Het HondenForum

Wij hebben een labradoodle pup van nu 12 weken. Het is een lief, enthousiast beest. Het gaat prima. We wonen in een zeer hondenrijk gebied en ik weet niet altijd zo goed hoe ik daar mee om moet gaan.

Ik laat hem vaak los lopen. Dan huppelt hij wat om me heen. De afstand wordt wel groter merk ik, maar als ik hem roep komt hij meestal wel. Ik ben alert op de omgeving. Als ik een andere hond zie naderen roep ik Paco. Als die andere hond aangelijnd is vraag ik de eigenaar of ze kunnen kennismaken, als ze dichtbij voorbij gaan komen althans. Als ze verderop lopen hou ik Paco bij me of lijn hem ook aan tot ze voorbij zijn.
Manlief tilde hem laatst op toen er een grote hond aankwam. Niet doen! Riep ik, je maakt hem bang zo. Maar wat wel? Paco gaat snuffelen, de speelbuiging maken, rondspringen, met zijn gigantische berepoten op de nek van de andere hond, dat soort gedrag. Of hij gaat tussen mijn of mans benen zitten. Of op de voeten van de andere eigenaar.

Soms blijft hij wel bezig met de andere hond met af en toe een speelbuiging erbij, maar piept hij wel.

Nu blinken de mensen om me heen niet echt uit in kennis van hondengedrag heb ik het idee. Die roepen bijvoorbeeld "daar wordt hij hard van" als hij piept bij het spelen met 2 huskys. Ik denk dan, is dit wel zo'n goed idee, het is niet gelijkwaardig. Maar wil mijn pup het socialiseren ook niet onthouden. Ik zelf ben ook een absolute beginner, het enige wat ik weet is de speelbuiging.

Wie heeft er wat handige linkjes met voorbeelden van leuk speelgedrag? Is piepen nog wel zo leuk? Als een veel grotere en oudere hond op de grond gaat liggen voor Paco wat zegt die dan?

Er loopt hier een best aardige buurvrouw waar ik graag on speaking terms mee wil blijven met 2 chiwawas waarvan ik 1 echt niet leuk vind. Hij blaft en gromt tegen Paco en schiet uit naar hem, het lijkt of hij wil gaan bijten maar hij bijt niet. De buurvrouw vindt het heel normaal en ik moet het goed vinden want een oudere reu mag een jongere reu corrigeren en grenzen aangeven. En Paco zal heus nog wel eens gebeten worden, dat hoort erbij, dat moet ik loslaten. Ja dat is heel moeilijk maar dat moet ik toch echt doen. Ik heb het even laten gaan tot nu en ben toen weggegaan, maar ik vind het niet leuk.
Ik snap niet waarom hij moet corrigeren als Paco alleen maar rondhuppelt en speelbuigingen maakt. Ik snap wel dat ik boos ga worden als haar chi toch gaat bijten.
Wat te doen? Ik ga haar nog vaak tegen komen.

er lopen hier ook een aantal amstafs en pitbullachtigen. Ik ben ze nog weinig tegengekomen samen met Paco maar voor we hadden wel. Ik ben er een beetje bang voor. Hoe gaan jullie daar mee om? wel laten kennismaken of gewoon vermijden?

Ik wil Paco graag vrij en blij houden en niet mijn/onze ( man vindt dat hij nooit mag kennismaken met een pitbullachtige), angsten op hem projecteren maar ik wil hem ook niet tussen de kaken van zo'n hond vandaan moeten peuteren.

Ik loop nu af en toe wat te actief rond te kijken naar wat er allemaal aan komt. En dan zijn we nog niet eens in losloopgebieden geweest. Wie heeft tips of linkjes?

Leuk! Gefeliciteerd met je eerste hondje

Je gevoel zit goed hoor, spel tussen een volwassen hond en een pup is vaak niet gelijkwaardig. Zelfs niet onder pups die veel in gewicht verschillen. En niet alle honden vinden pups leuk, daar zou ik ook rekening mee houden. Pups hebben vaak nog een bord voor hun koppetje en snappen een correctie niet altijd. En soms is de correctie ook te hevig. Mijn Labje is heel leuk naar pups maar de andere twee niet zo, die snauwen of gooien het pupje tegen de grond. Ik vind dat niet leuk dus houd ik ze weg bij pups.

Als mijn Lab voor een pup op de grond gaat liggen nodigt zij uit tot spelen, zij gaat dan op haar zij liggen. Als Mika op de grond gaat liggen ligt ze te loeren om te jagen, ze ligt dan in sluiphouding te staren naar de andere hond om vervolgens keihard erop af te rennen en het hondje om te beuken.
Je zult verschillende honden moeten gaan observeren om dat een beetje door te krijgen, ik vond het in het begin ook lastig om andere honden goed te lezen.

Mijn pupje is toen ze 3 maanden was flink gegrepen door een Stafford. Die kwam kwispelend op ons af, ik dacht dat dat vrolijkheid betekende. Maar dat kan dus ook opgewondenheid zijn, ze pakte Gol gelijk in de nek en begon te schudden. Dus ik vermijd ze liever, ik kan ze niet goed lezen. Tenslotte hoeft een hond niet met alle honden te kunnen om gesocialiseerd te worden, honden negeren (lastig!) hoort daar ook bij.

Oh en ik zou ook mijn hondje optillen als je het niet vertrouwt of het gaat te wild. Het kan juist een handig middel zijn om hem uit een situatie te halen. Ik zou alleen niet toestaan dat hij vanuit jou armen de andere hond gaat uitdagen door te blaffen o.i.d.

Als ik een andere hond zie, waarvan ik niet vrolijk ga worden, dan lijn ik aan ( als ie niet al aan de lijn zit) en steek ik over, of ik zorg dat er genoeg ruimte tussen zit. Op drukke uitlaatplaatsen met veel honden die loslopen, daar kom ik al niet meer graag. Juist omdat andere mensen hun honden vaak niet in kunnen schatten, en maar laten gaan.

Socialiseren betekent niet maar klakkeloos met alle andere honden laten gaan.
Staffordachtigen vermijdt ik ook. Gewoon voor de zekerheid. Sommige die ik toch eens tegenkom in een loslooppark, soms is het onvermijdbaar. Dan ben ik heel nonchalant, en loop ik er wel gewoon voorbij. Zodat ik zelf geen spanning mee breng. Maar liever ontloop ik ze. Daar bedoel ik mee, dat ik even oversteek, of zorg voor wat ruimte, en niet op 1 meter stoep elkaar passeren. Maar dat doe ik eigenlijk met alle honden. Gewoon omdat ik het niet nodig vind, om onnodig zo onhandig dichtbij te passeren.

toch jammer he, dat staffords zo negatief bekend staan. Er zijn toch ook lieve bij lijkt me. Maar ik wil mijn pup er niet aan wagen.

O dus optillen mag wel? Het kan handig zijn natuurlijk.

Emma, laat jij je hond nooit kennismaken? Of is spelen eigenlijk helemaal niet zo van toepassing bij honden? Ik zie Paco meestal blij en nieuwsgierig, hij lijkt het heel graag te willen.

de hond die ging liggen ging op zijn rug liggen. Zijn baasje dacht dat hij onderdanig deed en vond dat raar. Maar als ik jou zo lees Gollum met die situatie voor me denk ik dat het ook spelen was.

en die buurvrouw, ik zat ondertussen te bedenken dat ik zelf bepaal wat leuk is en wat niet voor mij en Paco of het nu normaal is of niet. Ik vind het blaffende, grommende, ontzettend bitcherige beest van haar niet leuk. Ookal is hij klein.

Die huskys deden wel lief tegen pup maar waren gewoon echt veel groter. Piepen kan ook opwinding zijn misschien? Niet persé angst of pijn?

Ik heb een klein hondje. Ik lees dat je hond heel wild is. Dus het is goed dat je zijn speelkameraden uitkiest zoals je dat nu al doet. Kleine kwetsbare hondjes houden er niet van om met grote poten betrommeld te worden. Mijne niet in elk geval. Om de chihuahua moet je je geen zorgen maken. Alleen maar goed dat hij leert dat gedrag te negeren. Spelen met staffords en pitbulls laat ik met geen van mijn honden ooit gebeuren en nu ik nog maar 1 klein hondje heb dus ook niet. Gewoon nooit. Elke hond kan een andere hond boos maken en ik hou mijn honden graag heel. Ook als ze een keer ruzie krijgen. En dat kan altijd gebeuren met honden. Daar vind ik pitbulls gewoon niet prettig bij.

Optillen is geen punt als jij er geen punt van maakt. Optillen en doorlopen is prima. Soms. En zonder ook maar een woord tegen je hondje of de andere hond te zeggen. Kan gebeuren en wen er maar aan. Dat principe. Soms moet dat. Stel er komt een pitbull aan rennen en je hondje wil spelen. Je hoort de andere baas paniekerig roepen en schreeuwen. Dan is het bijna altijd foute boel. Snel je hond optillen en de pitbull wegsturen of blokkeren is dan veel beter dan op hoop van zegen kijken of je pup wel of niet kapot gebeten wordt. Toch?

Verder vooral ontspannen. Genieten en niet te druk maken.

adamzo schreef:de hond die ging liggen ging op zijn rug liggen. Zijn baasje dacht dat hij onderdanig deed en vond dat raar. Maar als ik jou zo lees Gollum met die situatie voor me denk ik dat het ook spelen was.

en die buurvrouw, ik zat ondertussen te bedenken dat ik zelf bepaal wat leuk is en wat niet voor mij en Paco of het nu normaal is of niet. Ik vind het blaffende, grommende, ontzettend bitcherige beest van haar niet leuk. Ookal is hij klein.

Die huskys deden wel lief tegen pup maar waren gewoon echt veel groter. Piepen kan ook opwinding zijn misschien? Niet persé angst of pijn?

Met 'onderdanig doen' kunnen ze ook laten zien dat ze geen kwaad in de zin hebben. Gol wend bijvoorbeeld ook haar kop wat af als ze kennis maakt, ik doe je niets zegt ze dan. Maar wel met een beetje respect terug graag, als de andere hond lelijk doet is ze ook niet te beroerd even een snauw terug te geven.

En piepen kan van alles betekenen, de ene piep klinkt ook anders dan de andere. Lastig om dat schrijvend uit te leggen
Er hoort meestal ook lichaamstaal bij, piepen en in elkaar duiken is meestal angst of pijn. Piepen en ergens naartoe trekken kan opwinding zijn.

Ik leer mijn pups altijd dat een andere hond zien betekent: naar de baas toe komen.
Natuurlijk liet ik ze weleens spelen maar ik bepaal graag zelf met wie.
Dus ze zien een andere hond, komen zich bij mij melden en soms mogen ze daarna weer "vrij" om te spelen en soms mag dat niet (omdat ik de hond niet vertrouw of welke reden dan ook).
Zelf vind ik het heel fijn dat ze zich dus komen melden, ze heb ik de controle in handen.
Met staffordachtigen ben ik altijd voorzichtig, mijn honden mogen daar niet mee spelen met uitzondering van 1 teefje die ze goed kennen en al 9 jaar leuk met andere honden speelt.

Mijn honden gaan trouwens ook liggen voor pups als ze willen spelen en Macho en Jack gaan daarbij ook op hun rug.
Dat is geen onderdanigheid van ze maar ze willen de pup laten zien dat ze geen kwaad in de zin hebben en dat pup best mag komen kijken/spelen, heel vriendelijk dus.

Nu blinken de mensen om me heen niet echt uit in kennis van hondengedrag heb ik het idee. Die roepen bijvoorbeeld "daar wordt hij hard van" als hij piept bij het spelen met 2 huskys. Ik denk dan, is dit wel zo'n goed idee, het is niet gelijkwaardig. Maar wil mijn pup het socialiseren ook niet onthouden. Ik zelf ben ook een absolute beginner, het enige wat ik weet is de speelbuiging

Socialiseren betekent vooral leuke/aangename ervaringen op doen.
Als de pup het niet leuk vindt om tussen twee Husky's te staan dan zorg je dat je er bij staat en hem er uit kan loodsen.

Juist veel leuke ervaringen maken een hond goed gesocialiseerd.
Niet in het wilde weg "ervaring op laten doen" want dat zou ook de verkeerde ervaring kunnen zijn.
En dat wil je zeker niet.

ranetje schreef:

Nu blinken de mensen om me heen niet echt uit in kennis van hondengedrag heb ik het idee. Die roepen bijvoorbeeld "daar wordt hij hard van" als hij piept bij het spelen met 2 huskys. Ik denk dan, is dit wel zo'n goed idee, het is niet gelijkwaardig. Maar wil mijn pup het socialiseren ook niet onthouden. Ik zelf ben ook een absolute beginner, het enige wat ik weet is de speelbuiging

Socialiseren betekent vooral leuke/aangename ervaringen op doen.
Als de pup het niet leuk vindt om tussen twee Husky's te staan dan zorg je dat je er bij staat en hem er uit kan loodsen.

Juist veel leuke ervaringen maken een hond goed gesocialiseerd.
Niet in het wilde weg "ervaring op laten doen" want dat zou ook de verkeerde ervaring kunnen zijn.
En dat wil je zeker niet.

Ja en nee. Ik ben het eens met je als je praat over het gros van de socialisatie maar vwbt honden niet helemaal. Want je kan hem ook bewust wel klein laten maken door die huskies. Een labrador is een hond die neigt naar een druk onstuimig gedrag. En wat veel mensen denken is dat ze labradors moeten laten spelen met elke hond die de labrador leuk vindt. Helaas krijgen die labradors daardoor vaak wel een veel te groot ego. Soms is het prima dat ze leren dat een hond ook genoeg van ze kan hebben of ze de baas is. Puppenkrediet is prima, lekker raggen ook. Maar ik heb vaak en veel meegemaakt dat het juist de andere partij is die de labrador teveel vindt. En dan is het vaak de labrador die niet van ophouden weet. Of dat ook zo is bij dit hondje omdat er ook poedel door zit weet ik niet. Als dit hondje van zichzelf niet verlegen is en super open kan hij ook best een paar keer een rem gebruiken van grote honden die streng maar rechtvaardig "tot hier en niet verder zeggen" tegen je pup Twee huskies lijken mij de uitgesproken kans omdat een husky zelden verder gaat dan nodig en toch wel heel duidelijk kan zijn. Leesbaar, eerlijk en zeker geen gemeen ras verder. Wel dimmen ze honden in want wat ik van huskies ken is dat ze niet houden van honden in hun face die lichamelijk opdringerig zijn.

Niet te benauwd doen , kinderen slaan elkaar ook wel eens of kachelen elkaar tegen de grond. We leven niet in sprookjes land.
Zo ook met honden socialiseren is het niet alleen maar het leuke aanbod maar ook het niet leuke waarmee hij om moet leren gaan en waarde kan hebben.

Ik vermijd staffords... maar in principe kies ik de honden uit waar hij mee mag spelen... ik gooi hem niet bij elke hond. Toch heeft hij wel met t x- stafford vriendinnetje van zn vader gespeeld omdat ik die ken en met volwassen of wat grotere reuen gaat t in principe goed. T ging ook prima overigens maar dat is wel een uitzondering.

laeken schreef:

ranetje schreef:

Nu blinken de mensen om me heen niet echt uit in kennis van hondengedrag heb ik het idee. Die roepen bijvoorbeeld "daar wordt hij hard van" als hij piept bij het spelen met 2 huskys. Ik denk dan, is dit wel zo'n goed idee, het is niet gelijkwaardig. Maar wil mijn pup het socialiseren ook niet onthouden. Ik zelf ben ook een absolute beginner, het enige wat ik weet is de speelbuiging

Socialiseren betekent vooral leuke/aangename ervaringen op doen.
Als de pup het niet leuk vindt om tussen twee Husky's te staan dan zorg je dat je er bij staat en hem er uit kan loodsen.

Juist veel leuke ervaringen maken een hond goed gesocialiseerd.
Niet in het wilde weg "ervaring op laten doen" want dat zou ook de verkeerde ervaring kunnen zijn.
En dat wil je zeker niet.

Ja en nee. Ik ben het eens met je als je praat over het gros van de socialisatie maar vwbt honden niet helemaal. Want je kan hem ook bewust wel klein laten maken door die huskies. Een labrador is een hond die neigt naar een druk onstuimig gedrag. En wat veel mensen denken is dat ze labradors moeten laten spelen met elke hond die de labrador leuk vindt. Helaas krijgen die labradors daardoor vaak wel een veel te groot ego. Soms is het prima dat ze leren dat een hond ook genoeg van ze kan hebben of ze de baas is. Puppenkrediet is prima, lekker raggen ook. Maar ik heb vaak en veel meegemaakt dat het juist de andere partij is die de labrador teveel vindt. En dan is het vaak de labrador die niet van ophouden weet. Of dat ook zo is bij dit hondje omdat er ook poedel door zit weet ik niet. Als dit hondje van zichzelf niet verlegen is en super open kan hij ook best een paar keer een rem gebruiken van grote honden die streng maar rechtvaardig "tot hier en niet verder zeggen" tegen je pup Twee huskies lijken mij de uitgesproken kans omdat een husky zelden verder gaat dan nodig en toch wel heel duidelijk kan zijn. Leesbaar, eerlijk en zeker geen gemeen ras verder. Wel dimmen ze honden in want wat ik van huskies ken is dat ze niet houden van honden in hun face die lichamelijk opdringerig zijn.

Ik schreef dan ook vooral
Grenzen aangeven kan prima door een goed gesocialiseerde volwassen hond gebeuren.
Die zoek ik dan wel graag zelf uit.
Maar een pup laten insluiten door twee husky's vind ik persoonlijk te veel als die pup duidelijk aangeeft dat doodeng te vinden.

Bovendien ben ik niet helemaal met je eens met wat je beschrijft over karakter en gedrag van "De Husky"
Je moet beoordelen op wat je ziet gebeuren en niet op wat je denkt dat een ras voor karakter heeft.

Ik ken overigens weinig Labradors met een te groot ego.
Onbenullig en lomp ja, maar een groot ego zelden.

Dank jullie wel voor jullie reacties. Het wordt me zo langzamerhand steeds wat duidelijker. Ik denk dat ik helemaal niet zo'n slecht instinct heb als ik alles zo lees.
Met die huskys was het verwarrend, omdat hij het ene moment op hun afsprong en het andere moment wat achteruit deinsde en piepte. Ik heb het even aan gekeken en ben vrijsnel weggegaan omdat ik twijfelde of hij het wel zo leuk vond.

Hij is inderdaad wel vrij wild geloof ik. Ik zie het als enthousiast, maar ik zie ook oudere kleinere honden weglopen omdat ze hem te druk vinden.
Het is een labradoodle die een halve poedel is, zijn moeder is een grote poedel. Zijn vader is een australian labradoodle. Dat is een zoveelste kruising zeg maar, oorspronkelijk poedel x labradoodle, maar dat zijn dan deovergrootouders, verder labradoodle x labradoodle. Er zit dus meer poedel in dan labrador. Hoewel deze lomp, enthousiast en vreterig is.

en tuurlijk is het de grote wereld en geen sprookjesland. Maar het is nog wel een babytje. Laat hem eerst nog maar iets groter worden.

Man en ik hebben afgesproken dat we hem bij ons roepen als er een andere hond aankomt en dat wij dan zelf kijken of we contact wat vinden of niet. Ookomdat we willen dat hij meer op ons gericht is dan op andere honden/fietsers/joggers en alles wat er hier nog meer voorkomt.

ik ben toch niet zo`n fan van optillen, ik probeer dat liever te vermijden door bijv aan te lijnen en over te steken ofzo. Heb toch vaker meegemaakt ( en al doende leer je dat niet zulke toffe honden helemaal flippen als een pup wordt opgetild en probeerden mij te bespringen

adamzo schreef:Dank jullie wel voor jullie reacties. Het wordt me zo langzamerhand steeds wat duidelijker. Ik denk dat ik helemaal niet zo'n slecht instinct heb als ik alles zo lees.
Met die huskys was het verwarrend, omdat hij het ene moment op hun afsprong en het andere moment wat achteruit deinsde en piepte. Ik heb het even aan gekeken en ben vrijsnel weggegaan omdat ik twijfelde of hij het wel zo leuk vond.

Hij is inderdaad wel vrij wild geloof ik. Ik zie het als enthousiast, maar ik zie ook oudere kleinere honden weglopen omdat ze hem te druk vinden.
Het is een labradoodle die een halve poedel is, zijn moeder is een grote poedel. Zijn vader is een australian labradoodle. Dat is een zoveelste kruising zeg maar, oorspronkelijk poedel x labradoodle, maar dat zijn dan deovergrootouders, verder labradoodle x labradoodle. Er zit dus meer poedel in dan labrador. Hoewel deze lomp, enthousiast en vreterig is.

en tuurlijk is het de grote wereld en geen sprookjesland. Maar het is nog wel een babytje. Laat hem eerst nog maar iets groter worden.

Man en ik hebben afgesproken dat we hem bij ons roepen als er een andere hond aankomt en dat wij dan zelf kijken of we contact wat vinden of niet. Ookomdat we willen dat hij meer op ons gericht is dan op andere honden/fietsers/joggers en alles wat er hier nog meer voorkomt.

Kleine babytjes hebben na een piepje over iets wat ze niet leuk vinden niet gelijk een trauma.
Hij moet ook leren waar de grenzen liggen van anderen maar ook van hem zelf.
Puppen piepen wel meer om niets en weinig.
Heb hier 5 grote poedels lopen , 2 bouviers en 1 laekense herder. Waarvan 2 poedelzussen van 6 maanden en bouvier van 8 maanden en dat gaat soms ook niet al te zachtzinnig , te beschermend kan ook onzekerheid maken en piepmutsen vooral poedels . Ze moeten ook leren wat hun eigen kracht is en zekerheid ontwikkelen door ervaring en teveel beschermen zorg ook dat ze een beetje onhandig worden en weinig oplossing gerichte vaardigheden ontwikkelen.
Geloof maar heb zoveel nesten gehad waar er heel wat voor hulphond zijn weggegaan en die liepen al zodra ze konden lopen tussen de rest van de roedel in huis en mee naar buiten.
Door ervaring moet je leren wat je waard bent en niet doordat baasje je bij een piepje al weg plukt bij het " gevaar ".

bouvierpoedel schreef:

adamzo schreef:Dank jullie wel voor jullie reacties. Het wordt me zo langzamerhand steeds wat duidelijker. Ik denk dat ik helemaal niet zo'n slecht instinct heb als ik alles zo lees.
Met die huskys was het verwarrend, omdat hij het ene moment op hun afsprong en het andere moment wat achteruit deinsde en piepte. Ik heb het even aan gekeken en ben vrijsnel weggegaan omdat ik twijfelde of hij het wel zo leuk vond.

Hij is inderdaad wel vrij wild geloof ik. Ik zie het als enthousiast, maar ik zie ook oudere kleinere honden weglopen omdat ze hem te druk vinden.
Het is een labradoodle die een halve poedel is, zijn moeder is een grote poedel. Zijn vader is een australian labradoodle. Dat is een zoveelste kruising zeg maar, oorspronkelijk poedel x labradoodle, maar dat zijn dan deovergrootouders, verder labradoodle x labradoodle. Er zit dus meer poedel in dan labrador. Hoewel deze lomp, enthousiast en vreterig is.

en tuurlijk is het de grote wereld en geen sprookjesland. Maar het is nog wel een babytje. Laat hem eerst nog maar iets groter worden.

Man en ik hebben afgesproken dat we hem bij ons roepen als er een andere hond aankomt en dat wij dan zelf kijken of we contact wat vinden of niet. Ookomdat we willen dat hij meer op ons gericht is dan op andere honden/fietsers/joggers en alles wat er hier nog meer voorkomt.

Kleine babytjes hebben na een piepje over iets wat ze niet leuk vinden niet gelijk een trauma.
Hij moet ook leren waar de grenzen liggen van anderen maar ook van hem zelf.
Puppen piepen wel meer om niets en weinig.
Heb hier 5 grote poedels lopen , 2 bouviers en 1 laekense herder. Waarvan 2 poedelzussen van 6 maanden en bouvier van 8 maanden en dat gaat soms ook niet al te zachtzinnig , te beschermend kan ook onzekerheid maken en piepmutsen vooral poedels . Ze moeten ook leren wat hun eigen kracht is en zekerheid ontwikkelen door ervaring en teveel beschermen zorg ook dat ze een beetje onhandig worden en weinig oplossing gerichte vaardigheden ontwikkelen.
Geloof maar heb zoveel nesten gehad waar er heel wat voor hulphond zijn weggegaan en die liepen al zodra ze konden lopen tussen de rest van de roedel in huis en mee naar buiten.
Door ervaring moet je leren wat je waard bent en niet doordat baasje je bij een piepje al weg plukt bij het " gevaar ".

Eigen roedel dus.
Is heel wat anders dan "vreemd".

ranetje schreef:

bouvierpoedel schreef:

adamzo schreef:Dank jullie wel voor jullie reacties. Het wordt me zo langzamerhand steeds wat duidelijker. Ik denk dat ik helemaal niet zo'n slecht instinct heb als ik alles zo lees.
Met die huskys was het verwarrend, omdat hij het ene moment op hun afsprong en het andere moment wat achteruit deinsde en piepte. Ik heb het even aan gekeken en ben vrijsnel weggegaan omdat ik twijfelde of hij het wel zo leuk vond.

Hij is inderdaad wel vrij wild geloof ik. Ik zie het als enthousiast, maar ik zie ook oudere kleinere honden weglopen omdat ze hem te druk vinden.
Het is een labradoodle die een halve poedel is, zijn moeder is een grote poedel. Zijn vader is een australian labradoodle. Dat is een zoveelste kruising zeg maar, oorspronkelijk poedel x labradoodle, maar dat zijn dan deovergrootouders, verder labradoodle x labradoodle. Er zit dus meer poedel in dan labrador. Hoewel deze lomp, enthousiast en vreterig is.

en tuurlijk is het de grote wereld en geen sprookjesland. Maar het is nog wel een babytje. Laat hem eerst nog maar iets groter worden.

Man en ik hebben afgesproken dat we hem bij ons roepen als er een andere hond aankomt en dat wij dan zelf kijken of we contact wat vinden of niet. Ookomdat we willen dat hij meer op ons gericht is dan op andere honden/fietsers/joggers en alles wat er hier nog meer voorkomt.

Kleine babytjes hebben na een piepje over iets wat ze niet leuk vinden niet gelijk een trauma.
Hij moet ook leren waar de grenzen liggen van anderen maar ook van hem zelf.
Puppen piepen wel meer om niets en weinig.
Heb hier 5 grote poedels lopen , 2 bouviers en 1 laekense herder. Waarvan 2 poedelzussen van 6 maanden en bouvier van 8 maanden en dat gaat soms ook niet al te zachtzinnig , te beschermend kan ook onzekerheid maken en piepmutsen vooral poedels . Ze moeten ook leren wat hun eigen kracht is en zekerheid ontwikkelen door ervaring en teveel beschermen zorg ook dat ze een beetje onhandig worden en weinig oplossing gerichte vaardigheden ontwikkelen.
Geloof maar heb zoveel nesten gehad waar er heel wat voor hulphond zijn weggegaan en die liepen al zodra ze konden lopen tussen de rest van de roedel in huis en mee naar buiten.
Door ervaring moet je leren wat je waard bent en niet doordat baasje je bij een piepje al weg plukt bij het " gevaar ".

Eigen roedel dus.
Is heel wat anders dan "vreemd".

Nee hoor niet alleen eigen roedel , kwam ook zat over de vloer aan verschillende rassen van pit en argentijn tot poedel , teckel, herder en fox.

bouvierpoedel schreef:Nee hoor niet alleen eigen roedel , kwam ook zat over de vloer aan verschillende rassen van pit en argentijn tot poedel , teckel, herder en fox.

Dat schreef je niet in je vorige posting waar je een voorbeeld gaf
Bovendien kwam dat vreemde spul bij jou over de vloer (tenzij dat ook niet het enige is? )
En dan heeft die pup van jou nog steeds zijn eigen roedel om zich heen.

Overigens wordt jouw pup op die manier wel aardig ingewijd in gedrag en houding van allerlei rassen

ranetje schreef:

bouvierpoedel schreef:Nee hoor niet alleen eigen roedel , kwam ook zat over de vloer aan verschillende rassen van pit en argentijn tot poedel , teckel, herder en fox.

Dat schreef je niet in je vorige posting waar je een voorbeeld gaf
Bovendien kwam dat vreemde spul bij jou over de vloer (tenzij dat ook niet het enige is? )
En dan heeft die pup van jou nog steeds zijn eigen roedel om zich heen.

Overigens wordt jouw pup op die manier wel aardig ingewijd in gedrag en houding van allerlei rassen

Gingen ook gewoon mee naar de trimsalon.
Poedels kunnen drama jankers zijn of worden en die moet je juist blootstellen aan hun eigen gedrag.

bouvierpoedel schreef:

ranetje schreef:

bouvierpoedel schreef:Nee hoor niet alleen eigen roedel , kwam ook zat over de vloer aan verschillende rassen van pit en argentijn tot poedel , teckel, herder en fox.

Dat schreef je niet in je vorige posting waar je een voorbeeld gaf
Bovendien kwam dat vreemde spul bij jou over de vloer (tenzij dat ook niet het enige is? )
En dan heeft die pup van jou nog steeds zijn eigen roedel om zich heen.

Overigens wordt jouw pup op die manier wel aardig ingewijd in gedrag en houding van allerlei rassen

Gingen ook gewoon mee naar de trimsalon.
Poedels kunnen drama jankers zijn of worden en die moet je juist blootstellen aan hun eigen gedrag.

Kan vast wel, maar hoeft niet..
We hebben het bij TS over een allenige pup van 12 weken zonder roedel die op straat/in het park/bos vreemd hondenvolk tegen komt.

Ik denk dat jouw pups dik in het voordeel zijn , maar hoe organiseer je "even" een eigen roedel?

ranetje schreef:

bouvierpoedel schreef:

ranetje schreef:

bouvierpoedel schreef:Nee hoor niet alleen eigen roedel , kwam ook zat over de vloer aan verschillende rassen van pit en argentijn tot poedel , teckel, herder en fox.

Dat schreef je niet in je vorige posting waar je een voorbeeld gaf
Bovendien kwam dat vreemde spul bij jou over de vloer (tenzij dat ook niet het enige is? )
En dan heeft die pup van jou nog steeds zijn eigen roedel om zich heen.

Overigens wordt jouw pup op die manier wel aardig ingewijd in gedrag en houding van allerlei rassen

Gingen ook gewoon mee naar de trimsalon.
Poedels kunnen drama jankers zijn of worden en die moet je juist blootstellen aan hun eigen gedrag.

Kan vast wel, maar hoeft niet..
We hebben het bij TS over een allenige pup van 12 weken zonder roedel die op straat/in het park/bos vreemd hondenvolk tegen komt.

Ik denk dat jouw pups dik in het voordeel zijn , maar hoe organiseer je "even" een eigen roedel?

Precies ... Hier hebben ze ook altijd een eigen roedel van 4 honden dus met Xygan erbij 5. Die lopen elke dag bij elkaar dus weten wat ze aan elkaar hebben. Daarnaast neem ik hem apart mee om eventueel met andere honden te laten spelen. Maar die kies ik dus wel zelf uit. En dat verschilt ook van herders tot Stabij(na?) en van labradoodle tot oostenrijkse pinscher.
En een piep prima maar correcties wel eerlijk... Xena kan dat bijv als de beste...

Als pup begon Elco al te piepen als een hond twee meter bij hem vandaan was en op hem af kwam. Bang dat zo'n grote hond hem pijn zou doen. En dat had als effect dat de andere hond afremde en Elco stukje bij beetje meer vertrouwen kreeg dat zijn grenzen gerespecteerd werden. Als ik, terwijl er nog niets gebeurde, hem uit die situaties gehaald had, had hij niet dit zelfvertrouwen op kunnen bouwen.
Natuurlijk greep ik wel in als de andere hond door ging. Hij heeft alleen met blonde retrievers (golden retrievers en gele labradors) wat negatieve ervaringen opgedaan, waardoor hij nu meer op z'n hoede is bij blonde honden van het retriever-type, maar als je hem even tijd geeft, ontspant hij toch vrij snel.
Bij jonge honden liet ik alleen spelen als de andere eigenaar zijn/haar jonge hond goed kon houden. Anders is het inderdaad vragen om een onnodig negatieve ervaring

Als je wil dat je hond later goed om kan gaan met honden op straat moet je hem als pup niet beschermen als er niks aan de hand is. Want als hij groot is speelt hij ook niet alleen met eigen roedel. Hij moet leren welke honden wel te begroeten en wel uit te dagen tot spel en welke niet. Wat heeft het voor zin om je hond te beschermen tegen twee huskies die niks doen meer dan hun grens aangeven. Pup piept en deinst terug. Lijkt mij een waardevolle les. Niet elke hond wil spelen.
Je moet gewoon doseren en opletten. Niet overbeschermend doen want dan denkt de hond dat alles en iedereen alleen maar wil spelen.

laeken schreef:Als je wil dat je hond later goed om kan gaan met honden op straat moet je hem als pup niet beschermen als er niks aan de hand is. Want als hij groot is speelt hij ook niet alleen met eigen roedel. Hij moet leren welke honden wel te begroeten en wel uit te dagen tot spel en welke niet. Wat heeft het voor zin om je hond te beschermen tegen twee huskies die niks doen meer dan hun grens aangeven. Pup piept en deinst terug. Lijkt mij een waardevolle les. Niet elke hond wil spelen.
Je moet gewoon doseren en opletten. Niet overbeschermend doen want dan denkt de hond dat alles en iedereen alleen maar wil spelen.

ranetje schreef:

bouvierpoedel schreef:

ranetje schreef:

bouvierpoedel schreef:Nee hoor niet alleen eigen roedel , kwam ook zat over de vloer aan verschillende rassen van pit en argentijn tot poedel , teckel, herder en fox.

Dat schreef je niet in je vorige posting waar je een voorbeeld gaf
Bovendien kwam dat vreemde spul bij jou over de vloer (tenzij dat ook niet het enige is? )
En dan heeft die pup van jou nog steeds zijn eigen roedel om zich heen.

Overigens wordt jouw pup op die manier wel aardig ingewijd in gedrag en houding van allerlei rassen

Gingen ook gewoon mee naar de trimsalon.
Poedels kunnen drama jankers zijn of worden en die moet je juist blootstellen aan hun eigen gedrag.

Kan vast wel, maar hoeft niet..
We hebben het bij TS over een allenige pup van 12 weken zonder roedel die op straat/in het park/bos vreemd hondenvolk tegen komt.

Ik denk dat jouw pups dik in het voordeel zijn , maar hoe organiseer je "even" een eigen roedel?

Wat zit je het weer heerlijk uit te diepen .
Die pup van TS is ook ergens geboren en zal nu net als mijn puppen ook zonder mammie en de rest moeten kunnen functioneren daarom gaan ze net als TS haar pup mee om precies die dingen te leren die TS haar moet leren.
Ik ga ze niet overal van redden, beschermen en voor ze oplossen , krijg je sociaal onhandige honden van die zelf nooit geleerd hebben iets op te lossen.
Geval met die husky's was een mooi leer momentje en had die pup niet uit de situatie gehaald.
Beide partijen laten mooi en net gedrag zien , pup ook met dat hij het niet leuk vond en grens aan gaf.
Net zo slecht om een pup overal en nergens voor te beschermen als kinderen , ga maar een keer op je bek en word maar een keer uitgekaffert of kaffer zelf maar een keer. Ook slechte of minder leuke ervaringen zal hij de rest van zijn leven mee moeten dealen en het mooiste is dan dat hij het ook geleerd heeft.Word hij een keer omver gelopen of tegen de grond gedrukt of vind hij een andere hond eng, nou en . Jank en krijs je even en dan gaan we gewoon weer verder met leven.

Precies. En hoe je vervolgens met dat gepiep omgaat is juist alles bepalend. Het piepen zelf zegt niets. De pup piept uit een opwelling. Een gevoel dat in hem opkomt. Hij schrikt en piept. Als je als baas vervolgens gewoon doorgaat met wat je doet hersteld de pup meteen. Dat is veel leerzamer dan hem redden. Deze pup heeft ook geen eigen roedel dus hij moet wel buiten de roedel leren omgaan met honden. Toen ik een roedeltje had en Eva erbij kwam was dat roedeltje ook niet helemaal zachtaardig met Eva hoor. Zij kreeg ook zo nu en dan een opdonder en piepte dan ook. Ik lachte erom. Kijk, het draakje krijgt eindelijk lik op stuk. En als je 1 hond hebt is het echt zaak dat je ook honden kent die niet willen spelen en die gedram indammen met een correctie. Mild en eerlijk, maar dat is wel prima.

Het lastige is dat je dat nooit 100% onder controle hebt. Dat is waar. Maar het risico dat je neemt als je je pup maar weghaalt uit elke situatie waarin een haar omhoog gaat of een grom valt is een veel groter risico. Als je later een hond wil die je op het strand los kan laten en die zich kan redden ook als hij een keer op zijn rug moet of zijn oren in de nek moet leggen en weg moet gaan dan moet je zorgen dat hij juist als pup leert dat ook dat gedrag soms van hem gevraagd wordt. En als je maar 1 hond hebt dan leert hij dat nooit als je hem alleen maar los laat bij lieve speels tolerante honden. Dan leert hij slechts dat hij op elke hond af kan gaan om eens lekker te gaan spelen. Dat is de realiteit echter niet. Dan gaat hij op latere leeftijd alsnog afstraffingen krijgen. Maar dan kan hij er niet goed mee omgaan...

Er zit natuurlijk nog wel een heel gebied tussen 'de pup overal van redden' en alles maar op z'n beloop laten.
Ik ben het ermee eens dat je heus niet bij elk piepje van de pup hoeft in te grijpen. Maar er zijn ook honden die gewoon te lomp zijn met pups bijvoorbeeld en de pup omver walsen, opjagen of als levend speelgoed gebruiken. Hoe kan een pup dat zelf oplossen? Hij delft dan fysiek zo het onderspit, dat hij het alleen maar kan ondergaan of kan proberen te vluchten, zeker als de andere honden niet stoppen als hij piept.
In dat geval zou ik het 'spel' zelf dus wel beëindigen. En wat meer gelijkwaardige speelmaatjes zoeken, of volwassen honden die wel eerlijk en passend corrigeren als de pup te ver gaat, maar niet totaal over de pup heen walsen.

DeDiana schreef:Er zit natuurlijk nog wel een heel gebied tussen 'de pup overal van redden' en alles maar op z'n beloop laten.
Ik ben het ermee eens dat je heus niet bij elk piepje van de pup hoeft in te grijpen. Maar er zijn ook honden die gewoon te lomp zijn met pups bijvoorbeeld en de pup omver walsen, opjagen of als levend speelgoed gebruiken. Hoe kan een pup dat zelf oplossen? Hij delft dan fysiek zo het onderspit, dat hij het alleen maar kan ondergaan of kan proberen te vluchten, zeker als de andere honden niet stoppen als hij piept.
In dat geval zou ik het 'spel' zelf dus wel beëindigen. En wat meer gelijkwaardige speelmaatjes zoeken, of volwassen honden die wel eerlijk en passend corrigeren als de pup te ver gaat, maar niet totaal over de pup heen walsen.

Dat bedoel ik dus BP

Ik diep volgens mij niks uit BP.
Ik zeg alleen dat de situatie anders is en dat je dat niet helemaal kan vergelijken.
Mogelijk kan een pup zelfs beter dan wij aanvoelen of een vreemde hond niet helemaal klopt.
Het idee dat een volwassen hond een pup nooit iets zal doen is niet juist namelijk.

Ik vind het heel fijn om jullie input te lezen. Ik lees het, en nog eens, en hou het in mijn achterhoofd.
We willen graag een sociale hond die zich inderdaad bv op het strand kan redden en gaan hem zeker niet bij elk piepje gelijk "redden". Maar ik ga hem ook niet compleet onder laten schoffelen door iedere willekeurige grote hond onder het mom van daar wordt'ie hard van.

In het hysky voorbeeld heeft hij er zeker ruim 5 minuten tussen gezeten hoor. Best lang nog voor mijn gevoel op dat moment. Ik stond te kletsen met de eigenaar en nog iemand. Maar na een aantal angstig klinkende piepjes dacht ik, voor nu is het genoeg, volgende keer verder. Dat lijkt mij de gulden midden weg.

bouvierpoedel, misschien moet Paco maar eens kennismaken met jouw roedel.

Ik vind het wel spannend hoor, dat moet ik toegeven. Ik ben in die paar weken wel erg dol geworden op het beest. Ik zou niet graag zien dat hij werd gebeten oid. Ik heb hem zelf nog nooit opgetild trouwens en man 1x, dus jullie moeten nu ook niet denken dat we megawatjes zijn. We breiden langzaam en met beleid onze ervaring uit.
Het is ook geen probleem. Meer een ding waar we nog niet zo zeker in zijn. En ik ben het type dat dan info zoekt, in dit geval hier dus.