Het HondenForum

De honden vinden de auto gelukkig geweldig! Want auto betekend leuke dingen doen

Ze zitten in een autokennel, dus met de deur open doen kunnen ze er niet meteen uit. Maar die energie is zo hoog! Ze willen eruit en snel een beetje.
Dat gaat dus niet echt gecontroleerd

Ik wacht nu tot er rust is, maar zodra ik er dan een uit haal, is die rust weer weg en krijg ik het niet echt terug.
Hoe hebben jullie dit aangepakt?

Wachten tot ze rustig zijn.
Stay! tot ik zeg dat ze eruit mogen.

Bij mij zitten ze op de achterbank.
Ze zijn er allebei een keer uitgesprongen voor dat het mocht.
Bij kop en kont gepakt en terug gezet en nu wachten ze netjes tot ik toestemming geef.

zitten en wachten aanleren, als ze niet zitten en rustig zijn gebeurt er niks.
zo heb ik het gina en jan ook aangeleerd, die zaten in een bench, eerst in mijn jeep en later in mijn bus.

vixen zit los achterin, in het hondengedeelte van mijn auto, en haar heb ik het op de harde manier aangeleerd.
ik ben niet zo van de harde hand en het was niet mijn eerste keuze, maar aangezien ze kans zag om over het onderste gedeelte van mijn achterdeur heen te springen, wij aan een vrij drukke straat wonen en ik een platgereden hond niet zo zag zitten, heeft ze drie keer de achterklep op haar hoofd gehad (uiteraard wel gezorgd dat ze er geen hersenschudding aan overhield) en toen begreep ze het.
maar dat zal niet gaan bij honden die in een autokennel zitten.

Heeeel veel geduld houden
De beloning is dat ze eruit mogen, dat willen ze graag. Dus elke keer debiel doen en er toch uit mogen = belonend.
Geen deurtje open doen tot ze rustig zijn.

Ik heb het ook gedaan, Manu sprong zo de auto uit. Ik ben er voor blijven staan, niks zeggen, niet aankijken en als hij zichzelf erdoor begon te duwen blokte ik hem en reageerde verder totaal niet.
Hij mag ook de bench niet gelijk uit als ik de deur open zet. Gewoon pas als ik het zeg, zodat ik rustig aan kan lijnen en hij niet die bench uit knalt met een torenhoog energielevel.
Ik heb trouwens heel wat tijd bij die auto doorgebracht maar wel maar twee keer en toen snapte hij het. Misschien kun je er ook wel een blijf oefening van maken met de clicker?

Ik laat ze ook wachten, beloon ze dan voor het wachten met een voertje en dan mogen ze er één voor één uit bij het noemen van de naam. Dat doen we aangelijnd en ze mogen pas los als we al een stukje lopen, dus de auto uit is niet synoniem aan 'nu stuiven we ervandoor'. Bij mij is het dus wachten, kalm de auto uit, rustig een stukje meelopen en dan mogen ze pas los.
Mila heeft inmiddels zo veel zelfbeheersing dat ze wel onaangelijnd de auto uit mag, maar die kan dat ook gewoon kalm doen en wacht netjes bij de auto tot we gaan lopen.

Gewoon 'Blijf' tot wij zeggen dat ze eruit mogen. Vooral Remy is een ongeleid projectiel als hij het zelf allemaal zou beslissen. Dus hij moet gewoon wachten tot hij eruit mag. Met erin springen precies hetzelfde. Blijven tot hij erin mag.

Ze weten dat ze er pas uit mogen als ik de lijnen vast heb. Hier zitten ze in het achterste deel van mijn combo.
En ik wil geen gezeur of gedoe of rare toestanden.
Ze mogen alleen meteen sprinten als ze geen lijn om hebben (bij sommige gebieden doe ik ze er dus zonder in).
De ukken zitten in een kenneltje, dus die mogen pas als ik het deurtje open doe

Pemba schreef:Bij mij zitten ze op de achterbank.
Ze zijn er allebei een keer uitgesprongen voor dat het mocht.
Bij kop en kont gepakt en terug gezet en nu wachten ze netjes tot ik toestemming geef.

zo heb ik het ook gedaan ja. ik wil het gewoon echt niet. Toen Pom haar poging waagde knalde ik ook nog met mijn kop tegen de klep in een poging haar te pakken, toen was ik helemaal laaaaaiend. Laatst sprong ze er op commando uit maar toen zei ik net tegen Charlie: Oh DOE nou eens gewoon! Pom zag de bui al hangen dus die sprong meteen weer terug de auto in. Arm dier

Pemba schreef:Bij mij zitten ze op de achterbank.
Ze zijn er allebei een keer uitgesprongen voor dat het mocht.
Bij kop en kont gepakt en terug gezet en nu wachten ze netjes tot ik toestemming geef.

Hier ook. Je hebt maar gewoon met je derrière op die bank te wachten tot ik zeg dat je eruit mag.

Dat is mij nooit gelukt, meestal wist ik met geexplodeerde trommelvliezen niet hoe snel ik de deuren open moest krijgen.

Hier ook op de harde manier aangeleerd Morris bleef al keurig zitten wachten steeds dus op het moment dat ik er even iets minder op bedacht was vloog de halfwas puber zo de auto uit, bleef haken achter de gordel en duikelde met een rare smak op het asfalt.
Dat was dus uit reflex bij kop en kont pakken, ondertussen bulderend dat "we dat dus even NIET gaan doen!" en hem zo de auto weer ingesmeten
Werkte wel. Nu blijft hij keurig zitten als ik wacht zeg. En bij een toe maar vliegt hij de auto uit.

Haha ik heb bij sommige antwoorden echt beeld erbij

We gaan hiermee aan de slag! Dat wordt net als Manuma denk ik heel wat uurtjes bij de auto doorbrengen.
Tender heeft gelukkig wel het geduld om netjes te wachten.

Lotje moet ook wachten totdat ik de riem goed vast heb. Met erin springen moet ze ook wachten, want ik moet eerst het deurtje van de bench openmaken. In haar haast om in de auto te komen is ze er al een paar keer tegenaan gesprongen. Ook dan is het wachten tot ik het commando 'jump' geef.

Neeltje schreef:Met erin springen moet ze ook wachten.

De jongens ook. Alleen deden ze dat niet.

Hier ook een gevalletje kop en kont na het negeren van mijn 'Blijf' Nu blijft hij braaf wachten tot ik zijn riem heb vastgeklikt en zeg dat hij eruit mag.

Kiki mag er ook alléén uit na mijn "kom maar" of zoiets en de een of twee keer dat ze er direct uit sprong voordat het mocht kon ze ook weer terug. Het was trouwens een van de eerste dingen die ik tig jaar geleden op puppycursus leerde.

bram en thijs schreef:Dat is mij nooit gelukt, meestal wist ik met geexplodeerde trommelvliezen niet hoe snel ik de deuren open moest krijgen.

Precies dit. Ik kan wachten tot ik een ons weeg, maar hun kop houden ze pas als de benchdeur opengaat.

Nou zou ik rustig nog langer wachten, maar mijn man heeft dat geduld niet. Die wilt gelijk gaan wandelen en niet eerst een uur wachten.

Wil geen gevlieg uit de auto kennel en op m'n gemak de hond ook nog aan kunnen lijnen. Bij druk gedrag (of er uit willen vliegen) vliegt de kenneldeur dus gewoon weer dicht hebben ze zo door.

gonnie schreef:

bram en thijs schreef:Dat is mij nooit gelukt, meestal wist ik met geexplodeerde trommelvliezen niet hoe snel ik de deuren open moest krijgen.

Precies dit. Ik kan wachten tot ik een ons weeg, maar hun kop houden ze pas als de benchdeur opengaat.

Nou zou ik rustig nog langer wachten, maar mijn man heeft dat geduld niet. Die wilt gelijk gaan wandelen en niet eerst een uur wachten.

En zo houd je het in stand

De aanhouder wint, en het lijkt me ook een stuk prettiger voor de hond, zonder al die opwinding.

Het is in feite heel simpel: het kost 1 of 2 keer echt heel lang geduld hebben en desnoods maar niet gaan wandelen. Daarna weten ze wat er verwacht wordt. Dus even flink tijd en geduld in steken. Heb je daarna nog jaren profijt van

Fotogravinnetje schreef:Het is in feite heel simpel: het kost 1 of 2 keer echt heel lang geduld hebben en desnoods maar niet gaan wandelen. Daarna weten ze wat er verwacht wordt. Dus even flink tijd en geduld in steken. Heb je daarna nog jaren profijt van

En dan hebben ze nog dat ene fijne stadium waarin ze even nóg meer uit de kast trekken. Dan weet je dat je er bijna bent Desnoods ga je over je Facebook tijdlijn staan scrollen, of een boek lezen. Niet mee brullen, niet gaan aankijken, niet tegen hen praten, laat ze maar klooien.
Heb je er eentje uit en gaat de ander weer tekeer, nog een keer. Zorg dan wel dat je hond die al uit de bench is, niet de ander aan gaat kijken. Dus zet hem desnoods even tussen je benen met zijn kop naar voren (handen op schouders helpt hier goed).

Oke, dus morgen een boek mee, muziekje mee En vooral veel, heel veel geduld hebben.

Maar even voor de duidelijkheid? Juna en semmie zijn de aanstichters. Tender is braaf.
In welke volgorde kan ik ze dan eruit halen? Is daar nog iets verstandig in?

mirriejj schreef:Oke, dus morgen een boek mee, muziekje mee En vooral veel, heel veel geduld hebben.

Maar even voor de duidelijkheid? Juna en semmie zijn de aanstichters. Tender is braaf.
In welke volgorde kan ik ze dan eruit halen? Is daar nog iets verstandig in?

Tender heeft pech.
Ze moeten hierendaar hun kop houden en blijven zitten en anders knal je die deur weer dicht.
Simpel.

Manuma schreef:

gonnie schreef:

bram en thijs schreef:Dat is mij nooit gelukt, meestal wist ik met geexplodeerde trommelvliezen niet hoe snel ik de deuren open moest krijgen.

Precies dit. Ik kan wachten tot ik een ons weeg, maar hun kop houden ze pas als de benchdeur opengaat.

Nou zou ik rustig nog langer wachten, maar mijn man heeft dat geduld niet. Die wilt gelijk gaan wandelen en niet eerst een uur wachten.

En zo houd je het in stand

De aanhouder wint, en het lijkt me ook een stuk prettiger voor de hond, zonder al die opwinding.

Het interesseerde me eigenlijk niet zo. Ik ging voor hen naar het bos en afgezien van af en toe een doof oor als er één (of allebei) liefdevol keihard tegen mijn oor aan had geblaft, kon ik er de lol wel van inzien. Fijn toch als een hond met zoveel plezier mee gaat? En het dorp had ook iets te genieten, op gezette tijden een schommelende auto met blafgeluiden. Wat wil een mens nog meer.

Nou, Jarah zit niet in een bench, drie benches in een Astra past niet, en Jarah stapt gewoon rustig uit, zij doet niet hysterisch en stapt er rustig uit tegelijk met mij. Nou ja, iets eerder want zij zit tussen mijn voeten in de auto.

Tender niet meenemen als je het gaat oefenen

Hier hebben ze het trouwens 'hardhandig' geleerd. Er uit springen is zo weer terug in de auto. Stil zijn ze niet, dat boeit me minder, zolang ze maar blijven

Ik heb het met Kiwi gehad. Die doet alles wat ze doet als een speer, vooral als ze weet wat de bedoeling is. Ik heb haar wat weten af te remmen door haar uit de auto te laten springen en haar daarna er weer in te sturen. Belonen als ze weer in de auto zit. Leuk spelletje, vond Kiwi. Die springt graag weer eruit en weer erin. Eruit, erin. Belonen. Tot de spanning wat afgekoeld is.
En "door open doesn't mean come out!" (cesar milan hoor je dit zowat iedere aflevering zeggen)
Ik heb een hekel aan gedram bij de achterklep en twee honden die zich door de kleinste kier proberen te persen. Deur open - wachten - eventueel even aan je neus krabben en je belastingaangifte overdenken - en dan pas het teken geven dat ze eruit mogen. Als ze tijdens het openen van de klep al eruit proberen te komen, gaat de deur weer dicht en proberen we het opnieuw.
Bij een hond die deze regel niet kent kun je dit aanleren door de deur heel langzaam open te doen. Als de hond naar voren dringt (kan heel subtiel zijn) sluit je hem weer. Je hebt een grote motivator en dat is een hond die eruit wil. Hij moet er alleen achter omen dat dat het snelst gaat als hij jou de ruimte geeft om de deur open te doen

De meiden springen er niet gelijk uit, we hebben een plank waar ze vanaf moeten lopen dus ze lopen er vrij rustig uit, ze maken alleen een hoop rotherrie. Vooral Nikkie en ja dan gaat Tama wel meedoen, alleen Jarah is lekker rustig.

Net zolang het deurtje van de bench, of de klep van de auto opnieuw dicht doen tot hij blijft zitten uit zichzelf.

Hier moeten ze blijven zitten in de bench, ook als ik het deurtje open schuif, dan op naam mogen ze naar buiten stappen zodat ik ze 1 voor 1 kan aanlijnen. Peer wil heel graag naar buiten, maar Milo moet eruit getild worden en ik wil geen gedoe, dus hij moet echt maar even leren geduld hebben.
2x het klepje recht voor zn neus dichtschuiven (snel) samen met een 'nee', was hier voldoende.