Het HondenForum

Het gaat eigenlijk voortreffelijk met Duke. De training werpt echt zijn vruchten af en hij is nog steeds een hele blije enthousiaste en sociale (met een tikje onzekerheid) hond.

Het enige vlak waar ik langzaamaan echt met de handen in het haar zit is de achtertuin en de buurhondjes. De hondjes staan eigenlijk vrijwel direct aan de afscheiding te blaffen zodra ik in mijn tuin ben. Dit was al het geval toen ik Duke nog niet had, maar sinds Duke er is eigenlijk zodra ze door hebben dat we buiten zijn. De afscheiding bestaat uit een gaashek en verder groene begroeiing. In de zomer zit dat pot dicht, in de winter kun je zo bij de ander de tuin in kijken.

Ik heb hier direct in het begin flink op geoefend, dat zodra die twee hondjes begonnen te blaffen, dat ik Duke afleidde, en flink beloonde voor het negeren. De eerste maanden ging dit super goed, maar de laatste 2/3 maanden is het helemaal mis. Duke heeft inmiddels behoorlijk de behoefte om de boel te bewaken en beschermen en ik lijk er gewoon niet tegenop te kunnen trainen/oefenen/afleiden. Dat hij ze inmiddels ook goed kan zien door het hek, helpt natuurlijk ook niet.

Tegenwoordig als ik de tuindeur open doe, vliegt Duke met geborstelde rug macho de tuin in, om er zeker van te zijn dat die leeg is (katten en vogels weg te jagen). Hij is hier eigenlijk best stil bij, op meestal 1 klein intern "wrafje" na. Maar dat 1 wrafje, is genoeg om de buurhondjes te alarmeren dat Duke in de tuin is, waarna die blaffend naar buiten komen gerend (door het katten luikje). Duke staat dan echt als een macho reu naar ze te kijken, en gaat dan ineens ook los en gaat behoorlijk reactief terug blaffen, bijten in het hek etc. Soms is het geluid van de tuindeur open doen, of mijn stem, ook al voldoende om die twee te attenderen dat er wat te blaffen valt. Dat geborstelde macho gedrag wordt trouwens erger zodra ik erbij kom in de tuin, net alsof hij dan nog even extra zijn best moet doen om de boel te bewaken. Hij kan heel relaxt door de tuin lopen als die hondjes er niet zijn, en zodra ik dan naar buiten kom, gaat hij toch weer heel alert langs de afscheiding heen en weer.

Zodra die hondjes de tuin in komen, ben ik Duke "kwijt", dan kan ik hem eigenlijk niet meer bereiken. Ik probeer hem dan af te leiden, maar dat lukt gewoon niet. Het enige wat helpt is hem pakken en naar binnen halen en zelfs dan staat hij nog een paar minuten hanig van voorraam naar achterraam te huppelen voor hij rustig word, als ik hem zijn gang laat gaan. (ik probeer dan wel weer met afleiden en belonen, maar dat duurt echt wel even).

De tuin is inmiddels een bron van spanning en alertheid. Wat ik op het moment doe is hem aan de lijn mee naar buiten nemen, hem eerst vragen rustig te gaan liggen, dat hij kalm wordt, voor ik hem vrij geef. Dat helpt wel in dat hij vervolgens vrij rustig de tuin doorloopt, maar dat gaat mis zodra die hondjes komen. Ik laat de lijn vaak aan hem hangen, dat zodra die hondjes komen ik hem makkelijker kan pakken, maar ik krijg hem dan alleen rustig door hem weer mee naar binnen te nemen.

Het is gewoon een behoorlijk vervelende situatie. Ik kan Duke gewoon niet meer lekker in de tuin laten ravotten, omdat het 9 van de 10 keer op een blafgevecht met de buurhondjes uit komt. Mijn huis is niet zo bijzonder groot en wil gewoon graag zonder zorgen gebruik kunnen maken van mijn tuin.

Ik weet gewoon even niet meer hoe ik dit nu het beste aan kan pakken. Ik heb er op zich wel vertrouwen in dat ik dit gedrag eruit kan krijgen, maar ik weet gewoon echt even niet meer hoe. De positieve manier lijkt niet meer genoeg te helpen, omdat ik niet tot hem door dring en ik ben bang dat hem streng op zijn flikker geven hem alleen maar voed in zijn spanning en stress en dat uiteindelijk niks oplost. Praten met de buren heeft geen enkele zin. Als het gebeurd roepen zij hun hond ook meestal (niet altijd) weer terug naar binnen. Verder is er weinig contact. Ik heb wel eens voorgesteld de hondjes kennis te laten maken, maar daar stonden ze eigenlijk helemaal niet voor open, uberhaubt staan ze niet echt open voor contact. Buiten deze twee reageert Duke eigenlijk nergens op (behalve binnensluipers wegjagen, maar dat is meer erachteraan rennen dan zo reactief blaffen). Op straat is hij nooit reactief, hij heeft pas 2 keer naar een hondje gesnauwd en beide keren gewoon een hele correcte terechte waarschuwing. Ook niet naar hondjes die voor het huis langs lopen. Eigenlijk is hij tot nog toe een heel sociaal makkelijk beest, behalve dus op dit punt.

Advies hierop is heel erg welkom.

Ik heb ook een flinke waker. Maar, de buurhonden horen er nou eenmaal bij dus elkaar uitschelden, dat wil ik niet. Ik heb er vanaf het begin bovenop gezeten dus zo erg als jij beschrijft is het hier nooit geweest. Maar goed, hier mijn tips:

Ten eerste zou ik voorkomen dat hij zo de deur uit stormt zoals je noemde. Lijn er om en samen de tuin in, dus leiding nemen. Is hij rustig dan kan de lijn er af en kan je hem duidelijk maken wat een brave hond hij is. Zal wel even duren met oefenen dat je dat opgewonden gedoe er uit krijgt aangezien het al een hele tijd aan de gang is, maar uiteindelijk zal het kwartje wel moeten vallen.

Ten tweede als hij er al is en die honden gaan te keer, stuur 'm maar direct naar binnen toe. Dát zal voor nu een beter alternatief zijn want naar je luisteren kan hij dus nog niet in die situatie. Als het goed is en je dit consequent volhoudt, gaat hij er zelf voor kiezen naar binnen te lopen als de buurhonden naar buiten komen. En flink belonen natuurlijk elke keer als hij het goed doet!!! Daarna kan je vanuit die rust weer stapgewijs gaan oefenen met tegelijk buiten zijn en de buurhonden negeren. Maar dat zal nu voor hem te lastig zijn, dit gedrag heeft hij al zoveel succes mee gehad, dat duurt even voordat je dat er uit hebt.

Oh en let er op dat je rustig maar duidelijk alles doet, niet geïrriteerd, niet schreeuwen, maar gewoon duidelijk in je woorden en lichaamstaal! Als jij twijfelt dan zal hij veel minder snel naar je willen luisteren.

Jammer dat er niet met de buren valt te praten. Daar zit al een beetje de irritatie. Ik ken het hoor. In het vorige huis kwam er een nieuwe bewoonster met twee hondjes. Die reageerden op alles en iedereen en stormde ook het voortuintje in en bleven tekeer gaan. Erg vervelend gedrag, maar zij was niet van plan om er ook maar iets aan te doen. Klagende directe buren van haar verwees ze voor hun rust door naar een rusthuis
Wellicht samen eerst naar buiten gaan en met hem spelen. Laat ze dan maar een eind wegtetteren jij houdt hem bezig op een leuke manier en wellicht doordat hij bezig is reageert hij op dat moment niet.
Momenten dat hij naar buiten gaat of is en hij reageert, niets zeggen, hem ophalen en binnen zetten. Als het goed is vindt hij het leuk in de tuin en valt het kwartje dat als hij blaft dat hij naar binnen moet.
Ik deed dat met mijn ene herder die in aanvang ook op alles reageerde in de voortuin.
Tegelijkertijd op momenten dat er prikkels waren en ze niet meer reageerde beloonde ik dat. Als ik binnen was, dan liep ik naar buiten om wat te geven of gewoon een aai over de bol met een "Goed zo, netjes Stil hoor!".
Dus datgene wat je graag wilt zien écht belonen.

Het niet reageren is er niet zo 1, 2, 3 uit, maar hier werkte het wonderbaarlijk goed om haar dus naar binnen te halen zonder veel woorden en even een 5 à 10 minuten binnen te zetten/niet naar buiten te laten. Met een paar weken was het reactieve gedrag weg.
Als het dan (in het nieuwe huis bijvoorbeeld) toch eens "mis" ging, dan hoefde ik maar naar de deur te wijzen en ging ze al naar binnen. Om het vervolgens weer een tijdje uit haar hoofd te laten, het reageren
Het niet reageren blijf/bleef ik overigens belonen als er wat moeilijke situaties zijn.

Overigens pas ik dit ook toe bij de huidige jonge hond, en met de hond van mijn vriend die erbij kwam. Nogmaals, bij bepaalde honden vergt het wel een lange adem.

Hier is 1x blaffen, hup naar binnen. En eigenlijk blaffen ze nu zelden meer. Inmiddels zo dat áls ze zich eens echt niet kunnen inhouden, dat ze dan al naar binnen racen na het blafje

Het kost even tijd, maar ik zou consequent blaffen = naar binnen doen. Gewoon ophalen, zonder echt wat te zeggen, hup naar binnen.

Verder zou ik denk ik ervoor zorgen dat hij ze niet meer kan zien door de omheining, misschien kun je dit dichter maken?

En oefenmomenten inlassen, het gedrag van de buurhondjes is makkelijk uit te lokken, en dan maar doorvoeren (belonen) voor rustig gedrag en de tijd tussen de voertjes steeds iets langer maken. Maar in het begin eigenlijk zo snel dat hij niet de kans krijgt om woef te zeggen.

Ik stuur mijn hond ook meteen naar binnen als ze gaat blaffen (naar mensen die achterlangs lopen).

Waarom zou je dat hek niet dichtmaken eigenlijk?
Haal wat bamboe matten en maak die vast aan het hek, dan hebben ze minder oogcontact.

Ik wil geen gedoe in de tuin. Klaar. Aan een kant zit een lage schutting tussen gras en stoep waar hij dus heerlijk tegenop kan staan om voorbijgangers uit te schelden en aan de andere kant woont een husseltje die nogal graag haar muil opentrekt en gilt als een malle. Die wordt ook de tuin ingegooid omdat ze binnen gek van haar worden. Ga dan maar buiten schreeuwen. Die kan gerust urenlang zitten gillen en blaffen. Dus genoeg voor Morris om op te reageren, maar ik wil het niet hebben. Heb er dus ook vanaf het begin bovenop gezeten.

Wil het gewoon echt niet hebben. Dus hij zijn grote muil open, dan gaat hij maar naar binnen.
Kwartje is heel snel gevallen. Niks zeggen, maar hup naar binnen bonjouren.
Heel soms kan hij het niet laten en blaft hij toch, dan rent hij nu zelf al naar binnen (of als de deur dicht is gaat hij keurig voor de deur staan wachten)

Bedankt voor jullie reacties! Hier kan ik zeker wat mee.

Ik zou graag willen dat ik de afscheiding dichter kon maken. Helaas is dat vrij lastig. De begroeiing groeit aan beide kanten door het gaas heen, dus het is niet makkelijk een kwestie van een stukje bamboe er tegenaan maken. Maar ik kan wel wat serieuzer kijken wat er mogelijk is. Ik vind het ook zonde als ik het groen helemaal weg werk, want het is het enige beetje groen dat mijn tuin heeft. Maar ja, wat moet dat moet. Ga ik eens serieus over nadenken of dat beter kan.

Ik ga jullie blaffen=naar binnen maar even ter harte nemen. Lastige is dat ik hem moeilijk te pakken krijg, want tegen het hek is half onder de takken/begroeiing. Dus ook wat dat betreft moet ik een oplossing voor de begroeiing vinden. Ga ik even serieus op broeien. Misschien dat ik even een simpel lijntje aanschaf en hij gewoon helemaal niet van de lijn gaat buiten. Dan sleept hij die maar achter zich aan. Hij weet het heel goed wanneer ik hem kom halen, en gaat dan vluchten en is daar nog verdomd handig in ook.

Net zag ik dat de buurvrouw met de hondjes ging lopen. Dus ideaal moment om even buiten te oefenen met rust in de tuin. Als we samen aan de lijn de tuin in gaan is de rust vinden eigenlijk heel makkelijk. Dus daar gaan we voorlopig eens goed op oefenen. Toen net de hondjes weer terug waren, opnieuw naar buiten gegaan aan de lijn en geoefend op rust. Dat ging eigenlijk heel goed. Toen de hondjes naar buiten kwamen, kon ik, omdat ik de rust al had, hem ook redelijk goed de aandacht bij me houden. Dus flink beloond daarvoor. Uiteindelijk kreeg ik hem zonder geblaf redelijk rustig weer mee naar binnen.

Muts dat ik was had ik de achterdeur niet goed dicht gedaan, waardoor toen de hondjes nog steeds buiten stonden te blaffen Duke weer naar buiten ging onaangelijnd. Maar de knapperd kwam meteen naar binnen gehuppeld op mijn geroep. Uitgebreid beloond natuurlijk.

We gaan er eens even een echt trainingsdingetje van maken. Een paar keer per dag samen naar buiten, rust bewaren, flink belonen. Bijgeblaf van Duke, hup meteen naar binnen, blijft hij rustig bij het geblaf van de buurhondjes, flink belonen. Verder maar eventjes niet alleen naar buiten tot dit echt goed gaat. Geeft me ook de kans even een goede oplossing voor de begroeiing/afscheiding te vinden. Als dat goed gaat, maar samen de tuin in, tot de rust er is en dan los laten. Bij geblaf, meteen naar binnen. En dan hopelijk uiteindelijk weer gewoon zelf de tuin in kunnen laten.

In plaats van bamboe kun je ook van dat "schaduw zeil" (hoe heet dat?) kopen, dat is wat flexibeler.

Geen nuttige inbreng, maar

nomo schreef:Wil het gewoon echt niet hebben. Dus hij zijn grote muil open, dan gaat hij maar naar binnen.
Kwartje is heel snel gevallen. Niks zeggen, maar hup naar binnen bonjouren.
Heel soms kan hij het niet laten en blaft hij toch, dan rent hij nu zelf al naar binnen (of als de deur dicht is gaat hij keurig voor de deur staan wachten)

Ik weet niet precies wat je bedoeld Lieske1977?

Goed punt Heavy, doet me er ook aan denken om degene die bij mij komt schoonmaken even te instrueren Duke voorlopig niet in de tuin te laten.

Shiloh86 schreef:
We gaan er eens even een echt trainingsdingetje van maken. Een paar keer per dag samen naar buiten, rust bewaren, flink belonen. Bijgeblaf van Duke, hup meteen naar binnen, blijft hij rustig bij het geblaf van de buurhondjes, flink belonen. Verder maar eventjes niet alleen naar buiten tot dit echt goed gaat.

Ik heb 2 schotse terriers als buren, wel 2 huizen ertussen trouwens, die worden al hysterisch als ze mij de achterdeur horen openen zonder hond. Alle 4 heren hier negeren ze compleet. Ik zou inderdaad net als veel voorgangers Duke naar binnen halen als ie reageert op de hondjes. Geen poespas, gewoon hopsa naar binnen.
Wat ik dan zelf niet zou doen is flink belonen als hij rustig blijft. Zijn beloning is dat hij buiten mag zijn. Ik zou er geen poespas van maken en hem niet flink belonen voor iets wat hij niet doet. Dan doorbreek je juist de rust. En legt veel nadruk op iets wat hij niet doet, namelijk de buren negeren.
Mijn tactiek zou zijn Duke naar buiten doen, is hij stil mag hij blijven en roep ik hem tijdig naar binnen, een rustig goed zo kerel bij de achterdeur en eventueel een snoepje erin. Is hij niet stil, hoppa direct weer naar binnen zonder uitleg.

Lieske1977 schreef:Geen nuttige inbreng, maar

nomo schreef:Wil het gewoon echt niet hebben. Dus hij zijn grote muil open, dan gaat hij maar naar binnen.
Kwartje is heel snel gevallen. Niks zeggen, maar hup naar binnen bonjouren.
Heel soms kan hij het niet laten en blaft hij toch, dan rent hij nu zelf al naar binnen (of als de deur dicht is gaat hij keurig voor de deur staan wachten)

Het ziet er ook niet uit zie ik ineens een hele beteuterde kop voor de deur. Zwaar verontwaardigt dat hij naar binnen moet maar het zit er gewoon zo goed in. Blaffen = naar binnen. Dat is zo zwart/wit daar zit geen grijs meer tussen.

Shiloh86 schreef:Ik weet niet precies wat je bedoeld Lieske1977?

Ik heb geen tips voor je (dus geen nuttige inbreng), maar zie het helemaal voor me: een hond die zo geconditioneerd is dat hij uit eigen beweging de consequentie op zijn blafgedrag kiest en zelfs gaat zitten wachten tot hij naar binnen 'mag'

nomo schreef:Het ziet er ook niet uit zie ik ineens een hele beteuterde kop voor de deur. Zwaar verontwaardigt dat hij naar binnen moet maar het zit er gewoon zo goed in. Blaffen = naar binnen. Dat is zo zwart/wit daar zit geen grijs meer tussen.

Haha, ik heb beeld!
Bewijst wel dat je enorm consequent bent geweest

Oeps. Bedoelde Mosquito1980....

Shiloh86 schreef:Oeps. Bedoelde Mosquito1980....

Tuinders en kwekers gebruiken wel eens "overtrekken" om schaduw te krijgen over jong gewas..... Ik zal even googlen, kijken of ik het Nederlandse woord ervoor kan vinden
Ze gebruiken het tegenwoordig ook om auto's onder te parkeren.

Ik snap wat je bedoeld hoor Budkes, maar ik vind dat dus nog wat stappen te ver. Ik vind het ook een verschil of hij zelf in de tuin zijn ding loopt te doen, of dat we samen aangelijnd in de tuin zijn. Mijn eerste doel is dat Duke zonder spanning de tuin in kan. Dus zonder als een haantje de tuin door te springen. Ik wil eerst dat er rust is als hij buiten is. Als hij dat kan, ontspannen de tuin in en ontspannen blijven als die hondjes komen blaffen, dan is in de tuin mogen zijn de beloning en bij geblaf terug naar binnen.

Als ik hem beloon doorbreek ik de rust ook niet. Ik beloon Duke al vanaf pup af aan voor rustig gedrag en dan niet door hyper te doen, maar door hem gewoon wat lekkers toe te stoppen. Als hij ontspannen bij me komt liggen krijgt hij zo wat toegestopt. Als hij in de cursus rustig gaat liggen is er een vrij stabiele stroom van lekkers zijn kant op. Hij heeft echt geleerd dat kalm gedrag hem wat oplevert.

Het heet gewoon "schaduw doek" zo simpel
Kun je zeker in elk Tuincentra of Welkoop kopen

Bedankt. Ga eens googlen of dat iets is!

Lucia schreef:Hier is 1x blaffen, hup naar binnen. En eigenlijk blaffen ze nu zelden meer. Inmiddels zo dat áls ze zich eens echt niet kunnen inhouden, dat ze dan al naar binnen racen na het blafje

Het kost even tijd, maar ik zou consequent blaffen = naar binnen doen. Gewoon ophalen, zonder echt wat te zeggen, hup naar binnen.

Hier is dat precies zo. Zelfs mijn behoorlijk volhardende Sammie had het binnen no-time door. En inderdaad komt hij zelf naar binnen als hij toch een keer in de 'fout' gaat.

Shiloh86 schreef:Ik snap wat je bedoeld hoor Budkes, maar ik vind dat dus nog wat stappen te ver. Ik vind het ook een verschil of hij zelf in de tuin zijn ding loopt te doen, of dat we samen aangelijnd in de tuin zijn. Mijn eerste doel is dat Duke zonder spanning de tuin in kan. Dus zonder als een haantje de tuin door te springen. Ik wil eerst dat er rust is als hij buiten is. Als hij dat kan, ontspannen de tuin in en ontspannen blijven als die hondjes komen blaffen, dan is in de tuin mogen zijn de beloning en bij geblaf terug naar binnen.

Als ik hem beloon doorbreek ik de rust ook niet. Ik beloon Duke al vanaf pup af aan voor rustig gedrag en dan niet door hyper te doen, maar door hem gewoon wat lekkers toe te stoppen. Als hij ontspannen bij me komt liggen krijgt hij zo wat toegestopt. Als hij in de cursus rustig gaat liggen is er een vrij stabiele stroom van lekkers zijn kant op. Hij heeft echt geleerd dat kalm gedrag hem wat oplevert.

Snap ik. Ik redeneerde vanuit het alleen zijn in de tuin. Uiteraard snap ik dat kalm zijn in relatie met jou/ naast jou hem wat opleverd en dat hij dat geleerd heeft.
Wat ik hem zou willen leren in de tuin is dat niet kalm zijn in je eentje in de tuin je niets opleverd als hond. In mijn optiek een vrij eenvoudige keuze voor een hond. Die ik persoonlijk makkelijker vind aan te leren zonder mijn aanwezigheid in de tuin dan met mijn aanwezigheid in de tuin.
Maar als jij denkt dat dat een stap te ver is moet je dat uiteraard niet doen.

Ben ik het mee eens hoor! Maar dan moet hij wel eerst uberhaubt kalm in de tuin kunnen starten. Dat kan hij op dit moment nog niet. Zodra ik de deur open doe vliegt hij als 1 bonk spanning als een haantje de tuin in en dat is eigenlijk iets dat ik al niet wil hebben.

Lieske1977 schreef:Geen nuttige inbreng, maar

nomo schreef:Wil het gewoon echt niet hebben. Dus hij zijn grote muil open, dan gaat hij maar naar binnen.
Kwartje is heel snel gevallen. Niks zeggen, maar hup naar binnen bonjouren.
Heel soms kan hij het niet laten en blaft hij toch, dan rent hij nu zelf al naar binnen (of als de deur dicht is gaat hij keurig voor de deur staan wachten)

Bij ons gaan de honden zelfs naar binnen als er een buurhond blaft terwijl zij buiten zijn.

Herkenbaar. Ik heb dit probleem ook. Met Bas. Ja ja, die kleine kalme Bas draait werkelijk door als ze de Chihuahua van de buren alleen al hoort. De hondjes van de buren lopen los in de straat en rennen meerdere keren per dag woest grommend en blaffend naar ons. Dan rent Bas de tuin in en gaat de hele bende gillen en grauwen bij ons hek. Ze trekken elkaar net niet door de hek. Ik haat dit. Dan gooien we emmers water over de Chihuahua maar dat helpt niet. Hij keft ook tegen ons. Maar het is hun Jr die echt wil vechten. Hier helpt niks. Zit al veel te diep. De haat. Als wij erbij zijn gaat het los op straat wel goed. Dan gaan we claimen en ala cm en de Jr onderdanig maken. Met de Chihuahua is geen gesprek te voeren. Die haat alles en iedereen geloof ik.

Buren zijn schatten van mensen maar ze gaan nog een hek maken. Ooit. Bas lijkt het allemaal erg amusant te vinden en dus laten we het er maar bij. Hek komt vast wel een keer.

Nou je hebt al aardig wat tips gehad waar je wat aan hebt maar als eerste zou ik zorgen dat ze elkaar in ieder geval niet meer kunnen zien. Wij hebben het ooit op vakantie met een buurhond gehad, een Zwitserse herder
Als we weggingen of thuis kwamen dan stond hij krijsend aan het hek welke aan onze tuin grensde. Na een dag of wat was Rio , die er toen nog was, het zat en dus liep hij naar het hek en brulde even overtuigend terug. Klaarblijkelijk was dat in zoverre effectief dat we hem de rest van de vakantie niet meer gezien hebben , enkel nog wel gehoord wel aan de andere kant van de tuin.

Normaal gesproken heb ik vrij veel geduld, en doe ik veel met belonen en afleiden. Maar in m'n huis en tuin wil ik zelf ook een beetje rustig kunnen verblijven zonder steeds iets te moeten met ze of op te letten. Ze mogen van alles maar wel stil graag

Dus je mag in de tuin zolang je stil bent. Anders kom ik naar buiten, of ben al buiten en bonjour je naar binnen. En dan moeten ze gaan zitten. (meestal doen ze dat heel zielig direct naast de drempel Totdat ik zeg dat ze weer naar buiten mogen. En als ze dan buiten zijn en heel stil zijn ook onder moeilijke omstandigheden, dan zijn ze braaf en een aai en soms zomaar een koekje. Af en toe moet ik weer even de regels duidelijk maken en dan weten ze het weer een hele tijd.

Het belangrijkste is dat je ook als ze helemaal uit hun stekker gaan nog voldoende overwicht hebt om ze daar uit te halen en naar binnen te sturen. En dat betekent dus in alle situaties overwicht hebben, niet alleen op dat moment.

LongFields schreef:

Lieske1977 schreef:Geen nuttige inbreng, maar

nomo schreef:Wil het gewoon echt niet hebben. Dus hij zijn grote muil open, dan gaat hij maar naar binnen.
Kwartje is heel snel gevallen. Niks zeggen, maar hup naar binnen bonjouren.
Heel soms kan hij het niet laten en blaft hij toch, dan rent hij nu zelf al naar binnen (of als de deur dicht is gaat hij keurig voor de deur staan wachten)

Bij ons gaan de honden zelfs naar binnen als er een buurhond blaft terwijl zij buiten zijn.

Hier zit het er bij Diem ook goed in, hij komt braaf naar binnen als Mies (teckel) de buurtkatten uit staat te schelden. Beetje sneu wel want Diem blaft zelf zelden en eigenlijk nooit in de tuin.
Het enige wat Mies heeft geleerd is óók blaffen als ze naar binnen wilt en de deur dicht is Ze blaft dus meer en niet minder


Verder zou ik ook werken aan rust en aandacht voor jou voordat je de buitendeur opendoet zodat hij al niet vol adrenaline de tuin in rent. Misschien kan je ook naast het hekwerk dichtmaken, ook een zichtbare grens maken zodat hij niet te dicht bij de schutting mag komen? Mijn moeder heeft ook aan 1 kant een irritante schreeuwlelijk buurhond. Soms gaan die van mij erop in, het enige wat ik dan doe is ze bij die kant van de tuin wegsturen en dan stopt het geviswijf eigenlijk ook meteen.

Cleva schreef:

Ri@ schreef:Normaal gesproken heb ik vrij veel geduld, en doe ik veel met belonen en afleiden. Maar in m'n huis en tuin wil ik zelf ook een beetje rustig kunnen verblijven zonder steeds iets te moeten met ze of op te letten. Ze mogen van alles maar wel stil graag

Hein vindt het nodig om als hij zich verveelt te gaan krijsen omdat er een fietser langs komt. Soms is er zelfs niet eens een fietser die langs komt maar rent hij desalniettemin gillend naar zijn post.
Ik vind het zelf best storend maar hei vindt het nodig.
Ik sta het maar toe.
Ik gun hem zijn vrijetijdsbeleving.

Je moet niet alles onderhevig aan gezag maken. Soms gaat het gewoon om de hond en zijn gedrag, zonder tussenkomst.
Het zal wel nodig zijn.

Ja maar Hein is gewoon grappig en er is maar 1 Hein die blaft. Ik heb 5 en soms 6 honden nu, en m'n buren zouden snel gaan klagen denk ik als ik niet in zou grijpen. Er wonen bejaarden boven m'n hoofd en die klagen vrij snel is de ervaring. Ed heeft ze al eens toegevoegd toen ze naar beneden riepen dat ze last hadden van Dino dat dat vast niet meer lang zou duren. En daarmee bedoelde hij niet Dino. Gelukkig begrepen ze hem niet.

Ik word er zelf ook knetter van, van dat geblaf. Ze mogen best veel en ook een paar blafjes is niet erg maar ze hoeven niet de tuin te bewaken. dat is het nadeel van in de stad wonen. Buiten de stad zou ik ook meer geblaf toelaten.

Hier betekent herrie maken ook naar binnen, ik wil het gewoon niet hebben.
Ook omdat ik jaren geleden gezeik heb gehad omdat Biène als pup tijdens het wennen aan de kennel weleens blafte (overdag). Ik tolereer dus geen gedoe in de tuin, niet naar buurhonden maar ook niet naar elkaar. Herrie is naar binnen, punt.
Dat was voor Numa best lastig toen ik een nieuwe buurman kreeg met een cockerspaniel, want die wil ook nog weleens aan de andere kant van de schutting beginnen. Dus dat werd een machtsstrijd tussen Numa en mijzelf, die ik gewonnen heb.
Als hij nu blaft, kijkt hij al vrijwel direct richting deur want hij weet wat de consequentie is. Soms moet ik 2x roepen maar hij komt naar binnen. Als ik weg ben en hij in de kennel zit schijnt hij nauwelijks te reageren trouwens.
Wat wel fijn is is dat de buurman mijn reactie lijkt te hebben overgenomen, zodra zijn hond begint hoor ik hem namelijk ook de hond naar binnen sturen.