Dat hoort hij dan wel. Het 'Dag Elco' is meer een waarschuwing naar hem dat hij mij kan kwijtraken als hij niet stopt. Hij komt steeds sneller terug

*Wolf* schreef:Ah, dank voor alle reacties. Het valt me wel op dat alle honden die met vooral gebaren worden getraind dit ook aankunnen. Het had me wel interessant geleken als er meer mensen waren met wat lastiger honden waar je bijna vanzelf naar gaat schreeuwen die waren overgestapt op gebaren omdat ze moe worden van zichzelf.

Mijn honden zijn met drie stappen 50 meter verder, duiken de struiken in en gaan daar doorheen crossen, zien dan weer wat en rennen uit zicht etc. Knappe baas die dan niet gaat schreeuwen, hoewel het totaal geen zin heeft want ze gaan dan echt niet beter luisteren. Ik heb wel wat dingen uit de reacties gehaald die ik meeneem. Zoals dat ze beter opletten als je minder zegt, en dat geloof ik ook wel. Tot gister praatte (en schreeuwde) ik zoveel naar ze dat het ze volgens mij niets meer deed. Dat moet echt anders dus, want het is 90 procent eigen frustratie.

Maar vooral goed om te lezen dat iedereen vooral kijkt naar wat de eigen hond(en) nodig heeft. Het zal bij mij toch niet helemaal stilzwijgend kunnen, maar wel goed om je eigen manier van trainen eens onder de loep te nemen (zoals ook iemand al zei). En commando's veel efficiënter te maken.

Misschien ook beginnen nu met nieuwe commando's. Als je de woorden die je dus normaal loopt te schreeuwen helemaal geen effect hebben, denk ik dat je beter in kan zetten op een nieuw 'fris' commando dat nog niet z'n kracht kwijt is. Of het nou een woord is, een geluidje of een gebaar.

runninggirl schreef:

*Wolf* schreef:Ah, dank voor alle reacties. Het valt me wel op dat alle honden die met vooral gebaren worden getraind dit ook aankunnen. Het had me wel interessant geleken als er meer mensen waren met wat lastiger honden waar je bijna vanzelf naar gaat schreeuwen die waren overgestapt op gebaren omdat ze moe worden van zichzelf.

Mijn honden zijn met drie stappen 50 meter verder, duiken de struiken in en gaan daar doorheen crossen, zien dan weer wat en rennen uit zicht etc. Knappe baas die dan niet gaat schreeuwen, hoewel het totaal geen zin heeft want ze gaan dan echt niet beter luisteren. Ik heb wel wat dingen uit de reacties gehaald die ik meeneem. Zoals dat ze beter opletten als je minder zegt, en dat geloof ik ook wel. Tot gister praatte (en schreeuwde) ik zoveel naar ze dat het ze volgens mij niets meer deed. Dat moet echt anders dus, want het is 90 procent eigen frustratie.

Maar vooral goed om te lezen dat iedereen vooral kijkt naar wat de eigen hond(en) nodig heeft. Het zal bij mij toch niet helemaal stilzwijgend kunnen, maar wel goed om je eigen manier van trainen eens onder de loep te nemen (zoals ook iemand al zei). En commando's veel efficiënter te maken.

Misschien ook beginnen nu met nieuwe commando's. Als je de woorden die je dus normaal loopt te schreeuwen helemaal geen effect hebben, denk ik dat je beter in kan zetten op een nieuw 'fris' commando dat nog niet z'n kracht kwijt is. Of het nou een woord is, een geluidje of een gebaar.

Ik wil het het liefst bij de fluit houden, zonder gesproken commando dus. Maar als ze zo erg zijn afgeleid, bijvoorbeeld een kat in de struiken spotten (of denken dat die daar zit) heeft geen enkel commando nog zin. Dan is het gewoon afwachten tot ze uit hun focus zijn. En dat is voor mij echt een leerproces, om dan kalm te blijven.

Iemand die trouwens veel met lichaamstaal doet is Klaas Wijnberg. Ik heb twee boeken van hem gelezen, misschien is het ook wat voor jou?

runninggirl schreef:Iemand die trouwens veel met lichaamstaal doet is Klaas Wijnberg. Ik heb twee boeken van hem gelezen, misschien is het ook wat voor jou?

Ja ik weet wie je bedoelt maar ik vind het geen prettige man. Ik had binnen de kortste keren zelfs onenigheid met hem, nog zonder iets van hem geleerd te hebben

Maar wel goed dat je hem noemt, ik ga eens in de bieb kijken voor een boek van hem

*Wolf* schreef:

runninggirl schreef:Iemand die trouwens veel met lichaamstaal doet is Klaas Wijnberg. Ik heb twee boeken van hem gelezen, misschien is het ook wat voor jou?

Ja ik weet wie je bedoelt maar ik vind het geen prettige man. Ik had binnen de kortste keren zelfs onenigheid met hem, nog zonder iets van hem geleerd te hebben

Maar wel goed dat je hem noemt, ik ga eens in de bieb kijken voor een boek van hem

Ik heb 'm nooit ontmoet, maar van zijn boeken kreeg ik geen moordneigingen in ieder geval.

runninggirl schreef:

*Wolf* schreef:

runninggirl schreef:Iemand die trouwens veel met lichaamstaal doet is Klaas Wijnberg. Ik heb twee boeken van hem gelezen, misschien is het ook wat voor jou?

Ja ik weet wie je bedoelt maar ik vind het geen prettige man. Ik had binnen de kortste keren zelfs onenigheid met hem, nog zonder iets van hem geleerd te hebben

Maar wel goed dat je hem noemt, ik ga eens in de bieb kijken voor een boek van hem

Ik heb 'm nooit ontmoet, maar van zijn boeken kreeg ik geen moordneigingen in ieder geval.

Hij is ahum, vrij arrogant en duldt geen tegenspraak. Maar zijn boeken zullen veilig zijn ja, goede tip, was hem alweer vergeten

Bodi kwam altijd als ik floot, dat schelle geluid is veel beter hoorbaar over een grote afstand. Ik heb me er met andere commando's niet zo op gefocust, ik was al blij als hij überhaupt iets leerde. Aan gebaren ben ik nooit toegekomen. Hij kon overigens wel aan mijn houding zien of ik het echt meende

Bij Finna wil ik het zoveel mogelijk op gebaar doen. Eerst vocaal, en daarna de gebaren erbij voor op afstand. Bovendien ben ik er sowieso voorstander van voor als ze later een doof omaatje is.

Ik doe veel met gebaren en met de fluit.

Dove honden kan je helemaal geen gesproken commando geven.
Daar zie je extra duidelijk hoe veel je "zegt" door lichaamstaal.
En het is de hond vrij eenvoudig aan te leren.

Gaan schreeuwen als ze al achter een kat aanzitten is waarschijnlijk ook gedoemd te mislukken.
Een kort bevel ("zit") vóór ze achter die kat aangaan is veel effectiever.
Misschien een loshangend lijntje aan de halsband zodat je wat meer controle hebt?

*Wolf* schreef:

mosquito1980 schreef: Even hulp gevraagd aan een paar forummers, goede raad gekregen en een paar weken geleden terug naar af gegaan.

Heb je hier een link van of ging dat via pb?

Ging via PB...
Ik zal het vanavond samenvatten en het je sturen.

Af en toe een blik van verstandhouding en een gebaartje is voldoende.
Zou er zelf ook schijtziek van worden, als m'n hond steeds naar mij zou staan te blaffen.

ranetje schreef:Ik doe veel met gebaren en met de fluit.

Gaan schreeuwen als ze al achter een kat aanzitten is waarschijnlijk ook gedoemd te mislukken.
Een kort bevel ("zit") vóór ze achter die kat aangaan is veel effectiever.
Misschien een loshangend lijntje aan de halsband zodat je wat meer controle hebt?

't is een stel losgeslagen Spanjolen, dan weet je het wel

Maar ik denk dat het veel beter zal gaan nu ik de omslag heb gemaakt naar zo min mogelijk gesproken commando's (en schreeuwen helemaal heb uitgebannen). Bedankt voor het meedenken in elk geval. Ik ga me verdiepen in lichaamstaal bij het trainen.

mosquito1980 schreef:

*Wolf* schreef:

mosquito1980 schreef: Even hulp gevraagd aan een paar forummers, goede raad gekregen en een paar weken geleden terug naar af gegaan.

Heb je hier een link van of ging dat via pb?

Ging via PB...
Ik zal het vanavond samenvatten en het je sturen.

O fijn, dankjewel

Iris-Marie schreef:Bodi kwam altijd als ik floot, dat schelle geluid is veel beter hoorbaar over een grote afstand. Ik heb me er met andere commando's niet zo op gefocust, ik was al blij als hij überhaupt iets leerde. Aan gebaren ben ik nooit toegekomen. Hij kon overigens wel aan mijn houding zien of ik het echt meende

Bij Finna wil ik het zoveel mogelijk op gebaar doen. Eerst vocaal, en daarna de gebaren erbij voor op afstand. Bovendien ben ik er sowieso voorstander van voor als ze later een doof omaatje is.

Bij het aanleren kun je in feite al gebruik maken van gebaren. Brokje in de hand, van voor de neus naar achteren bewegen, neus volgt, achterwerk gaat op de grond: belonen! Op een gegeven moment hoef je maar een vuist omhoog te doen en hond gaat zitten
Vanuit zit naar af: hand vlak, brokje eronder vasthouden met je duim, vanaf de neus naar beneden bewegen, hond gaat liggen: belonen! Vlakke hand is dus 'af'.
En dan heb je dus nog geen vocaal commando gegeven

Fotogravinnetje schreef:

Iris-Marie schreef:Bodi kwam altijd als ik floot, dat schelle geluid is veel beter hoorbaar over een grote afstand. Ik heb me er met andere commando's niet zo op gefocust, ik was al blij als hij überhaupt iets leerde. Aan gebaren ben ik nooit toegekomen. Hij kon overigens wel aan mijn houding zien of ik het echt meende

Bij Finna wil ik het zoveel mogelijk op gebaar doen. Eerst vocaal, en daarna de gebaren erbij voor op afstand. Bovendien ben ik er sowieso voorstander van voor als ze later een doof omaatje is.

Bij het aanleren kun je in feite al gebruik maken van gebaren. Brokje in de hand, van voor de neus naar achteren bewegen, neus volgt, achterwerk gaat op de grond: belonen! Op een gegeven moment hoef je maar een vuist omhoog te doen en hond gaat zitten
Vanuit zit naar af: hand vlak, brokje eronder vasthouden met je duim, vanaf de neus naar beneden bewegen, hond gaat liggen: belonen! Vlakke hand is dus 'af'.
En dan heb je dus nog geen vocaal commando gegeven

Klopt, daar ben ik ook absoluut voorstander van. Dat gaat eigenlijk ook automatisch, het is meer dat ik me er bewust van moet worden. Vroeger ging ik met onze Golden naar de puppycursus, daar legden ze alleen de focus op vocale commando's (voor zover ik me herinner), vandaar dat ik er eigenlijk nog geen bewuste gebaren voor heb. Die moet ik dus maar even gaan onthouden, haha Bodi had inderdaad ook de gewoonte te gaan zitten als ik mijn vuist omhoog deed.

Bonnie had me schreeuwen heel snel afgeleerd.
Als ik tegen haar schreeuwde draaide ze om en liep ze weg. Al vanaf dat ze 16 weken was.

Kai ben ik nu ook gebaren aan het leren, vond het bij Bonnie wel makkelijk!

Vroeger ook veel staan brullen en schreeuwen

Nu met de laatste pup, nisha, anders opgevoed dan de vorige honden, vooral in begin beloond als ze naar me keek, of vanzelf naast me kwam lopen en geleerd dat ze nooit ver van mij weg mag, als vreemde honden rennen in de weide en ver weg gaan dat je wel moet brullen om ze te bereiken rent nisha niet mee, als ze merkt dat ze te ver gaan dan komt ze naast me staan dus ik hoef ook zelden nog mijn stem te verheffen om haar te bereiken, en ik praat heel weinig tegen de honden tegenwoordig op wandel, enkel als het nodig is

Kenji durft wel eens wat verder te gaan, mocht van mij altijd verder weg maar heb het eigenlijk nooit leuk gevonden dat hij dit deed
daarom toen nisha kwam besloten het niet meer toe te laten en dat is toch een stuk onTspannender te wandelen

Als ik hun aandacht nodig heb fluit ik even of ik zeg hey, dan wandelen ze trager of stoppen ze met wandelen en kijken om
Lukt tegenwoordig wel beter en beter