Bedankt voor jullie reacties!
runninggirl schreef:Ik ken best wat honden die (op afstand) een mening hebben over het type terriers dat jij hebt. Die van mij ook. Heeft (denk ik) te maken met een beetje dat 'stijve' loopje en meestal ook hoge staartdracht? Dat komt toch wel imponerend over op honden die daar gevoelig voor zijn.
Zou kunnen. Mijn vorige hond, kruising Fox Terrier, had ook dat type loopje en een hoge staartdracht, maar daar werd toch minder op gereageerd. Murdock is natuurlijk wel wat groter, dus misschien is het die combinatie?
krullie schreef:puberteit?
klinkt bekent heb er hier ook last van.
Hij is nu 17 maanden oud, het zou kunnen. Dat in combinatie met zijn terrierloopje en hormonale hoogtepunt?
Lemuria schreef:Hij is 'verzwakt' door de kruisband maar loopt wel zelfverzekerd rond. Dat kan misschien nog iets bijdragen als hij normaal niet zoveel reacties losmaakt bij andere honden? Ik zou het zelf even aankijken tot hij weer helemaal 100% is.
Dit gebeurt al eerder dan zijn kruisbandbeschadiging (slechts licht beschadigd volgens de DA) en nooit met 'eigen'/ bekende honden, maar altijd met vreemde honden (afgezien van die whippet en de DH waar ik het over had). Ook als hij losloopt is hij nog al eens de klos.
JBK schreef:Ik kan het zelfverzekerde niet helemaal rijmen met het willen rijden op honden.
Althans, ik heb nog nooit een echt zelfzekere stabiele reu dat zien doen.
En toch heb ik niet het idee dat hij onzeker is. Gaat overal parmantig op af, open blik, niet starend maar ook niet wegkijkend. Erg nieuwsgierig m.n. naar andere honden. Wil overal met zijn neus vooraan staan.
Hij rijdt overigens ook op zijn kussen. Die hebben we weggehaald tijdelijk. Dat doet mij vermoeden dat het toch hormonaal is en niet zozeer onzekerheid.
Heavy schreef:Liep je in losloopgebied en waren die andere honden los misschien? Want dan zou dat een reden kunnen zijn voor het uitkafferen. Is hij wel zelfverzekerend of is hij gewoon opdringerig? En wat doe je om dat rijden op honden af te leren?
Er was 1 hond gisteren die losliep, een Weimaraanse reu, die hem bijna opvrat. De rest hing in hun riem te grommen.
Om het rijden af te leren hou ik hem aangelijnd waar ik het verwacht (plekken met veel honden), een lange lijn om hem bij desbetreffende honden weg te kunnen halen met een corrigerende 'NEE.' Daarnaast heb ik een TT waarvan ik
alleen de
trilfunctie gebruik. Zodra hij aanstalten maakt om te beginnen 'zap' ik hem. Hij stopt dan, maar gaat bij een volgende hond zo weer verder. Bij één hond doet hij het helemaal niet meer (RR teef), omdat ik hem 1x per ongeluk schokte. Dus ja, het werkt, maar ik hou er niet van en ik wil niet altijd met zo'n ding lopen.
Daarnaast voelt het een beetje als symptoombestrijding, want de oorzaak, zijn (seksuele) opwinding is er dan nog steeds.
Zoals eerder in dit bericht al gezegd; hij rijdt ook op zijn kussen op doodnormale (spanningsloze) momenten.
DeDiana schreef:Het kan heel goed zijn dat hij dit door zijn houding en het type hond dat hij is, uitlokt. Hij zit nu natuurlijk in de fase van de puberale hoogmoed en is zelf misschien ook wat meer bezig met zijn houding naar andere honden, om te laten zien dat ze hem echt wel serieus moeten nemen.
Wat doet hij zelf als jullie andere honden tegenkomen?
Hier in de buurt wonen ook twee airdales en die worden door mijn honden gelukkig niet uitgekafferd, maar ik merk wel dat ze een reactie oproepen. Mila gaat altijd met haar staart overdreven hoog lopen als we die twee tegenkomen
Overigens heb ik hier ook een reu die uit opwinding op andere honden (intacte reuen) rijdt en die is al jaren gecastreerd. (Chemische) castratie is dus niet altijd een oplossing voor het rijden. Het kan ook vanzelf minder worden als hij door zijn hormoonpiek van de puberteit heen is.
Hij wil koste wat kost naar die andere hond toe. Als hij losloopt doet hij het volgende: Open blik, niet staren of fixeren. Staart hoog, maar kwispelend, oren hoog naar zij/voren gericht. Snuffelt aan bek en kont, wil dan vaak de hond bestijgen. Sommige honden speelt hij gewoon mee, zonder dit te doen, maar gewoon spelen zonder bestijgen is zeldzaam.
Aangelijnd mag hij van mij geen lichamelijk contact maken en probeer ik (vaak tevergeefs) zijn aandacht op mij te krijgen.
Nou, daarom wil ik ook eerst van mensen horen of castratie uberhaubt een oplossing kan zijn. Ik wil liever helemaal niet castreren, zeker als het voor niets is.
laeken schreef:Bas is ook altijd de sigaar aan de riem. Eergister nog een kalf van een berner x rottweiler die bijna niet te houden was. Denk dat de staart die altijd rechtop staat er debet aan is. Dat heeft de airdale ook. Terriers staan erom bekend dat ze agressie uitlokken bij aangelijnde honden. Ik zou mijn hond er in elk geval nooit chemisch om castreren want dat gaat je niks helpen. Verpest je alleen maar je hond zelf mee. Hormonen aan, hormonen helemaal uit, hormonen een beetje aan en weer aan. Het lichaam moet daar maar mee zien te dealen. Ik zou dat dus nooit doen. Om zoiets dan. En als ik ging voor castratie dan deed ik het echt. Maar dan wel om redenen die daar verband mee houden. Een constant markerende dwerghond in huis, een knokkende reu van 7 maanden van bv het ras pitbull. Dan heb je kans dat je een echt groot probleem in de kiem smoort. Verder zou ik vooral eens afvragen waarom die andere honden niet onder controle staan.
Ik zie het hier al aankomen. Hond gaat staren, tongelen en sluipen als ik met Bas aan kom lopen. God weet waarom want Bas is de goedheid zelve. Kan met elke hond. En een teef. Ook reuen worden helemaal wild aan de riem. Ik denk echt dat het haar dikke staart is die altijd recht omhoog staat.
Om die reden loop ik met een wandelstok. Dan heb ik een middel om mijn hond te verdedigen. Gek genoeg gaat het los wel altijd goed. Niet met die honden speciaal maar als ik los honden tegen kom is er nooit wat. Bas was vroeger overigens onzeker. Dan deed ze haar staart omlaag. Toen vielen honden niet uit. Tegenwoordig is ze zelfverzekerd en loopt ze aan de voet langs alle honden. Ze negeert ze ook. Dat is misschien de trigger. Bas rekent ook op ons om haar te verdedigen en dat het goed gaat. Ze loopt nl overal langs alsof het er niet is. Kijkt naar ons en blijft vrolijk en jolig al flipt er een rottweiler uit aan de andere kant van het pad. Boeien!

Maar dat betekent wel dat als een hond zich los rukt of de baas kan hem niet houden dat ik verantwoordelijk ben. Daarom dus een flinke wandelstok. Zet ik er zo tussen of indien nodig geef ik er een flinke lel mee.

Ja, die terrierstaart is wel een lastig ding. Nu valt hij bij de Airedale over de rug sinds ze niet meer gecoupeerd worden, zou dat nog uitmaken of is het puur de staart aanzet?
Dat sluipen en fixeren van die andere honden zie ik inderdaad ook vaak aankomen. En dan van die baasjes die zeggen 'hij wil alleen maar spelen hoor!'

Of Fido weer omhoog sleuren en hem vervolgens niet goed kunnen houden als hij uitvalt...
Castreren, ja... ik vind het heel moeilijk. Ik wil niet voor jan l*l zijn ballen eraf laten halen, dus chemisch proberen leek me wel een optie, maar wat jij zegt heb ik ook al aan gedacht. Dan wordt hij wel hormonaal instabiel. Overigens zou met name het rijden op andere honden en het markeren bij bekenden thuis een reden zijn om over te gaan op castratie. Dat andere honden zo op hem reageren is dan maar bijzaak.
LongFields schreef:Is hij wel echt zelfverzekerd, of neemt hij alleen die houding aan en reageren honden op hem omdat zij door die houding heen prikken?
Als dat het geval is, prik ik er in ieder geval niet doorheen. Kan zijn hoor, maar op beide hondencursussen werd hij al zelfverzekerd genoemd en ook ik zie dat. Alleen bij hele grote honden (formaat dog) taait hij nog wel eens af, maar zelfs bij de twee Engelse mastiffs op de hondenschool komt hij op mij heel zelfverzekerd over.
Ik ken toevallig een GT die ik eens om advies kan vragen mbt het rijden op andere honden.
Ondertussen blijven jullie ideeën meer dan welkom!
