Het HondenForum

Ik voel me op het moment best rot..... Heb Amy de afgelopen paar weken een aantal keer gecorrigeerd door haar bij haar nekvel te pakken en omlaag te drukken. En ik was er normaal altijd zo ontzettend op tegen.... Maar haar gedrag aan de lijn komt me af en toe zo de keel uit...

Amy blaft altijd en valt soms uit naar andere honden als ze aan de lijn is. Ze is soms te corrigeren of af te leiden en soms draait ze door. Ik ben goed op de hoogte van de technieken hoe ermee om te gaan. Genoeg afstand nemen, afleiden, enz. Alles op een positieve manier. Ook bij Kangani sociale wandelingen gedaan. Maar daar kon ik uiteindelijk ook niet veel mee. Je mocht niet belonen en conditioneren. De hond moet het zelf uitvinden en jij moet voor afstand zorgen en je verplaatsen in de belevingswereld van je hond.

Nu heeft Amy een paar keer, terwijl ze los liep, een andere hond gebeten die aangelijnd was (vooral plukken vacht te pakken gehad) Eerst begon het speels en vervolgens werd ze een soort van agressief leek wel. Ze luisterde totaal niet meer en datgedrag ben ik absoluut niet gewend van haar. Laatst nog op het forum verkondigd dat ze nooit zoiets zou doen. Ze gaat andere honden normaliter uit de weg en mag van mij nooit op aangelijnde honden afgaan. Ze luistert normaal ook prima.
Toen dus een paar keer niet en ik heb haar aan haar nekvel weggesleurd en tegen de grond gedrukt.
Ook heb ik het een paar keer gedaan terwijl ik met haar aan de lijn aan het wandelen was en ze weer eens helemaal uit haar plaat ging toen ze een andere hond zag en ik totaal niet meer door kon dringen.
Dan ben ik er klaar mee. Ze heeft maar normaal te doen. Vroeger dacht ik dat het vooral onzekerheid was, maar tegenwoordig vind ik het gewoon bemoeizuchtig en dominant gedrag.

Verder is ze een tophond hoor. Ze luistert over het algemeen ontzettend goed en is heel erg lief. Dat gedrag aan de lijn is het enige wat niet goed loopt, maar wel ontzettend vermoeiend en irritant. Ik weet dat ik mijn kalmte moet bewaren en assertief moet overkomen, maar dat wordt steeds lastiger. Wandelen is alleen ontzettend ontspannend als er geen honden zijn of wanneer ze los mag lopen.

Zo, dit moest ik even kwijt.... Voel me schuldig en wat gefrustreerd. Maar heb toch ook wel het idee dat een zachte aanpak niet altijd de oplossing is. Als je maar niet uit frustratie/boosheid handelt.

Mijn vraag is eigenlijk of dit heel veel kwaad kan op zo'n moment of dat het echt 'not done' is, deze aanpak.

Sientje schreef:Als je maar niet uit frustratie/boosheid handelt.

Toch lees ik vooral frustratie in je stukje?

Ik vind het niet de oplossing in ieder geval. Het gedrag komt ergens uit voort. Dat het niet fijn en ontspannen loopt weet ik als geen ander, toch ligt de oplossing mijns inziens niet bij corrigeren. Wel in leren waar het gedrag vandaan komt en daar vanuit het oogpunt van de hond naar handelen. Wat Kangani is weet ik niet, maar ik heb zelf veel baat (gehad) bij BAT. Daar kreeg ik wel degelijk handvatten en inzichten die ik miste. Het zet hier echt zoden aan de dijk, zonder correcties dus.

De eerste vraag bij BAT was overigens of de hond medisch in orde is. Dit soort gedrag komt namelijk ook vaak voort (zeker als het een gedragsverandering is) uit medische problemen of pijn, dus dat uitsluiten kan ook al een goede stap zijn.

Ja, inderdaad handelde ik uit frustratie en dat is sowieso niet oke. Ik wil het ook helemaal niet doen op deze manier. BAT heb ik inderdaad ook over gelezen. Maar ik zal me er eens wat beter in verdiepen.

Sientje schreef:
Mijn vraag is eigenlijk of dit heel veel kwaad kan op zo'n moment of dat het echt 'not done' is, deze aanpak.

Ik vind dat dat van Amy afhangt. Was ze onder de indruk? Heeft ze er wat van geleerd? Heeft het kwaad gedaan of was Amy het al gauw weer vergeten?

Een goede correctie is (vind ik) dat een hond laat merken dat de boodschap binnen komt, maar dat ie niet angstig of uit balans is geraakt.

Natuurlijk komt het gedrag ergens uit voort. Maar..., je kunt ook gewoon normaal doen En zomaar een andere hond te grazen nemen vind ik echt over een grens. Je hond weet alleen maar dat die grens er is als je er een probleem van maakt als ze die grens over gaat. Voor mij was dit ECHT de sleutel tot een gehoorzame hond. Ik was alleen maar gefocust op gedrag voorkomen en ik ervaarde het als 'mislukt' als het mis ging, en dan deed ik er verder ook niets meer aan. En vervolgens had ik nul aan controle. Maar voor mij en Mayke is juist de essentie dat ze heel veel leert als ze de grens opzoekt en die ook tegenkomt. Daarmee heb ik enorme stappen gezet in gehoorzaamheid. En met haar rebelse karakter is ze nog steeds wel eens de kaders van mijn grenzen aan het verkennen en kan ze hier en daar dus ook verwachten dat ik dr bij dr kladden moet pakken en in dr oren moet toeteren dat t klaar is.
En in ons geval is dat volkomen oke. Bij een hond als Kiwi is het 'not done' en totaal overbodig, schadelijk zelfs.

Natuurlijk is voorkomen beter dan genezen, maar als mijn honden eenmaal iets uitgespookt hebben wat hier op de zwarte lijst staat, dan krijgen ze dat te weten ook.

Ik snap je wel, herken het ook wel dat je uit frustratie soms iets doet waar je eigenlijk niet achter staat, zeker als de frustratie hoog opgelopen is of je je dag een keertje niet hebt. Alleen dit zinnetje:

Alles op een positieve manier

Ik denk dat dat niet helemaal waar is. Honden leren niet alleen op een positieve manier. Tussen honden onderling wordt er heel veel duidelijk gemaakt op een niet altijd even zachtzinnige manier. Je moet ze op een positieve manier laten zien wat er verwacht wordt, maar ook duidelijk maken wanneer ze te ver gaan.
In deze situatie was het waarschijnlijk niet de meest effectieve oplossing, maar ik zou me er niet te rot om voelen, waarschijnlijk heeft ze er zelf niks aan over gehouden. Inderdaad eens kijken naar een BAT cursus, of misschien een gewone hondenschool waar trainers je verder kunnen helpen. Dan weet je de volgende keer beter hoe te handelen in zo'n situaties.

Wat ik van gts, in de lezing en de workshop heb gehoord en geleerd is dat uitvalgedrag toch bij 95%(alsin bijna alle honden dus) van de honden angst is. Als dit zo is en je reageert door haar te corrigeren, ga je dat gedrag hoogstwaarschijnlijk alleen maar verergeren.

Of het angst is of niet, kan ik natuurlijk niet beoordelen maar die kans is wel het grootst.
Heeft ze iets naars meegemaakt? Doe je misschien teveel met haar? Heeft ze pijn?
Ik begrijp het wel hoor, het is klote gedrag en je wordt er boos van, heel logisch. Je hond leert alleen niks als ze angstig zijn. Dus ik zou goed uitzoeken waar dit door komt en dan dingen aan gaan pakken.

Voel je niet te schuldig hoor! Iedereen ( ook al zeggen mensen van niet) reageert wel eens uit frustratie of boosheid. Het is niet alsof je haar heb dood geschopt. Ik heb Sultan ook wel eens bij zijn nekvel gepakt.

Moet je eens kijken hoe Luna, Sultan op zijn kop geeft als zij boos is... Nou, die voelt zich ook niet schuldig hoor daarna, en voor Sultan is het gelijk duidelijk.

Een BAT training is misschien wel een goed idee, want ik zou ook gefrustreerd raken van dat soort gedrag.. Dus hulp lijkt mij niet overbodig.

Ik lees over bemoeizuchtig en dominant... en ze is een herderkruising? Veel van dit type honden kunnen niet gezellig met alle honden, al helemaal niet aan de lijn. Dan kan je dat wel willen, maar er zal ook ergens een grens zijn van wat zij (aan) kan.
Ik moet bijvoorbeeld echt niet met Jura naar een druk hondenlosloopveld en van haar verwachten dat ze zich daar gedraagt. Ze is gewoon een bitch en heeft ook nog een kort lontje bij onbekende honden, dus dat is vragen om problemen.

Ga vooral aan de slag, doe desnoods een paar stappen terug (even rust in de tent voor haar en voor jou), bijvoorbeeld even geen drukke plekken opzoeken of nieuwe honden ontmoeten. En ga vanuit die rust aan de slag en kijken wat het nou is wat haar triggert en waarom. Frustraties gaat jou en haar niks opleveren en dit type correcties vaak ook niet. Jura kan ik bijvoorbeeld heus wel zo corrigeren als ik zou willen, maar die zou zich niet anders gedragen en er zich ook zeker niks van aantrekken. Met haar moet ik juist op andere manieren gehoorzaamheid afdwingen en dat zit dan niet in die momenten dat het moeilijk is, maar juist in alles er om heen. Veel taken geven, niks is 'gratis' (dus aandacht en koekjes moet ze altijd wat voor doen), en zelf dingen bepalen is voor haar een beloning en moet ze dus ook wat voor doen eerst. Wil ze linksaf terwijl ik rechts wil? Prima, eerst even zitten en aandacht, en dan mag je als beloning linksaf. Etc.

Paisley schreef:

Sientje schreef:
Mijn vraag is eigenlijk of dit heel veel kwaad kan op zo'n moment of dat het echt 'not done' is, deze aanpak.

Ik vind dat dat van Amy afhangt. Was ze onder de indruk? Heeft ze er wat van geleerd? Heeft het kwaad gedaan of was Amy het al gauw weer vergeten?

Een goede correctie is (vind ik) dat een hond laat merken dat de boodschap binnen komt, maar dat ie niet angstig of uit balans is geraakt.

Natuurlijk komt het gedrag ergens uit voort. Maar..., je kunt ook gewoon normaal doen En zomaar een andere hond te grazen nemen vind ik echt over een grens. Je hond weet alleen maar dat die grens er is als je er een probleem van maakt als ze die grens over gaat. Voor mij was dit ECHT de sleutel tot een gehoorzame hond. Ik was alleen maar gefocust op gedrag voorkomen en ik ervaarde het als 'mislukt' als het mis ging, en dan deed ik er verder ook niets meer aan. En vervolgens had ik nul aan controle. Maar voor mij en Mayke is juist de essentie dat ze heel veel leert als ze de grens opzoekt en die ook tegenkomt. Daarmee heb ik enorme stappen gezet in gehoorzaamheid. En met haar rebelse karakter is ze nog steeds wel eens de kaders van mijn grenzen aan het verkennen en kan ze hier en daar dus ook verwachten dat ik dr bij dr kladden moet pakken en in dr oren moet toeteren dat t klaar is.
En in ons geval is dat volkomen oke. Bij een hond als Kiwi is het 'not done' en totaal overbodig, schadelijk zelfs.

Natuurlijk is voorkomen beter dan genezen, maar als mijn honden eenmaal iets uitgespookt hebben wat hier op de zwarte lijst staat, dan krijgen ze dat te weten ook.

Nou, inderdaad, ik kan me in jouw verhaal vinden. Op een gegeven moment is het gewoon klaar. Als ik zeg dat ze normaal moet doen, moet ze normaal doen. Er is niks aan de hand verdorie
De keren dat ik haar bij haar nekvel pakte piepte ze heel hard Maar herpakte zich snel weer en luisterde dan wel weer of begon weer met blaffen naar de andere hond. Dus heel erg onder de indruk, nee.... Wel even schrikreactie.
Ik denk dat ik te lang te lief ben geweest omdat ze een herplaatser met enorm verhaal is en veel wangedrag voortkwam uit angst en onzekerheid.
Het uitvallen wanneer ze aan de lijn is, snap ik ook enigszins. Maar nu heeft ze 2 keer een hond gepakt terwijl ze los was en dat pik ik niet. Ze hoeft de confrontatie niet aan te gaan. Normaal is ze superonderdanig en conflictmijdend en ik snap niet waar dit nu ineens vandaan kwam. Waarschijnlijk zit ze lekkerder in haar vel en ze wordt ook zekerder merk ik. Het begint ook met willen spelen met de aangelijnde hond (en dat is voor haar heel wat, want ze durft meestal niet) en ineens lijkt ze boos te worden. Bij loslopende honden doet ze helemaal niets en gaat ze meestal uit de weg.

Hylos schreef:Wat ik van gts, in de lezing en de workshop heb gehoord en geleerd is dat uitvalgedrag toch bij 95%(alsin bijna alle honden dus) van de honden angst is. Als dit zo is en je reageert door haar te corrigeren, ga je dat gedrag hoogstwaarschijnlijk alleen maar verergeren.

Of het angst is of niet, kan ik natuurlijk niet beoordelen maar die kans is wel het grootst.
Heeft ze iets naars meegemaakt? Doe je misschien teveel met haar? Heeft ze pijn?
Ik begrijp het wel hoor, het is klote gedrag en je wordt er boos van, heel logisch. Je hond leert alleen niks als ze angstig zijn. Dus ik zou goed uitzoeken waar dit door komt en dan dingen aan gaan pakken.

Heb inderdaad alles uitgesloten. Ze heeft wel veel naars meegemaakt en heeft haar eerste 3 jaar op straat geleefd.
Soms lijkt het angst, maar vaak denk ik ook dat het dominantie is. Heel lastig....

Sulluna schreef:Voel je niet te schuldig hoor! Iedereen ( ook al zeggen mensen van niet) reageert wel eens uit frustratie of boosheid. Het is niet alsof je haar heb dood geschopt. Ik heb Sultan ook wel eens bij zijn nekvel gepakt.

Moet je eens kijken hoe Luna, Sultan op zijn kop geeft als zij boos is... Nou, die voelt zich ook niet schuldig hoor daarna, en voor Sultan is het gelijk duidelijk.

Een BAT training is misschien wel een goed idee, want ik zou ook gefrustreerd raken van dat soort gedrag.. Dus hulp lijkt mij niet overbodig.

Dank je voor je reactie. Die BAT training ga ik me goed in verdiepen.

veertje schreef:Ik snap je wel, herken het ook wel dat je uit frustratie soms iets doet waar je eigenlijk niet achter staat, zeker als de frustratie hoog opgelopen is of je je dag een keertje niet hebt. Alleen dit zinnetje:

Alles op een positieve manier

Ik denk dat dat niet helemaal waar is. Honden leren niet alleen op een positieve manier. Tussen honden onderling wordt er heel veel duidelijk gemaakt op een niet altijd even zachtzinnige manier. Je moet ze op een positieve manier laten zien wat er verwacht wordt, maar ook duidelijk maken wanneer ze te ver gaan.
In deze situatie was het waarschijnlijk niet de meest effectieve oplossing, maar ik zou me er niet te rot om voelen, waarschijnlijk heeft ze er zelf niks aan over gehouden. Inderdaad eens kijken naar een BAT cursus, of misschien een gewone hondenschool waar trainers je verder kunnen helpen. Dan weet je de volgende keer beter hoe te handelen in zo'n situaties.

Nee, dat ze niet alleen leren op een positieve manier ben ik ook achter, haha Ik ga eens even rustig de mogelijkheden na.

runninggirl schreef:Ik lees over bemoeizuchtig en dominant... en ze is een herderkruising? Veel van dit type honden kunnen niet gezellig met alle honden, al helemaal niet aan de lijn. Dan kan je dat wel willen, maar er zal ook ergens een grens zijn van wat zij (aan) kan.
Ik moet bijvoorbeeld echt niet met Jura naar een druk hondenlosloopveld en van haar verwachten dat ze zich daar gedraagt. Ze is gewoon een bitch en heeft ook nog een kort lontje bij onbekende honden, dus dat is vragen om problemen.

Ga vooral aan de slag, doe desnoods een paar stappen terug (even rust in de tent voor haar en voor jou), bijvoorbeeld even geen drukke plekken opzoeken of nieuwe honden ontmoeten. En ga vanuit die rust aan de slag en kijken wat het nou is wat haar triggert en waarom. Frustraties gaat jou en haar niks opleveren en dit type correcties vaak ook niet. Jura kan ik bijvoorbeeld heus wel zo corrigeren als ik zou willen, maar die zou zich niet anders gedragen en er zich ook zeker niks van aantrekken. Met haar moet ik juist op andere manieren gehoorzaamheid afdwingen en dat zit dan niet in die momenten dat het moeilijk is, maar juist in alles er om heen. Veel taken geven, niks is 'gratis' (dus aandacht en koekjes moet ze altijd wat voor doen), en zelf dingen bepalen is voor haar een beloning en moet ze dus ook wat voor doen eerst. Wil ze linksaf terwijl ik rechts wil? Prima, eerst even zitten en aandacht, en dan mag je als beloning linksaf. Etc.

Haar achtergrond ken ik niet, maar er zit ongetwijfeld herder in. Erg baasgericht en superwaaks en bemoeizuchtig. Ze kan alleen wel prima in een groep honden en maakt zich dan min of meer 'onzichtbaar' en gaat alle confrontaties uit de weg. Daarom ben ik ook zo verbaasd over die incidenten met die aangelijnde honden.
Jouw tips met taken geven en niets is gratis is inderdaad een goede en ben ik ook mee bezig.
Als ik met haar aan het hardlopen ben, heeft ze ook een taak vindt ze en reageert dan amper op haar omgeving.

De correcties die het beste hebben gewerkt bij Skye zijn de correcties die ik meende vanuit mijn tenen. Dus de situaties waarbij ik niet eens nadacht over hoe of wat ik zou willen/ mogen/ hoor te reageren. Ik deed wat ik me op kwam zonder na te denken. En die dingen hebben gewerkt. Wanneer ik na ga denken over wat het beste is/ hoe het hoort of wat je tegenwoordig allemaal wel of niet mag doen, dan werkt het vaak niet. Hopelijk voel je je niet te schuldig.

Wat betreft uitvallen naar andere honden. Skye doet het soms ook wel eens. Hij kan 10 honden passeren en dan gaat het goed, bij de 11e gaat hij te keer alsof hij de hond echt iets aan wilt doen. Ik heb ook geprobeerd te ontwijken, af te leiden, opzij te gaan en ook wel eens uit frustratie hem bij zijn nekvel gepakt en op de grond gedrukt. Dat hielp allemaal niet. Ik ben naar een BAT lezing geweest. Dan krijg je de theorie uitgelegd en het is zonder hond. Daar heb ik echt heel veel van geleerd. Soms moet je gewoon wel eens een hond passeren en daar werd aangegeven dat mocht het mis gaan en krijg je de hond niet afgeleid en kan je nergens heen, dat je gewoon moet doorlopen en niets doen. Dus eigenlijk als het ware je hond gewoon meesleuren en zo snel mogelijk uit de situatie halen. Dit laatste is dus niet de BAT methode, maar dat gaven ze aan als tip wat je kon doen in een onverwachte situatie. En sinds ik dit doe sta ik er van versteld dat hij echt bijna nooit meer uitvalt. Zelfs bij honden waarbij hij het normaal wel doet.

Succes en zet hem op.

Heavy schreef:

Hylos schreef:Wat ik van gts, in de lezing en de workshop heb gehoord en geleerd is dat uitvalgedrag toch bij 95%(alsin bijna alle honden dus) van de honden angst is. Als dit zo is en je reageert door haar te corrigeren, ga je dat gedrag hoogstwaarschijnlijk alleen maar verergeren.

Of het angst is of niet, kan ik natuurlijk niet beoordelen maar die kans is wel het grootst.
Heeft ze iets naars meegemaakt? Doe je misschien teveel met haar? Heeft ze pijn?
Ik begrijp het wel hoor, het is klote gedrag en je wordt er boos van, heel logisch. Je hond leert alleen niks als ze angstig zijn. Dus ik zou goed uitzoeken waar dit door komt en dan dingen aan gaan pakken.

Wat een onzin . Amy heeft een paar keer toen ze los was een hond gebeten die aangelijnd was.
Ik denk niet dat een angstige hond op een aangelijnde hond af gaat om te bijten
Wat is dat toch allemaal voor geneuzel over angstige honden ?

Het klinkt als een hond die flink aan het groeien is in haar gedrag .

Dat jij die manier van trainen niet leuk vind weten we nu wel.
Een angstige hond gaat er wel degelijk op af. Maar ik maak er geen woorden meer aan vuil, je hebt toch je eigen oordeel er al over.
Bij Xavi heeft dit daarom natuurlijk ook compleet geen effect gehad, echte dikke onzin idd.

Heavy schreef:

Hylos schreef:Wat ik van gts, in de lezing en de workshop heb gehoord en geleerd is dat uitvalgedrag toch bij 95%(alsin bijna alle honden dus) van de honden angst is. Als dit zo is en je reageert door haar te corrigeren, ga je dat gedrag hoogstwaarschijnlijk alleen maar verergeren.

Of het angst is of niet, kan ik natuurlijk niet beoordelen maar die kans is wel het grootst.
Heeft ze iets naars meegemaakt? Doe je misschien teveel met haar? Heeft ze pijn?
Ik begrijp het wel hoor, het is klote gedrag en je wordt er boos van, heel logisch. Je hond leert alleen niks als ze angstig zijn. Dus ik zou goed uitzoeken waar dit door komt en dan dingen aan gaan pakken.

Wat een onzin . Amy heeft een paar keer toen ze los was een hond gebeten die aangelijnd was.
Ik denk niet dat een angstige hond op een aangelijnde hond af gaat om te bijten
Wat is dat toch allemaal voor geneuzel over angstige honden ?

Het klinkt als een hond die flink aan het groeien is in haar gedrag .

Dat laatste zinnetje vooral inderdaad...

Heb er heel veel energie in gestoken om haar zekerder te maken en dat gaat heel goed, alleen krijg ik nu te maken met een ander soort gedrag in bepaalde situaties. Dat is even slikken.

*Skye* schreef:De correcties die het beste hebben gewerkt bij Skye zijn de correcties die ik meende vanuit mijn tenen. Dus de situaties waarbij ik niet eens nadacht over hoe of wat ik zou willen/ mogen/ hoor te reageren. Ik deed wat ik me op kwam zonder na te denken. En die dingen hebben gewerkt. Wanneer ik na ga denken over wat het beste is/ hoe het hoort of wat je tegenwoordig allemaal wel of niet mag doen, dan werkt het vaak niet. Hopelijk voel je je niet te schuldig.

Wat betreft uitvallen naar andere honden. Skye doet het soms ook wel eens. Hij kan 10 honden passeren en dan gaat het goed, bij de 11e gaat hij te keer alsof hij de hond echt iets aan wilt doen. Ik heb ook geprobeerd te ontwijken, af te leiden, opzij te gaan en ook wel eens uit frustratie hem bij zijn nekvel gepakt en op de grond gedrukt. Dat hielp allemaal niet. Ik ben naar een BAT lezing geweest. Dan krijg je de theorie uitgelegd en het is zonder hond. Daar heb ik echt heel veel van geleerd. Soms moet je gewoon wel eens een hond passeren en daar werd aangegeven dat mocht het mis gaan en krijg je de hond niet afgeleid en kan je nergens heen, dat je gewoon moet doorlopen en niets doen. Dus eigenlijk als het ware je hond gewoon meesleuren en zo snel mogelijk uit de situatie halen. Dit laatste is dus niet de BAT methode, maar dat gaven ze aan als tip wat je kon doen in een onverwachte situatie. En sinds ik dit doe sta ik er van versteld dat hij echt bijna nooit meer uitvalt. Zelfs bij honden waarbij hij het normaal wel doet.

Succes en zet hem op.

Dankjewel!
Ik denk ook teveel na en wil het zo graag goed doen. Amy is mijn eerste hond en ik heb niet meteen de gemakkelijkste gekozen, maar wel degene die bij me past en waar ik ontzettend veel van leer.
Ben soms gefrustreerd maar meestal geniet ik echt van haar en zijn we een hecht team.

Sientje schreef:

Heavy schreef:

Hylos schreef:Wat ik van gts, in de lezing en de workshop heb gehoord en geleerd is dat uitvalgedrag toch bij 95%(alsin bijna alle honden dus) van de honden angst is. Als dit zo is en je reageert door haar te corrigeren, ga je dat gedrag hoogstwaarschijnlijk alleen maar verergeren.

Of het angst is of niet, kan ik natuurlijk niet beoordelen maar die kans is wel het grootst.
Heeft ze iets naars meegemaakt? Doe je misschien teveel met haar? Heeft ze pijn?
Ik begrijp het wel hoor, het is klote gedrag en je wordt er boos van, heel logisch. Je hond leert alleen niks als ze angstig zijn. Dus ik zou goed uitzoeken waar dit door komt en dan dingen aan gaan pakken.

Wat een onzin . Amy heeft een paar keer toen ze los was een hond gebeten die aangelijnd was.
Ik denk niet dat een angstige hond op een aangelijnde hond af gaat om te bijten
Wat is dat toch allemaal voor geneuzel over angstige honden ?

Het klinkt als een hond die flink aan het groeien is in haar gedrag .

Dat laatste zinnetje vooral inderdaad...

Heb er heel veel energie in gestoken om haar zekerder te maken en dat gaat heel goed, alleen krijg ik nu te maken met een ander soort gedrag in bepaalde situaties. Dat is even slikken.

Jura heeft in het begin door onze onkunde ook veel te ver kunnen groeien in dit gedrag. Omdat wij het niet herkenden. Maar zij is nooit angstig of onderdanig geweest, we hebben haar alleen veel te veel vrij gelaten in het begin. Wat met een karakter als dat zij heeft gewoon geen goed plan was. Ik snap je frustraties heel goed, het heeft ons ook veel bloed zweet en tranen gekost om te komen waar we nu zijn. En nog zijn we heel veel met haar bezig hoor. Ik weet niet hoe ver we gaan komen maar sommige dingen zitten er helaas echt heel ver in gebakken bij haar. En dan in combinatie met mijn karakter gaat het gewoon niet altijd goed, is er toch soms strijd of vindt ze gewoon écht dat ze niet naar mij hoeft te luisteren in bepaalde situaties want ze vindt zichzelf dan belangrijker. Zolang ik haar daar niet op kan vertrouwen gaat ze dus in bepaalde situaties dus niet los van de lijn. Maar wie weet, als ze oud is wordt ze vast wel iets beter te sturen.

Hylos schreef:Wat ik van gts, in de lezing en de workshop heb gehoord en geleerd is dat uitvalgedrag toch bij 95%(alsin bijna alle honden dus) van de honden angst is.

Heb je misschien een bron met cijfers en onderzoeken? Niet omdat ik het niet geloof, maar omdat ik oprecht geïnteresseerd ben. Mijn vorige hond was agressief vanuit dominantie. Die zou moorden zonder reden en zéker niet vanuit angst. Het verbaast mij dat hij dus kennelijk in die 5% zou vallen.. Terwijl ik toch echt nog een aantal honden ken, die zéker niet uitvallen vanwege angst. Maar vanuit dominantie-agressie. ( en dan heb je nog die honden, die daadwerkelijk niet goed in hun bovenkamer zijn. Waarbij het op een hersenscan te zien is, dat zij niet goed zijn)

Sulluna schreef:

Hylos schreef:Wat ik van gts, in de lezing en de workshop heb gehoord en geleerd is dat uitvalgedrag toch bij 95%(alsin bijna alle honden dus) van de honden angst is.

Heb je misschien een bron met cijfers en onderzoeken? Niet omdat ik het niet geloof, maar omdat ik oprecht geïnteresseerd ben. Mijn vorige hond was agressief vanuit dominantie. Die zou moorden zonder reden en zéker niet vanuit angst. Het verbaast mij dat hij dus kennelijk in die 5% zou vallen.. Terwijl ik toch echt nog een aantal honden ken, die zéker niet uitvallen vanwege angst. Maar vanuit dominantie-agressie. ( en dan heb je nog die honden, die daadwerkelijk niet goed in hun bovenkamer zijn. Waarbij het op een hersenscan te zien is, dat zij niet goed zijn)

Monique Bladder en Sonja verhoef vertellen dat in lezingen en workshops. Wellicht dat het op Monique haar website staat.
Oh en ik heb ze ook gezien hoor, honden met echte hondagressie. Maar dat ziet er wel erg anders uit vind ik. Al blijft t bij staffords e.d. lastiger te zien naar mijn mening.
Het is hoe dan ook lastig en ik wil ook niet zeggen dat BAT e.d. de enige oplossing is.

Hylos schreef: Monique Bladder en Sonja verhoef vertellen dat in lezingen en workshops. Wellicht dat het op Monique haar website staat.
Oh en ik heb ze ook gezien hoor, honden met echte hondagressie. Maar dat ziet er wel erg anders uit vind ik. Al blijft t bij staffords e.d. lastiger te zien naar mijn mening.
Het is hoe dan ook lastig en ik wil ook niet zeggen dat BAT e.d. de enige oplossing is.

Aah bedankt, ik ga eens wat snuffelen en lezen. Vind het een boeiend onderwerp.

De meeste honden met agressie, zie ik toch wel agressief worden in een groep. Dus als roedel. De individuen die ik écht agressief heb gezien, zijn er maar enkele. Waaronder mijn vorige hond. ( stafford X greyhound)

Ik ga eens meer lezen van haar, bedankt voor de namen!

Heavy schreef:

Hylos schreef:

Heavy schreef:

Hylos schreef:Wat ik van gts, in de lezing en de workshop heb gehoord en geleerd is dat uitvalgedrag toch bij 95%(alsin bijna alle honden dus) van de honden angst is. Als dit zo is en je reageert door haar te corrigeren, ga je dat gedrag hoogstwaarschijnlijk alleen maar verergeren.

Of het angst is of niet, kan ik natuurlijk niet beoordelen maar die kans is wel het grootst.
Heeft ze iets naars meegemaakt? Doe je misschien teveel met haar? Heeft ze pijn?
Ik begrijp het wel hoor, het is klote gedrag en je wordt er boos van, heel logisch. Je hond leert alleen niks als ze angstig zijn. Dus ik zou goed uitzoeken waar dit door komt en dan dingen aan gaan pakken.

Wat een onzin . Amy heeft een paar keer toen ze los was een hond gebeten die aangelijnd was.
Ik denk niet dat een angstige hond op een aangelijnde hond af gaat om te bijten
Wat is dat toch allemaal voor geneuzel over angstige honden ?

Het klinkt als een hond die flink aan het groeien is in haar gedrag .

Dat jij die manier van trainen niet leuk vind weten we nu wel.
Een angstige hond gaat er wel degelijk op af. Maar ik maak er geen woorden meer aan vuil, je hebt toch je eigen oordeel er al over.
Bij Xavi heeft dit daarom natuurlijk ook compleet geen effect gehad, echte dikke onzin idd.

Ik heb nooit gezegd dat ik die manier van trainen niet leuk vind integendeel
Maar het werkt niet voor alle honden denk ik .
Ik geloof best dat angstige honden kunnen bijten als ze in het nauw gedreven worden maar waarom zou een angstige hond een aangelijnde hond bijten als ze ook gewoon weg kan lopen?

Ik zou zeggen, ga naar de lezing van Monique. Die legt dat allemaal haarfijn uit.
Anders zit ik hier wat te papegaaien, staat zo stom.

Sulluna, jij hebt Amy een paar keer meegemaakt tijdens wandelingen en misschien heb je er niet echt op gelet hoe ze zich gedroeg, maar kun jij je voorstellen dat Amy agressief reageert op een andere hond? Ik vind het zo niet Amy-like.... Snap niet wat de trigger geweest is. Misschien voelt ze zich heel stoer als de andere hond onzeker reageert en daarbij ook nog is aangelijnd.

Sientje schreef:Nou, inderdaad, ik kan me in jouw verhaal vinden. Op een gegeven moment is het gewoon klaar. Als ik zeg dat ze normaal moet doen, moet ze normaal doen. Er is niks aan de hand verdorie

Vind jij. Het hele punt is dat zij reageert op een manier die zij normaal vindt. Dus ze doet normaal! Het is alleen niet 'jouw' normaal en het is geen gewenst en geen constructief gedrag. Het is echter voor haar wel normaal en voor haar de best werkende methode. Daar kan je van vinden wat je wilt (ik vind het zelf ook vreselijk frustrerend en stressvol bij tijd en wijle), in jouw hond haar belevingswereld is dit een normale en gerechtvaardige manier. Bij BAT gaat het er om om dat gevoel te veranderen bij de hond zelf en daarmee verandert automatisch het gedrag.

RedPassion schreef:

Sientje schreef:Nou, inderdaad, ik kan me in jouw verhaal vinden. Op een gegeven moment is het gewoon klaar. Als ik zeg dat ze normaal moet doen, moet ze normaal doen. Er is niks aan de hand verdorie

Vind jij. Het hele punt is dat zij reageert op een manier die zij normaal vindt. Dus ze doet normaal! Het is alleen niet 'jouw' normaal en het is geen gewenst en geen constructief gedrag. Het is echter voor haar wel normaal en voor haar de best werkende methode. Daar kan je van vinden wat je wilt (ik vind het zelf ook vreselijk frustrerend en stressvol bij tijd en wijle), in jouw hond haar belevingswereld is dit een normale en gerechtvaardige manier. Bij BAT gaat het er om om dat gevoel te veranderen bij de hond zelf en daarmee verandert automatisch het gedrag.

Daar heb je gelijk in ja. Maar is het ook niet zo dat de alpha bepaalt waar op gereageerd wordt? Ik ben duidelijk ondergeschikt

En allemaal erg bedankt voor jullie reacties! Heb er veel aan en voel me alweer wat beter

Sientje schreef:

*Skye* schreef:De correcties die het beste hebben gewerkt bij Skye zijn de correcties die ik meende vanuit mijn tenen. Dus de situaties waarbij ik niet eens nadacht over hoe of wat ik zou willen/ mogen/ hoor te reageren. Ik deed wat ik me op kwam zonder na te denken. En die dingen hebben gewerkt. Wanneer ik na ga denken over wat het beste is/ hoe het hoort of wat je tegenwoordig allemaal wel of niet mag doen, dan werkt het vaak niet. Hopelijk voel je je niet te schuldig.

Wat betreft uitvallen naar andere honden. Skye doet het soms ook wel eens. Hij kan 10 honden passeren en dan gaat het goed, bij de 11e gaat hij te keer alsof hij de hond echt iets aan wilt doen. Ik heb ook geprobeerd te ontwijken, af te leiden, opzij te gaan en ook wel eens uit frustratie hem bij zijn nekvel gepakt en op de grond gedrukt. Dat hielp allemaal niet. Ik ben naar een BAT lezing geweest. Dan krijg je de theorie uitgelegd en het is zonder hond. Daar heb ik echt heel veel van geleerd. Soms moet je gewoon wel eens een hond passeren en daar werd aangegeven dat mocht het mis gaan en krijg je de hond niet afgeleid en kan je nergens heen, dat je gewoon moet doorlopen en niets doen. Dus eigenlijk als het ware je hond gewoon meesleuren en zo snel mogelijk uit de situatie halen. Dit laatste is dus niet de BAT methode, maar dat gaven ze aan als tip wat je kon doen in een onverwachte situatie. En sinds ik dit doe sta ik er van versteld dat hij echt bijna nooit meer uitvalt. Zelfs bij honden waarbij hij het normaal wel doet.

Succes en zet hem op.

Dankjewel!
Ik denk ook teveel na en wil het zo graag goed doen. Amy is mijn eerste hond en ik heb niet meteen de gemakkelijkste gekozen, maar wel degene die bij me past en waar ik ontzettend veel van leer.
Ben soms gefrustreerd maar meestal geniet ik echt van haar en zijn we een hecht team.

Ik herken echt heel veel van wat je zegt. Ook Skye is mijn eerste hond. Ik wilde het zooooo graag goed doen, dat ik bijna vergat te genieten. Dit is gewoon een moeilijk ding. Skye is zo blij en kan zo leuk spelen met andere honden, gaat goed in groepen, als we naar het strand gaat negeert hij bijna alle honden. En soms ineens dan valt hij uit alsof hij weet ik het wat wilt doen. Alleen naar honden trouwens. Niet naar mensen of kinderen. Nu ik zelf zo veel mogelijk andere honden ontloop merk ik wel dat het veel beter gaat als we dan eens een keer een hond tegenkomen die Skye als aartsvijand heeft bestempeld. Ik ging eerst ook heel veel op pad met groepen en naar losloopgebieden en dat ging altijd goed. Maar in 1 op 1 situaties begon hij steeds wat meer uit te vallen. Na een vervelende ervaring (bedreiging en aanval van 2 honden) was ik er helemaal klaar mee en zoek ik vooral rustige gebieden op. Het lijkt toch beter te werken voor Skye.

Hoe lang heb je Amy nu? Wij hebben Skye nu 2 jaar en met heel wat vallen en opstaan vinden we zo langzaamaan een manier die voor ons allebei goed werkt. Het is vooral leuk samen hoor, maar die 'negatieve' dingen blijven zo hangen he...

Sientje schreef:

RedPassion schreef:

Sientje schreef:Nou, inderdaad, ik kan me in jouw verhaal vinden. Op een gegeven moment is het gewoon klaar. Als ik zeg dat ze normaal moet doen, moet ze normaal doen. Er is niks aan de hand verdorie

Vind jij. Het hele punt is dat zij reageert op een manier die zij normaal vindt. Dus ze doet normaal! Het is alleen niet 'jouw' normaal en het is geen gewenst en geen constructief gedrag. Het is echter voor haar wel normaal en voor haar de best werkende methode. Daar kan je van vinden wat je wilt (ik vind het zelf ook vreselijk frustrerend en stressvol bij tijd en wijle), in jouw hond haar belevingswereld is dit een normale en gerechtvaardige manier. Bij BAT gaat het er om om dat gevoel te veranderen bij de hond zelf en daarmee verandert automatisch het gedrag.

Daar heb je gelijk in ja. Maar is het ook niet zo dat de alpha bepaalt waar op gereageerd wordt? Ik ben duidelijk ondergeschikt

Nee. Het voert voor mij nu wat ver (tijdgebrek) om de hele theorie achter BAT zo uit te typen, maar dat is vast op de site van Monique Bladder of een andere BAT-instructeur te vinden. Van Monique Bladder weet ik dat ze ook een interessant stukje heeft geschreven over 'de hond mag er toch op vertrouwen dat hij bij mij veilig is en dat het goed is wanneer ik zeg dat het goed is'. Een beetje in het verlengde van deze gedachtengang en discussie. Ik denk echt dat je er wat aan kan hebben.

Sulluna schreef:Voel je niet te schuldig hoor! Iedereen ( ook al zeggen mensen van niet) reageert wel eens uit frustratie of boosheid. Het is niet alsof je haar heb dood geschopt.

Dat. Ik heb Izzy zelfs wel eens een hijs gegeven uit frustratie. Zag ze een hond in de verte, begon ze te krijsen. En dat rustig 20x op een wandeling. 19x kun je dan doorlopen, maar de 20e x knapt er iets. GEK word je ervan en je voelt je inderdaad bepaald niet trots als je het doet. Wandelen wordt gewoon kút. Maar leer ervan Ga rustig (voor de wandeling) bij jezelf na hoe je in het vervolg op zo'n situatie gaat reageren en hou je eraan. Het kan best goed komen hoor.

Ik ben nu een stuk relaxter met die drol en dat merk ik in haar gedrag terug. Hoe langer we bezig zijn, hoe rustiger ze wordt naar andere honden. Je moet even door deze fase heenkomen.

Heavy schreef:Hoe oud is Amy en hoe lang heb je haar? Doet ze het op bekend terrein of ook op onbekend terrein?
Ik lees dat ze al lang uitvalt en dat je haar goed kon afleiden . Dat het soms nog fout gaat is normaal toch? Zoalng ze niet bij elke hond die ze ziet uit haar plaat gaat .

Amy is bijna 7 en ik heb haar sinds oktober 2014. Vanuit Griekenland is ze eerst naar een gastgezin gegaan en daarna een jaar geplaatst geweest en toen kwam ze bij ons.

Ze reageert meer wel dan niet. Ze blaft sowieso erg veel naar vanalles en niets. Maar dat is vooral in de buurt van ons huis. Een aantal straten verder is het wel over en reageert ze alleen op verdachte mensen en bijna alle honden.

Lemuria schreef:

Sulluna schreef:Voel je niet te schuldig hoor! Iedereen ( ook al zeggen mensen van niet) reageert wel eens uit frustratie of boosheid. Het is niet alsof je haar heb dood geschopt.

Dat. Ik heb Izzy zelfs wel eens een hijs gegeven uit frustratie. Zag ze een hond in de verte, begon ze te krijsen. En dat rustig 20x op een wandeling. 19x kun je dan doorlopen, maar de 20e x knapt er iets. GEK word je ervan en je voelt je inderdaad bepaald niet trots als je het doet. Wandelen wordt gewoon kút. Maar leer ervan Ga rustig (voor de wandeling) bij jezelf na hoe je in het vervolg op zo'n situatie gaat reageren en hou je eraan. Het kan best goed komen hoor.

Ik ben nu een stuk relaxter met die drol en dat merk ik in haar gedrag terug. Hoe langer we bezig zijn, hoe rustiger ze wordt naar andere honden. Je moet even door deze fase heenkomen.

Ja, precies dat ja....
Maar soms denk ik door die fase te zijn, begint het gesodemieter weer opnieuw

Heavy schreef:Eigenlijk maakt het toch niet uit wat de reden is van haar gedrag?
Ze loopt los op een aangelijnde hond af en bijt . Dat is gewoon ruzie zoeken .
Ze zal er best een goede reden voor hebben misschien stond haar de kleur niet aan of de geur

Als mijn reu een leuke teef tegen komt en er loopt een reu bij dan wil hij ook best even ruzie zoeken met die reu. Het gaat dan om de leuke teef dat weet ik en dat is een hele goede reden vind hij maar toch mag hij dat niet

Het zou in de natuur heel normaal zijn dat twee reuen om een teef vechten maar dat kan nu eenmaal niet in de normale wereld.

Ze loopt er niet op af om te patsen. Dat komt later pas. Eerst nadert ze heel voorzichtig, maakt een spelbuiging, gaat erachteraan en flipt dan ineens...

O ja, iemand vroeg of ze loops is of moet worden. Ze is gesteriliseerd.