Het HondenForum

Hier even een vraag, als ik met m'n pup naar het bos ga, kan hij opzich wel veilig loslopen, maar hij blijft me nu nog in de gaten houden. Alleen wordt hij steeds zelfstandiger, ik ben bang dat ik hem dan binnenkort een keer kwijt ben doordat hij zelfstandig op pad gaat het bos in.

Gewoon los laten of toch aanlijnen??
Ik wil hem later ook zo veel mogelijk los hebben en dat hij me goed volgt

Dat zul je hem dan moeten leren, lange lijn roepen hop snoepje erin, en vooral leuk zijn joepie.

Gewoon regelmatig ff bij je roepen en dan uitbundig belonen met iets heeeeeel erg lekkers.
Zoals je zelf zegt loopt hij nu los, dus ik zou zelf de lange lijn achterwege laten, maar vaak belonen voor vlot komen.
Daarnaast zou ik hem ook iets leren als "niet te ver" of zoiets. Mijn honden lopen altijd los en 1 van de Russells loopt altijd ver, heel ver, vooruit. Dan roep ik m ff "Perry..... niet te ver!!!" En dan loopt hij weer binnen een voor mij acceptabele afstand.

Triss loopt bijna altijd los. Nu kan dat bij ons ook makkelijk en veilig. Maar wat ik doe tijdens loslopen, is haar regelmatig roepen, en dan wat lekkers geven. Af en toe plak ik er een oefening tussen, zoals zit of volgen. Of ik speel tussendoor even met haar, zodat ze weet dat ik leuk ben. Soms als er wandelaars aankomen (ze denkt dat iedereen voor haar daar loopt en gaat iedereen heel erg enthousiast begroeten) roep ik haar, beloon, lijn even aan, en laat haar later weer los. Triss komt bijna altijd, alleen als ze een heel leuk speelmaatje tegenkomt, moet ik haar ophalen. Mocht ze later toch wegloop neigingen gaan krijgen, dan gaat er een lange lijn aan, en blijven we op dezelfde manier door oefenen, totdat het hierkomen en goed in zit.

Mijn ervaring is dat pups altijd bij je blijven. Veelvuldig kom hier roepen en belonen met een snoepje zorgt dat dit commando er snel in zit.

Je zal vooral de angst moeten loslaten dat een hond/pup zo maar wegloopt. Je moet natuurlijk wel opletten en mocht de hond te ver gaan voor je gevoel, dan roep je 'm gewoon even terug of je vraagt even de aandacht. (het 'hier' komen moet er al wel een beetje in zitten natuurlijk)
Wij hebben Apple vanaf dag één vrijwel overal los gelaten. Ook geleerd wat 'oversteken' is en 'stoep'. In ons geval woonden we in die tijd in een doodlopende straat met vrijwel geen verkeer dus daar kon dat. Ze heeft nooit de neiging gehad om weg te lopen, en ik heb eigenlijk ook nooit die angst gehad.
Zoek vooral gewoon grote gebieden op waar het voor jou veilig voelt, en ga gewoon lekker aan de wandel, neem lekkere snoepjes mee en ga wat oefenen. Laat het idee los dat je hond ieder moment de benen neemt, er zijn maar weinig (jonge) honden die dat zo maar voor de lol doen.

Apple schreef:Wij hebben Apple vanaf dag één vrijwel overal los gelaten. Ook geleerd wat 'oversteken' is en 'stoep'. In ons geval woonden we in die tijd in een doodlopende straat met vrijwel geen verkeer dus daar kon dat. Ze heeft nooit de neiging gehad om weg te lopen, en ik heb eigenlijk ook nooit die angst gehad.
Zoek vooral gewoon grote gebieden op waar het voor jou veilig voelt, en ga gewoon lekker aan de wandel, neem lekkere snoepjes mee en ga wat oefenen. Laat het idee los dat je hond ieder moment de benen neemt, er zijn maar weinig (jonge) honden die dat zo maar voor de lol doen.

Hier net zo met Mila, inclusief doodlopende straat met nauwelijks verkeer
En hoewel dit met de meeste pups zo zal werken, zijn er natuurlijk ook pups die minder baasgericht zijn of overal als een dolle op af willen rennen. Dan is een lange lijn wel handig om eerst het hierkomen wat meer te trainen als je op een minder overzichtelijke/veilige plek bent.

Budkes schreef: Daarnaast zou ik hem ook iets leren als "niet te ver" of zoiets. Mijn honden lopen altijd los en 1 van de Russells loopt altijd ver, heel ver, vooruit. Dan roep ik m ff "Perry..... niet te ver!!!" En dan loopt hij weer binnen een voor mij acceptabele afstand.

Hoe leer je dit aan?
Ik laat Lou altijd hierkomen als ik hem te ver vind gaan, maar eigenlijk hoeft hij dan van mij helemaal niet te komen.

On topic: ik zou zorgen dat je pup het leuk vindt om in je buurt te blijven. Dus veel spelletjes, oefeningen, of wat hij maar leuk vindt. Wat ook helpt is je hond 'dwingen' jou in de gaten te houden, door onvoorspelbare routes te lopen, etc.

Leonie. schreef:

Budkes schreef: Daarnaast zou ik hem ook iets leren als "niet te ver" of zoiets. Mijn honden lopen altijd los en 1 van de Russells loopt altijd ver, heel ver, vooruit. Dan roep ik m ff "Perry..... niet te ver!!!" En dan loopt hij weer binnen een voor mij acceptabele afstand.

Hoe leer je dit aan?
Ik laat Lou altijd hierkomen als ik hem te ver vind gaan, maar eigenlijk hoeft hij dan van mij helemaal niet te komen.

On topic: ik zou zorgen dat je pup het leuk vindt om in je buurt te blijven. Dus veel spelletjes, oefeningen, of wat hij maar leuk vindt. Wat ook helpt is je hond 'dwingen' jou in de gaten te houden, door onvoorspelbare routes te lopen, etc.

Dat gaat eigenlijk een beetje vanzelf. Ik roep ze bij naam, als ik de aandacht heb roep ik kom eens terug en komen ze mijn richting uit en als ze dan op de afstand zijn die ik acceptabel vind roep ik " ja dat is braaf" en dan draaien ze direct weer om om verder te gaan..

DeDiana schreef:

Apple schreef:Wij hebben Apple vanaf dag één vrijwel overal los gelaten. Ook geleerd wat 'oversteken' is en 'stoep'. In ons geval woonden we in die tijd in een doodlopende straat met vrijwel geen verkeer dus daar kon dat. Ze heeft nooit de neiging gehad om weg te lopen, en ik heb eigenlijk ook nooit die angst gehad.
Zoek vooral gewoon grote gebieden op waar het voor jou veilig voelt, en ga gewoon lekker aan de wandel, neem lekkere snoepjes mee en ga wat oefenen. Laat het idee los dat je hond ieder moment de benen neemt, er zijn maar weinig (jonge) honden die dat zo maar voor de lol doen.

Hier net zo met Mila, inclusief doodlopende straat met nauwelijks verkeer
En hoewel dit met de meeste pups zo zal werken, zijn er natuurlijk ook pups die minder baasgericht zijn of overal als een dolle op af willen rennen. Dan is een lange lijn wel handig om eerst het hierkomen wat meer te trainen als je op een minder overzichtelijke/veilige plek bent.

Klopt, ik zou het overal los laten lopen ook niet zozeer adviseren aan iedereen. Dat moet je zelf een beetje inschatten. Maar als je veilige plekken op zoekt dan denk ik niet dat een lange lijn noodzakelijk hoeft te zijn.

Zo heb ik een stopwoordje, wat ik overal voor gebruik, even wachten. Met eten, als ik me klaar maak om te gaan, de auto uitkomen en ook als hij onderweg even moet wachten om wat voor reden dan ook. Werkt ook op afstand. hij weet ook dat we weer verder gaan een wacht op oke, of ja.
Bij je roepen is het meest succesvol, als hij toch al naar je kijkt. En als hij wat ouder wordt, zal hij heus wel eens de middelvinger opsteken, dat hoort zo, dan weet je ook dat hij goed weet wat je bedoelt en even test of het onderhandelbaar is of niet.

Mijn ervaring is dat juist als je pups vanaf het begin los laat lopen (natuurlijk wel in veilige gebieden, niet langs een drukke weg), dat ze dan eigenlijk
niet weglopen.
Daarnaast moet je natuurlijk gaan trainen op het hier komen en als ik vond dat mijn hond te ver wegging, dan riep ik 'wachten' en dat betekent
dus 'geen stap verder!'.
Dat zijn dingen die je kan trainen vanaf 8 weken en dus zeer nuttig als ze loslopen. Roep alleen 'hier' als je zo goed als zeker weet dat je pup komt,
want anders leert hij dat hij dat commando wel kan negeren Niet dus als hij zeer intensief aan dat ene grassprietje aan het ruiken is,
maar juist als je al aandacht hebt, hoppa door je knieën en 'hierrrrrrrrrr' en belonen.

Dus ik zou zeggen: lekker los laten lopen en ondertussen op een leuke manier hier komen en wachten (of een ander woord daarvoor) aanleren.

j.werkman schreef: En als hij wat ouder wordt, zal hij heus wel eens de middelvinger opsteken, dat hoort zo, dan weet je ook dat hij goed weet wat je bedoelt en even test of het onderhandelbaar is of niet.

In die fase ben ik nu beland met Biko erbij luistert dat rotjoch als een speer maar neem ik hem alleen mee dan kan ik de hik genieten wat voor feesten ik ook organiseer. Hij weet dondersgoed wat de bedoeling is dus het is tijd voor ophalen en een donder preek.

Ze zijn wel heel blij als ze weten dat de baas het uiteindelijk voor het zeggen heeft, ook al moet het testje wel regelmatig herhaald worden.

j.werkman schreef:Ze zijn wel heel blij als ze weten dat de baas het uiteindelijk voor het zeggen heeft, ook al moet het testje wel regelmatig herhaald worden.

Alsof hij wist wat ik van plan was. Die linkmiegel luisterde voorbééldig vanmiddag

Wat ik bij Mojo vanaf pup direct ben gaan doen is belonen voor uit zichzelf inchecken. Dus hij liep gewoon los en iedere keer als hij uit zichzelf even bij me kwam kreeg hij wat lekkers. Dat had hij zó door, dus toen ben ik zijn beloningen bij inchecken minder voorspelbaar gaan maken, dus soms een keer niet belonen met voer maar alleen door een beloonwoord of gewoon even een kort kriebeltje.
Toen ben ik hem op momenten dat hij toch al onderweg naar me was een commando gaan geven,men ben ik dat weer iedere keer gaan belonen. Toen hij dat doorhad ben ik dat ook weer iets gaan afbouwen.
Nu hij volwassen is komt hij in principe altijd netjes als ik hem roep, en krijgt hij daar nog steeds regelmatig iets lekkers voor.
Bij hem werkt deze manier erg goed.

LongFields schreef:Wat ik bij Mojo vanaf pup direct ben gaan doen is belonen voor uit zichzelf inchecken. Dus hij liep gewoon los en iedere keer als hij uit zichzelf even bij me kwam kreeg hij wat lekkers. Dat had hij zó door, dus toen ben ik zijn beloningen bij inchecken minder voorspelbaar gaan maken, dus soms een keer niet belonen met voer maar alleen door een beloonwoord of gewoon even een kort kriebeltje.
Toen ben ik hem op momenten dat hij toch al onderweg naar me was een commando gaan geven,men ben ik dat weer iedere keer gaan belonen. Toen hij dat doorhad ben ik dat ook weer iets gaan afbouwen.
Nu hij volwassen is komt hij in principe altijd netjes als ik hem roep, en krijgt hij daar nog steeds regelmatig iets lekkers voor.
Bij hem werkt deze manier erg goed.

In principe... Behalve als er een stelletje in het duin ligt

tycha schreef:

LongFields schreef:Wat ik bij Mojo vanaf pup direct ben gaan doen is belonen voor uit zichzelf inchecken. Dus hij liep gewoon los en iedere keer als hij uit zichzelf even bij me kwam kreeg hij wat lekkers. Dat had hij zó door, dus toen ben ik zijn beloningen bij inchecken minder voorspelbaar gaan maken, dus soms een keer niet belonen met voer maar alleen door een beloonwoord of gewoon even een kort kriebeltje.
Toen ben ik hem op momenten dat hij toch al onderweg naar me was een commando gaan geven,men ben ik dat weer iedere keer gaan belonen. Toen hij dat doorhad ben ik dat ook weer iets gaan afbouwen.
Nu hij volwassen is komt hij in principe altijd netjes als ik hem roep, en krijgt hij daar nog steeds regelmatig iets lekkers voor.
Bij hem werkt deze manier erg goed.

In principe... Behalve als er een stelletje in het duin ligt

Ja, dat moest hij eerst even checken hoor, die rare pruikebol boven de duinpan. Dat was ook de reden van mijn voorbehoud.
Maar vrijdag kon ik hem van een jonge ree terugroepen die verderop het pad op wilde lopen. En daar heb ik hem met een flinke jackpot voor beloond uiteraard.

Herman werd nooit beloond met voer, maar hij was gek op takken. Die sleepte hij allemaal mee naar huis bekken vol. Ik kon altijd wel een tak aanwijzen. Het was soms echt een organisatie voor hem om het allemaal in zijn bek te krijgen. De hoop takken voor de deur was echt enorm.
Nu loopt hij altijd met balletjes, als het er maar 1 is, pakt hij er een tak bij of twee. Als hij iets te doen heeft, legt hij ze even neer, graven of snuffelen, pakt ze weer op en gaat verder.

Budkes schreef:Gewoon regelmatig ff bij je roepen en dan uitbundig belonen met iets heeeeeel erg lekkers.
Zoals je zelf zegt loopt hij nu los, dus ik zou zelf de lange lijn achterwege laten, maar vaak belonen voor vlot komen.
Daarnaast zou ik hem ook iets leren als "niet te ver" of zoiets. Mijn honden lopen altijd los en 1 van de Russells loopt altijd ver, heel ver, vooruit. Dan roep ik m ff "Perry..... niet te ver!!!" En dan loopt hij weer binnen een voor mij acceptabele afstand.

Yep dit dus

Als Joy tever ging naar mijn idee kon ik zo omkeren en een andere kant op lopen en haar bespieden. Ze was dan een beetje in paniek waar ik was. Ik maakte een geluidje en dan kwam ze fullspeed naar me toe gerend. Heb dat geregeld gedaan als ze zelf koos welk pad we in gingen sloeg ik het andere pad in. Inmiddels kijkt ze dus regelmatig achterom en blijft staan bij elke splitsing. Ze gaat niet meer ver omdat ze weet dat ik dan ergens ander heen kan zijn gelopen waar ze me niet ziet. Wat ze ook doet ze weet precies waar ik loop. Heb ook wel gehad dat als ze net tever ging dat ik in een drafje van het veld ging en een pad in sloeg. Nu lukt me dat niet meer omdat ze me in de gaten houd en absoluut niet alleen achter gelaten wil worden. Werkte hier goed. Succes!

Ik liet mijn pups ook veel los lopen vanaf het begin. Als ze een periode hebben dat ze geen zin hebben om te luisteren, dan deed ik ze een tijdje aan de flexilijn. Dan hebben ze wel vrijheid, maar kan je ondertussen oefenen op een betrouwbare hier.

Ik heb overigens ook het commando: wachten of niet te ver. Hier is alleen voor terugkomen. Dit is met een flexilijn makkelijk te oefenen door dan de stop in te drukken(wachten).

Duke houdt mij eigenlijk altijd goed in de gaten en gaat uit zichzelf nooit verweg als we in de bossen lopen. Ik heb me toen hij pup was een paar keer verstopt en sindsdien houdt hij me goed in de gaten.

Alleen bij Duke ontstond op een gegeven moment dat de "hier" alleen betrouwbaar was als er geen andere afleidingen of honden in de buurt waren. Als ik met andere honden wandelde dan kon ik hem haast niet belonen, want daar nam hij de rust niet voor. Met heel veel oefenen gaat dat nu eigenlijk heel erg goed. Hij is ook met andere honden goed bereikbaar en kan hem bij me roepen ook al komen de andere honden niet.

Daarnaast had ik het probleem dat hij er vandoor ging naar andere honden. Hij had gewoon door dat als ik hem riep en hij ergens heen wilde dat ik dat toch niet kon voorkomen en dan ging die weer. Daarin is een lange lijn die hij achter zich aan sleept uitkomst in geweest. Het komen gaat al veel betrouwbaarder. Natuurlijk heeft hij wel door wanneer hij die lijn wel en niet om heeft, want dat gewicht voelt hij echt wel. Maar die lijn blijf ik gewoon gebruiken tot hij langere tijd aan een stuk helemaal betrouwbaar luisterd. En zo ver zijn we nog lang niet. Het luisteren moet erin gesleten zijn voor we de lange lijn weglaten. Maar voor Duke maakt het weinig verschil. Hij ervaart gewoon alle vrijheid met die lijn en rent en dolt op dezelfde manier. Ik houd de lijn ook niet vast, ik gebruik hem puur en alleen voor het begrenzen op het moment dat hij de verkeerde beslissing neemt (naar hond toe gaan ipv komen bijv. ).

Achteraf had ik dat veel eerder moeten doen die lange lijn. Ik heb veel te lang door gerommeld met methodes die gewoon niet betrouwbaar genoeg werkte, waardoor hij te vaak succes heeft gehad met niet luisteren. Waardoor het nu waarschijnlijk ook veel langer duurt voor ik het gewenste resultaat heb bereikt.

Okay,
Bedankt voor al jullie reacties, leuk om te lezen hoe iedereen erover denkt.
Heb ook nog even over gehad met de puppycursus en ga er mee aan 't werk.

Bedankt!

GuusGeluk schreef:Okay,
Bedankt voor al jullie reacties, leuk om te lezen hoe iedereen erover denkt.
Heb ook nog even over gehad met de puppycursus en ga er mee aan 't werk.

Bedankt!

En .............?
Ben benieuwd wat ze daar zeiden