Het HondenForum

Ik was vanmiddag met Akira naar de uithof geweest, je kunt daar heerlijk rustig lopen. Op een gegeven moment hoorde ik geblaf van meerdere honden en Kier dus ook. Ze ging voor mij staan en met haar kop op mijn benen en oren plat keek ze mij aan Geen idee wat ze wel wilde maar in ieder geval niet meer doorlopen. Ze leek wel van beton zo vast stond ze. En op mijn vraag "wil je naar de auto toe?" draaide ze zich om en liep alsof de duvel op haar hielen zat

Eenmaal thuis bedacht ik dat daar het dierenasiel zit en daarom dat geblaf. Akira is één middag daar geweest in het pension om te kijken of ze het leuk vond. Nou niet dus, ik mocht haar heel snel weer komen halen.

Kan het zijn dat zij bij het geluid van die blaffende honden herinneringen kreeg aan die ene middag?
Iets anders dan dit kan ik niet verzinnen, er was verder geen kip en er is ook niets aan de hand geweest voor die tijd.

Kan heel goed. Met Finn heb ik het nooit meer geprobeerd, maar bij het pension, dierenasiel/pension kreeg ik toen ik hem ophaalde ook het advies om hem niet meer op deze manier te laten logeren , hij vond het 2 dagen prima, maar daarna vond hij het wel genoeg geweest.

Ze kunnen soms bijzonder goed duidelijk maken dat ze ergens geen trek in hebben of bang zijn dat je ze ergens achter laat. Op visite bij de baas van Finn bijvoorbeeld was dat duidelijk. De hond was daar 4 jaar lang opgegroeid, ik had hem toen net een maand geloof ik, we hadden afgesproken en een leuke middag gehad met zwemmen e.d..
Toen ik zei dat ik naar huis ging vloog hij overeind en stond bij de voordeur met de oren in de nek en een lage kwispel. Hij gaf duidelijk aan dat mijn "naar huis" ook zijn naar huis was in ieder geval

blondie schreef:Kan heel goed. Met Finn heb ik het nooit meer geprobeerd, maar bij het pension, dierenasiel/pension kreeg ik toen ik hem ophaalde ook het advies om hem niet meer op deze manier te laten logeren , hij vond het 2 dagen prima, maar daarna vond hij het wel genoeg geweest.

Ze kunnen soms bijzonder goed duidelijk maken dat ze ergens geen trek in hebben of bang zijn dat je ze ergens achter laat. Op visite bij de baas van Finn bijvoorbeeld was dat duidelijk. De hond was daar 4 jaar lang opgegroeid, ik had hem toen net een maand geloof ik, we hadden afgesproken en een leuke middag gehad met zwemmen e.d..
Toen ik zei dat ik naar huis ging vloog hij overeind en stond bij de voordeur met de oren in de nek en een lage kwispel. Hij gaf duidelijk aan dat mijn "naar huis" ook zijn naar huis was in ieder geval

Duidelijk! Ik dacht al in die richting maar was bang dat ik het ging vermenselijken. Bij thuiskomst zei man gelijk dat ik daar maar niet meer moest gaan lopen, zijn meisje had er een trauma aan overgehouden

Ah wat lief van je man

Lemuria schreef:Ah wat lief van je man

Ja hé, vond het ook wel schattig van hem

Als Akira het geheugen van Saar heeft, dan kan dat heel erg prima. Ik kan zóveel situaties vertellen, waar Saar de boel nog van jaren geleden herkende.... En die had verder 0 trauma's hoor, maar ze speerde wel 150 m over een veld met tig Goldens en tenten en hun baasjes. Rechtstreeks door naar haar fokster die maar heel zacht "puppieeeeeeeeeeeeee" riep

Marion. schreef:Als Akira het geheugen van Saar heeft, dan kan dat heel erg prima. Ik kan zóveel situaties vertellen, waar Saar de boel nog van jaren geleden herkende.... En die had verder 0 trauma's hoor, maar ze speerde wel 150 m over een veld met tig Goldens en tenten en hun baasjes. Rechtstreeks door naar haar fokster die maar heel zacht "puppieeeeeeeeeeeeee" riep

Awwww!

Ik denk dat een hond dat wel opvangt ook dat ze misschien de angst van die andere honden voelde door hun blaf

Marion. schreef:Als Akira het geheugen van Saar heeft, dan kan dat heel erg prima.

Ja dat heeft ze

Marion. schreef:Ik kan zóveel situaties vertellen, waar Saar de boel nog van jaren geleden herkende.... En die had verder 0 trauma's hoor, maar ze speerde wel 150 m over een veld met tig Goldens en tenten en hun baasjes. Rechtstreeks door naar haar fokster die maar heel zacht "puppieeeeeeeeeeeeee" riep

Aaaahhh die Saar

Sien werd toen ze pas hier was ook altijd onrustig als we langs het asiel in Zandvoort gingen , ze ontweek het zo ver mogelijk en ging er razendsnel langs.
Sien zat ook een asiel voor ze naar hier kwam.
Inmiddels zijn we jaren verder en loopt ze er zonder problemen langs