Tijdelijke terugval?
Geplaatst: 22 jan 2016 16:23
Hoi,
2 jaar geleden heb ik een heel topic aangemaakt over de verlatingsangst van Mike.. Door alle super tips die ik toen heb gekregen, is alles helemaal goed gekomen! Na ik denk 5 of 6 maanden. Met name door tijd in te bouwen (ik werk bijv. van half 9 tot 1, die tijd werd hij thuis genegeerd..) Dit is het oude bericht: http://www.hondenforum.nl/plaza/viewtop ... 1&t=282244
Nu hebben we sinds half augustus 2015 een hondje erbij, Stella. Gaat echt helemaal super samen, dikke maatjes. Mankeert niks aan
Alles gaat goed.
Maar nu komt het.. Sinds (ik denk) 1,5 week of 2 weken max. heeft Mike af en toe ineens weer moeite met "alleen" zijn, alleen tussen aanhalingstekens, want Stella is bij hem, dus hij is niet alleen.
De eerste ochtend dat ik erachter kwam, vorige week, hadden ze om kwart over 9 wat geblaft. Daarna 3,5 uur liggen snurken samen met Stella. 13.00 uur ineens een half minuutje janken
, ik was half 2 thuis. (ik neem alles op met de app Sleeptalk) Ik dacht, hmm oké? Maar weer even op blijven nemen dan.. Mijn man had deze week allemaal late diensten. Ik rond 8 uur de deur uit, gister en vandaag 7 uur de deur al uit. Mijn man ligt dus nog tot 8 of half 9 op bed. Hele week heeft mijn man niks gehoord. Vanmorgen ging ik 7 uur de deur uit en Mike begon na 5 min te janken
Mijn man heeft hem toegesproken.. (ik weet niet of dat nou wel zo best is om dat te doen..)
Deze middag nog weggeweest, wel 40 minuten. Even boodschappen doen met mijn man. Iets lekkers gegeven, en weggegaan.
En jahoor.. na 5 min eerst heel zielig piepen/jammeren wat over ging in janken.. 10 min stil en weer even gejankt, 3x in totaal ofzo. Het duurt geen minuten achter elkaar, maar toch vind ik dit heel erg vervelend. Zowel voor Mike, als voor de buren. Die al zeuren over een deur die te hard wordt dicht getrokken (Nee, we gooien echt niet met deuren..) Stella doet in principe niet mee, maar de 3e keer jubelt ze hier en daar een gilletje mee. Verder hoor je haar echt nooit.
Kan dit een terugvalletje zijn? Of kunnen we straks helemaal opnieuw gaan beginnen? Of.. is het een kwestie van de touwtjes gewoon weer wat strakker trekken?
Met dat laatste ben ik nu wel meteen weer begonnen.. Omdat het zo verschrikkelijk goed ging/gaat, zijn we denk ik wel wat te makkelijk geworden. Dat sluipt er in.. ja, vast heel erg stom. Ze komen naast ons liggen op de bank als ze daar zin in hebben, heel gezellig en het mag omdat ze klein zijn en niks slopen.. Maar luisteren ook nog steeds prima als we ze naar hun mand sturen. Misschien heb ik mezelf al wel het antwoord gegeven.. Maar zeg het alsjeblieft tegen me als we gewoon vet dom bezig zijn geweest door de touwtjes te veel te laten vieren
Dit weekend doen we ook weer als vanouds: smorgens goeie wandeling, iets lekkers geven en geen aandacht tot de volgende uitlaatbeurt om 13.00/13.30 uur..
Heeft 1 van jullie dit ook eens meegemaakt? Zo'n terugval?
2 jaar geleden heb ik een heel topic aangemaakt over de verlatingsangst van Mike.. Door alle super tips die ik toen heb gekregen, is alles helemaal goed gekomen! Na ik denk 5 of 6 maanden. Met name door tijd in te bouwen (ik werk bijv. van half 9 tot 1, die tijd werd hij thuis genegeerd..) Dit is het oude bericht: http://www.hondenforum.nl/plaza/viewtop ... 1&t=282244
Nu hebben we sinds half augustus 2015 een hondje erbij, Stella. Gaat echt helemaal super samen, dikke maatjes. Mankeert niks aan
Maar nu komt het.. Sinds (ik denk) 1,5 week of 2 weken max. heeft Mike af en toe ineens weer moeite met "alleen" zijn, alleen tussen aanhalingstekens, want Stella is bij hem, dus hij is niet alleen.
Deze middag nog weggeweest, wel 40 minuten. Even boodschappen doen met mijn man. Iets lekkers gegeven, en weggegaan.
En jahoor.. na 5 min eerst heel zielig piepen/jammeren wat over ging in janken.. 10 min stil en weer even gejankt, 3x in totaal ofzo. Het duurt geen minuten achter elkaar, maar toch vind ik dit heel erg vervelend. Zowel voor Mike, als voor de buren. Die al zeuren over een deur die te hard wordt dicht getrokken (Nee, we gooien echt niet met deuren..) Stella doet in principe niet mee, maar de 3e keer jubelt ze hier en daar een gilletje mee. Verder hoor je haar echt nooit.
Kan dit een terugvalletje zijn? Of kunnen we straks helemaal opnieuw gaan beginnen? Of.. is het een kwestie van de touwtjes gewoon weer wat strakker trekken?
Met dat laatste ben ik nu wel meteen weer begonnen.. Omdat het zo verschrikkelijk goed ging/gaat, zijn we denk ik wel wat te makkelijk geworden. Dat sluipt er in.. ja, vast heel erg stom. Ze komen naast ons liggen op de bank als ze daar zin in hebben, heel gezellig en het mag omdat ze klein zijn en niks slopen.. Maar luisteren ook nog steeds prima als we ze naar hun mand sturen. Misschien heb ik mezelf al wel het antwoord gegeven.. Maar zeg het alsjeblieft tegen me als we gewoon vet dom bezig zijn geweest door de touwtjes te veel te laten vieren
Heeft 1 van jullie dit ook eens meegemaakt? Zo'n terugval?