Het HondenForum

Het viel me altijd al op, maar ik heb er nooit een echte vraag van gemaakt.

Mijn honden kwispelen weinig. Als ze kwispelen is het vaak een lage kwispel die van bil naar bil zwaait en in een vrij rustig tempo. Dit kan zijn als ik de riemen pak of de snoeppot. Kom ik thuis, dan zie ik de kwispel hoger gaan maar nog steeds is het dan een lange zwaai in een vrij rustig tempo. Alleen Cody begint te kwispelen als ik tegen hem praat met een vrolijke stem, de rest eigenlijk maar zelden.

Om mij heen zie ik veel honden veel meer kwispelen dan de mijne. Als je tegen ze praat, als je ze aait, of zelfs zomaar omdat ze even aandacht willen vragen. Tijdens het lopen, als je iets interessants in je handen hebt, gewoon vaak. Harde kwispels met korte zwaaien zie ik dan ook vaker. Ik heb het nu over momenten met de baas, dus geen communicatie tussen honden onderling.

Waarom kwispelen mijn honden zo relatief weinig? Heeft dat met ras/lichaamsbouw te maken? Is dat een verhouding tussen baas en hond?
De honden die ik vaak hard zie kwispelen zijn toch de honden met een "harde" staart zoals bij staande honden of staffords. Dat ze geluid maken als ze tegen iets aan kwispelen zeg maar Ook zie ik Labradors vaak en veel kwispelen.

Heeft iemand daar een theorie voor? En hoe kwispelt jouw hond het meeste?

Elco kwispelt ook weinig. Boomer daarentegen kon nauwelijks stoppen met kwispelen. Heb het maar gewoon geaccepteerd zoals het is. Vind het wel veel specialer als Elco eens kwispelt dan het ooit bij Boomer was

fix heeft (helaas) nog steeds een vrij gedrukte kwispel. Vind dingen wel heel leuk, aanhalen, aandacht vragen enz maar ook heel spannend. Vroeger kwispelde ze met haar staart tussen haar poten dus er is vooruitgang.
Laicka kwispelt haar kont er vanaf, iets lager als haar rug want dan kan ze harder kwispelen.

Fotogravinnetje schreef:Elco kwispelt ook weinig. Boomer daarentegen kon nauwelijks stoppen met kwispelen. Heb het maar gewoon geaccepteerd zoals het is. Vind het wel veel specialer als Elco eens kwispelt dan het ooit bij Boomer was

Het heeft voor mij niets met accepteren te maken Ik voel me er niet minder speciaal door gelukkig.

Ik vind het interessant om te ontdekken waarom de ene hond snel en veel kwispelt en de ander niet. Denk ik.
Er zijn namelijk ook honden die ik als zeer rustig zou omschrijven en toch veel en snel kwispelen. Daarom denk ik dat het niet te maken heeft met hoe druk ze zijn. Uma heeft maandenlang niet gekwispeld. Nu doet ze het als ik de riemen pak of als ik thuis kom. Drie keer denk ik en dan stopt het weer. Grote zwaaien.
Manu heeft weer een hoge staarthouding en kwispelt toch ook zeer regelmatig laag.

Izzy is ook geen overdreven kwispelaar Als ze haar bal zoekt kwispelt ze non-stop en als ik d'r riem pak kan er een zuinige kwispel vanaf, maar verder hangt die staart ook maar wat non-functioneel in neutrale stand te hangen. Heb er verder ook nooit zo bij stilgestaan, zal wel in het aard van het beestje zitten. Als ik zo terugdenk aan honden die ik ken en die veel kwispelen, zijn dat meestal de drukkere honden. De Wawa's van m'n moeder, de mini-Maltheser van m'n broertje, de Mechelaars van m'n oom, een Boxer, een Bullterrier...

Snoopy kwispelt heeel de dag met die kleine nep staart van hem. Mensen vinden dat altijd super schattig en dat is het ook. Zijn hele achterlijf schud dan mee

Yindi kwispelt een stuk minder maar nog steeds veel, denk ik.
Die doet het als je tegen d'r praat, met spelen, met kroelen, als ze bij je ligt.

Maar geen enkele hond overtreft Snoopy

geen idee wat er aan ten grondslag ligt. hier wordt niet overdadig gekwispeld, maar toch wel regelmatig en op veel verschillende manieren. Als ik thuis kom zijn ze allemaal uitbundig en wordt er wild gezwaaid.
Kailen kwispelt verder weinig, alleen rustig en laag als ie een knuffel of iets lekkers komt halen.
Lizzy kwispelt bij het vooruitzicht van iets lekkers of een wandeling, meestal met half hoge staart.
Amber heeft de meeste variatie. Van een woest-staart-van-je-kont afkwispelen bij het zien van een tennisbal, tot een heel rustig ontspannen kwispeltje als ze contact met me zoekt

Bluf destijds en Aki nu kwispelen veel en uitbundig. Van tap, tap, tap op de vloer als je je tot ze richt(te) door zachtjes tegen ze te praten. Tot heel uitbundig kwispelen omdat ze blij waren je te zien, tot kont schudden aan toe.
Zeer uitbundig eigenlijk, wel de wat lagere kwispel, maar heel snel.

Finn kwispelde niet echt uitbundig, hij zwaaide altijd met zijn staart heen en weer als hij blij was als ik weer thuis was of als we gingen lopen. Kwam op mij vaak over als een afwachtende/vragende kwispel, gaan we nu ook wat doen of gaan we echt weg?
Met een spelletje kwispelde hij trouwens wat heftiger.

Jol kwispelt soms heel uitbundig, zowel liggend als ze aandacht krijgt en ze dat graag wil, of als ik thuis kom. En als ze kluifjes krijgt
Verder is zij niet zo van het uitbundig kwispelen.

Als ik kijk naar het kwispel gedrag van het kwartet dat ik heb (gehad) dan zijn Aki en Bluf de twee honden die redelijk snel opgewonden raken of kunnen raken en dat ook uiten. Beetje explosief in hun emoties.

Finn was, en Jol is wat introverter. Laten zich niet heel snel van hun stuk brengen, keken en kijken wat sneller de kat eerst uit de boom bij wijze van spreken.
Wellicht dat daar een verschil in kan zitten in de mate van kwispelen. ?

Sterre kwispelde altijd als een razende als ze een spoortje rook in het bos. Neus aan de grond en maar kwispelen. Ik noemde dat altijd haar jachtkwispel. Verder kwispelt ze praktisch nooit. Ook niet als ze je komt begroeten. Terwijl de Golden van vrienden van ons al ging kwispelen als hij rustig lag en je keek naar hem. Zo leuk, dan hoorde je bonk, bonk op de grond.

Hier kwispelt Gollum eigenlijk het minste, de twee met een krulstaart het meest. Rani kwispelt met alleen het puntje wanneer ik even naar haar kijk of langsloop
Ik denk dat het met karakter te maken heeft, hoe een hond zich uit? Rani is echt een blij ei en gebruikt haar staart sowieso veel in de communicatie. Mika kan ook heel erg blij van ons worden en kronkelt terwijl haar staart van de ene naar de andere kant zwiept. Gol is vrij stoïcijns en kwispelt af en toe, meestal laag.

Manuma schreef:Waarom kwispelen mijn honden zo relatief weinig? Heeft dat met ras/lichaamsbouw te maken? Is dat een verhouding tussen baas en hond?

Tja, ze vinden je gewoon niet zo lief .

Manuma schreef:De honden die ik vaak hard zie kwispelen zijn toch de honden met een "harde" staart zoals bij staande honden of staffords. Dat ze geluid maken als ze tegen iets aan kwispelen zeg maar

Laissah kwispelt als een dolle en heeft inderdaad een harde staart (AUW) (ze slaat zichzelf ook vaak tegen haar bek ). Ze kwispelt al heel snel als ze het naar haar zin heeft en uit zich heel sterk dmv haar staart. In het begin dat ze hier was had ze nog zoveel onrust in haar lijf dat ze haar staart steeds opensloeg, gelukkig is dat er wel uitgegaan.
Wat ik het leukste vind (naast de complete bootyshake als ik binnenkom) is de tik-tik-tik van haar staart als ze op de bank ligt en ik langsloop .


Mister (DH) heeft een heel beschaafde staartzwiep, altijd in lage/hangende staarthouding. Soms de hele staart en soms alleen het onderste boogje . Ik moest er erg aan wennen - ik was blauwe-plekken-slaande Laissah immers gewend - maar ik vind het nu een vertederend gezicht. Het doet het best vaak trouwens hoor, maar meestal niet zo lang achterelkaar.


Lais haar staart is trouwens ook veel stijver is dan die van Mister. Laissah zou echt niet met het laatste deel van haar staart zo'n soepel zwiepje kunnen maken.

Willem zwaait volgens mij net als Cody (alleen dan minder vaak denk ik).

Oh en Tisbee vond ik dan weer hors categorie: die liet kringels door haar staart gaan, die staart danste! Lange en zeer soepele staart.

Elco is best een uitbundig hondje, maar kwispelen doet hij gewoon niet heel veel. Dus ik denk dat zelfs karakter niet zoveel zegt over de kwispel

Sien heeft geen staart dus dat wordt moeilijker maar haar achterkant schud weleens waardoor we weten dat ze kwispelt. Micron gunt ons soms een minzame kwispel , Abra is redelijk enthousiast met geluid erbij en Lucie kwispelt met haar hele achterlijf

Zamunda schreef: Wat ik het leukste vind (naast de complete bootyshake als ik binnenkom) is de tik-tik-tik van haar staart als ze op de bank ligt en ik langsloop .

Die heeft Enzi ook ik vind het ook erg aandoenlijk om te horen. Dan loop ik door de gang en hoor zijn staart tikken op de bank als hij me voorbij ziet lopen. Of ik ben iets aan het doen in de huiskamer en dan hoor ik ineens getik uit zijn bak en dan is hij even wakker geworden en hoort mij en dan begint die staart al te tikken

Hij heeft dus ook een harde zwiepstaart. Hij kwispelt eigenlijk ook bijna altijd wel, bijvoorbeeld ook gedurende de wandeling, dan kwispelt hij langzaam. Nu in de zomer moet je ook uitkijken als je een korte broek aan hebt en hij héél blij is en dus ook héél hard kwispelt die striemen staan op je benen!

Nila kwispelt een stuk minder vaak en veel subtieler. Als ik haar echt snel zie kwispelen is dat als ze met haar kont in de lucht in het gras muisjes aan het zoeken is

De meeste Duitse Herders die ik ken, kwispelen weinig.
Noah is stiekem een labrador Zij kwispelt zooooo veel en dan het liefst met haar hele kont. Eerlijk gezegd ben ik nog geen Duitse Herder tegen gekomen die ook zo veel kwispelt.
De reden waarom ze denk ik zoveel kwispelt is omdat ze sowieso nogal een uitbundige hond kan zijn richting mensen. Net liep ze los bij mij en mijn vriend kwam eraan gelopen. Ze rent er kwispelend heen, echt zo in zijn armen

Hier ook een heel duidelijk verschil.
Mila kwispelt best vaak, maar op een rustige, beschaafde manier. Ze wuift met haar staart, meestal is de staart daarbij lager dan de rug. Ze heeft ook een heel zachte staart. Ze kwispelt als ze naar je toekomt, als we spelen, vaak ook als ik iets tegen haar zeg.
Amy kwispelt héél veel, bij alles, ook als we gewoon wandelen, en haar staart is zelden veel lager dan haar rug. Ze heeft een snelle, harde kwispel en je hoort die staart inderdaad ook als hij ergens tegenaan komt.
Amoz kwispelt pas sinds een maand of twee, vooral als ik thuiskom en nu soms ook als ik hem gewoon even knuffel of iets tegen hem zeg. Voor die tijd zag ik hem bijna nooit kwispelen, maar nu doet hij het steeds vaker. Hij heeft een vrij brede zwaai en geen harde staart zoals Amy.

Wat leuk om te lezen dat het zo enorm verschilt per hond. Zou het dan toch gewoon onderdeel van karakter zijn? Ik dacht dat het misschien afhankelijk was van de lichaamsbouw of hoe druk/enthousiast de hond is. Manu is ook een enthousiaste hond en toch kwispelt hij niet veel.
En dan de manieren waarop de honden kwispelen, leuk om te lezen

Zou het net zoiets zijn als hoe mensen binnenkomen op een verjaardag? Of de reactie als iemand een cadeau uitpakt? Dat verschilt natuurlijk ook per mens. Je hoeft geen druk/luid persoon te zijn om heel blij verrast te reageren. Zoiets?

Fleur kwispelt alleen niet als ze slaapt
Patty kwispelt niet heel veel. Als ze bij me komt en ik haar een knuffel geeft, als ze me likt en als ik haar overspoel met complimentjes, bijvoorbeeld toen ik haar had geleerd om de trappen op te lopen.
Otto heeft verschillende kwispels. Bij vreemde honden soms een wat stijve kwispel en bij bekende honden (en mensen) een vrolijke enthousiaste kwispel. En s'morgens bij het wakker worden en als ik thuiskom een ontzettend chaotische kwispel, dan vliegt dat staartje alle kanten op

Manuma schreef:Wat leuk om te lezen dat het zo enorm verschilt per hond. Zou het dan toch gewoon onderdeel van karakter zijn? Ik dacht dat het misschien afhankelijk was van de lichaamsbouw of hoe druk/enthousiast de hond is. Manu is ook een enthousiaste hond en toch kwispelt hij niet veel.
En dan de manieren waarop de honden kwispelen, leuk om te lezen

Zou het net zoiets zijn als hoe mensen binnenkomen op een verjaardag? Of de reactie als iemand een cadeau uitpakt? Dat verschilt natuurlijk ook per mens. Je hoeft geen druk/luid persoon te zijn om heel blij verrast te reageren. Zoiets?

Amy is een veel extraverter hondje dan Mila en Amoz, dus dat vele en heftige kwispelen past daar ook wel bij. Zij is in alles ook heel lichamelijk, toont haar emoties heel lichamelijk en is ontzettend puur en ongepolijst qua gedrag. Mila en Amoz zijn introverter, beschaafder, ook al zijn ze net zo enthousiast, en zo is ook hun kwispelgedrag

Hier kwispelen ze alle drie vaak en hard. Zinzi kwispelt de hele dag, vaak zelfs in haar slaap, niet alleen haar staart, maar haar hele lijfje schud

Lou heeft oneindig veel verschillende kwispels. De leukste is als hij enthousiast op een bekende afgaat, dan gaat zijn staart rond als een propeller.

Als Ollie niet kwispelt is ie ziek. Ollie kwispelt zo ongeveer de hele dag. Zelfs in zijn slaap kwispelt ie soms. En dat varieert van een piepklein wiebeltje van het állerlaatste puntje van zijn staart tot brede zwiepers en helicopters. Grappig is dat ie tegen mij ALTIJD naar links kwispelt (als je er voor staat dan, hij kwispelt feitelijk gezien naar rechts dan)

Helicopteren is het meest blij. Dat doet ie als ie met mij bezig is, in het veld lekkere luchtjes ruikt of als mensen 'm in het algemeen aandacht geven. Maar het allerschattigst vind ik het eigenlijk als ie relaxed is, ontspannen. Dat ie dan zit of ligt en als ik dan een beetje tegen 'm aan ga kletsen of een kriebel over z'n koppie geeft, dan gaan echt de laatste 3/4 wervels van z'n staart wiebelen. Té schattig

Overigens kwispelt z'n dochter die bij een vriendinnetje van me woont ook altijd. Zij heeft als bijnaam "mattenklopper"

De zwartjes hier kwispelen bij iedere interactie (of als ze die maar denken te hebben) met mij.
Ook tijdens het werken kwispelen ze hevig.
Mijn aanpak tijdens de training is grotendeels gebaseerd op wat ik aan hun staart zie.
Hier zie ik bijvoorbeeld duidelijk wanneer Jack een geurspoor oppikt, zolang hij daar op zit blijft zijn staart zo, is hij het spoor kwijt zie ik dat gelijk aan zijn staart.
Ik zie het wanneer hij op een sleep zit, wanneer hij verloren aan het zoeken is, wanneer hij geconcentreeerd een lijn loopt, wanneer hij verwaaiing krijgt etc.



Maar ook gewoon zomaar dus, als ik aandacht voor ze heb.
Mij zien of horen bewegen is ook al genoeg, ze kwispelen als ik op de bank zit en moet hoesten, of als ik me omdraai in mn slaap etc.
Ze kwispelen beiden vrij hoog en breed en ze doen het lopend, zittend, liggend etc.
Dit is ook wel schattig:



Macho en Fudge kwispelen beduidend minder terwijl die echt niet minder vrolijk zijn, zit gewoon in de hond dus.

Hier een kwispelend hondje. Van helikopter zwaai tot langzame zwaai tot alleen het puntje laten tikken. Elmo heeft een harde sterke staart, die behoorlijk pijn kan doen.

Katootje haar staart beweegt de hele dag door, tijdens een telefoongesprek (ze denkt vast dat ik het tegen haar heb), als ik boos ben op haar (wat dus resulteert in niet meer boos zijn) en bij het kleinste beetje aandacht. M'n ouders noemen haar 'wiggle wiggle' als ze binnen komt :p
Nowah is een matige kwispelaar, bij thuiskomst gaat ie op zn hardst. Als ie iets uit mag likken dan heeft ie zo'n aandoenlijke trage lage kwispel met van die genietende oogjes
Ik moet wel bekennen dat een uitbundige kwispel van Nowah meer met mij doet dan die van Katootje. Gewoon omdat het zeldzamer is, zegmaar.

Hippo kwispelt gematigd. Soms als hij net wakker is en hem aankijkt hoor je zijn staart een paar keer. Hij kwispelt met harde horizontale zwiepers als je hem begroet(en lacht daar ook bij) of als je een speeltje pakt, verder kwispelt hij weinig.

De herders kwispelen best vaak. Van helicopeterkwispel als je ze begroet, zachte kwispel met de punt van de staart als je naar de kijkt of tegen ze praat als ze liggen, 2-3 een brede maar hoge kwispel als je tegen ze praat als ze staan of lopen en een stijve hoge kwispel als je wat gaat ondernemen (jas pakken, werpstok pakken). Behalve als je ze begroet, kwispelen ze niet lang achter elkaar.

Beau kwispelt altijd. Dat is bij de salontafel altijd erg gevaarlijk. Bij ons is hij nog vrij hoog, maar bij mijn ouders zou hij alles eraf slaan als hij er langs mocht lopen. Die staart hangt volgens mij alleen stil als hij slaapt of lekker ligt te luieren

Tessa kwispelt weinig, hoewel het wel steeds meer wordt. Toen we haar net hadden kwispelde ze alleen als we thuis kwamen, verder eigenlijk nooit. Nu wel vaker, maar het is een langzame kwispel en niet zo'n schuddekont die blijft kwispelen.
Winni eigenlijk hetzelfde, behalve dat haar kwispels sneller zijn.

Tay is onze kwispelaar. Die kan gewoon ergens staan en die staart blijft heen en weer gaan. Niet hard ofzo, tot je tegen hem praat, naar hem kijkt of naar hem zwaait. Dan schroeft hij de snelheid flink op. Hij is niet de hele dag aan het kwispelen, maar wel heel veel

Ik heb hier bijna helikoptertjes.

Puchu kwispelt ook weinig, geen idee waar dat aan ligt. Hij kan wel kwispelen, maar zal zelden als een gek staan kwispelen en gewoon wat
kwispelen doet hij ook niet snel.
Kaya kwispelde juist heel snel; ik hoefde maar iets te zeggen en die staart ging al heen en weer.

Ik weet niet of het aan enthousiasme ligt, Puchu is wel veel minder enthousiast dan dat Kaya was