Het HondenForum

Onze achtjarige Mastin Noa lijkt steeds meer alles wat jong is te willen beschermen. Ze is altijd al heel erg lief voor kleine kinderen geweest en goed met pups, maar ze begint nu een beetje te overdrijven.
Een paar maanden geleden kwamen er kennissen op bezoek met een kleine baby. Toen de vader op enig moment de baby uit de wandelwagen wilde halen, ging Noa dreigend naar de vader grommen. Noa liet zich wel naar haar mand sturen, dus verder geen probleem, maar ik vond het wel apart.

Vanavond kwamen we in het bos een wandelaar met een leuke Borderterrier pup tegen. De pup heeft even met mijn honden gespeeld en een paar keer tegen Noa opgesprongen die dat allemaal wel best vond. Na een paar minuten lijnde het vrouwtje de pup aan om verder te lopen, en toen liep Noa naar de vrouw toe en begon behoorlijk dreigend tegen haar te blaffen. Noa aangelijnd en meegenomen, verder geen probleem, maar ik vind dit gedrag toch wel bijzonder. Heeft iemand een verklaring?

Nou ja, zoals je zelf al zegt, een sterke drang om jonkies te beschermen.

Ik denk niet dat het beschermen is, maar claimen.
Kleine wezens zijn kwetsbaar en zijn makkelijk te claimen. Beschermen is niet logisch in de genoemde situaties naar mijn idee. Zou het zeker wel gaan sturen want een hond met dat formaat met dit gedrag is niet heel fijn.

Ze is verder helemaal niet claimerig. Noa is een hele zachtaardige hond die heel veel van andere honden tolereert. Ze is wel de ranghoogste van de roedel, maar ze regeert met zachte hand ehhh poot. Richting mensen is ze geen allemansvriend, met name richting mannen is ze terughoudend. Jaaaren geleden heeft ze eens tegen mijn moeder gegromd, dat was nadat mijn moeder één van de andere honden corrigeerde. Dat vond Noa ook niet goed. Maar eigenlijk is ze verder een lieve goedzak.