Het HondenForum

Ik denk dat je vooral veel geduld moet hebben en 'fouten' zoveel mogelijk moet voorkomen. Hoe vaker het niet-fout gaat, hoe groter zijn zelfvertrouwen wordt. In de tussentijd veel werken aan het zelfvertrouwen van je hond door samen op stap te gaan, veel successen te hebben en goed te belonen. Rust en regelmaat erbij en dan komt het uiteindelijk wel goed.

Ik heb ook een buitenlander die moeite heeft/had met alleen zijn. De tips van verduisteren, radio aan en gordijnen dicht werkten hier juist averechts. Mijn hond wil koste wat het kost naar buiten kijken en raakt een beetje over de flos als er teveel andere prikkels zijn (radio aan, hersenwerkjes die ik achterlaat, etc.). Zij heeft erg veel behoefte aan routine voor het weggaan en duidelijkheid en consequentheid in alle 24 uren van de dag. Ik zou vooral niet teveel proberen, maar één aanpak kiezen en die een tijdje volhouden. Kijk wat voor type je hond is en in welke hoek je in het dagelijks leven steken laat vallen. Dikke kans dat je daar winst kunt behalen.

En leuk zal ze het nooit gaan vinden, dus dat er zo nu en dan een terugval om de hoek komt, heb ik inmiddels ook ervaren.

Sterkte ermee, het is een vervelend probleem.

wat denk je dat er gebeurt als je het deurtje van de bench openlaat als je weggaat? Wellicht voelt ie zich prettiger als ie er een beetje uit kan.

m

Dus het is een hond van 8 maanden, die eerst vief maanden in het buitenland heeft gezeten, en toen een maand ergens anders? En de laatste drie maanden bij jou?
Dan vind ik het niet gek dat hij nog moeite heeft met alleen zijn.

Ik zou een flinke stap terug doen, en weer even paar dagen of weken oefenen met 1 sec, de kamer uit, 1 minuut, e.d. dit kan je ook gewoon oefenen naast dat je eens wat langer weg moet.

De bench was trouwens voor onze Buster ook geen match. In het begin wel, maar later wilde hij dit niet meer. Dus toen hebben we een stuk van de kamer afgezet, met een hekje. En dat vond hij veel fijner.

,

Die hond is helemaal in zichzelf gekeerd door het gebrek aan vaste relatie met welk levend wezen dan ook de laatste maanden. Het is alsof je mijn hond beschrijft. Zelfstandig op het oog, maar afhankelijk als de roedel weg is. Dus werken aan de onderlinge band en het zelfvertrouwen en dan volgt de rest ook wel.

Komt jouw hond ook uit het buitenland Lilo?

Ja, ze was ongeveer 2,5 toen ze vanuit Spanje na ongeveer een maand asiel en in NL anderhalve week gastgezin bij ons kwam.

En heeft het bij jou lang geduurd voordat de hond 'normaal' gedrag vertoonde?
Kun jij je hond bijv. loslaten? Zit er iets van jachthond in?

Het alleen thuis blijven heeft een halfjaar en vele uren begeleiding van een trainer gekost, haha. Loslopen deed ik na twee maanden voor het eerst in omheind gebied. Het eerste ruime jaar in Nederland ging ze nog weleens in jachtmodus op hele 'makkelijke' dingen, bijvoorbeeld geurtjes van hazen die s nachts waren overgestoken. Tegenwoordig kennen we elkaar door en door en zijn we een goed team binnen en buiten. Maar ik heb het eerste jaar altijd beschouwd als een periode waarin we elkaar moesten leren kennen en een band op moesten bouwen. Lola veranderde ook nog erg in die periode, ze had tijd nodig om los te komen. Na dat jaar begon ik meer rust en een teamgevoel te merken.

Edit: Lola is vermoedelijk een podencokruising, dus zeer zeker een jager.

,

Waarom wil je dat je hond in een bench zit als je weggaat?

m

,