Het HondenForum

Gisteren gebeurde het volgende:

Oude baas van Wodan (die mag hij graag) rijdt terrein op met auto en twee min of meer onbekende mensen achterin. Hij vraagt me om Wodan even ergens anders neer te zetten (Wodan zat midden op t grasveld) omdat hij erg reageert op nieuwe/onbekende mensen. Gedrag wat dan normaal optreedt:
Blaffen, in de halsband hangen met hijgen/gieren en soms hoesten, springen, gromblaffen (niet echt grommen of tanden laten zien, meer een soort grrrrrrwraf), snappen tijdens het blaffen en slecht tot niet bereikbaar.

Ik loop met Wodan naar de kennel, ga met hem mee naar binnen en neem wat speeltjes, snoepjes en borstel mee. In eerste instantie gebeurt er niet zoveel, Wodan laat zich borstelen, schooit om snoepjes, likt mijn kin. Ik merk vervolgens aan zijn oren dat hij de nieuwe stemmen wel hoort (oren rechtop, alert) en hij heeft zijn aandacht afwisselend bij mij en bij de nieuwe mensen.
Ik stop met borstelen wanneer de spanning in zijn lijf toeneemt, blijf zelf praten en zit rustig. De onrust bij Wodan neemt wel toe, maar niet in de mate die ik hierboven beschreef, en hij keert op eigen initiatief terug naar mij en duwt dan zijn kop en zijn lijf tegen me aan. Hij stopt zijn kop onder mijn arm en lijkt op schoot te willen klimmen. (dat past niet zo goed )
Ik beloon hem, praat een beetje, aai een beetje en na een tijdje komt hij naast me zitten. de spanning blijft (hijgen, neus likken) en zakt heel langzaam iets.
Als de oude baas even uit zicht is (bukt) en het bezoek zichtbaar is stijgt de onrust enorm, tot oude baas weer zichtbaar is. Hetzelfde gebeurt bij grote bewegingen van de mannen (ze zijn een kar leeg aan het scheppen, en een zwaaiende schep levert flinke reactie op)

Als de mannen dichterbij komen blijft Wodan naast me zitten, wel heviger hijgend, tot een van de mannen min of meer plagerig (en duidelijk verlegen met zichzelf omdat de grote hond hem niet leuk vind) tegen Wodan praat (verdomme, doe dat dan ook niet)
Dan is de boot aan en staat hij blaffend/gromblaffend te springen tegen het hek.
Als de man wegloopt, komt Wodan naar mij terug.
Ik heb de gehele tijd gewoon rustig gezeten, zonder verder al te veel te doen.
Hij moest van mij niet per se naar mij toekomen, het ging mij er eigenlijk meer om dat ik het vermoeden heb dat hij angstig is voor nieuwe mensen, eerder dan agressief, en dat er nooit een veilige basis of leiding is geweest om hem te leren hoe daarmee te dealen.
Ik was de kennel wel uitgestapt als ik signalen van agressie had gezien, maar die zag ik niet, en ik krijg sterk de indruk dat de nabijheid hem goed doet.
Ik heb voornamelijk een geruststellend gepraat, geknuffeld wanneer hij daarom vroeg en een voertje wanneer hij uit zichzelf bij me terugkwam.

wat denken jullie als je dit leest?

Wat ik ervan maak is dat hij jou vertrouwt en vreemde mensen niet en dat je (voorlopig/altijd) heel voorzichtig zult moeten zijn met vreemde mensen op je erf, dat gaat niet zomaar goed met Wodan.

Nanna schreef:Je kunt moeilijk iedere keer bij hem in de kennel gaan zitten

niet? is dat ff jammer. ik had al bijna mn baas gebeld. ik zat wel lekker daar in t zonnetje

Ik denk ook niet dat het heel veel toevoegt, misschien juist niet omdat jouw aanwezigheid hem kan versterken in zijn gedrag.
Wat hierboven al gezegd is; hij zal denk ik nooit echt te vertrouwen zijn met mensen die hij niet kent. Of dat uit agressie of angst is doet er niet zoveel toe, een hap is een hap. En die moet je zien te voorkomen.
Misschien dat ie met veel TLC wat meer ontspannen wordt in zijn reacties maar een echt betrouwbare hond zal hij nooit worden.
Als je daar rekening mee houdt is alles al gewonnen.

veiligheid voor alles, dat zonder meer. voor mij maakt het overigens wel uit of hij uit angst reageert of uit agressie. Als ik snap wat er gebeurd ben ik zelf relaxter.
ik heb ook volstrekt niet de verwachting dat hij over een poosje kwispelend op nieuwe mensen afloopt. Maar met op de achtergrond zijn oude baas die een heel ander beeld schetst dan wat ik aan hem ervaar, vind ik het fijn om een beetje klankbord te hebben hier en daar.

Wodan was vroeger door de Friezen en Saksen, bekend als de God van de oorlog. aldus internet.

Wat maak ik ervan? Dat je een goede scherpe waakhond hebt?

Geen vertrouwen in vreemde mensen lijkt me.
Opvallend verschil tussen vreemden met baas in zicht en vreemden zonder baas in zicht.
Je zou goed kunnen zitten dat het meer angst is dan pure agressie.
Maar ook in angst (angst-agressie) kan een hond onbereikbaar worden.
Houd je daar rekening mee, voor je eigen veiligheid?

Of je er iets aan kan verbeteren weet ik niet.
Rust zoals je in je beschrijving hebt laten zien is in ieder geval beter dan reageren/corrigeren, denk ik.

lijkt mij ook onzekerheid, dus zeker oppassen met vreemden maar dat snapte je al.
Het is goed dat hij jou vertrouwt. Volgende stap is dat ie erop leert vertrouwen dat jij het van hem overneemt als er vreemden zijn, en dan zelf tot rust kan komen.
Kailen moet ook niks van vreemden hebben en zou zeker bijten. In het begin was hij dan ook totaal onbereikbaar, nu niet meer. hij let op mij en ik zorg ervoor dat hij het aan mij overlaat de situatie te handelen, ook al is hij het daar niet altijd mee eens

Maar voor nu is afleiden en rustig blijven prima.

misschien een domme en onnozele vraag, maar ik weet niet de hele situatie rond deze hond.
en reageer uit een pup positie.[zo doe ik het met onze hond 6 maand, met vreemden en vreemde situaties]

had je hem niet aan kunnen lijnen en het hele senario mee kunnen lopen, zitten, er bij in de buurt zijn, zo van waaks/beschermen is goed, maar als ik er bij ben is het oke, in plaats van hem in de kennel te doen?

Los van de hele situatie met oude baas, andere vreemde mensen op het erf etc. snap ik niet waarom je samen met de hond in de kennel bent gaan staan?

Ik begrijp uit andere topics dat de hond en het terrein binnenkort van jou zijn en dat jij al op een andere manier met de hond om gaat. Zolang de oude baas nog in beeld is zou ik in dit soort gevallen niet zoveel veranderen. De hond in de kennel doen en klaar, dat is hij nu eenmaal zo gewend.
Zoals ik lees wil jij meer de hond bij de dagelijkse dingen betrekken, dus ook als dat zo gaat de hond erbij hebben als er volk komt? Als de oude baas niet meer in beeld is denk ik dat je daar naartoe kunt werken en meer en meer vertrouwen kweken bij de hond, maar ook bij jezelf, als je elkaar beter leert kennen zal jij ook zijn signalen beter gaan leren herkennen en erop in kunnen spelen.
Niet als de oude baas nog steeds in beeld blijft, ik weet niet of dat zo zal blijven?

Mijn eigen ervaring is dat sommige honden in kennels soms heel anders reageren dan buiten de kennel. Mijn eerste hond was kennel gewend en verbleef bij zijn eigenaar in de kennel en mocht soms in huis en regelmatig los in de tuin, nachtverblijf was altijd de kennel. Bij mij thuis was hij heel snel gewend aan het "binnen leven". Het was overigens geen zogenaamde kennelhond hoor, hij kwam gewoon lekker los buiten voor wandelingen etc. en soms dus in huis en in de tuin erbij dus wel een hond die goed gesocialiseerd was.

Als ik hem sporadisch eens in een kennel deed, op visite of na een training kon hij behoorlijk fel uit de hoek komen naar anderen en zelfs naar mij toe als de adrenaline hoog zat. Dat uitte zich in behoorlijk fel blaffen en als je hem niet beter zou kennen dacht je te maken te hebben met een woest en agressief exemplaar.

Het vastpakken van een halsband geeft onbewust ook al een signaal door van alert maken van de hond. Ik doe het soms ook nog wel eens hoor als ik iets niet vertrouw, maar merk gewoon dat je daardoor een hond die al alert is van zichzelf nóg alerter maakt. Beter kun je een goede lijn aan de hond doen en wat speling houden zodat je zo min mogelijk spanning op die lijn zet, maar kort genoeg om te kunnen reageren als de hond wél uit wil vallen.

AnnekeP schreef:veiligheid voor alles, dat zonder meer. voor mij maakt het overigens wel uit of hij uit angst reageert of uit agressie. Als ik snap wat er gebeurd ben ik zelf relaxter.
ik heb ook volstrekt niet de verwachting dat hij over een poosje kwispelend op nieuwe mensen afloopt. Maar met op de achtergrond zijn oude baas die een heel ander beeld schetst dan wat ik aan hem ervaar, vind ik het fijn om een beetje klankbord te hebben hier en daar.

Ik begrijp je behoefte om Wodan beter te begrijpen en om te willen weten waar zijn gedrag vandaan komt, maar ten eerste is dat niet altijd duidelijk of eenduidig en ten tweede vraag ik me af waarom jij denkt dat je relaxter bent als je weet of het angst of agressie is? Hij reageert immers agressief en kan waarschijnlijk ook bijten, dus of dat vanuit agressie of vanuit angst(agressie) voortkomt maakt echt niet zoveel uit, vergis je daar niet in (en daar past relaxed mee omgaan wat mij betreft ook niet echt bij). Je kunt je aanpak erop aanpassen, maar hij zal er echt niet minder om bijten als je hem de kans geeft; dus die kans moet je hem niet geven, dat is het enige wat echt telt.

AnnekeP schreef: Hij moest van mij niet per se naar mij toekomen, het ging mij er eigenlijk meer om dat ik het vermoeden heb dat hij angstig is voor nieuwe mensen, eerder dan agressief, en dat er nooit een veilige basis of leiding is geweest om hem te leren hoe daarmee te dealen.
Ik was de kennel wel uitgestapt als ik signalen van agressie had gezien, maar die zag ik niet, en ik krijg sterk de indruk dat de nabijheid hem goed doet.
Ik heb voornamelijk een geruststellend gepraat, geknuffeld wanneer hij daarom vroeg en een voertje wanneer hij uit zichzelf bij me terugkwam.

wat denken jullie als je dit leest?

Volgens mij zit er een flinke scheut mechelse herder in hem, en dat zijn nu eenmaal waak- en verdedigingshonden. Zijn andere baas heeft hem zo ik lees daar een beetje voor ingezet en ook laten aanslaan op vreemden, ook vanuit de kennel.
Het is ook niet zo gek dat de hond daar op reageert.
Zelfs sommige honden die normaal gesproken bezoek prima vinden reageren behoorlijk als eigen mensen niet door hebben dat er onaangekondigd bezoek binnen komt lopen. Het is een ding om rekening mee te blijven houden eerlijk gezegd

Ik begrijp een heleboel handelingen niet zo eigenlijk.

Waarom nam je een borstel mee in zijn kennel?

Waarom ging je zelf mee in zijn kennel?

Waarom ging je experimenteren met de oude baas in en uit zicht?

En vooral wat was je doelstelling?

Ik ben erg benieuwd naar je motivatie voor deze handelingen

Budkes schreef:Ik begrijp een heleboel handelingen niet zo eigenlijk.

Waarom nam je een borstel mee in zijn kennel?

Waarom ging je zelf mee in zijn kennel?

Waarom ging je experimenteren met de oude baas in en uit zicht?

En vooral wat was je doelstelling?

Ik ben erg benieuwd naar je motivatie voor deze handelingen

Dit... ik heb t een paar keer gelezen maar snap er weinig van

wat een hoop reacties! superfijn.

ik reageer vanavond laat of morgen uitgebreider, want er staat zo bezoek voor de deur (in het oude huis, dus geen waakse taferelen )
veel dank alvast iedereen.

het duurde even voor ik goed tijd had om te reageren, verhuizen is meer werk dan ik dacht wanneer je twee huishoudens samenvoegt
Maar het is gebeurd en nu zit ik met goed fatsoen op de bank en tijd om te reageren.

ranetje schreef:Geen vertrouwen in vreemde mensen lijkt me.
Opvallend verschil tussen vreemden met baas in zicht en vreemden zonder baas in zicht.
Je zou goed kunnen zitten dat het meer angst is dan pure agressie.
Maar ook in angst (angst-agressie) kan een hond onbereikbaar worden.
Houd je daar rekening mee, voor je eigen veiligheid?

Of je er iets aan kan verbeteren weet ik niet.
Rust zoals je in je beschrijving hebt laten zien is in ieder geval beter dan reageren/corrigeren, denk ik.

ja, daar hou ik rekening mee. Als ik ook maar in de verte een 'niet pluis' gevoel had gehad of zag dat hij uit contact ging was ik uit de kennel gestapt.

Zamunda schreef:

AnnekeP schreef:veiligheid voor alles, dat zonder meer. voor mij maakt het overigens wel uit of hij uit angst reageert of uit agressie. Als ik snap wat er gebeurd ben ik zelf relaxter.
ik heb ook volstrekt niet de verwachting dat hij over een poosje kwispelend op nieuwe mensen afloopt. Maar met op de achtergrond zijn oude baas die een heel ander beeld schetst dan wat ik aan hem ervaar, vind ik het fijn om een beetje klankbord te hebben hier en daar.

Ik begrijp je behoefte om Wodan beter te begrijpen en om te willen weten waar zijn gedrag vandaan komt, maar ten eerste is dat niet altijd duidelijk of eenduidig en ten tweede vraag ik me af waarom jij denkt dat je relaxter bent als je weet of het angst of agressie is? Hij reageert immers agressief en kan waarschijnlijk ook bijten, dus of dat vanuit agressie of vanuit angst(agressie) voortkomt maakt echt niet zoveel uit, vergis je daar niet in (en daar past relaxed mee omgaan wat mij betreft ook niet echt bij). Je kunt je aanpak erop aanpassen, maar hij zal er echt niet minder om bijten als je hem de kans geeft; dus die kans moet je hem niet geven, dat is het enige wat echt telt.

klopt, je hebt hier helemaal gelijk in. teruglezend klinkt het ook anders dan ik het bedoelde.
Wat ik bedoelde was: als ik de situatie begrijp, handel ik kalmer en sneller.
Neemt niet weg dat je absoluut gelijk hebt met dat hij de kans niet moet krijgen om te bijten.

lucie schreef:lijkt mij ook onzekerheid, dus zeker oppassen met vreemden maar dat snapte je al.
Het is goed dat hij jou vertrouwt. Volgende stap is dat ie erop leert vertrouwen dat jij het van hem overneemt als er vreemden zijn, en dan zelf tot rust kan komen.
Kailen moet ook niks van vreemden hebben en zou zeker bijten. In het begin was hij dan ook totaal onbereikbaar, nu niet meer. hij let op mij en ik zorg ervoor dat hij het aan mij overlaat de situatie te handelen, ook al is hij het daar niet altijd mee eens

Maar voor nu is afleiden en rustig blijven prima.

hier zou ik graag eens meer over horen van je. Vooral over hoe je bij hem hebt bereikt dat hij het aan jou overlaat om de situatie te handelen, en dat hij daar oké mee is. ben heel benieuwd naar andere verhalen uit soortgelijke situaties.

Budkes schreef:Ik begrijp een heleboel handelingen niet zo eigenlijk.

Waarom nam je een borstel mee in zijn kennel?

Waarom ging je zelf mee in zijn kennel?

Waarom ging je experimenteren met de oude baas in en uit zicht?

En vooral wat was je doelstelling?

Ik ben erg benieuwd naar je motivatie voor deze handelingen

thanks voor je open vragen
de borstel had ik al in mijn handen toen de oude baas aankwam, het was gewoon de planning om te gaan borstelen, daar zat geen bedoeling aan.
Dat de oude baas in en uit zicht was, was ook niet een experiment, dat gebeurde gewoon toevallig omdat hij een paar keer bukte, en toen waren alleen de nieuwe mensen in zicht. Het viel me daardoor op dat de reactie van Wodan daarop zo heftig was.

De motivatie achter de hele situatie was eigenlijk dat ik er gewoonweg pissig van werd dat iedereen maar steeds bij m wegliep of het een monster is, en dat hij daarmee ook zo alleen is in al die onrust, geen leiding en geen houvast heeft en geen ander vaatje om uit te tappen dan zijn eigen onrust/angst.
Het was me al een aantal keer opgevallen dat, als er toevallig iemand in de buurt was die wel oké was, hij bij ontrust meteen een stuk kalmeerde. Hij lijkt het gewoon heel graag te willen melden en dan ook te willen horen dat het oké is.
Dus ik ben gewoon mee naar binnen gestapt en (wel in de buurt van de ingang overigens) gaan zitten en omdat ik die borstel toch al in mijn handen had, ben ik dat gaan doen. Dat was eigenlijk alles.

geef ik zo helder antwoord op je vraag? Ik heb er veel over nagedacht en me naar aanleiding van jouw reactie ook een paar keer afgevraagd of het nou een handig idee was of niet. Ik zou het niet gedaan hebben als ik niet het gevoel had gehad dat hij mij echt oké vind. Ik weet dat hij mij nog niet zo lang kent, daarom was ik ook wel alert en dat riep later ook de vraag op of het nou wel of niet een handig idee was.

Het komt op mij over alsof je nog niet heel veel hondenervaring hebt en een waakse hond.

Nanna schreef: Misschien dat ie met veel TLC wat meer ontspannen wordt in zijn reacties maar een echt betrouwbare hond zal hij nooit worden.
Als je daar rekening mee houdt is alles al gewonnen.

Ongebruikelijke afkortingen die zelfs niet in de dikke van Dale omschreven staan zoalsTLC raak ik helemaal van gedesoriënteerd. Dat schijnt tegenwoordig erg in de mode te zijn. Jammer is dat. Het gaat dan meestal ook nog om een sleutelwoord waardoor je volledig vastloopt in een tekst. Ademt de hond slecht, benauwdheid kan hem natuurlijk angstig maken, want longaandoeningen zijn uitermate vervelend? Dan is dat gedrag natuurlijk wel te verklaren. Wellicht is een behandeling met Spiriva dan wel de juiste oplossing. Dat is een longblaasjesverwijderaar die bij dagelijks gebruik de TLC (totale long capaciteit) sterk doet verbeteren. Dat hij hierdoor wat meer ontspannen word in zijn reacties, ben ik dan ook helemaal met je eens.

Als ik het goed begrijp gaat het om een (kruising) mechel.
Die als erf en waakhond gehouden en opgevoed is.

Waar nu zowel oude als nieuwe baas aanwezig was.


Ik zou niet teveel uitgaan van angstagressie eerlijk gezegd. Je hebt een waakhond, punt.

En dat is prima, kunnen heel fijne honden zijn.
Maar maak er geen angstchihuahua van in je gedachten, dat is hij niet.


De stresssignalen en het hijgen begrijp ik.
Vreemd volk, moet weg.
Oude baas zette hem in zijn kennel, is de hond gewend, hij weet waar hij aan toe is.

Nu is er, tegelijk met de oude baas, nog iemand, die ineens iets heel anders van de hond wil. Zijn normale patroon wordt doorbroken.
Op zijn eigen terrein met zijn eigen voormalige baas in zicht.
Ik zou om minder gestresst raken, zeg maar.

Want moet hij nu zijn oude patroon volgen?
Dat wat hij moest bij zijn oude baas?
Of iets anders? Met iemand anders?
En wat dan precies? En hoe? Dat vreemde volk is niet te vertrouwen, oude baas is er maar doet niets met hem, en nieuwe baas doet van alles wat hij niet kent...

Ri@ schreef:Het komt op mij over alsof je nog niet heel veel hondenervaring hebt en een waakse hond.

Dat hoeft niet uit te maken hoor. Rani bleek ook erg waaks toen ze hier gewend was. Er kwam een voor haar onbekende man zomaar de tuin in lopen, ze blafte hem aan, hij liep door en hap! in zijn bovenbeen. Daar had ik dus ook geen ervaring mee. Ik kreeg hier de tips om zelf de mensen binnen te halen en haar de boel niet te laten regelen, sindsdien gaat het perfect en heeft ze niemand meer gebeten.
Ik laat haar ook niet benaderen/ aaien door onbekende mensen, ook niet tegen haar praten.

Gollum schreef:

Ri@ schreef:Het komt op mij over alsof je nog niet heel veel hondenervaring hebt en een waakse hond.

Dat hoeft niet uit te maken hoor. Rani bleek ook erg waaks toen ze hier gewend was. Er kwam een voor haar onbekende man zomaar de tuin in lopen, ze blafte hem aan, hij liep door en hap! in zijn bovenbeen. Daar had ik dus ook geen ervaring mee. Ik kreeg hier de tips om zelf de mensen binnen te halen en haar de boel niet te laten regelen, sindsdien gaat het perfect en heeft ze niemand meer gebeten.
Ik laat haar ook niet benaderen/ aaien door onbekende mensen, ook niet tegen haar praten.

Wat 'mogen' onbekende mensen wel doen? Volledig negeren? niet kijken, niet in haar richting lopen? Luistert Rani naar een commando als 'goed volk'?
Benaderen laat ik onbekenden niet doen, aaien al helemaal niet. Hij is ook nog te kort bij ons om dat te gaan onderzoeken hoor, maar voorlopig hou ik het erop dat hij van een afstand mag kijken als wij mensen over de vloer hebben, en dat ik beloon voor terug tot rust komen na blaffen.

Ik vind waaks op zich ook geen probleem, het is een waakhond en die taak mag hij hebben. Wat ik wel een probleem vind is dat hij zichzelf compleet overstuur blaft, niet meer tot rust komt en niet meer bereikbaar is. Dat vind ik ongezond en onwenselijk.
De komende weken komt de GT. Samen met haar maar eens een plan bedenken.

Heavy schreef:

ZivaNomi schreef:

Ri@ schreef:Het komt op mij over alsof je nog niet heel veel hondenervaring hebt en een waakse hond.

Wauw dat is iets nieuws, daar heeft ze veel aan

Ik hoop dat de verhuizing een beetje lukt, ik ken het gevoel al te goed. Maar ik vind het toch knap dat je tijdens al die drukte nog tijd vindt om zo veel aandacht te besteden aan Wodan. Hoe vaker je verschillende situaties met hem ervaart, hoe beter je zijn karakter kan bepalen, zijn gedrag aan zien komen en dan kan je een mooi plan van aanpak maken. De relatie tussen Wodan en jou is nog erg nieuw en jullie moeten elkaar gewoon leren kennen. Ik heb ook het idee dat het makkelijker voor Wodan zal worden op het moment dat zijn vorig baasje er niet meer is. Dan zal het voor hem duidelijk worden dat de situatie anders is en aan wie hij moet kijken. Ik snap dat het nu allemaal spannend en overweldigend kan zijn maar ik zou zeggen geduld. Goed bezig met elkaar leren kennen!

Ik lees dat ook hoor dat ze het waken ziet als onrust en angst . En ik denk dat ze er wel wat aan heeft om dat anders te gaan zien . Een waakse hond blaft en dan is hij opgewonden . Een bange en onrustige hond zal eerder wegkruipen .

Natuurlijk kan een bange hond ook gaan balffen . Maar een hond die al een tijd op een terrein loopt en leeft ziet dat als zijn eigendom en dan is het niet raar , heel normaal zelfs dat hij gaat blaffen als er iemand dat terrein betreed .

@Ria: dat klopt. als statement of fact is dat beiden waar.
@Heavy: ik snap wat je bedoeld, en ik denk dat ik me nog duidelijker moet uitdrukken. Het is niet het waakse op zich wat ik zie als angst en onrust, het is het doorschieten erin. Wat ik hierboven al zei, waaks vind ik niet erg. Een hond die zichzelf helemaal overstuur helpt en een half uur later nog hijgend en kwijlend strak tegen het hek aan staat wel. Dat, in combinatie met zijn reactie op mij toen ik bij hem ging zitten, doet mij sterk vermoeden dat hij (mogelijk uit gebrek aan leiding) op een gegeven moment ook echt angstagressie laat zien als iets niet 'opgelost' wordt. Misschien zit ik daar ook domweg naast hoor, maar dat is wat ik nu denk.

@ZIvaNomi, dank je wel verhuizen is niet per se mijn grootse hobby Geduld is inderdaad het sleutelwoord. En het gaat eigenlijk ook gewoon goed. Als ik kijk naar hoe we hem leerden kennen en hoe het nu gaat, dan is er al zoveel anders en rustiger. het is spannend en overweldigend ja, en ik wil het ook verschrikkelijk graag goed doen maar je hebt helemaal gelijk, geduld en de oude baas uit zicht en lekker de tijd nemen voor alles.

Het is van mij gewoon een constatering. Jij vraagt "wat maken jullie hiervan". En ik zeg dan hoe een en ander op mij overkomt. Heel fijn dat je zo bezig met hem bent uiteraard.

Alleen ik heb zelf in een soortgelijke situatie gezeten met mijn nu pas overleden hond (14,5 jaar) Ik had zelf geen ervaring had met dit soort honden maar ik had er wel eentje En ik ben toch wel tegen wat dingen aangelopen ben waarvan ik nu zeg dat ik geluk heb gehad dat ik met hem meegegroeid ben maar dat het ook heel anders had kunnen gaan en er wat meer incidenten hadden kunnen gebeuren.

Je groeit er wel in mee als je je er in verdiept maar een beetje hulp van een deskundige is inderdaad verstandig denk ik. En veel lezen op het forum .Doodknuffelen is leuk maar zie gewoon objectief het gedrag zoals het is. Agressie maakt een hond ook niet minder leuk. Het gaat erom of je het in goede banen kunt leiden. Geef de leiding die hij vraagt Jezelf afvragen waarom hij zo kijkt of zus doet is heel goed maar je kunt jezelf ook voornemen dat waar het gedrag ook vandaan komt dat hij naar jou moet gaan luisteren en dat je dat uit z'n dak gaan kunt controleren.

Gimmick waakt als de beste.
Die kan ook voor een buitenstaander volledig over de zeik lijken.
Maar dat is ze niet. Ze stopt pas als ik als baas zijnde zeg dat het klaar is.
Maar tot die tijd doet ze haar taak en dat is waken.

Jij bent de baas nog niet over de hond. Je hebt nog geen samenwerking met hem.gekregen en dat is volledig logisch.
Dus hij doet wat hij moet doen en dat is waken.
Investeer in een samenwerking met je hond en hij zal makkelijker te stoppen zijn...
Zou ook vreemd zijn als de hond naar "vreemden" gaat luisteren terwijl hij moet waken.

Ik lees hier niks van angstagressie hoor... dat is typisch herder die niet begrenst is. Niks met angst te maken imo.

AnnekeP schreef:

Gollum schreef:

Ri@ schreef:Het komt op mij over alsof je nog niet heel veel hondenervaring hebt en een waakse hond.

Dat hoeft niet uit te maken hoor. Rani bleek ook erg waaks toen ze hier gewend was. Er kwam een voor haar onbekende man zomaar de tuin in lopen, ze blafte hem aan, hij liep door en hap! in zijn bovenbeen. Daar had ik dus ook geen ervaring mee. Ik kreeg hier de tips om zelf de mensen binnen te halen en haar de boel niet te laten regelen, sindsdien gaat het perfect en heeft ze niemand meer gebeten.
Ik laat haar ook niet benaderen/ aaien door onbekende mensen, ook niet tegen haar praten.

Wat 'mogen' onbekende mensen wel doen? Volledig negeren? niet kijken, niet in haar richting lopen? Luistert Rani naar een commando als 'goed volk'?
Benaderen laat ik onbekenden niet doen, aaien al helemaal niet. Hij is ook nog te kort bij ons om dat te gaan onderzoeken hoor, maar voorlopig hou ik het erop dat hij van een afstand mag kijken als wij mensen over de vloer hebben, en dat ik beloon voor terug tot rust komen na blaffen.

Ik vind waaks op zich ook geen probleem, het is een waakhond en die taak mag hij hebben. Wat ik wel een probleem vind is dat hij zichzelf compleet overstuur blaft, niet meer tot rust komt en niet meer bereikbaar is. Dat vind ik ongezond en onwenselijk.
De komende weken komt de GT. Samen met haar maar eens een plan bedenken.

Als mensen bij ons thuis komen vraag ik ze om Rani totaal te negeren en loop ik met ze mee naar binnen. Tegen Rani zeg ik 'goedzo, en nu klaar' en dan stuur ik haar naar de mand. Als de visite zit en Rani zoekt dan toenadering is het eigenlijk altijd goed, mensen kunnen haar dan ook aaien. Mensen die ze niet moet daar gaat ze ook niet naartoe. Als mensen haar dan toch gaan lokken krijgen ze een blafconcert en dan moet ze weer naar haar mand.
Het is dus best handig om zo'n hond een vaste plek in huis te geven waar ze met rust gelaten word, positief aangeleerd. Dus met een lekkere kluif, goedzo in je mand

Buiten is het wel wat anders, daar is ze wat makkelijker. Als ik een speeltje bij me heb ziet ze alleen mij
Als mensen haar ongevraagd benaderen wanneer ik de honden aan de lijn heb zeg ik op snerpende toon NEE en houd ik haar achter me. Dat is het enige wat helpt, als ik het rustig vraag luisteren mensen meestal niet. Als ze los is kan ze makkelijker weglopen, de meeste mensen zien dan wel dat ze geen aandacht van ze wil, zo niet leg ik dat even uit.

Ik krijg haar alleen lastig rustig als de glazenwasser langskomt, dan word ze hysterisch. Een indringer in haar tuin die niet weggaat!
Gelukkig is dat niet zo vaak.

Ri@ schreef:Het is van mij gewoon een constatering. Jij vraagt "wat maken jullie hiervan". En ik zeg dan hoe een en ander op mij overkomt. Heel fijn dat je zo bezig met hem bent uiteraard.

Alleen ik heb zelf in een soortgelijke situatie gezeten met mijn nu pas overleden hond (14,5 jaar) Ik had zelf geen ervaring had met dit soort honden maar ik had er wel eentje En ik ben toch wel tegen wat dingen aangelopen ben waarvan ik nu zeg dat ik geluk heb gehad dat ik met hem meegegroeid ben maar dat het ook heel anders had kunnen gaan en er wat meer incidenten hadden kunnen gebeuren.

Je groeit er wel in mee als je je er in verdiept maar een beetje hulp van een deskundige is inderdaad verstandig denk ik. En veel lezen op het forum .Doodknuffelen is leuk maar zie gewoon objectief het gedrag zoals het is. Agressie maakt een hond ook niet minder leuk. Het gaat erom of je het in goede banen kunt leiden. Geef de leiding die hij vraagt Jezelf afvragen waarom hij zo kijkt of zus doet is heel goed maar je kunt jezelf ook voornemen dat waar het gedrag ook vandaan komt dat hij naar jou moet gaan luisteren en dat je dat uit z'n dak gaan kunt controleren.

Ik heb het ook niet gevoeld als aanval van jou jouw opmerking klopte feitelijk ook gewoon.
Dat ik met hem mee zal (moet) groeien en dat dat behoorlijk wat van mij vraagt, daar ben ik me erg bewust van. Daarom ook de GT en al mijn vragen hier.
Doodknuffelen is denk ik stiekem helemaal niet zo leuk, als ik eerlijk ben. Dat is ook niet wat ik wil, en ik denk dat hij daar vrij weinig aan heeft.
Jouw opmerking "geef de leiding waar hij om vraagt" was echt een goeie voor mij. Scheelde onder andere met wandelen erg veel, niet dat ik per se van alles anders ging aanpakken, maar ik ben bijvoorbeeld zekerder gaan lopen.

Gimmick schreef:Gimmick waakt als de beste.
Die kan ook voor een buitenstaander volledig over de zeik lijken.
Maar dat is ze niet. Ze stopt pas als ik als baas zijnde zeg dat het klaar is.
Maar tot die tijd doet ze haar taak en dat is waken.

Jij bent de baas nog niet over de hond. Je hebt nog geen samenwerking met hem.gekregen en dat is volledig logisch.
Dus hij doet wat hij moet doen en dat is waken.
Investeer in een samenwerking met je hond en hij zal makkelijker te stoppen zijn...
Zou ook vreemd zijn als de hond naar "vreemden" gaat luisteren terwijl hij moet waken.

Ja, dit is ook wat de GT zei. Investeren in de samenwerking, dat is je ingang.



Vorige week was de GT er voor het eerst, gisteren voor de tweede keer. Hele fijne ervaring, leuk mens en naar mijn idee heeft ze een goed beeld en maakt ze een goede inschatting.
Uit ons verhaal en filmpjes en observatie van Wodan geeft zij aan dat het een onzekere hond is, veel trauma, met een groot jachtinstinct en heel waaks. In het verleden is daar op een verkeerde manier mee omgegaan en zelfs aangemoedigd, wat van ons hard trainen gaat vragen om het geheel in goede banen te leiden.
Daarnaast is hij wel heel erg leerbaar, dol op samenwerken en lief voor mensen die oké zijn. Het viel haar mee met de ernst van het gedrag gezien zijn verhaal, wat niet wil zeggen dat het heel hard werken zal zijn en een aantal dingen horen gewoon bij hem. Dat is ook helemaal prima.

Inzet is dat hij haar eerst wat leert kennen, wij intussen gewoon verder stabiliseren en uitbouwen wat we al doen, en we dan samen werken aan appèl en steeds meer dingen samen met hem doen om hem op een andere manier uit te dagen, zodat hij niet al zijn energie in het waken en jagen hoeft te stoppen.

Wat voor mij de grootste winst is, is dat we door de gesprekken met haar nu heel erg op een lijn zitten. De aanpak is nu super consequent, positief gericht, heel veel rust en regelmaat en veel dingen samen doen die voor hond en baas leuk zijn. Ze was erg te spreken over de AminoCalm ook, als ondersteuning.
wordt vervolgd

Ik ben blij voor jullie dat jullie op de goede weg zitten!