Het HondenForum

Ik weet dat dit omstreden is, maar er is dit weekend toch iets gebeurd wat ik opvallend vind. Ik zal het omschrijven.

Wij waren kamperen en de honden (reu en teef) sliepen buiten, vastgelegd aan een grondpen. Midden in de nacht gaf de reu één blaf. Het was druk op de camping dus ik deed snel de tent open en en zei dat ie stil moest zijn. Hij is niet waaks en verder blafte hij die nachten op de camping niet, dus het is niet waarschijnlijk dat ie blafte omdat er iemand langsliep. Ook was hij niet onder de indruk van de reprimande, waar hij normaal toch wat deemoedig gedrag voor zou vertonen. Integendeel, hij was helemaal blij en opgewonden dat ie me zag (ook weer niet zo vreemd natuurlijk, maar ook dit was geen standaardgedrag voor hem midden in de nacht, en dus al helemaal niet bij een correctie; het leek echt of dit was wat hij wilde, een van ons doelgericht wakker maken).

Maar goed, ik dacht er verder toen niet zo bij na. Ik keek meteen nog even naar de teef en zag dat die naast de grondpen zat. Ze bleek zich zo strak eromheen gewikkeld te hebben dat ze geen kant meer op kon. Haar loshalen kostte nog moeite. Verder hebben de honden heel rustig buiten geslapen die nacht.

Nogmaals, ik ben zelf ook sceptisch in het vermenselijken van hondengedrag hoor, maar ik vind het toch een leuk (en best aannemelijk) idee dat de reu blafte omdat ie hulp wilde voor de teef.

Ik ben wel benieuwd of anderen ook wel eens duidelijk altruïstich gedrag bij hun hond hebben gezien, dat wil dus zeggen dat de hond iets doet waar hij zelf geen enkel voordeel van heeft maar hij wel een andere hond (of ander dier) mee helpt.

Ohhh, het is wel een zoet verhaal

Wat ontzettend lief van hem!

Ik zie het wel meer van Manu.

Één keer was Uma me kwijt geraakt en de verkeerde kant op gerend, een heuvel over. Ik vloekend erachteraan, domme hond ook. Manu mee en zoeken en op een gegeven moment riep ik hem omdat ik hem niet meer zag. Hij kwam en bleef op 10 meter afstand staan, me strak aankijkend met een hoge kwispel. Ik riep hem nogmaals maar dit keer maakte hij een spelbuiging, niets voor hem. Ik werd boos omdat hij niet luisterde dus probeerde nog een keer streng te zijn en dit keer rende hij zo de heuvel af, vanwaar we kwamen.
Ik ging nu weer vloekend achter hem aan en toen zát hij daar, naast Uma die daar ook rustig zat te wachten op me Ik ben er echt van overtuigd dat Manu me aan het halen was. Hij haalt Cody of Uma wel eens op als ze ergens van geschrokken zijn en in hun ik-zie-niks-ik-zie-niks-stand zitten.
En Uma zat een keer vast in het gordijn (ja echt), ik dacht dat het beest door de muur verdwenen was. Manu bleef maar om me heen drentelen en heeft haar uiteindelijk aangewezen. Ze zat helemaal verwikkeld en zat helemaal te bibberen. Ze is niet zo slim maar wel lief.

*Wolf* schreef: Ik ben wel benieuwd of anderen ook wel eens duidelijk altruïstich gedrag bij hun hond hebben gezien, dat wil dus zeggen dat de hond iets doet waar hij zelf geen enkel voordeel van heeft maar hij wel een andere hond (of ander dier) mee helpt.

Ja, van Skadi.

Die was druk met mij aan het spelen, en ondertussen stond een kat een eind verderop voor een deur te mauwen dat hij door die deur wou. Ze keek even, onderbrak haar spel, rende naar de deur toe, opende de deur en kwam weer terugrennen om verder te spelen met mij

Tja moeilijk te zeggen. Kan natuurlijk dat ze teef wat zenuwachtig was, en dat de reu daar op reageerde en dat een blafje goed uitpakte. Tja ook honden leren hoe ze moeten handelen. Ze zijn nu ook weer niet dom. De situatie was anders dan anders dus ja de reu reageerde ook anders dan anders. Hij heeft in ieder geval bevestigd gekregen dat hi zou jullie hulp kan vragen en dat is reuze handig.

Mijn reu heeft mij ook meer dan eens in situaties verbaast doen staan. En lang leve de veedrijver. Hij drijft nooit andere honden. Op enkele keren na op onze langdurige opvanghond Tassia. Die kon in paniek ineens gaan rennen. Kay ging op een doodgemakje erachter aan en als ze eindelijk op min gefluit stil ging staan, dan dreef Kay haar terug of hij bleef bij haar tot ik er was, want ze was niet zo goed in mij terug vinden (nogal intelligent beperkte hond zeg maar). Hij had dan puur een kalmerend effect op haar. Ook als hij het niet had gezien als ze wegrende. Ging hij op commando zoek Tassia haar zoeken en bleef dan bij hoor. Zo doofde het gedrag van haar ook snel uit en ging ze bij hem bescherming zoeken.

Ja mijn hond wist dat ik krap bij kas zat en toen heeft ze de kassalade bij de Appie gestolen.
Ook de hond van mijn oma was zo van zich opofferen en wegcijferen , ze wist dat mijn oma aan het einde kwam en toen heeft ze de beademing stop gezet. Zo lief .
Mijn nichtje was echt zo lelijk maar kreeg de plastische renovatie niet vergoed en dat ond haar hond zo erg dat hij haar een paar x vol in de smoel heeft gebeten en gesjord. Haar hond wist dat ze het dan wel vergoed kreeg . Ze is wel afgemaakt omdat nicht de eigen bijdrage niet kon ophoesten ,was ook wel een kut streek van die hond om daar niet aan te denken.

bouvierpoedel schreef:Ja mijn hond wist dat ik krap bij kas zat en toen heeft ze de kassalade bij de Appie gestolen.
Ook de hond van mijn oma was zo van zich opofferen en wegcijferen , ze wist dat mijn oma aan het einde kwam en toen heeft ze de beademing stop gezet. Zo lief .
Mijn nichtje was echt zo lelijk maar kreeg de plastische renovatie niet vergoed en dat ond haar hond zo erg dat hij haar een paar x vol in de smoel heeft gebeten en gesjord. Haar hond wist dat ze het dan wel vergoed kreeg . Ze is wel afgemaakt omdat nicht de eigen bijdrage niet kon ophoesten ,was ook wel een kut streek van die hond om daar niet aan te denken.

Bijzonder!

ik heb me 5 min afgevraagd wat een kas-salade is

Die munten lijken me hard tussen de kiezen en zwaar op fe maag...

bouvierpoedel schreef:Ja mijn hond wist dat ik krap bij kas zat en toen heeft ze de kassalade bij de Appie gestolen.

Je vertelt er natuurlijk niet bij dat jouw honden stelende jatmouzen zijn van nature.

Manuma schreef:

bouvierpoedel schreef:Ja mijn hond wist dat ik krap bij kas zat en toen heeft ze de kassalade bij de Appie gestolen.
Ook de hond van mijn oma was zo van zich opofferen en wegcijferen , ze wist dat mijn oma aan het einde kwam en toen heeft ze de beademing stop gezet. Zo lief .
Mijn nichtje was echt zo lelijk maar kreeg de plastische renovatie niet vergoed en dat ond haar hond zo erg dat hij haar een paar x vol in de smoel heeft gebeten en gesjord. Haar hond wist dat ze het dan wel vergoed kreeg . Ze is wel afgemaakt omdat nicht de eigen bijdrage niet kon ophoesten ,was ook wel een kut streek van die hond om daar niet aan te denken.

Bijzonder!

En daar ga jij over lachen.

Ptje schreef:

bouvierpoedel schreef:Ja mijn hond wist dat ik krap bij kas zat en toen heeft ze de kassalade bij de Appie gestolen.

Je vertelt er natuurlijk niet bij dat jouw honden stelende jatmouzen zijn van nature.

Dat heet anders zoals in de topic titel staat liefje.

Ik vind het een misvatting om het toekennen van altruïsme gelijk staat aan vermenselijken. Alsof alleen mensen altruïstisch gedrag kunnen vertonen... (wat een hoogmoed )

Wat dat aangaat staat dit boek hoog op mijn verlanglijstje. Die komt binnenkort zeker in huis!

Paisley schreef:Ik vind het een misvatting om het toekennen van altruïsme gelijk staat aan vermenselijken. Alsof alleen mensen altruïstisch gedrag kunnen vertonen... (wat een hoogmoed )

Dit.
Met name de hoogmoed.

Honden, en dieren überhaupt, zorgen voor elkaar. En dom zijn dieren al helemaal niet, hoewel mensen er vaak wat bekaaid afkomen qua intellect.

Ik wist het, zodra ik deze ervaring op het HF post valt mijn droom dat ik een HSH (Hoog Sensitieve Hond) heb in duigen

Ik denk dat er wel wat zit in gyanty's vermoeden dat de reu blafte tegen, of vanwege, de teef, die in de problemen zat. Maar goed, helemaal zeker weet je het natuurlijk niet.

Toch is het wel iets bijzonders, altruïstisch gedrag bij honden, dat blijkt ook wel uit het geringe aantal serieuze reacties. Hoewel die wél overtuigend zijn, dus dat maakt die honden best speciaal (baasjes, gefeliciteerd).

Habibi schreef:Wat dat aangaat staat dit boek hoog op mijn verlanglijstje. Die komt binnenkort zeker in huis!

Die heb ik gelezen, heel interessant

Ik denk ook dat de reu blafte omdat de teef raar of zenuwachtig deed.
En ik denk ook dat dieren wel een vorm van empathie en altruïsme kennen - daar is het voortbestaan van de roedel en de soort immers ook mee gediend. Ook De Waals 'The Age of Empathy' gaat daarover.

Ja hoor, dat ken ik wel.
Het opmerkelijkste vond ik toen Digger net bij ons woonde en nog niet zo goed wist dat hij uit moest kijken voor onze paarden. Toen Luca de cattle zag dat Pepita (één van onze paarden) een ongezonde belangstelling voor Digger had ging zij blaffend naar Pepita tussen haar en Digger staan. Tophond!

Ohja ik geloof zeker wel dat honden aanvoelen wanneer roedelleden in de problemen zitten.
Of dat altruïsme is, is een andere vraag. Je hond heeft namelijk zelf wel baat bij een gezonde roedel. Als je teef zich had verwond aan die grondpen had je reu daar ook "last" van ondervonden, dan was z'n roedel verzwakt. Sowieso pikte hij de stress van de teef waarschijnlijk op, en deze kon hij stoppen door jou te waarschuwen. Dus geheel altruïstisch vind ik het niet. Maarrrrr..in dat zelfde perspectief kan je je ook afvragen of dit bij de mens wel bestaat

bouvierpoedel schreef:Ja mijn hond wist dat ik krap bij kas zat en toen heeft ze de kassalade bij de Appie gestolen.
Ook de hond van mijn oma was zo van zich opofferen en wegcijferen , ze wist dat mijn oma aan het einde kwam en toen heeft ze de beademing stop gezet. Zo lief .
Mijn nichtje was echt zo lelijk maar kreeg de plastische renovatie niet vergoed en dat ond haar hond zo erg dat hij haar een paar x vol in de smoel heeft gebeten en gesjord. Haar hond wist dat ze het dan wel vergoed kreeg . Ze is wel afgemaakt omdat nicht de eigen bijdrage niet kon ophoesten ,was ook wel een kut streek van die hond om daar niet aan te denken.

Cynisme kan heel grappig zijn hoor, maar je wordt er geen blij mens van.

Mooie verhalen verder!

Cleva schreef: Ik geloof best dat ze met elkaar begaan zijn maar het aanhalen van een derde partij om het probleem van de tweede te komen oplossen is te ver gezocht.

Toch vermenselijkt dus

Maar dan voor de sceptici (niet voor de cynici, die zijn niet te redden ) een verhaaltje dat ik heel lang geleden, en dan heb ik het over meer dan tien jaar, op een forum las. Uit de eerste hand, van een forumlid dat regelmatig postte.

Zij had twee hondjes, een jonge teef en een wat oudere reu. Nu was zij een keer in de keuken bezig toen de reu vanuit de tuin naar de deur liep en een paar keer blafte. Zij deed de keukendeur open en zag het teefje zitten, dat naar binnen wilde. De reu liep vervolgens weer terug naar zijn plekje in de zon in de tuin.

Zij was heel verbaasd over dit gedrag, en er ontstond een discussie op het forum, zoiets als hier. Ik vind dit een verhaal waar geen dubbele bodem in zit, de reu kwam zijn baasje vragen de deur open te doen omdat de teef naar binnen wilde en zelf haar mond niet opendeed. Dit gaat nog verder dan simpelweg de roedel willen beschermen want de reu had er geen enkel baat bij.

Ik ben dol op dit soort verhalen, ik geloof echt dat er honden zijn (en meer diersoorten trouwens) die meer verbanden zien dan wij denken dat ze in staat zijn. Maar het blijven wel uitzonderingen, of misschien pikken veel mensen de subtiele gedragingen van hun hond niet op, dat kan natuurlijk ook. Je moet er wel voor openstaan anders heeft het geen betekenis.