Het HondenForum

Onze pup (iets meer dan 4mnd) heeft het blijkbaar enorm moeilijk als hij iemand ziet weggaan. Als mijn dochters naar school vertrekken of even buiten gaan (en dus deur dichtdoen waardoor hij hen niet meer ziet) is het altijd gejank en troost komen zoeken. Zelfde als ikzelf de deur uitga. Als we allemaal weg moeten, dan laten we hem in zijn bench en doorgaans doet hij dat wel goed (zit heel eventjes te piepen maar hij voelt er zich gerust, dus slaapt vrij snel eens we weg zijn). Zelfs naar toilet gaan is blijkbaar een groot probleem, eventjes de deur dicht en Ozzy zit al te piepen en te janken en aan deur krabben tot we terug zijn.

Ik begrijp best dat zo een klein diertje bij zijn 'roedel' wil zijn, maar wat is eigenlijk de beste manier om hem daarmee te leren omgaan? Hij zal nu eenmaal af en toe eens alleen moeten zijn, ook als we thuis zijn kunnen we niet elke dag, elke minuut bij hem zijn. Hij moet ook eens leren alleen te blijven in de living of in de keuken.

's Nachts slaapt hij overigens in zijn bench in de berging. We proberen hem dit gewoon te maken omdat we overdag niet altijd thuis zijn en hij dan zijn eigen veilige plekje kent. Helpt ook bij zindelijkheidstraining en hij gaat er 's avonds ook vlotjes in ("Kom Ozzy, kooitje slapen" en hop, hij is weg). Hij ziet dit dus helemaal niet als straf, maar rare is wel dat het een gepiep en gejank is tot en met als mijn dochter hem in de bench stopt. Als de dochters eerder gaan slapen (6j en 12j) en wij blijven nog even wakker, en wij stoppen hem dan in de bench, dan slaapt hij doorgaans vlotjes door tot 's morgens zonder een kik te geven. Heel af en toe zit hij nog even te piepen maar dat is meestal omdat hij nog niet moe genoeg is en dan blijkbaar meer door heeft dat ie alleen zal zitten.

Wil hem vooral gelukkig zijn dus daarom even tips gevraagd hoe we hem leren omgaan met soms (even) alleen te zijn. We proberen dit te beperken, en ik ga ook vaak 's middags even over huis zodat hij niet urenlang alleen zit, maar zelfs als we thuis zijn moet ie af en toe eens leren dat we boven zijn, of in bed, of naar toilet en dat er dus niet altijd iemand binnen zichtsveld kan blijven.

Is het verlatingsangst of heeft hij niet geleerd om alleen te zijn?

Gemene vraag maar wij hebben met Fred precies hetzelfde doorlopen.

Dankzij Heavy zachtjesaan gaan werken aan zelfstandigheid. Als hij me achterna probeert te lopen mag hij naar zijn plaats.

Ik heb ook een boek gekocht..treating separation anxiety door huppeldepup demartini.

Die beschrijft ongeveer hetzelfde. Terug naar af en hele kleine stapjes nemen.

Ik bouw het langzaamaan op bij m'n pups. De jongste is ongeveer even oud als de jouwe. Ik ga even naar boven en doe de huiskamerdeur dicht, even naar buiten met de deur dicht. Gewoon een paar momenten per dag dat ze eventjes vrouwtje-loos is. En 's avonds laat ik haar en m'n andere hond apart uit. Eerst mag zij mee voor een blok om, daarna leg ik haar met een halfgevulde kong in de huiskamer en ga met de andere eruit. De eerste avond liep ik maar 5 meter met de oudste en ging dan terug, en nu ben ik zover dat ik half om het blok loop zonder dat ze piept.
Babysteps Scheelt dat ik vakantie heb, ik heb tijd zat om het aan te leren.