Het HondenForum

Even een vraag voor iemand anders.

Een kennis woont in Oost-Afrika en heeft daar 2 pups gekocht (Het zijn pups van straathonden Ik weet dat het misschien niet slim is om 2 pups tegelijk te hebben. Maar ze weet wel van aanpakken en heeft al heel veel bereikt met de pups).
Die zullen nu ongeveer 4 tot 5 maanden zijn.
Ik kreeg de volgende vraag:

De pups, en dan vooral een van de pups, zijn toch nog erg bang voor vreemde mensen. Aan de lijn lopen ze netjes mee en gaat het relatief goed. Ik zou ook niet willen dat ze op straat worden aangehaald door vreemden dus dat is prima. Maar, vooral als mensen op ons eigen terrein komen blaffen ze flink en ik heb het idee dat ze wel nieuwsgierig zijn, maar ook erg bang. Een van de pups rent weg en blaft heel hard, haren omhoog. Als de mensen dan eenmaal binnen zijn, gaat het prima. Ze gaan niet naar de mensen toe, maar ze lijken ook niet meer bang.

Afleiden gaat moeilijk. Ik probeer met snoepjes en oefeningen zijn aandacht op mij gericht te houden, maar als er iemand binnenkomt is hij toch alleen daarop gefixeerd.

Wie heeft advies hoe ze zoiets kan aanpakken?
Ze heeft hier in Nederland altijd zelf een hond gehad.

Als het op straat aangelijnd prima gaat, zou dat dan ook niet op eigen terrein zo werken? Rond die leeftijd zie je wel vaker zulk gedrag. Ik zou voorkomen dat ze kunnen vluchten. Niet paaien met lekkers, maar vooral voorkomen dat ze in de ruimte hun eigen ding doen. Als ze rustig zijn, bezoek rustig is dan kunnen ze weer los. Weer niet paaien met lekkers, maar als ze er komen snuffelen kunnen ze wel lekkers ontdekken bij vreemden. Dus niet actief aanbieden, daarmee bevestig je vaak juist meer de angst?

Geduld, geduld..
Als het "lokale" pups zijn hebben ze waarschijnlijk niet de liefste start gehad. Buiten geboren, zo gauw ze iets verkeerd doen een schop of iets naar hun hoofd gegooid etc.
Rustig aan doen, belonen als ze iets goed doet, even de andere kant oplopen als er een "eng" mens aankomt. Het beestje moet het vertrouwen terug krijgen.

(OT: Oost-Afrika? welk land is dat?)

mosquito1980 schreef:Geduld, geduld..
Als het "lokale" pups zijn hebben ze waarschijnlijk niet de liefste start gehad. Buiten geboren, zo gauw ze iets verkeerd doen een schop of iets naar hun hoofd gegooid etc.
Rustig aan doen, belonen als ze iets goed doet, even de andere kant oplopen als er een "eng" mens aankomt. Het beestje moet het vertrouwen terug krijgen.

(OT: Oost-Afrika? welk land is dat?)

In Tanzania.

Ik denk ook dat ze geen goede start hebben gehad.

Hoe oud waren de pups toen ze ze kocht?

Ik denk een maand of 3 of 3½
Tot die tijd bij de moeder gebleven.

Odi schreef:Ik denk een maand of 3 of 3½
Tot die tijd bij de moeder gebleven.

Ze zijn dus (waarschijnlijk?) van hun moeder weg gegaan in wat wel genoemd wordt de eerste angstfase.

Is het mogelijk om ze minder bloot te stellen aan vreemde mensen als ze vrij (neem ik aan?) op het eigen terrein lopen?
Als ze daar alleen bijv. aangelijnd en bij de baas/bazin, maar in ieder geval "beschermd" zicht op hebben?
Dan heb je meer invloed op ze en kan je (te) veel geblaf misschien voorkomen
Met voorkomen bedoel ik dat ze dan kan ingrijpen voor de pups gaan blaffen.

Zomaar een gedachte.

Als het belangrijk is dat de honden later wel blaffen als iemand het terrein op komt zou je daarna kunnen proberen om meteen na de eerste een of twee keer blaffen te bedanken voor de waarschuwing.
Dat kan je doen door ze te leren blaffen en te leren stil te zijn?