Het HondenForum

Aanbevolen door Ian Dunbar.

https://animalfarmfoundation.wordpress. ... fferently/

Je zult me toch even moeten uitleggen waarom ik hier zeker blij van dien te worden?

Ik heb het artikel niet gelezen, maar door bovenstaande reacties is me al wel duidelijk dat ik er niet blij van word.
En iedere andere klapkaak eigenaar die weet wat hij in huis heeft, als het goed is ook niet.

Cleva schreef:Het is heel simpel, er is een reden dat terriërs klein zijn. Omdat het gevaarlijke sekreten zouden zijn als ze te groot waren.
Een jack russell van 30 kilo zou ik ook niet tegen willen komen.
Het zijn slopers met een vrij kort lontje.

De Gordon setter aan de rand van het dorp is ook een driftig gevaarte en toch kijk ik daar nooit voor uit. Dit staat op zijn muurtje al een indiaan na te doen "Hoeloeloeloe" en dan komt hij in gestrekte draf aanpatsen. Blokken, najagen, grauwelen maar je weet van zulke honden dat ze jouw hond ooit echt te grazen zullen nemen. Kunnen ze niet.
Net zoals ze niet aan takken kunnen hangen. Niet vanwege de kaken maar omdat ze gewoon niet op die manier met de bek omgaan.

Een terrier is een terrier. Een heethoofdje die wel degelijk bijt om te slopen. Zo ga je met stalratten om. Kapotbijten.
Een driftig ding dat met gevaar voor eigen leven de knok aangaat met alles wat je hem aanbiedt.
Sommige honden gaan blaffen als je ze op het balkon opsluit, Dapper vrat een deftig poortje in de deur.
Harder, hoger, verder, langer, meermeermeer. Dat was wie hij was en daar zat helemaal niet zozeer agressief venijn in. Het was een levenshouding maar als het dan op vechten aankwam kwam die houding heel slecht uit.

Als de eigenaar van een grote terriër kan ik de vasthoudendheid van deze rasgroep bevestigen. Man man, hij geeft nooit op. En dan is een Airedale nog mild. Een Welshie is vele malen erger schijnt.

Toch is dit denk ik niet de enige reden dat staffs en aanverwanten zo gevaarlijk kunnen zijn. De Bull genen die er ook in zitten geven de immense kracht die zo'n hond heeft. Een mastiff wil je ook niet kwaad op je dak hebben.

De combinatie van die vasthoudendheid van de terriërs en de kracht van de bulls, dat maakt ze zo leip.
Daar komt dan nog bij dat veel stafford en pitbull eigenaren nogal onverantwoord met hun hond om gaan en je hebt die gevaarlijke mix.

Ik denk dat je een pitbull gewoon aangelijnd met een muilkorf hoort uit te laten en dat er dan eigenlijk niks aan de hand is. Hoe simpel kan het zijn? Wat gevaarlijk is is dat mensen risico's nemen. Hun honden laten opgroeien als doodnormale honden die lekker moeten spelen en die fijn los moeten kunnen rondrennen. Laat dat nu net de reden zijn dat veel van die honden agressief worden op een dag. Want laat je honden spelen dan laat je het op de genen van de honden aan komen. Dus gooi dagelijks je Duitse herder op een veldje met honden en hij zal eerst spelen en onderdanig zijn. Daarna zal hij vrienden maken en steeds meer inzien dat hij sterker en sterker wordt relatief aan die vrienden. Dan komen de regelgenen naar boven en gaat hij zorgen dat het allemaal een beetje op zijn manier gaat. En nog wat later komen de waakgenen en de beschermdrift. En dat in combinatie met zijn inmiddels flink gegroeide zelfvertrouwen maakt dat hij of een brutaal vriendje of een hond die aan komt stormen om mee te spelen eens flink een lesje leert.

De pitbull idem. Als pup gaat hij al bek-likkend en spelend in de groep honden mee. Langzaam groeit zijn zelfvertrouwen en komt hij vaker en meer in situaties met opwinding. Opgewonden spelen of opgewonden jagen of wat dan ook. En op een dag komen de terriergenen naar boven. Of tijdens opgewonden spel slaat hij door en gaat het mis, of hij wordt geprovoceerd en dan gaat het mis.

Want dat ligt allemaal helemaal niet aan de hond, maar aan wat je hem laat meemaken. En het vrij laten van dergelijke rassen is het domste wat je kan doen en het grootste recept om ellende te krijgen. Hun genen gaan nl aan als ze volwassen worden. En dan zijn er weinig herders die niet drijven en die niet reageren op aanstormende vreemdelingen en weinig pitbulls die niet reageren op opwinding of spanningen. Dat zit nu eenmaal in hun bloed zeg maar.

Als jij je pitbull netjes aan de riem houdt, er heerlijke fietstochten mee maakt en hem lekker meeneemt naar waar je heen gaat zonder hem vrijheid te geven en zonder kans dat hij bijt is er geen vuiltje aan de lucht. Kies zijn speelmaatjes gewoon uit. Voor een reu een paar fikse teven en andersom. Dan ben je er al. Hond blij en omgeving blij.

Niet elke hond is geschikt voor elke situatie. Dat vind ik overigens ook van chihuahua's en ander klein grut. Laat die in vredesnaam in hun waarde en gooi ze niet dagelijks op een veld met labradors en andere grote lomperds. Het enige dat je ze leert is dat grote honden je pijn doen en de dag dat de chi eenkennig wordt is de dag dat jij met een gillende krijsende hond rondloopt als hij grote honden ziet. Ga je meteen eerlijk met je hondje om, kies je zijn maatjes zelf en laat je labradors en aanverwante grote lomperds gewoon lekker even snel snuffelen om weer door te lopen dan gaat je hondje ook niet zo tekeer. Hij voelt zich dan veilig en beschermd ipv dat hij voor zichzelf moet opkomen.

Ik merk het ook met Bas. Ze mag los bij kleine hondjes en ik loop gewoon door bij grote honden. Ik verdedig haar ook tegen grote honden en ze mag er alleen mee ruiken na overleg en als ze kalm en vriendelijk zijn. Ze is van een bange poepert met een staart tussen de benen en gegrom veranderd in een hele zekere hond die kalm langs 3 Duitse herders loopt en die zelfs niet eens reageert op een uitvallende grote hond op 1 meter. Komt goed he baas?
Toen ik haar net had gromde ze, heeft ze zelfs wel eens uitgevallen en was ze gewoon bang voor grote honden. Dat is helemaal weg. Ik denk omdat ik zorg dat zij niet meemaakt waar ze bang voor is en dus voelt ze zich nu niet meer bang.

Mooiste was dat ik laatst in het bos 2 honden tegen kwam die echt heel erg waren. Een herder en een terrier. Die waren zo agressief dat ze een meter of twee het bos in gesleurd moesten worden, de baas zich schrap moest zetten en ze al tollend en krijsend in de rondte vlogen. Ik vond het heel erg om er langs te moeten omdat ik extreem bang was dat de banden zouden knappen. Zo agressief en zoveel poeha heb ik eigenlijk nooit eerder gezien bij honden. Baasje zei ook dat ze echt gevaarlijk waren en al veronschuldigend trok ze ze dus weg het bos in.

Bas deed niks. Liep er volkomen neutraal langs. Ze weet dat ze er geen contact mee hoeft te maken en ze weet dat dat niks voor haar betekend. Ik lijn haar ook altijd aan bij vreemde honden en zeg naast, goed zo meisje. En dan regel ik het. Zo moet je dat met pitbulls ook doen. Geen ervaringen is geen basis om door te flippen. Aanlijnen, volgen en morgen weer naar Killah om lekker te ravotten bij Genelva in de tuin Spelen prima, maar wel met gelijkwaardige honden van het andere geslacht.

Cleva schreef: Ik vind dat je er niet de weg mee op moeten willen.
Dat betekent niet dat het met enorm veel pit bulls en aanverwanten niet kan maar je gaat toch tegen de aard van het beestje in en daar hou ik niet van.

Ligt er aan of je daar tegenin gaat of er juist gebruik van maakt. Het kan zo makkelijk zijn.

Ik had het artikel zelf nog niet eens goed gelezen voor ik het plaatste
De onderzoeken in het artikel zijn ook oud (2005) er zijn zeker nieuwere onderzoeken te vinden.

Volgende keer eerst zelf beter lezen voor de titel te schrijven

dagmar88 schreef:

Cleva schreef: Ik vind dat je er niet de weg mee op moeten willen.
Dat betekent niet dat het met enorm veel pit bulls en aanverwanten niet kan maar je gaat toch tegen de aard van het beestje in en daar hou ik niet van.

Ligt er aan of je daar tegenin gaat of er juist gebruik van maakt. Het kan zo makkelijk zijn.

Precies. Ik maak er gebruik van. Izzy is van nature een sulletje en op mensen gericht. Kalm gedrag wordt beloond en er wordt gewoon niet met haar gespeeld op een manier dat ze over de flos kan raken van gekkigheid. Ze speelt alleen met honden die ik ken of waarvan ik het gedrag makkelijk kan peilen en om de rest te omzeilen hebben we Bal.

Ik kan niet zeggen dat ik een hond zie die tegennatuurlijk ongelukkig zit te wezen. Ze is nu ruim 1,5 jaar, al 3x loops geweest en al behoorlijk volwassen in d'r kop aan het worden en ik merk alleen maar dat ze kalmer/beheerster wordt naar mate de tijd verstrijkt.

Lemuria schreef:

dagmar88 schreef:

Cleva schreef: Ik vind dat je er niet de weg mee op moeten willen.
Dat betekent niet dat het met enorm veel pit bulls en aanverwanten niet kan maar je gaat toch tegen de aard van het beestje in en daar hou ik niet van.

Ligt er aan of je daar tegenin gaat of er juist gebruik van maakt. Het kan zo makkelijk zijn.

Precies. Ik maak er gebruik van. Izzy is van nature een sulletje en op mensen gericht. Kalm gedrag wordt beloond en er wordt gewoon niet met haar gespeeld op een manier dat ze over de flos kan raken van gekkigheid. Ze speelt alleen met honden die ik ken of waarvan ik het gedrag makkelijk kan peilen en om de rest te omzeilen hebben we Bal.

Ik kan niet zeggen dat ik een hond zie die tegennatuurlijk ongelukkig zit te wezen. Ze is nu ruim 1,5 jaar, al 3x loops geweest en al behoorlijk volwassen in d'r kop aan het worden en ik merk alleen maar dat ze kalmer/beheerster wordt naar mate de tijd verstrijkt.

Charlie heeft maar twee standen, meurend in bed of over de flos.
Met haar favoriete speelgoed bezig of piepertje in m'n handen ziet ze niets anders dan dat.
Nog net zo'n fel secreet en juist daardoor niemand tot last.