Het HondenForum

Lieve mensen,

Ik zit met een probleem, ik zal proberen kort en duidelijk te zijn. Mijn buren hebben sinds twee weken ong een pup. Ik denk zelf dat ze nog geen 10 weken is. Rond de Kerst hebben ze haar opgehaald. Omdat ze toen veel thuis waren hoorde ik haar wel 's nachts een paar keer (geen probleem mee hoort erbij) maar dat was het dan ook. De dag voor oudejaar was ik zelf met mijn honden in de tuin (ze waren al wat aan het knallen bij ons in de buurt) en hoorde ik het pupje ineens in de tuin. Zehadden haar alleen in het donker buitengezet terwijl er zo nu en dan flink geknald werd. Het diertje was niet aan het janken maar aan het krijsen van angst, dat duurde zo'n tien minuten en toen mocht ze weer naar binnen. Ik blij, ging een minuut ofzo erna weer de deur open en werd ze weer alleen buitengezet, ik ben in de tuin gebleven en heb door de heg tegen het hondje gepraat. Het ging mij echt door merg en been en ik begreep ook totaal niet de opvoedwaarde hiervan.

Nu is sinds maandag alles weer normaal, mijn buurman kwam maandag even aan de deur om te vertellen dat hij naar de nieuwjaarsreceptie ging en dat ik misschien wat kon horen, want ze moest in de bench en dat was nog moeilijk voor haar. Hij is rond drie uur vertrokken, en het diertje begon te janken en heeft 4 uur lang aan één stuk door gejankt. Mijn zoon kwam thuis en zei :ze zit ook nog helemaal in het donker volgens mij. Ze werken allebei full time en het diertje zit dus de héle dag in de bench te janken. De buurman is dinsdag alleen even tussen de middag geweest, een half uurtje, daarna heeft ze weer tot half zes ofzo alleen gezeten en constant gehuild. Op woensdag was er gelukkig iemand thuis, maar gisteren echt weer de hele dag uit volle borst janken (behalve als de buurman tussendoor even komt) en nu vandaag weer. Het arme diertje huilt nu al sinds een uur of half negen weer constant. Zo nu en dan is het een minuutje of wat stil, en dan denk ik, gelukkig ze slaapt misschien wat, maar dat duurt meestal niet lang.

Ik ben gisterenavond bij hun langsgeweest om dit te vertellen. Ik heb hun gezegd dat ik geen overlast heb van het geluid, maar dat ik mij wél zorgen maak over het welzijn van het diertje. Dat ik vond dat ze moesten weten dat ze niet eventjes huilt maar echt gewoon constant. Ze vertelde mij toen dat ze het vreemd vond omdat ze altijd honden gehad hadden, en dat ze dit nog niet eerder gehad hadden. Ik heb toen gezegd dat iedere hond een ander karakter heeft en dat hun pupje waarschijnlijk gevoeliger en angstiger is dan hun vorige honden.

Maar laten we eerlijk zijn, en dat is ook waar ik jullie mening over wil, dit is toch ook niet normaal? Hoe moet zo'n hondje nu iets leren? Als het het grootste deel van de tijd alleen en totaal over haar toeren in een bench zit. Ik heb ook tegen haar gezegd dat ze misschien denken dat het wel goed met haar gaat, maar dat dat dus, naar mijn mening, niet zo is. Ze vertelde dat ze een afspraak hadden met een honden oppas die haar uit komt laten, en of ik nog tips had. Ja..wat moet je dan zeggen...ik heb gezegd dat ik vond dat er veel en regelmatig even bij het hondje gekeken moest komen worden. Ik heb aangeboden om in te springen, (ik ben heel veel thuis) maar dat ligt moeilijk want ze wonen hier pas sinds een paar maanden en we kennen elkaar helemaal niet goed.

Ik ben er echt ontdaan van, het snijdt me echt door mijn hart als ik haar hoor. Hoe kan een hondje dit ook aan? En wat doet dit met haar als ze wat groter wordt? Het feit dat ze aan één stuk door jankt betekent toch al dat extreme stress heeft? Het is toch ook niet een kwestie van de aanhouder wint, "als ze maar lang genoeg in die bench zit houdt ze vanzelf wel op met janken". Plus ze zit daar ook in haar eigen uitwerpselen want een pupje kan toch onmogelijk zo lang een plasje ophouden.

Ik snap best dat mensen graag een hond willen, en gun ook iedereen de liefde en de warmte van een huisdier, maar op deze manier..

Wat een sneu en rot verhaal zeg

Jouw aanbod om bij te springen is super lief en nobel...
Ik ben alleen bang in dat soort gevallen dat ze daar misschien wat misbruik van gaan maken...
Dat je elkaar nog niet zo lang kent zou niet echt interssant hoeven te zijn in dit verhaal toch ?
Je zult een sleutel van hun huis moeten hebben, klaar, einde discussie

ik zou jouw aanbod kracht bijzetten en vandaag weer aan de deur gaan en vragen of ze

A- al een oplossing hebben met een hondenoppas
B - wanneer die oplossing zich aan gaat dienen - dit moet echt geen twee dagen meer duren, het is namelijk echt doodzielig en bezopen -
C - dat jij tot die tijd bijspringt omdat je het niet aan kunt horen en omdat het vreselijk slecht is voor het hondje en dat je dus graag een sleutel wilt.

Zo dwingend als ik het nu schrijf hoef je dat niet over te brengen natuurlijk, maar ik zou er heel erg bovenop zitten in jouw geval
Als ze op alles slap reageren en je met een kluitje in het riet wegsturen zou ik persoonlijk snel klaar zijn en ze uiterst kalm , met mijn meest vriendelijke glimlach vertellen dat ik de dierenpolitie ging bellen - dag in dag uit omdat het, hoewel je het in het begin netjes en subtiel en zonder oordeel aangekaart hebt en dat je er geen LAST van hebt maar het doodzielig vindt - maar dat je nu je niet serieus genomen wordt en zij maar verder aan gaan kloten, je nu best even keihard in hun gezicht wilt zeggen dat het je reinste dierenmishandeling is en zij een stel imbeciele nitwitten zijn die een hond naar de kloten aan het helpen zijn
Ajuus en een fijne avond nog ... ik ga er werk van maken

maar goed.... het zijn jouw buren en het is jouw keus, maar ik zou dit ook verschrikkelijk vinden dus ik begrijp je goed

Misschien hebben anderen nog wat tips voor je...

Ik weet het, ik ben erg, maar ik had 144 gebeld, zo ga je niet mer dieren om

Inderdaad zeggen dat jij er last van hebt, ik denk dat dat beter werkt dan wanneer je voor het hondje opkomt.
Wat een triest verhaal toch weer, sommige mensen hebben echt de hersens van een garnaal.

Ach jeetje.. Arm pupje.
Nee normaal is het in deze tijd zeker niet meer, vroeger helaas wel.
Nu zou men beter moeten weten.

Ik zou denk ik zeker nogmaals vragen hoe gaat en aangeven dat het gehuil je door merg en been gaat.
Mochten ze het vervelend vinden om je de sleutel te geven kan je ook aanbieden dat ze de pup wel mogen brengen, als je dat zelf ook ziet zitten en die tijden ook thuis bent.

Afhankelijk van de hond zal hij uiteindelijk wel een manier vinden om ermee om te gaan, als janken nooit helpt dan houden ze er op een gegeven moment wel mee op.
Wat niet wil zeggen dat ze dan opeens geen problemen meer hebben met het alleen zijn.

Ik ben helemaal ziek van dit verhaal, wat vreselijk, arm, arm hondje.

Tara schreef:Arm, arm dingske.
Ik denk dat je het goed gedaan hebt door aan te geven dat het diertje zo huilt, maar ik krijg een beetje de indruk uit je verhaal dat de buren nogal van de 'hij mot 't maar leren'-tactiek zijn, en als dat zo is, dan vrees ik dat de kans aanwezig is dat ze er niet actief mee aan de slag gaan.
Zeggen dat je er zelf geen last van hebt ontkracht een beetje de ernst van je verhaal denk ik, en bovendien heb je er wél last van, want je zit in de herrie, en het snijdt je door je hart. Noem dat maar geen last.
Ik denk dus dat ik wel degelijk de buren de wacht zou aanzeggen door te zeggen dat je er overlast van hebt, en dat je wilt dat ze daar iets aan doen.

Door te zeggen dat je er wel last van hebt, bestaat ook de kans dat de buren aan symptoombestrijding (antiblafband?) gaan doen. Dan is het pupje verder van huis. Daar zou ik dan bang voor zijn.

Arm klein bang pupje.

mercedes2803 schreef:Wat een sneu en rot verhaal zeg

Jouw aanbod om bij te springen is super lief en nobel...
Ik ben alleen bang in dat soort gevallen dat ze daar misschien wat misbruik van gaan maken...
Dat je elkaar nog niet zo lang kent zou niet echt interssant hoeven te zijn in dit verhaal toch ?
Je zult een sleutel van hun huis moeten hebben, klaar, einde discussie

ik zou jouw aanbod kracht bijzetten en vandaag weer aan de deur gaan en vragen of ze

A- al een oplossing hebben met een hondenoppas
B - wanneer die oplossing zich aan gaat dienen - dit moet echt geen twee dagen meer duren, het is namelijk echt doodzielig en bezopen -
C - dat jij tot die tijd bijspringt omdat je het niet aan kunt horen en omdat het vreselijk slecht is voor het hondje en dat je dus graag een sleutel wilt.

Zo dwingend als ik het nu schrijf hoef je dat niet over te brengen natuurlijk, maar ik zou er heel erg bovenop zitten in jouw geval
Als ze op alles slap reageren en je met een kluitje in het riet wegsturen zou ik persoonlijk snel klaar zijn en ze uiterst kalm , met mijn meest vriendelijke glimlach vertellen dat ik de dierenpolitie ging bellen - dag in dag uit omdat het, hoewel je het in het begin netjes en subtiel en zonder oordeel aangekaart hebt en dat je er geen LAST van hebt maar het doodzielig vindt - maar dat je nu je niet serieus genomen wordt en zij maar verder aan gaan kloten, je nu best even keihard in hun gezicht wilt zeggen dat het je reinste dierenmishandeling is en zij een stel imbeciele nitwitten zijn die een hond naar de kloten aan het helpen zijn
Ajuus en een fijne avond nog ... ik ga er werk van maken

maar goed.... het zijn jouw buren en het is jouw keus, maar ik zou dit ook verschrikkelijk vinden dus ik begrijp je goed

Misschien hebben anderen nog wat tips voor je...

Zo zou ik het ook aanpakken idd, je zou er nog een D aan vast kunnen plakken als die mogelijkheid bestaat, dat jij het hondje opvangt zolang het nog niet alleen kan zijn, maar dat moet maar net kunnen met je eigen honden natuurlijk!

Cinnepin schreef:Ik weet het, ik ben erg, maar ik had 144 gebeld, zo ga je niet mer dieren om

En dan.?
Die doet ook niets hoor want als de pup goed verzorgd word en niet in elkaar getrapt word [ wel met bewijs] kunnen ze ook niets dan alleen even checken en een praatje maken.

Ik zou aanbieden de pup overdag op te vangen, maar wel tegen betaling! Dat schept een zakelijke band waardoor het niet uitmaakt dat jullie elkaar nog niet goed kennen. Bovendien is het heel belangrijk voor de relatie om een dienst aan te bieden tegen een vergoeding. Doe je dat niet, dan zijn er geen duidelijk afgebakende grenzen en dat werkt op de lange duur niet, al is het maar omdat jij je gebruikt gaat voelen. Ze zeiden toch al dat ze naar een oppas zouden zoeken? Daar kun jij dan op inspringen.

Ik word er beroerd van als ik zoiets lees.

Tara schreef:

marian* schreef:Ik word er beroerd van als ik zoiets lees.

En ik zie in een voorsteltopic ook alweer hoe het die kant kan opgaan.
Je kunt zo'n kruimel toch maar niet zo aan zijn lot over laten? Hoe ingewikkeld is dat nou helemaal?

Ach ja, we komen er wel uit. Als het maar nu en voor een dubbeltje op de eerste rang is.
1 dag leuk, dag 3 een topic dat ie 's nachts in de bench zit te gillen, dag 7 dat de kinderen geperforeerd zijn en dag 14 zijn ze compleet overspannen van een plas in huis

Ontzettend sneu
Het is fijn dat ze wel open staan voor een gesprek. Je zou kunnen aangeven dat jij best tolerant bent omdat je honden gewend bent, maar je uit ervaring weet dat dit gedrag niet vanzelf stopt en andere mensen hier wel over gaan klagen. En als het even kan dan ook aangeven dat het beestje bij jou terecht kan als ze er vanaf willen. Ik zou desnoods tijdelijk de pup van m'n eigen honden scheiden en in die tijd een nieuwe, geschikte baas zoeken voor het pupje.

Wat vreselijk zielig

Ik denk dat pup er het meest gebaat is als je in gesprek (kan) blijven met de buren. Blijven aangeven dat pupje duidelijk erg van streek is alleen en dat jouw ervaring is dat dit niet vanzelf overgaat als pup zo lang alleen moet zijn bijna elke dag. Dat er ook veel honden zijn die dat nooit of iig de eerste jaren van hun leven niet gaan trekken domweg omdat ze zich alleen voelen en/of te veel energie hebben.

bouvierpoedel schreef:

Cinnepin schreef:Ik weet het, ik ben erg, maar ik had 144 gebeld, zo ga je niet mer dieren om

En dan.?
Die doet ook niets hoor want als de pup goed verzorgd word en niet in elkaar getrapt word [ wel met bewijs] kunnen ze ook niets dan alleen even checken en een praatje maken.

Bij overlast wordt er zeker wel wat aangedaan.

Maarja je kan de pup natuurlijk ook in zijn eigen sop laten gaar koken.

Superbedankt voor alle fijne reacties en de vele tips. Ik snap dat sommige mensen het mss raar vinden dat ik gezegd heb geen last te hebben van haar gepiep. Ik dacht eigenlijk zelf dat ik beter bij hun kon hameren op het welzijn van hun pupje, dan als een zeurkous door hun gezien worden (ach daar komt de buuv klagen over wat geluidjes). Vandaar mijn keuze om het op die manier te brengen. Maar jullie hebben wel gelijk dat ik er last van heb en me er nu bijzonder vervelend door voel, niet omdat ik wat hoor maar omdat ik er echt een heel verdrietig gevoel van krijg.

Ik was nog vergeten te zeggen dat ze me gisteren gevraagd had om over een week nog eens te komen melden hoe het ging....toen dacht ik ook....een WEEK ???....dit wordt dus totaal niet serieus genomen...

Ik ga ook zeker niet een week wachten, ik hoop voor het meiske dat ze in het weekend thuis zijn maar als het maandag weer begint ga ik inderdaad zeggen dat het echt zo niet meer kan. Dat ik best wil meedenken over een oplossing, maar los daarvan vind ik de situatie gewoon echt beroerd. Wie wil nu perse een hondje als je weet dat het eigenlijk totaal niet in je leven past. Ik kom er met mijn verstand niet bij.

Vreselijk wat ontzettend zielig voor dat pupje. Sommige mensen snap je echt niet. Als je beiden de hele dag van huis bent wat moet je dan met een hond? En dan ook nog een pup? Ik begrijp daar niks van. Arm beestje. Ik hoop echt dat je gauw een oplossing kunt vinden.

dagmar88 schreef:

Tara schreef:

marian* schreef:Ik word er beroerd van als ik zoiets lees.

En ik zie in een voorsteltopic ook alweer hoe het die kant kan opgaan.
Je kunt zo'n kruimel toch maar niet zo aan zijn lot over laten? Hoe ingewikkeld is dat nou helemaal?

Ach ja, we komen er wel uit. Als het maar nu en voor een dubbeltje op de eerste rang is.
1 dag leuk, dag 3 een topic dat ie 's nachts in de bench zit te gillen, dag 7 dat de kinderen geperforeerd zijn en dag 14 zijn ze compleet overspannen van een plas in huis

Ik heb dit bericht ook gelezen en er op gereageerd met de vraag of ze mijn bericht hier eens zou willen lezen. Maar ik vraag me af of ze het überhaupt nog leest want de laatste reactie "we komen er verder wel uit"....ai.... ...waarom vraag je om advies als je alleen maar wilt lezen wat je wilt lezen, en als mensen de harde realiteit aanhalen ben je niet meer thuis..ik hoop oprecht dat ze mijn bericht leest en zich realiseert hoe dit in de werkelijkheid uitpakt.

Tara schreef:

marian* schreef:Ik word er beroerd van als ik zoiets lees.

En ik zie in een voorsteltopic ook alweer hoe het die kant kan opgaan.
Je kunt zo'n kruimel toch maar niet zo aan zijn lot over laten? Hoe ingewikkeld is dat nou helemaal?

Ja dat snap ik ook niet. Arme beesten.

Buiten dat zo snel en zoveel alleen laten, vind ik het tamelijk sadistisch een pup op oudejaarsavond alleen de tuin in te gooien, totaal debiel.

Hartverscheurend zo'n verhalen
Ik zou het net als mercedes2803 doen. Hulp aanbieden maar zodra de eigenaren het wel gescheten vinden over tot een minder aardige tactiek.
Ik zal nooit snappen waarom mensen niet gewoon een leuke herplaatser zoeken die bij hen past.

Cinnepin schreef:

bouvierpoedel schreef:

Cinnepin schreef:Ik weet het, ik ben erg, maar ik had 144 gebeld, zo ga je niet mer dieren om

En dan.?
Die doet ook niets hoor want als de pup goed verzorgd word en niet in elkaar getrapt word [ wel met bewijs] kunnen ze ook niets dan alleen even checken en een praatje maken.

Bij overlast wordt er zeker wel wat aangedaan.

Maarja je kan de pup natuurlijk ook in zijn eigen sop laten gaar koken.

Nee hoor daar daar de dierenpolitie zich niet mee bemoeien , waarom zouden ze ook .
Vind het sowieso al gek dat mensen van alles van de politie verwachten en een beroep op doen en dan later kwaad worden dat ze zo weinig doen . Misschien raad de DP wel aan een schrik/reukbandje om te doen tegen het gejank of in een ruimte te zetten waar hij minder gehoord word door de buren..?
Iedereen mag een hond/pup nemen en hoe je hem opvoed mag je ook zelf weten , volgens de wet doen doen mensen niets fout. Enige wat je kunt doen is gaan praten op een normale manier . Maar net wat Tara al schreef moet je ook weer uitkijken dat je voor de rest van de tijd je elkaars grote vijanden niet word.

Misschien kunnen ze wel ingrijpen omdat de pup overlast veroorzaakt door het gejank, probleem is dan weer dat die mensen er misschien een antiblafband om gooien , ik zou ook even met ze gaan praten ja.... klinkt niet alsof dit een blijvertje gaat worden . succes

S@ndr@ schreef:Misschien kunnen ze wel ingrijpen omdat de pup overlast veroorzaakt door het gejank, probleem is dan weer dat die mensen er misschien een antiblafband om gooien , ik zou ook even met ze gaan praten ja.... klinkt niet alsof dit een blijvertje gaat worden . succes

ja dat is ook zo. Maar dat kunnen ze ook als je als buren je beklag doet.
Kijk als je een melding doet, staat het bekent. Mochten er meer meldingen komen sta je sterk

Cinnepin schreef:

S@ndr@ schreef:Misschien kunnen ze wel ingrijpen omdat de pup overlast veroorzaakt door het gejank, probleem is dan weer dat die mensen er misschien een antiblafband om gooien , ik zou ook even met ze gaan praten ja.... klinkt niet alsof dit een blijvertje gaat worden . succes

ja dat is ook zo. Maar dat kunnen ze ook als je als buren je beklag doet.
Kijk als je een melding doet, staat het bekent. Mochten er meer meldingen komen sta je sterk

Hoe kom je daar bij?

@ dagmar
Ervaring

Vanzelfsprekend.

De mensen die hier hard roepen dat ze niet ingrijpen, hebben die uberhaupt wel eens 144 ergens voor gebeld?
Ik dus wel en heb er dus ervaring mee.

dagmar88 schreef: Vanzelfsprekend.

Noud an geloof je het niet, lig ik niet wakker van.