Het HondenForum

Hoi allemaal! Het is alweer een poosje geleden dat ik me gemeld heb hier op het forum, daarom dus maar even een korte inleiding

Ik woon samen met mijn vriend en onze sheltie (intacte) reu Woezel. Hij is nu op 1 dag na 3 jaar ( ) en we hebben hem vanaf 8 weken. Het is een heerlijk hondje en een echte kroelkip! Ik heb alleen tijdens het loslopen en algemeen wandelen een aantal dingen waar ik nog aan wil werken. Dit ging in het verleden goed, maar vermoedelijk omdat onze aandacht verslapt is en we wat minder streng zijn geworden, zijn er een aantal vervelende gewoontes in geslopen.

Iets wat hij altijd heel moeilijk heeft gevonden is echt aandacht aan ons geven tijdens het wandelen. Vaak is hij druk met snuffelen en markeren. Hij zal niet bij ons weglopen, maar kachelt rustig achter ons aan of schiet ons soms een paar meter voorbij om daar te blijven staan snuffelen. Op zich geen probleem, maar als ik hem roep komt hij niet direct. Vaak maakt hij zijn 'snuffel' af, markeert iets en komt er dan gesjokt. Dit duurt soms wel 15 seconden tussen en ik zou graag willen dat het direct gaat, want ik heb ook niet alle tijd van de wereld en bovendien is het in dringende en gevaarlijke situaties gewoon essentieel. Hebben jullie hier nog tips over? Opnieuw beginnen met het commando misschien? Ik probeer hem wel te lokken met snoepies en beloon hem als hij komt, maar die blijken niet interessant genoeg. Moet ik met stukken vlees gaan zwaaien?

Verder is hij erg reactief naar andere honden toe. Aan de lijn kan hij erg fixeren op andere honden en gaan blaffen, zijn staart staat dan ook recht omhoog. Dit doet hij echter alleen op afstand. Dichterbij is het óf een schijterd, óf hij wil heel graag met de ander spelen. Het fixeren en blaffen vind ik vervelend overkomen en wil ik graag afleren, ook omdat de andere hond hier naar op kan reageren. Ik probeer met snoepjes af te leiden, maar dit gaat moeizaam. Op grote afstand lukt het nog wel, maar zodra we binnen 20 - 30 meter komen is het niet meer te doen. We komen helaas op onze wandelingen weinig andere honden tegen, misschien 1 of 2 per dag, dus er actief mee aan de slag wil ook niet echt. Als hij los is, zal hij naar de andere hond toerennen. Ik lijn hem dan ook vrijwel altijd aan (tenzij ik de andere hond ken en die ook gezellig is en los loopt) zodra ik een hond zie, anders ben ik hem gewoon kwijt, haha.

Verder gaat de interactie met honden soms goed, soms minder. Met name bij grote honden kan hij wat angstig zijn en dan breek ik het vaak ook af en loop ik door. De honden waar hij wel goed mee kan opschieten is hij (vind ik dan) wat opdringerig en misschien wat dominant? Ik weet niet of ik hem daarin goed lees, misschien is hij wel gewoon onbeschoft, haha. Hij zit vooral bij teven achter hun kont aangeplakt, snuffelt er daar ook lustig op los en heeft er een handje van om dwingend hun oren te likken. Z'n staart zit vaak helemaal rechtop en hij wil soms ook rijden. De meeste teven staan dit niet toe en als zij hem daar niet op corrigeren, trek ik hem er van af en laat ik hem even rust nemen.
Hoe kan ik hem in zijn omgaan met honden het beste begeleiden?

We vinden hem verder wel erg lief hoor en het is natuurlijk de liefste hond ter wereld! Alleen deze dingen zitten ons tijdens de dagelijkse wandelingen wat dwars en we willen er graag mee aan de slag.

Ik roep Elco regelmatig bij me. Hoe sneller hij komt, hoe groter de beloning. Niet komen betekent een baas die recht op hem afkomt en weglopen absoluut niet tolereert. Dan aan de lijn en een minuut ofzo aan een heel korte lijn meelopen. Geen gesnuffel, geen eigen tempo bepalen, maar strak meelopen. Even later mag hij weer los en oefenen we het gekomen nog even. De tweede keer dat hij niet komt, moet hij langer aan de lijn. De derde keer komt hij niet meer los (wel aan de flex overigens)

Je schrijft dat je hem probeert te lokken met snoepjes; daar zou ik sowieso mee stoppen. Staks moet je inderdaad met halve kalkoenen staan zwaaien om zijn aandacht nog te trekken en het voor hem de moeite waard te maken bij je te komen. Met een snoepje belonen als hij daadwerkelijk komt, is iets anders
Verder zou ik zorgen voor meer interactie onderweg: even samen gek doen, een appèloefeningetje doen, de omgeving als agilityparcours inzetten, 'touch' aanleren (hij raakt met zijn neus je handpalm aan) en dat commando dan ook op afstand vragen, zodat hij gemotiveerd wordt snel naar je toe te komen... Meer samen bezig zijn dus.

Totaal geen ervaring met uitvallende honden hier, maar ik denk dat ook hierbij winst te behalen valt met meer contact en aandachtsoefeningen.

Woon/wandel jij toevallig in Winsum ?

@Tara: Ik doe inderdaad weinig met hem samen tijdens het wandelen, dit omdat hij gewoon geen interesse in mij toont en liever zijn gang gaat qua snuffelen. Ik heb dit in het verleden wel gedaan, maar tegenwoordig dus veel minder. Ik zal er weer eens mee aan de slag gaan! Ik laat hem wel af en toe bij me komen voor een snoepie, maar zoals eerder genoemd gaat dit op een slakkengangetje haha. Het plezier springt er dan niet echt van af bij hem en hij staat dan alweer klaar om weg te schieten zodra ik hem vrij geef. Dat vind ik wel erg jammer. Qua uitvallen is hij niet onder de indruk van een correctie, zowel qua stem of fysiek (ruk aan de riem, even bij z'n nek pakken). Ik kan het wel harder gaan doen, maar dat is eigenlijk iets wat ik zelf niet wil tenzij het écht niet anders kan.

@Fotogravinnetje: Hoe lang wacht je met het op hem af lopen? Roep je 2x of doe je dit al na 1 x? Ik doe dit zelf ook wel, maar niet geheel consequent. Ik geef hem dan op z'n falie en hij moet even naast me lopen voor hij weer vrij krijgt. Ik weet alleen niet in hoeverre een hond kan redeneren "oei, na 3 keer niet komen mag ik niet meer los". Hoe ervaar jij dat?

@Lieske_1977: Het lokken doe ik niet vaak hoor, slechts een enkele keer gedaan uit wanhoop. Meestal kijkt hij namelijk al niet eens op, maar zit z'n neus in het gras, dus een snoepje zou hij niet eens zien, haha. Misschien heb ik dat wat verkeerd verwoord. Over het algemeen roep ik hem bij z'n naam, soms 'kom'. Truucjes vind hij thuis heel leuk om te doen, maar als we eenmaal buiten zijn vindt hij me maar een doos met m'n truucjes Zal het wel weer gaan oppakken, misschien dat het plezier bij hem ook weer terugkomt als we even bezig zijn!

@Paisley: Ik woon in Baflo (dezelfde gemeente) Ik wandel nooit met hem in Winsum.

Woezel schreef:
@Paisley: Ik woon in Baflo (dezelfde gemeente) Ik wandel nooit met hem in Winsum.

Ah zo! Ik weet al weer hoe we elkaar kennen, ik ben een keer bij je langs geweest voor een fietskar.
Ik moest even denken aan een Sheltie in Winsum die ik wel eens uit het niets zie opduiken en makkelijk een kwartier mee op sleeptouw had

Ik geef hem nooit op z'n falie op zo'n moment. Gezellig ben ik dan overigens ook niet. Ik roep nog wel een tweede keer, maar als daar niet echt meteen een reactie op komt, kom ik dus recht op hem af. Normaal gesproken zou ik hem wat meer zijdelings benaderen, maar omdat hij niet luistert, is het een confronterende benadering. Niet boos, wel streng.
In feite heeft hij de keuze: commando opvolgen en dan vrijheid en lekkers en een blije baas en dan eventueel terug kunnen naar die lekkere geurtjes/dat leuks. Of commando negeren, maar dan geen lekkers, geen blije baas en vooral geen vrijheid meer en zeker geen kans om terug te gaan...
Op z'n falie geven op zo'n moment zorgt er alleen maar voor dat hij sneller de neiging zal hebben mij te ontwijken op zo'n moment. En dat wil ik dus niet. Als ik hem moet komen ophalen, mag hij absoluut niet weglopen (kan het snel een spelletje voor worden en ik speel op dat moment absoluut niet)

Tara schreef: Zonder reden uitvallen naar andere honden is hier een dikke nee, en de hond die dat doet krijgt het van mij om de oortjes.
Fixeren, blaffen? Bij mij kreeg hij een ruk aan de lijn, en een stemcorrectie. Je doet maar normaal. Met je grote bek.
Dat zijn nu typisch dingen die ik dus nooit zou oppakken door middel van belonen.

Dan moet die correctie wel werken. Ik heb het geprobeerd hoor, van gefrustreerde rukken en scheldpartijen tot gecontroleerd boos toespreken en kort houden. Maar effect had 't niet. Zal gerust aan mij liggen hoor, dat ik niet voldoende doordring bij Dexter. Maar mijn oplossing is dus wel afleiden en belonen en daarmee boek ik veel meer resultaat dan met alle correcties ervoor.

Ik denk dat dat maar net ligt aan de hond en hoe gevoelig of niet gevoelig die is voor jou boosheid. Je hebt van die lompers die het geen reet kan schelen dat je boos bent, hem bij zijn nek pakt oid, die zich er zelfs alleen maar door aangesterkt voelt. Net als dat ophalen bij sommige honden niet werkt. Sommige lopen dan weg en zijn gehaaid genoeg om uit je klauwen te blijven...

Omdat je dat belonen en afleiden vanuit rust doet en niet vanuit boosheid, frustratie, misschien een gevoel van schaamte... Een gemeende correctie vanuit rust zal wel overkomen, maar dat is je nog niet gelukt
Een dikke nee is dus vanuit rust. Gewoon, het gebeurt niet. Klaar. Meer is het niet. Geen boosheid, geen frustratie, geen angst, geen bezorgdheid, geen teleurstelling. Veel neutraler dan dat. Maar wel een echt gemeend 'dat gebeurt niet'. Geen onderhandeling mogelijk

Vind dat nogal makkelijk gezegd eigenlijk. Tuurlijk frustratie helpt niet, maar er zijn ook genoeg honden die zich er zelfs als je de rust zelve bent er geen fuck van aantrekken dat je corrigeert.

Klinkt een beetje als mijn reu. Ik ben met hem gaan oefenen met roepen vóór hij iets interessants rook/snuffelde. Dus op het moment dat hij om zich heen kijkt roepen en flink belonen met gek doen, aaien, springen of wat dan ook (lekkers pakt hij niet aan buiten).

Want op het moment dat hij de neus aan de grond heeft is zijn aandacht al niet bij mij dus ga ik hem ook niet roepen. Hij reageert dan toch niet direct en dan zet ik mezelf (en hem) op voor falen.
Op het moment dat hij even opkijkt roep ik hem dus wel en doe ik weer achterlijk

Nu kijkt hij dus regelmatig even naar mij of vrouwtje weer debiel gaat lopen doen en roep ik hem steeds vaker even en het werkt goed.

En over het uitvallen ben ik met Tara eens.. dat gebeurt gewoon niet want ik wil dat niet hebben. Niet dat hij dat doet maar hij begint wel te piepen omdat hij perse contact wil maken met de andere hond. Pech, ik wil het niet hebben dus doorlopen!

Ik denk dat hij er inmiddels helemaal aan gewend is dat hij buiten zijn eigen dingen gaat doen en dat je dus veel baat kunt hebben bij hem laten ontdekken dat het veel leuker is om samen met jou buiten leuke dingen te doen. Dat moet met een sheltie toch lukken...
Houdt hij van balletjes? Dan zou ik het hierkomen oefenen met een balletje (balletje in de looprichting voor hem weggooien). Verder veel samen bezig zijn onderweg, zodat het wandelen weer iets wordt dat jullie samen doen. Misschien vindt hij het leuk om met de clicker te werken?
Wat Lieske_1977 ook al zei: niet lokken, dat is iets wezenlijk anders dan belonen. Ik houd de beloningen altijd divers, dat kan ook samen een stukje rennen zijn, even spelen, ineens een jackpot of een voertjesregen. Het houdt je hond alert: hij weet niet wat er gaat komen, en gaat dus niet zo snel beslissen dat hij dat saaie voertje wel laat voor wat het is omdat het snuffelen even interessanter is.

Wat betreft het uitvallen aan de riem: volgens mij ligt het helemaal aan de motivatie voor het uitvallen. Als het angst/onzekerheid is, zou ik zeker niet fors gaan corrigeren. Is het opwinding, dan kan corrigeren misschien voor sommige honden prima werken, maar bij andere wordt die opwinding dan alleen maar groter. Bij Amy, die in het begin ook blafte naar andere honden (en nu heel soms nog wel eens) was het vooral opwinding omdat ze er graag naartoe wilde in combinatie met wat territoriaal gedrag en werkte het het beste om de afstand iets te vergroten, haar aandacht te vragen en haar daarna te belonen, en flink belonen als ze gewoon rustig naar een andere hond keek.
Ik denk dat je voor begeleiding hierbij prima op een goede hondenschool terechtkunt. Dan went je hond ook meer aan het samenwerken met jou terwijl er andere honden in de buurt zijn.

Misschien eens meegaan in de beleving van de hond meegaan? Snuffelen is zijn passie. Er zijn hier verassend leuke workshops in, waarin je eens om gaat denken en niet jou vooraf gestelde rondje het doel gaat worden, maar dat je hond jou eens mee op sleeptouw mag nemen en verassend hoeveel meer aandacht je krijgt als je ook eens in zijn belevingswereld stapt. Klinkt zweverig, is het soms ook, ben ik zelf totaal niet van, maar het heeft ook een gedeeltelijke waarheid.

Speurspelletjes met hem gaan doen en mogelijk iets van speurtraining? Ligt dus in zelfde lijn als vorige advies. In zijn beleving gaan stappen. Actief wandelen en hersenwerk tijdens je wandeling. Brokjes verstoppen, een boom gebruiken als houder voor je brokjes, ook hierin zijn leuke workshops. En je leert het naar je eigen hand zetten, wat dus ook positief kan uitpakken.

En ik denk dat je eens moet gaan verdiepen wat beloning is voor jou hond. Norah kan ik belonen met alles, maar de echte beloning is toch echt de bal. Kay moet ik wel met wat meer aankomen en de bal is ook hilarisch. Santos is een verhaal apart, die wil alleen delicaat voer en speelgoed is uit den boze!