Het HondenForum

Izzy is nog niet helemaal uitval-vrij en aan de fiets is dat vrij lastig te corrigeren. Ik maak waar ik kan een bocht om andere honden heen als we te dicht zouden moeten naderen (95% effectiviteit), maar soms lukt dit niet omdat mensen bijvoorbeeld opeens uit de struiken komen gedoken. Gister had ik haar toevallig te pakken. Er kwam een vrouw met een Stafford vanuit het niets voor ons op de weg en Izzy maakte een zwieper die kant op. Uit reflex bulderde ik dat ze normaal moest doen en toen kwam ze 1 en al verontschuldiging naar me toe, ze was opeens nog maar 10cm groot en 1 en al aandacht voor mij, ondanks dat die andere hond nog steeds 2 meter verderop stond. Het is dus geen blinde, ongecontroleerde agressie waarin ze naar de andere hond gaat, maar meer een onopgevoede "dit kan ik aan de fiets maken want d'r hangt geen consequente consequentie aan. Niet tof, dat mot ik niet hebben.

Nou ben ik niet altijd zo rap met ter plekke een bulderpreek geven en ik vind het eerlijk gezegd ook geen porum om midden op straat m'n hond af te kafferen, maar nou komt het; Izzy lijkt sinds een paar maanden steeds vaker een andere strategie te gebruiken; als de optie van naar de andere hond toerennen niet beschikbaar is, gooit ze er een paar versnellingen bovenop en rent in noodvaart door, langs de andere hond. Alsof ze zichzelf mentaal oogkleppen opzet. Ze weigert domweg die andere hond nog te zien.

Ik vind het helemaal prima dat ze zelf naar alternatieven zoekt, maar is dit wel een verstandig alternatief? Ze leert hierdoor niet dat dat ze ook gewoon rustig kan blijven, en dan heb ik het nog niet over de onvermijdelijke dag dat we voor een rood verkeerslicht zouden moeten stilstaan en zij bedenkt dat ze nét dan moet rennen. Wat zou ik haar ánders aan kunnen leren? Ik heb dit gedrag niet ontmoedigd/aangemoedigd bij gebrek aan een beter idee van mezelf. Afleiden met de bal gaat niet, pindabreintje kan niet én rennen én concentreren op de bal, want dan rent ze me onvermijdelijk onder de wielen. Been there - done that.

Ik weet niet of het nog handig is te vertellen dat ze aan een heupgordel zit waar een verstelbare riem van 1,2-1.5 meter aanhangt. Normaal hangt die slap, maar als ik die te kort maak dan belandt ze wederom onder de wielen als ze even niet oplet. En nee, ik vind het geen optie om haar op die manier te 'leren' opletten

Dus, almachtig hondenforum. Vertel mij, hoe fix ik deze?

Zag haar op foto rennend naast fiets met de riem strak en zou dat in ieder geval proberen in lijn slap en naast de fiets te krijgen.
Jullie zijn op jacht en op jacht ja dan................

bouvierpoedel schreef:Zag haar op foto rennend naast fiets met de riem strak en zou dat in ieder geval proberen in lijn slap en naast de fiets te krijgen.
Jullie zijn op jacht en op jacht ja dan................

Ze was niet op jacht Langs de fiets wil ze gewoon de eerste 5 minuten wat sneller dan ik en dan mag ze - met commando 'draf' - zich even uitleven en trekken, ze heeft niet voor niets een tuig zodat dat geen kwaad kan. De rest van de weg fietsen we met ontspannen riem. Maar het had een goede uitleg kunnen zijn.

Lemuria schreef:

bouvierpoedel schreef:Zag haar op foto rennend naast fiets met de riem strak en zou dat in ieder geval proberen in lijn slap en naast de fiets te krijgen.
Jullie zijn op jacht en op jacht ja dan................

Ze was niet op jacht Langs de fiets wil ze gewoon de eerste 5 minuten wat sneller dan ik en dan mag ze - met commando 'draf' - zich even uitleven en trekken, ze heeft niet voor niets een tuig zodat dat geen kwaad kan. De rest van de weg fietsen we met ontspannen riem. Maar het had een goede uitleg kunnen zijn.

Jullie zijn als het ware op jacht.

ik denk dat ze andere honden zo spannend vindt dat zo snel mogelijk weg wil uit de situatie.

weet niet of ze het commando kijk kent. Maar zou dus iedere keer als je langs een andere hond wil fietsen kijk roepen en dan moet ze je aan kijken rustig volgen al fietsend. Eigenlijk gewoon netjes leren volgen naast de fiets.

Alleen op bepaalde stukken mag ze vooruit rennen en trekken op commando

is het nou blinde agressie, of onopgevoede agressie?

bouvierpoedel schreef: Jullie zijn als het ware op jacht.

Ik denk het niet...we zijn samen op pad van punt A naar punt B. Als je je hond lopend uitlaat ben je toch ook niet 'op jacht'? Zo zie ík dat in ieder geval niet. We zijn met elkaar bezig, niet met de omgeving. Ik snap ergens wel wat je bedoelt, maar dat is niet Izzy's motivatie in deze. Als er namelijk een vogel een meter voor ons op het fietspad zit die wegvliegt, dan kijkt Izzy ook nooit op of om. Dus echt 'jacht' is het niet. Het is eerder, wat Majelle zegt, het spannende van een andere hond. Het fietsen zelf is ontspanning/ontlading. Daar wordt ze zen van, het enige wat haar uit die staat haalt, zijn honden die in een straal van 10 meter tevoorschijn komen.

Het commando 'kijk' zou ik eens kunnen opsnorren...dat heb ik in het verleden wel eens geoefend met haar. Maar Izzy is niet erg stemgericht tijdens het trainen. Dat vindt ze wel leuk, als vrouwtje haar braaf vindt, maar de beste beloning is altijd Bal. Misschien zou ik die standaard vast kunnen houden - maar dan zul je zien dat ze zich weer onder die wielen rent

Dico viel naar alles uit toen ik hem kreeg, dat gaat nu in 90% van de gevallen prima. Alleen hij heeft ook af en toe dat hij de uitvallende hond snel wil passeren om de confrontatie te verkorten. Ik roep hem dan naast mij, dat vluchtgedrag wil ik niet vanwege de veiligheid. Daarnaast heeft hij ermee te dealen . Juist door tijdig een commando te geven leg ik er weinig druk op en gaat het goed.

Kan je niet het commando kijken koppelen aan de bal. Dus je zegt kijken, dan stop je en geef je de bal. Dan kan ze niet in je spaken vliegen.

Lemuria schreef: Nou ben ik niet altijd zo rap met ter plekke een bulderpreek geven en ik vind het eerlijk gezegd ook geen porum om midden op straat m'n hond af te kafferen, maar nou komt het;

Hier kan ik dan echt niet mee zitten, ik fiets met 3 honden tegelijk. Als er 1 z'n eigen plan trekt en een bulderpreek is dan op dat moment het meest efficiënt is, dan pas ik dat gewoon toe. Kan mij m'n reet roesten wat anderen daarvan denken . Veiligheid gaat vóór op de mening van een ander.

Wat Hippo zegt vind ik wel een goede: afleiden/belonen met de bal en daarbij dus even stoppen omdat het pindabreintje anders in je spaken loopt . Misschien kun je het moment van het geven van de bal (en het stoppen) ook uitbouwen: eerst zodra ze de andere hond ontwaart en toewerken naar pas geven als jullie voorbij zijn?


Voor de andere momenten (dat je dus niet wíl stoppen om welke reden dan ook) is het misschien een optie om met voertjes te werken? Dus wél onder appèl dat ze door moet lopen ipv uitvallen, maar beloning/afleiding voor tijdens het passeren in de vorm van voertjes in die mik duwen?

Trouwens, als je toch de bal wil geven en veilig door wil fietsen kun je haar op dat moment toch even bijsturen met de riem?

Zamunda schreef:Trouwens, als je toch de bal wil geven en veilig door wil fietsen kun je haar op dat moment toch even bijsturen met de riem?

Zit ze alleen aan die heupgordel met een tuig? Want dan zou ik er een extra lijn en halsband of jachtlijntje bijdoen.
Kun je daar mee corrigeren/bijsturen.

Ik rijd ze gewoon aan als ze in m'n wiel lopen. Je kijkt maar uit je doppen, lulhond.
Dat hebben ze héél vlot door

Ze is me pas al eens onder de spaken gelopen en het was gewoon doodzielig wat voor een jammerhuiltje er toen uit kwam

Een voertje in de mik is niet echt een optie, want ik kan heel moeilijk zover voorover buigen op de fiets om het er effectief in te duwen, en vangen kan ze, al rennende, niet.
Ik had er express een heupriem om omdat ik de mountainbike pas een paar maanden heb en er in het begin niet zo stabiel op zat...een extra jachtlijn is nu dus eigenlijk wél een optie, ik zit een stuk stabieler

Langzamerhand begint er zich een trainingsplan op te borrelen, bedankt voor het meedenken!

Dat is perfect. Eva deed precies dit. Wij liepe'n vaak en veel langs boerderijen. Erfhonden gingen soms zo tekeer dat Eva in de aanval ging. De roedel moest beschermd. Op een bepaald moment heeft Cleva haar een correctie gegeven die door kwam. We gaan deze honden niet aanvallen! Duidelijk? En sindsdien rende ze altijd langs moeilijke honden. Puur om aan te kunnen wat er verwacht werd. Als we langzaam zouden lopen of dat gedrag zouden verbieden werd de aanval weer aantrekkelijk. Duurde even voor we door hadden waarom ze soms ineens zo ging trekken en snel ging lopen maar het uitvallen was dus wel weg. Het was Cleva die dat door had. Ik zei in het begin "rustig! Doe even normaal Eva....."
Was haar manier om de fixatie en de drang te onderdrukken om juist gedrag te kunnen volhouden. Ik zou zeggen, blij mee zijn. Niks meer aan doen. Die ene correctie heeft dus geholpen en hier is dat iets levenslang geweest. Eva heeft tot het einde der tijd langs honden gerend. Ze was overigens verder prima sociaal en totaal niet bang voor honden. Maar passeren deden we zonder poespas en om dat te kunnen moest dat snel en in een ruk.

Ik vind het erg grappig dat Izzy dit ook doet. Ik heb niet eerder een hond gezien die voor die oplossing koos. En goed ook dat jij het herkend.

Ik lees nu dat mensen denken dat het vluchtgedrag is. Dat was het bij Eva zeker niet want die vluchtte nooit. Het was vermijding en daar is niks mis mee. Niets maar dan ook niets. No touch, no talk, no eye contact.....precies wat ze deed.
Ze rende niet met een boog, niet met de staart tussen de benen dus ik vond het persoonlijk de ideale oplossing tegen ruzie door hekken en oogcontact en uitvallen tegen passerende honden.

laeken schreef:Ik lees nu dat mensen denken dat het vluchtgedrag is. Dat was het bij Eva zeker niet want die vluchtte nooit. Het was vermijding en daar is niks mis mee. Niets maar dan ook niets. No touch, no talk, no eye contact.....precies wat ze deed.
Ze rende niet met een boog, niet met de staart tussen de benen dus ik vond het persoonlijk de ideale oplossing tegen ruzie door hekken en oogcontact en uitvallen tegen passerende honden.

Vind ik ook hoor. Heb het charlie aangeleerd.
Zo hard langs andere honden fietsen dat ze geen kans heeft een grote smoel op te zetten.

dagmar88 schreef:

laeken schreef:Ik lees nu dat mensen denken dat het vluchtgedrag is. Dat was het bij Eva zeker niet want die vluchtte nooit. Het was vermijding en daar is niks mis mee. Niets maar dan ook niets. No touch, no talk, no eye contact.....precies wat ze deed.
Ze rende niet met een boog, niet met de staart tussen de benen dus ik vond het persoonlijk de ideale oplossing tegen ruzie door hekken en oogcontact en uitvallen tegen passerende honden.

Vind ik ook hoor. Heb het charlie aangeleerd.
Zo hard langs andere honden fietsen dat ze geen kans heeft een grote smoel op te zetten.

Zo heb ik het met Manu ook gedaan. Die viel niet uit maar die wilde gewoon knoerthard naar andere honden rennen.

Hij doet het al heel lang niet meer maar ik krijg nog steeds een blije blik toegeworpen als hij een hond ziet. "Gaan we racen"?
Ik ben een keer met fiets en al over de kop geslagen omdat Manu zelf had bedacht links te moeten. Hij liep zo mijn wiel in. Ik heb een half jaar lang mijn knie niet kunnen buigen maar hij is nu zo braaf aan de fiets dat het me zelfs waard was

Kalev doet het ook, hij wil de confrontatie aan, met een blik op mij weet hij dat het niet mag, en rent dan maar gewoon heel hard door. Niet alleen op de fiets trouwens, ook als we gewoon wandelen en hij mag zijn zegje van mij niet doen. Dan loopt hij gewoon strak voorruit in een heel rap tempo door tot we er echt een stuk voorbij zijn.
Het werkt goed en ik ben blij dat hij die oplossing gevonden heeft, maar soms met het steppen gaan we dan opeens wel heel erg hard..

dagmar88 schreef: Ik rijd ze gewoon aan als ze in m'n wiel lopen. Je kijkt maar uit je doppen, lulhond.
Dat hebben ze héél vlot door

Zo werk(te) dat voor mij ook. Maar Nox blijkt in de praktijk toch wel een groot obstakel om overheen te fietsen. Gevolg: met boog over het stuur en een van top tot teen paars been

laeken schreef:Ik lees nu dat mensen denken dat het vluchtgedrag is. Dat was het bij Eva zeker niet want die vluchtte nooit. Het was vermijding en daar is niks mis mee. Niets maar dan ook niets. No touch, no talk, no eye contact.....precies wat ze deed.
Ze rende niet met een boog, niet met de staart tussen de benen dus ik vond het persoonlijk de ideale oplossing tegen ruzie door hekken en oogcontact en uitvallen tegen passerende honden.

Fenja doet dit precies zo, ze wil weg uit de situatie. Langs een erf betekend dat voor haar soms dat ze oversteekt naar de overkant om daar door de berm te lopen, terwijl ze een heel betrouwbare bermloper is en nooit zomaar zou oversteken. Ik vind het keurig gedrag en laat het dus zo. Ik let uiteraard wel op of het geen gevaarlijke situaties oplevert. Tijd geleden kwam er een Jack Russel van het erf en die hapte dus echt paar keer in haar hielen en Fenja was alleen maar in de modus dóórdraven. Erg knap. En de hussel kreeg een hollewipper richting erf van mij.

Manuma schreef: Ik ben een keer met fiets en al over de kop geslagen omdat Manu zelf had bedacht links te moeten. Hij liep zo mijn wiel in. Ik heb een half jaar lang mijn knie niet kunnen buigen maar hij is nu zo braaf aan de fiets dat het me zelfs waard was

Vanaf het moment dat ze links, rechts en verschillende tempo's op commando konden, konden ze het bekijken.
Ze hebben op tibbe na allemaal al snel met beleid kennis gemaakt met mijn voorwiel.
Dat deed pijn en vervolgens heb ik ze compleet de huid vol gescholden om het er even goed in te wrijven
Zijn ze nooit meer vergeten hoor, niet luisteren of uit je doppen kijken doet auw.
Had liever dat ze dat principe kenden voor me in de prak te fietsen.
Zelfs charlie bedacht zich toen ze aan de andere kant van de fiets een kat vlak onder ons door zag schieten.

dagmar88 schreef:

Manuma schreef: Ik ben een keer met fiets en al over de kop geslagen omdat Manu zelf had bedacht links te moeten. Hij liep zo mijn wiel in. Ik heb een half jaar lang mijn knie niet kunnen buigen maar hij is nu zo braaf aan de fiets dat het me zelfs waard was

Vanaf het moment dat ze links, rechts en verschillende tempo's op commando konden, konden ze het bekijken.
Ze hebben op tibbe na allemaal al snel met beleid kennis gemaakt met mijn voorwiel.
Dat deed pijn en vervolgens heb ik ze compleet de huid vol gescholden om het er even goed in te wrijven
Zijn ze nooit meer vergeten hoor, niet luisteren of uit je doppen kijken doet auw.
Had liever dat ze dat principe kenden voor me in de prak te fietsen.
Zelfs charlie bedacht zich toen ze aan de andere kant van de fiets een kat vlak onder ons door zag schieten.

Manu kende ook alle commando's maar hij dacht zelf en dat moet 'ie niet doen. We gingen daar altijd naar links en nu niet
Hij loopt nu zelfs voor mijn wiel om stukken te trekken, ook als er honden of katten lopen. Heel braaf. Ik zou een kind nog met hem weg durven sturen. Aan de fiets is hij braver dan dat je met hem loopt.

laeken schreef:Ik lees nu dat mensen denken dat het vluchtgedrag is. Dat was het bij Eva zeker niet want die vluchtte nooit. Het was vermijding en daar is niks mis mee. Niets maar dan ook niets. No touch, no talk, no eye contact.....precies wat ze deed.
Ze rende niet met een boog, niet met de staart tussen de benen dus ik vond het persoonlijk de ideale oplossing tegen ruzie door hekken en oogcontact en uitvallen tegen passerende honden.

Het ziet er inderdaad ook zeker niet uit als vluchtgedrag D'r oren klapperen nog alle kanten op (dus niet strak naar achter), ze heeft d'r rugharen niet overeind staan en de staart hangt op normale hoogte.
Dus dan laat ik het rennen erin. Dat vindt ze sowieso geweldig, dus eigenlijk geeft ze zichzelf indirect een beloning als ze een andere hond ziet. Andere hond = rennen = yeey!

Maar nou dan nog de close-encounters. Ze is wel heel erg gebrand op het mij naar de zin maken, dus misschien dat ik m'n tokkie-zelf toch af en toe naar boven moet halen en d'r een verbale oorvijg geven. Ik los het liever vriendelijker op, maar ik denk dat het gedrag inderdaad sneller er uit is als ik het zo doe. Ze heeft gewoon niks te vinden van andere honden

Ik zei ook echt letterlijk "húp, dóórlopen. ..." en dat is precies wat ze dan deed. Ze begon al met trekken voor we bij bepaalde erven waren. Zodat ze er snel langs kon. Zou ik haar tegen gaan houden en laten volgen dan zou ze de tijd hebben zich te ergeren en oogcontact te maken. Dus het was bijna alsof ze zichzelf hielp omdat ze wist dat wij boos werden als ze zou gaan lopen uitdagen en uitvallen.
Mooi om te lezen dat het een echte honden oplossing is die ze zelf bedenken of maken van hoe wij reageren.

Wuilus heeft dat echt nooit zo gedaan. Die wilde elke uitdaging aangaan en was ook veel dominanter over mij dan Eva. Wuilus beschermde mij en Eva deed dat ook wel maar die liet zich ook makkelijker door ons sturen. Nu moet ik bekennen dat ik doordat ik wuilus door en door kende ik haar ook confrontaties liet aangaan. Staat er een erfzonde te krijsen....kijk maar even. Komt er een hond aanstormen en ze kon hem hebben dan mocht ze het regelen. Liepen we langs een bedrijventerrein met mechelse herders dan mocht ze van mij rustig met ze gaan grauwe en rennen langs de hekken. Zij was enorm streetwise en kwam er wel uit. Eva was dat niet en die moest je dus helpen.

Izzy is meer als Eva dan. Die vergist zich vaak nog wel eens in situaties. Dan meent ze ergens op een hond af te kunnen stuiven, maar zodra die 'boe' zegt, zit ze bij wijze van spreken al bibberend achter m'n benen "Wat gebeurde daar nou ".
Dus ik laat haar geen confrontaties aangaan. Het zou wel een goed lesje in nederigheid zijn.