Het HondenForum

Hoi iedereen,

Ik heb een aantal vragen over het gedrag van Wappie.

Mijn Engelse Stafford is een dame van 3,5 jaar met af en toe een erg lastige persoonlijkheid.
Ze luistert belachelijk goed, hoeft nooit aan de riem (tenzij de situatie er om vraagt natuurlijk), voert alle commando's met veel plezier uit en is voor (bijna) alle mensen en kinderen ontzettend lief.

Helaas heeft ze bepaalde trekjes waar ik met geen mogelijkheid van af kan komen:

- Obsessief met eten. Hiermee niet haar eigen eten, dat eet ze wanneer ze er zin in heeft, maar het eten van ons of van ons bezoek. Ze kijkt er continu naar en zodra iemand een stukje vlees o.i.d. in haar etensbak gelegd heeft, ligt ze letterlijk te trillen en helemaal stijf op de bank. Continu maakt ze oogcontact in de hoop dat we zeggen dat ze er heen mag om het te pakken. Als ik in de avond wat in haar voerbak leg terwijl zij in de andere kamer ligt te slapen, kan ik de volgende ochtend gelijk merken dat ze het toch gehoord heeft. Zodra de deur open gaat, neemt ze nog net geen sprint om naar haar bak te komen. Ook kleine dingen trekken gelijk haar aandacht, een vork op het bord leggen, het bord neerzetten, het bord oppakken, allemaal geluiden die met eten te maken hebben: Ze kijkt gelijk op met haar ogen wijd open en de oren gespitst. Ik geef haar zelden iets van ons eigen eten dus ik vraag me echt af waar ze dit vandaan heeft.

- Gedrag naar andere honden: De ene hond vindt ze fantastisch en de ander hoeft maar een stap dichterbij te komen en ze snauwt ze gelijk af. Dit begrijp ik wel, heb ik ook geen moeite mee want tja,... ik vind ook niet iedereen leuk. Maar ze kan ook honden afsnauwen die ze normaal gesproken juist heel leuk vindt Voorbeeld: Onze onderburen hebben een herder (reu) van 10 maanden oud en die vindt ze helemaal geweldig als we hem beneden tegenkomen. Stoeien, duwen, trekken, rennen. Heerlijk om naar te kijken. Nu kwamen we dezelfde hond tegen in het bos, SNAUW.. ze wilde er helemaal niks van weten. Ik begrijp er helemaal niks van. Dit is iets wat met mijn vorige buren precies hetzelfde was... Rondom het huis vond ze de honden fantastisch, in het bos keek ze er niet eens naar om....

- Ineens intens onderdanig: Soms ben ik haar opeens "kwijt" in huis. Dan kan ik roepen wat ik wil, dan komt ze gewoon niet. De laatste keer lag ze heel argwanend in de badkamer op de (veel te kleine) badkamermat. De badkamer is pikkedonker en nou niet bepaald gezellig. Als ik dan de lamp aandoe, kijkt ze me aan alsof ze mijn schoenen kapot gevreten heeft, zo schuldig. Op die manier kijken doet ze wel vaker, ze kan zichzelf zo klein maken alsof ze ieder moment in elkaar geslagen kan worden. Die blik heeft ze dan ook in haar ogen. Ik begrijp er werkelijk helemaal niks van. Ik weet wel dat wanneer ik een keer woorden heb met mijn vriend, dat ze heel gevoelig is voor die spanning en dan zachtjes trillend op de bank ligt maar ze doet het dus ook terwijl er (in mijn ogen) helemaal niks vreemds aan de hand is. Zo heb ik haar laatst ook op de wc aangetroffen en naast de grote kast op mijn slaapkamer.

Zelf ben ik heel erg veel bezig met de opvoeding, altijd al geïnteresseerd geweest in hondentraining etc. Hiervoor heb ik een Bordeaux Dog gehad en hij had ook wel zo zijn trekjes maar dit... Het gebeurt ook steeds vaker en ik begin me heel erg af te vragen of ik iets over het hoofd zie? Mijn vriend snapt er ook helemaal niks van. Naar onze mening is haar gedrag veranderd sinds ze ongeveer 2 jaar was. Is dit een herkenbare leeftijd voor iemand? Ik heb het ook aan mijn DA gevraagd maar hij heeft het niet zo op staffords dus hij gooit het vaak gelijk op het ras...

Graag hoor ik wat jullie hiervan vinden en als er tips zijn: Heeeel graag!!

Ik snap het verhaal over de voerbak niet helemaal. Waarom iets in de bak leggen als ze het niet mag eten? Bobby eet ook pas na commando, maar ik ga niets in de bak doen als ie toch niet mag eten. Over het schooien: Krijgt ze wel genoeg? Of is het echt schooien?

ja, herkenbaar. de enorm extreme emoties. het niet stabiele gedrag. ik ken het eigenlijk alleen bij staffordteefjes. bij reuen zie ik het wel, maar die zijn consequenter in hun gedrag.

is ze gecastreerd? toen wij onze lot hadden laten helpen is dit namelijk pas echt naar voren gekomen.

het enige dat echt helpt is compleet de leiding nemen en niks aan de hond overlaten. als zij er in al haar onzekerheid voor 500% op kan vertrouwen dat jij de beslisser bent wordt het minder. dat houdt in de lijntjes enorm kort houden en afleiden als ze in zo'n idiote focus gaat (en ja, ik weet dat dat niet zomaar te doorbreken is)

daarnaast vind ik dat je voorzichtiger moet zijn. ze is niet duidelijk in haar signalen (in ieder geval niet voor jou) aangezien je verrast wordt door wel of niet uitvallen. je hebt een stafford en zij kan enorme schade aanrichten. dat weet je, dus wees hier voorzichtig mee.

dit heeft allemaal niks met hondenschool training te maken. mijn teef had na haar castratie ongeveer gelijk gedrag, maar draaide op hoog niveau mee in de gehoorzaamheid.

CillyNL schreef:Ik snap het verhaal over de voerbak niet helemaal. Waarom iets in de bak leggen als ze het niet mag eten? Bobby eet ook pas na commando, maar ik ga niets in de bak doen als ie toch niet mag eten. Over het schooien: Krijgt ze wel genoeg? Of is het echt schooien?

Ze mag van mij uiteraard wel eten wat in de voerbak ligt, maar ik probeer er iets meer grip op te krijgen door haar even te laten wachten. Als ik dit niet doe, heb ik denk ik nog mijn hand in de voerbak en dan staat ze direct naast me om het er gelijk uit te grissen. Als ik haar dan eventjes laat wachten, komt gelijk dat trillen en stijf liggen.

Over of ze genoeg krijgt: Er staat de hele dag eten voor haar en ze eet meestal 's nachts. Denk je dat ze tekort kan komen als ze het zelf mag pakken dan? Als dat het geval is, ben ik ook bereid om het 2/3 keer per dag te geven maar ik vraag me af of dat het schooien tegen zal gaan.

En je hebt haar altijd los lopen? Houd je er ook rekening mee dat veel andere hondeneigenaren niet graag ineens een stafford bij hun hond willen hebben? Dat die honden ook niet altijd aardig zullen reageren, maar het dan t.o.v. de stafford het voor 99,999999% zullen afleggen? Er zijn er hier ook die altijd en immer loslopen, de eigenaren hebben zelfs geen riem bij zich, waardoor het gros van de andere hondeneigenaren als ze ze tegenkomen, niet weten hoe snel ze een andere kant uit moeten.

HeleenMaikelWappie schreef:

CillyNL schreef:Ik snap het verhaal over de voerbak niet helemaal. Waarom iets in de bak leggen als ze het niet mag eten? Bobby eet ook pas na commando, maar ik ga niets in de bak doen als ie toch niet mag eten. Over het schooien: Krijgt ze wel genoeg? Of is het echt schooien?

Ze mag van mij uiteraard wel eten wat in de voerbak ligt, maar ik probeer er iets meer grip op te krijgen door haar even te laten wachten. Als ik dit niet doe, heb ik denk ik nog mijn hand in de voerbak en dan staat ze direct naast me om het er gelijk uit te grissen. Als ik haar dan eventjes laat wachten, komt gelijk dat trillen en stijf liggen.

Over of ze genoeg krijgt: Er staat de hele dag eten voor haar en ze eet meestal 's nachts. Denk je dat ze tekort kan komen als ze het zelf mag pakken dan? Als dat het geval is, ben ik ook bereid om het 2/3 keer per dag te geven maar ik vraag me af of dat het schooien tegen zal gaan.

nee dat gaat niet helpen. maar die spanning opbouwen door haar te laten wachten ook niet.

gewoon de bak pakken, madammeke laten zitten, bak vullen, bak neerzetten en als jij weer rechtop staat mag madam gaan eten. ze heeft geen honger want dan at ze wel meer/vaker

M@scha schreef:ja, herkenbaar. de enorm extreme emoties. het niet stabiele gedrag. ik ken het eigenlijk alleen bij staffordteefjes. bij reuen zie ik het wel, maar die zijn consequenter in hun gedrag.

is ze gecastreerd? toen wij onze lot hadden laten helpen is dit namelijk pas echt naar voren gekomen.

het enige dat echt helpt is compleet de leiding nemen en niks aan de hond overlaten. als zij er in al haar onzekerheid voor 500% op kan vertrouwen dat jij de beslisser bent wordt het minder. dat houdt in de lijntjes enorm kort houden en afleiden als ze in zo'n idiote focus gaat (en ja, ik weet dat dat niet zomaar te doorbreken is)

daarnaast vind ik dat je voorzichtiger moet zijn. ze is niet duidelijk in haar signalen (in ieder geval niet voor jou) aangezien je verrast wordt door wel of niet uitvallen. je hebt een stafford en zij kan enorme schade aanrichten. dat weet je, dus wees hier voorzichtig mee.

dit heeft allemaal niks met hondenschool training te maken. mijn teef had na haar castratie ongeveer gelijk gedrag, maar draaide op hoog niveau mee in de gehoorzaamheid.

Gek genoeg vind ik het fijn om te horen dat het in ieder geval herkenbaar is. Zij is al op jonge leeftijd gesteriliseerd, volgens mij na haar eerste loopsheid al. Dus hier zie ik niet echt een direct gevolg in aangezien de problemen pas met 2 jaar gekomen zijn.

Ze heeft gelukkig hele duidelijke signalen, haren omhoog, oren plat, staart in standje antenne etc. Als ze dat heeft, corrigeer ik haar ook direct en ik zal haar dan ook echt niet in de buurt van die andere hond houden maar het gaat mij er meer om dat ik er geen pijl op kan trekken dat ze het de ene keer fantastisch vindt en dan de andere keer ineens verschrikkelijk.. Dat wisselvallige gedrag bij dezelfde honden begrijp ik niet.

HeleenMaikelWappie schreef:

CillyNL schreef:Ik snap het verhaal over de voerbak niet helemaal. Waarom iets in de bak leggen als ze het niet mag eten? Bobby eet ook pas na commando, maar ik ga niets in de bak doen als ie toch niet mag eten. Over het schooien: Krijgt ze wel genoeg? Of is het echt schooien?

Ze mag van mij uiteraard wel eten wat in de voerbak ligt, maar ik probeer er iets meer grip op te krijgen door haar even te laten wachten. Als ik dit niet doe, heb ik denk ik nog mijn hand in de voerbak en dan staat ze direct naast me om het er gelijk uit te grissen. Als ik haar dan eventjes laat wachten, komt gelijk dat trillen en stijf liggen.

Over of ze genoeg krijgt: Er staat de hele dag eten voor haar en ze eet meestal 's nachts. Denk je dat ze tekort kan komen als ze het zelf mag pakken dan? Als dat het geval is, ben ik ook bereid om het 2/3 keer per dag te geven maar ik vraag me af of dat het schooien tegen zal gaan.

Oh, zo. Ik dacht dat je iets in de voerbak deed en dat ze het dan gewoon helemaal niet mocht hebben. Dat even wachten snap ik wel.

Ik weet het niet. Ik heb ook geen ervaring met Staffords. Ik weet wel dat de hond van mijn buurvrouw (een maltheser) héél erg met eten is. Die jat het bij de kinderen uit de handen, uit jouw handen en laatst zelfs de snoepjes uit mijn zak. Zodra het beest eten hoort/ruikt/ziet doet ie alsof ie uitgehongerd is. Super-irritant.

Als ze gewoon op een goed gewicht en gezond is, zal het wel niet zo zijn dat ze iets tekort komt.

HeleenMaikelWappie schreef: Ze heeft gelukkig hele duidelijke signalen, haren omhoog, oren plat, staart in standje antenne etc. Als ze dat heeft, corrigeer ik haar ook direct en ik zal haar dan ook echt niet in de buurt van die andere hond houden maar het gaat mij er meer om dat ik er geen pijl op kan trekken dat ze het de ene keer fantastisch vindt en dan de andere keer ineens verschrikkelijk.. Dat wisselvallige gedrag bij dezelfde honden begrijp ik niet.

Zal er aan liggen hoe veel spanning ze opgebouwd heeft.
Ik zou niet corrigeren, maar afleiden/aandacht vragen en voldoende ruimte nemen. Houdt ze van speelgoed?
Je wilt honden niet een nog groter punt maken.

Neeltje schreef:En je hebt haar altijd los lopen? Houd je er ook rekening mee dat veel andere hondeneigenaren niet graag ineens een stafford bij hun hond willen hebben? Dat die honden ook niet altijd aardig zullen reageren, maar het dan t.o.v. de stafford het voor 99,999999% zullen afleggen? Er zijn er hier ook die altijd en immer loslopen, de eigenaren hebben zelfs geen riem bij zich, waardoor het gros van de andere hondeneigenaren als ze ze tegenkomen, niet weten hoe snel ze een andere kant uit moeten.

Nee ik heb haar niet loslopen als de situatie het niet toelaat. Richting het bos bijvoorbeeld moet ze netjes aan de lijn. Als ik rondom het huis ben en even naar de auto moet lopen, hobbelt ze achter me aan zonder dat ze aan de lijn hoeft. Dat bedoelde ik meer

Zal er aan liggen hoe veel spanning ze opgebouwd heeft.
Ik zou niet corrigeren, maar afleiden/aandacht vragen en voldoende ruimte nemen. Houdt ze van speelgoed?
Je wilt honden niet een nog groter punt maken.[/quote]

Nee ze vindt alleen stokken leuk maar zodra ze die heeft, snauwt ze juist sneller andere honden af...

HeleenMaikelWappie schreef: Nee ze vindt alleen stokken leuk maar zodra ze die heeft, snauwt ze juist sneller andere honden af...

Dan houd jij hem vast tot na het passeren.

Dat zou inderdaad ook nog een goede optie kunnen zijn..

Het lastigste vind ik vooral dat Wappie juist hele duidelijke signalen heeft maar dat andere honden deze vaak niet lijken te begrijpen. Ze gaan dan toch net te lang door waardoor Wappie zich schijnbaar genoodzaakt voelt om van zich af te snauwen. Het is dan alleen een hoop herrie maken en ze bijt verder niet maar ik ben erg bang dat een andere hond hier een keer van schrikt en haar dan juist bijt met alle gevolgen van dien...

Het lijkt erop dat Wappie een echte einzelgänger is als we in het park rondlopen en dit vind ik verder ook prima maar ik vind het ontzettend zielig voor de enthousiaste honden die passeren en even willen komen kijken. Ik las net in een ander forum dat iemand gebruik maakt van een muilkorf bij loslopen maar ik vraag me af of ik hiermee de problemen niet erger maak.. Iemand ervaring met het gebruiken van een muilkorf bij het los laten lopen??

Inmiddels loop ik al wat minder vaak in het park en probeer ik haar energie kwijt te raken door met haar te fietsen maar ik ben bang dat als ik alleen nog maar ga fietsen, ze het sociale contact met andere honden helemaal kwijt raakt. Lastig lastig lastig

Nanna schreef:

HeleenMaikelWappie schreef: ik ben bang dat als ik alleen nog maar ga fietsen, ze het sociale contact met andere honden helemaal kwijt raakt. Lastig lastig lastig

Waarom? Ze heeft er duidelijk geen behoefte aan. Je lekker met je eigen hond gaan vermaken, kijk maar eens op Staffordforums: er is genoeg te verzinnen. Flirtpole bijvoorbeeld.
Als je een leuke sociale hond voor in het speelparkje had willen hebben had je voor een ander ras moeten kiezen.

Het ras vind ik verder helemaal geweldig, echte clowntjes en heerlijk trouw. Het gaat me meer om de momenten waarop je ongepland andere honden tegenkomt. Voor zulke momenten is het fijn als ze af en toe toch een keer een andere hond gezien heeft zodat ze niet alles van het sociale kwijtraakt.

Bedankt voor de tip van Flirtpole, dit kende ik inderdaad nog niet!

HeleenMaikelWappie schreef:

Nanna schreef:

HeleenMaikelWappie schreef: ik ben bang dat als ik alleen nog maar ga fietsen, ze het sociale contact met andere honden helemaal kwijt raakt. Lastig lastig lastig

Waarom? Ze heeft er duidelijk geen behoefte aan. Je lekker met je eigen hond gaan vermaken, kijk maar eens op Staffordforums: er is genoeg te verzinnen. Flirtpole bijvoorbeeld.
Als je een leuke sociale hond voor in het speelparkje had willen hebben had je voor een ander ras moeten kiezen.

Het ras vind ik verder helemaal geweldig, echte clowntjes en heerlijk trouw. Het gaat me meer om de momenten waarop je ongepland andere honden tegenkomt. Voor zulke momenten is het fijn als ze af en toe toch een keer een andere hond gezien heeft zodat ze niet alles van het sociale kwijtraakt.

Bedankt voor de tip van Flirtpole, dit kende ik inderdaad nog niet!

de engelse stafford is echt mijn ras. compleet geweldig en helemaal top.

en toch wil ik er geen meer nu mijn laatste stafford overleden is. en dat is omdat een hondenleven niet bestaat uit die perfecte symbiose die wij samen thuis hadden, maar ik wil wandelen, ik wil mijn hond op een terras mee kunnen nemen en dan moeten er ook honden voorbij kunnen komen zonder dat dat (bijna) gegarandeerd ellende oplevert.

en een hond tegenkomen gaat haar niet socialer maken

M@scha schreef:

HeleenMaikelWappie schreef:

Nanna schreef:

HeleenMaikelWappie schreef: ik ben bang dat als ik alleen nog maar ga fietsen, ze het sociale contact met andere honden helemaal kwijt raakt. Lastig lastig lastig

Waarom? Ze heeft er duidelijk geen behoefte aan. Je lekker met je eigen hond gaan vermaken, kijk maar eens op Staffordforums: er is genoeg te verzinnen. Flirtpole bijvoorbeeld.
Als je een leuke sociale hond voor in het speelparkje had willen hebben had je voor een ander ras moeten kiezen.

Het ras vind ik verder helemaal geweldig, echte clowntjes en heerlijk trouw. Het gaat me meer om de momenten waarop je ongepland andere honden tegenkomt. Voor zulke momenten is het fijn als ze af en toe toch een keer een andere hond gezien heeft zodat ze niet alles van het sociale kwijtraakt.

Bedankt voor de tip van Flirtpole, dit kende ik inderdaad nog niet!

de engelse stafford is echt mijn ras. compleet geweldig en helemaal top.

en toch wil ik er geen meer nu mijn laatste stafford overleden is. en dat is omdat een hondenleven niet bestaat uit die perfecte symbiose die wij samen thuis hadden, maar ik wil wandelen, ik wil mijn hond op een terras mee kunnen nemen en dan moeten er ook honden voorbij kunnen komen zonder dat dat (bijna) gegarandeerd ellende oplevert.

en een hond tegenkomen gaat haar niet socialer maken

Dit ben ik helemaal met je eens. Ik denk er precies zo over.

HeleenMaikelWappie schreef: Het ras vind ik verder helemaal geweldig, echte clowntjes en heerlijk trouw. Het gaat me meer om de momenten waarop je ongepland andere honden tegenkomt. Voor zulke momenten is het fijn als ze af en toe toch een keer een andere hond gezien heeft zodat ze niet alles van het sociale kwijtraakt.

Bedankt voor de tip van Flirtpole, dit kende ik inderdaad nog niet!

Ze worden niet socialer van blootstelling. En waarom zou dat überhaupt moeten?
Dan heb je het verkeerde ras gekozen.
Leren negeren, veel fijner.
En zeker niet dingen zelf op laten lossen. Als zij zo duidelijk aangeeft niet van (bepaalde) honden gediend te zijn, stuur jij die weg voor zij moet reageren.

Ook kleine dingen trekken gelijk haar aandacht, een vork op het bord leggen, het bord neerzetten, het bord oppakken, allemaal geluiden die met eten te maken hebben: Ze kijkt gelijk op met haar ogen wijd open en de oren gespitst. Ik geef haar zelden iets van ons eigen eten dus ik vraag me echt af waar ze dit vandaan heeft.

Daar heb je Het Woord al. Zelden. 'Zelden' betekent dat er af en toe tóch eten komt, dus je houdt het gedrag gezellig in stand, elke keer dat je iets geeft. Dus natuurlijk bouwt die spanning op, het is net als een gokverslaving. Als je 10x gokt en je wint niks, ebt het gevoel dat er iets te winnen valt weg. Win je de 11e x wel iets, dan is dat een enorme stimulans. Dan maakt het niet uit of je de 100x erna niks wint; de Kans is er dat er iets gebeurt, dus ga je door in de hoop dat...
Ik ben bang dat je dat er niet makkelijk uit gaat krijgen, ik zou haar dan ook in een bench zetten met een deken erover. Dan is het gelijk duidelijk. D'r valt niets te halen.

Mijn hond is gelukkig ontzettend te triggeren door een bal. Nog niet de 100% die ik zou willen, maar de focus is er. Dat kun je met die stok misschien ook bereiken. Vasthouden inderdaad, zie het als een soort afstandsbediening. Zolang ik die bal in handen heb, is de wereld voor 95% gemaakt van suikerspinnen wat mijn Staff betreft. Al is het een lompe Labrador die tegen haar opbeukt; daar merkt ze niks van en ze houdt d'r hyperfocus op d'r bal. Maar geef ik haar die bal (in jouw geval de stok) al voordat we andere honden gepasseerd zijn, dan kan het uitmonden op een snauw of speelpartij, al naar gelang hoe de andere hond zich gedraagt, dat moet je proberen te voorkomen.

Lemuria schreef:

Ook kleine dingen trekken gelijk haar aandacht, een vork op het bord leggen, het bord neerzetten, het bord oppakken, allemaal geluiden die met eten te maken hebben: Ze kijkt gelijk op met haar ogen wijd open en de oren gespitst. Ik geef haar zelden iets van ons eigen eten dus ik vraag me echt af waar ze dit vandaan heeft.

Daar heb je Het Woord al. Zelden. 'Zelden' betekent dat er af en toe tóch eten komt, dus je houdt het gedrag gezellig in stand, elke keer dat je iets geeft. Dus natuurlijk bouwt die spanning op, het is net als een gokverslaving. Als je 10x gokt en je wint niks, ebt het gevoel dat er iets te winnen valt weg. Win je de 11e x wel iets, dan is dat een enorme stimulans. Dan maakt het niet uit of je de 100x erna niks wint; de Kans is er dat er iets gebeurt, dus ga je door in de hoop dat...
Ik ben bang dat je dat er niet makkelijk uit gaat krijgen, ik zou haar dan ook in een bench zetten met een deken erover. Dan is het gelijk duidelijk. D'r valt niets te halen.

Mijn hond is gelukkig ontzettend te triggeren door een bal. Nog niet de 100% die ik zou willen, maar de focus is er. Dat kun je met die stok misschien ook bereiken. Vasthouden inderdaad, zie het als een soort afstandsbediening. Zolang ik die bal in handen heb, is de wereld voor 95% gemaakt van suikerspinnen wat mijn Staff betreft. Al is het een lompe Labrador die tegen haar opbeukt; daar merkt ze niks van en ze houdt d'r hyperfocus op d'r bal. Maar geef ik haar die bal (in jouw geval de stok) al voordat we andere honden gepasseerd zijn, dan kan het uitmonden op een snauw of speelpartij, al naar gelang hoe de andere hond zich gedraagt, dat moet je proberen te voorkomen.

Dat was ook gelijk wat ik zag. Onbewust maak je gebruik van intervalbeloning. Google maar eens op de test van Skinner (Skinner box), dat is namelijk precies wat er nu gebeurt.

Dus vanaf nu géén eten meer geven als jullie zitten of hebben gegeten. Als ze gaat staren, direct aangeven dat dit niet gewenst is(duidelijk zijn). De stress rondom de voerbak kan je wegnemen door naast het eten dat je wil geven, een koekje te pakken. Voor je het lekkers in de bak doet. Gooi je het koekje weg. Je onderbreekt dan de spanning en zodra ze het koekje op heeft ben jij al weg bij de voerbak.
Eerlijk gezegd dat ik dat het nog meer duidelijkheid geeft als je haar gewoon 2x per dag eten geeft wat ze dan in 1x op eet. Dan als je haar wat lekkers wil geven, dan doe je het met het eetmoment erbij.

Of als je haar wat lekkers wil geven, roep je haar bij je, laat je haar wat trucjes doen en geef je het gewoon uit de hand(of gooi het om te vangen).

Hippo heeft een enorme klik met Dico en had dit ook met onze vorige mechel, maar met andere honden heeft hij weinig. Het liefst wordt hij met rust gelaten. Zou het daarom niet opzoeken. Ga jij lekker fietsen, de meeste staffies vinden dit geweldig. Hup tuig aan en nog een stuk laten trekken ook, dikke pret.
Ik maak overigens al mijn honden zo gek op een bal dat de hele wereld kan vergaan en ze alleen nog maar de bal zien. Ideaal met het leren negeren van honden met passeren(als die honden bijv uitvallen).

Ah ja! Intervalbeloning! Zo heette dat beestje inderdaad

Hier krijgen ze gewoon wat, als ze maar ergens rustig liggen en niet kijken.
Charlie kijkt dus altijd heel opvallend niet

dagmar88 schreef:Hier krijgen ze gewoon wat, als ze maar ergens rustig liggen en niet kijken.
Charlie kijkt dus altijd heel opvallend niet

En kwíjlen ondertussen Tenminste, Dexter wel. En dan af en toe zo'n steelse blik opzij of m'n appel al bijna op is.

dagmar88 schreef:Hier krijgen ze gewoon wat, als ze maar ergens rustig liggen en niet kijken.
Charlie kijkt dus altijd heel opvallend niet

Haaaaahaha ja! Vreselijk he, hier ook! Izzy zit dan naast me en kijkt naar het plafond. Ze fluit nog nét niet. Af en toe zie ik d'r hoofd dan heel langzaam naar mij draaien en als ik dan naar haar kijk, draait ze weer vliegensvlug omhoog naar het plafond En ondertussen zie je een dikke kwijldraad ontwikkelen

Als ik het goed begrijp staat de bak met eigen voer er eigenlijk altijd.
Waarom is dat?

Lemuria schreef:

dagmar88 schreef:Hier krijgen ze gewoon wat, als ze maar ergens rustig liggen en niet kijken.
Charlie kijkt dus altijd heel opvallend niet

Haaaaahaha ja! Vreselijk he, hier ook! Izzy zit dan naast me en kijkt naar het plafond. Ze fluit nog nét niet. Af en toe zie ik d'r hoofd dan heel langzaam naar mij draaien en als ik dan naar haar kijk, draait ze weer vliegensvlug omhoog naar het plafond En ondertussen zie je een dikke kwijldraad ontwikkelen

Prachtig, Hippo doet het bijna net zo

Hij weet dat hij het niet uit je mond mag staren. Dus hij gaat met zijn rug naar je toe zitten en dan vanuit zijn uiterste ooghoeken probeert hij te kijken. Als je hem dan aankijkt, draait hij snel weg. Moet er altijd zo om lachen. Het is een meester in verkapt schooien.

Hippo schreef: Hij weet dat hij het niet uit je mond mag staren. Dus hij gaat met zijn rug naar je toe zitten en dan vanuit zijn uiterste ooghoeken probeert hij te kijken. Als je hem dan aankijkt, draait hij snel weg. Moet er altijd zo om lachen. Het is een meester in verkapt schooien.

Precies dat. "Ziet ze wel dat ik niet kijk, ja dan, niet toch, sjips betrapt".

Ik vind het maar wat lief. Ik heb er geen last van dus als ze naar het plafond kijkt, duw ik wat te eten voor d'r neus Aan de andere kant; vroeger hadden we een Jack Russell teefje dat non-stop piepte en tegen de stoelen aansprong. Die werd ook vakkundig getraind met intervallen Van dat geschooi kreeg ik het wél op m'n heupen.

HeleenMaikelWappie schreef: Als ik in de avond wat in haar voerbak leg terwijl zij in de andere kamer ligt te slapen, kan ik de volgende ochtend gelijk merken dat ze het toch gehoord heeft. Zodra de deur open gaat, neemt ze nog net geen sprint om naar haar bak te komen.

Waarom leg je er in de avond iets in terwijl ze het dan niet krijgt?