Het HondenForum

Shira is dus schijnzwanger. Nola een paar weken geleden ook en zij was pieperig en speeltjes aan het verzamelen maar verder viel het mee.

Shira is behoorlijk aan het janken steeds, kijkt wat paniekerig uit haar ogen terwijl ze normaal zo rustig is. Kan niet goed alleen zijn terwijl ze dat normaal gesproken heel goed kan en ik mag al helemaal niet weg, ook niet als er andere mensen thuis zijn.

Als ze uitgelaten wordt moet de kip mee (een speeltje, zo'n hysterische rubber kip met een lange nek en een piepje erin) en rent ze het rondje met die kip in haar mond. Ze plast of poept dan niet dus daarna moet ze nog een rondje zonder kip want anders doet ze niks.

Ik doe zo rustig mogelijk met haar en ga gewoon m'n gang, geef haar wel aandacht en ga veel met haar naar buiten. Extra naar bos of strand en dat vind ze ook heel erg leuk. En even met de bal spelen buiten. Ze is alleen wel veel feller dan normaal momenteel.

Maar nu lees ik verschillende dingen op internet. Soms wordt geadviseerd om de zogenaamde pupjes weg te halen, de kip dus. Maar ik lees ook dat ze daarvan in paniek kunnen raken als je ze weg haalt. Ervaringsdeskundigen hier misschien?

Nee, geen ervaring. Mijn meiden waren wel schijndrachtig na de loopsheid, maar ze hebben bij mij nooit speeltjes als hun pup gezien.
Ze waren wel feller in die periode, maar niet janken of zo.

Tara was toen ze hier kwam ook heel erg schijnzwanger en ging nesten graven (in de muur ) en ook speeltjes verzamelen, naar haar 'nest' brengen en bewaken; de andere honden mochten er niet in de buurt komen. Ik heb ze dus maar afgepakt, want ik had geen zin in een oorlog om speeltjes. Dat vond ze even stom, maar was ze zo weer vergeten.
Mila heeft nooit dat soort dingen als ze schijnzwanger is. Die is alleen wat slomer, wil wat meer rust en is ook aanmerkelijk feller.

ook die kip?? het zijn wel heel duidelijk zussen he hahahaha hier was ook de kip tot pup gemaakt.
En er werd om geknokt en gebeten als er iemand in de buurt kwam dus Kyra mag geen pups hebben. Ik pak alles weg als ze schijnzwanger is. Dan maar extra andere dingen doen, fietsen en wandelen en oefeningen doen. ter afleiding

DeDiana schreef:Tara was toen ze hier kwam ook heel erg schijnzwanger en ging nesten graven (in de muur ) en ook speeltjes verzamelen, naar haar 'nest' brengen en bewaken; de andere honden mochten er niet in de buurt komen. Ik heb ze dus maar afgepakt, want ik had geen zin in een oorlog om speeltjes. Dat vond ze even stom, maar was ze zo weer vergeten.
Mila heeft nooit dat soort dingen als ze schijnzwanger is. Die is alleen wat slomer, wil wat meer rust en is ook aanmerkelijk feller.

Ja, dat deden mijn meiden ook, ze waren constant op de bank of in bed aan het graven en met hun bekken aan het dekbed trekken.

Ik heb ze toen weg gepakt. Ze wilde het speeltje gaan verdedigen, jammer dan. Zeker als ik ook nog een extra rondje zou moeten lopen zoals bij jou zou ik het afpakken - je blijft bezig.

Heb wel eens per ongeluk met haar 'pup' gegooid, wist niet dat ze het speeltje als pup zag. Haar kop vergeet ik nooit weer, wat was ze beledigd.

Ik zou ook zeker de kip weghalen, het versterkt het gedrag vaak heel erg. Ze zal vast wel even zoeken, maar het is daarna vaak wel minder het gedrag.

speeltjes weg halen, 1/3e minder voeren en veel beweging. mocht het melk uit de tepels lopen dan galastop halen bij de dierenarts.
het gaat ook vanzelf weer over

ellen

Hier gaan ook alle speeltjes weg, en flink in beweging.
Meestal stopt Gentle dan vanzelf

Nanna schreef:KLIK

Of castratie. Dan ben je van het hele gezanik af. En de teef zelf ook.

Wat zeg je nou toch!

Ik haal niks weg tenzij ze gaan zeuren, maar vaak is dat maar één bepaald speeltje.
Verder doe ik niks. Gaat vanzelf weer over. Even tellen: 9 weken na het midden van de loopsheid.
Klaar.

Ik zit er ook steeds meer aan te denken om Gentle te castreren.
Ze is zo chagarijnig dat ik moet gaan scheiden.
Ze vliegt Gimmick zelfs naar de strot zodra gimmick alleen maar naar haar kijkt.

Nanna schreef:

jvanringen schreef:

Nanna schreef:KLIK

Of castratie. Dan ben je van het hele gezanik af. En de teef zelf ook.

Wat zeg je nou toch!

Ik ben bij mijn teven altijd pro-castratie geweest.
Geen vieze loopsheid meer, lekker het jaar rond los kunnen lopen, geen reuen achter je aan, geen hormoonschommelingen, geen schijnzwangerschap.
Altijd wel eerst een of twee keer loops laten worden, dat wel.
En ik heb nooit vette slome teven gehad

Onze IJscodames hadden er veel last van, in meerdere opzichten. Dat was de eerste en meteen ook de laatste keer dat we onze honden niet castreerden, maar ze hadden er zóveel last van dat ze op gevorderde middelbare leeftijd toch nog allebei zijn "geholpen" (de ene had inmiddels een nare baarmoederontsteking) en wat zijn ze daarvan opgeknapt!

Toen kregen we Polly, en je wil niet weten hoeveel mensen (soms wildvreemden!) ons op het hart drukten om haar toch vooral niet te castreren. Echt verbijsterend waar mensen zich mee bemoeien.

Nanna schreef:

jvanringen schreef: Toen kregen we Polly, en je wil niet weten hoeveel mensen (soms wildvreemden!) ons op het hart drukten om haar toch vooral niet te castreren. Echt verbijsterend waar mensen zich mee bemoeien.

Ze mogen het natuurlijk gerust adviseren maar ik ben koningin Advies-In-De-Wind-Slaan dus veel last heb ik niet van zuks
Iedereen moet precies dát doen waar hij/zij zich prettig bij voelt. Bij een ander is dat niet castreren van de teef, ik vind dat meer dan prima hoor.
Ik doe het wel. Shoot me.

Doorgaans doe ik niks met ongevraagde adviezen, tenzij iemand me adviseert om mijn losse veters vast te doen. Maar het verbaast me weleens dat het zo'n ding is voor veel mensen.

Ik heb de kip weggehaald en nu heeft ze een tennisbal als pup geadopteerd. Die wilde ik dus ook weg halen maar ze liep er de trap mee op en liet hem halverwege vallen. Drama. (open rondlopende trap met muur er omheen en zodanig georganiseerde troep daaronder dat ik er niet direct bij kan

Pup moet uitgegraven worden vanonder de trap dwars door het laminaat het liefst. Dit is erger dan die hele loopsheid.

Nanna schreef:

jvanringen schreef:Maar het verbaast me weleens dat het zo'n ding is voor veel mensen.

Alsof ze zèlf geneutraliseerd moeten worden
Ik denk dat het ook wel een modern iets is hoor. De boel natuurlijk laten. Terwijl vroeger alles wat een fluts had onder het mes moest
En ik geloof ook zeker wel dat die hormonen er niet voor niets zitten maar mijn ervaring met castratie van teven is alleen maar positief. En mijn beeld wordt ook wel enigzins gekleurd door mijn jaren bij de DA, toen ik zowat niks anders zag dan teven met giga pyometra's Liefst stokoud en op zondag, natuurlijk...

O ja, castratie is "onnatuurlijk" en dat is heul erg. Niettemin zijn er een boel natuurlijke dingen waar ik totaal niet op zit te wachten, de was doen met de hand bijvoorbeeld, aan de slootkant met zo'n houten wasbordje. En een hond die 14 jaar of langer ieder jaar een paar keer loops wordt zonder ooit puppen te krijgen vind ik nou ook niet echt "natuurlijk".

Ri@ schreef:Ik heb de kip weggehaald en nu heeft ze een tennisbal als pup geadopteerd. Die wilde ik dus ook weg halen maar ze liep er de trap mee op en liet hem halverwege vallen. Drama. (open rondlopende trap met muur er omheen en zodanig georganiseerde troep daaronder dat ik er niet direct bij kan

Pup moet uitgegraven worden vanonder de trap dwars door het laminaat het liefst. Dit is erger dan die hele loopsheid.

Ik vind het eerlijk gezegd nogal zielig.

jvanringen schreef:

Ri@ schreef:Ik heb de kip weggehaald en nu heeft ze een tennisbal als pup geadopteerd. Die wilde ik dus ook weg halen maar ze liep er de trap mee op en liet hem halverwege vallen. Drama. (open rondlopende trap met muur er omheen en zodanig georganiseerde troep daaronder dat ik er niet direct bij kan

Pup moet uitgegraven worden vanonder de trap dwars door het laminaat het liefst. Dit is erger dan die hele loopsheid.

Ik vind het eerlijk gezegd nogal zielig.

Ja ik ook. Tussendoor met gekke situaties kan ik soms nog wel even om haar lachen maar ik vind het ook erg sneu. Als ik er iets aan kon doen deed ik het direct. Nola was ook schijnzwanger maar ging er niet zo in op. Shira kijkt alsof ze de problemen en zorgen van de hele wereld op zich heeft genomen en gedraagt zich ook zo. Ik ga morgen naar de d.a. met haar want ik kan er zelf ook slecht tegen als ze zo zielig is.

Nanna schreef:

jvanringen schreef:Maar het verbaast me weleens dat het zo'n ding is voor veel mensen.

Alsof ze zèlf geneutraliseerd moeten worden
Ik denk dat het ook wel een modern iets is hoor. De boel natuurlijk laten. Terwijl vroeger alles wat een fluts had onder het mes moest
En ik geloof ook zeker wel dat die hormonen er niet voor niets zitten maar mijn ervaring met castratie van teven is alleen maar positief. En mijn beeld wordt ook wel enigzins gekleurd door mijn jaren bij de DA, toen ik zowat niks anders zag dan teven met giga pyometra's Liefst stokoud en op zondag, natuurlijk...

Nou wat mij dus tegenhield om te castreren is dat ik haar mooi vind zoals ze is. En ze blaakt van gezondheid en heeft wat mij betreft een hele leuke mooie uitstraling. En ik vind honden uiterlijk niet opknappen meestal van een castratie. Nu wil ik niet weer een discussie ontketenen uiteraard. Ik ken nu de voordelen en de nadelen en ik moet zeggen dat ik de nadelen bij Shira erg zwaar vind wegen.

Schijnzwangerschap oals bij Nola vind ik geen probleem maar Shira is echt behoorlijk in de war en dat hoeft voor mij geen tweede keer.

Nanna schreef: Alsof ze zèlf geneutraliseerd moeten worden

Ik moest hier even over nadenken. Ik zit me af te vragen waarom het voor jezelf een moeilijkere beslissing is dan voor je hond Natuurlijk is een hond geen mens maar ik vind de beslissing voor mijn geliefde vriendinnetjes soms toch echt moeilijker dan voor mezelf!

Dat gezegd hebbende ben ik best blij met mijn gecastreerde Mayke, al kan ik soms toch in janken uitbarsten bij de gedachte dat ze geen pups meer kan krijgen en ik op zoek zal moeten naar een stabijtje die net zo leuk is als zij nadat ze het hiernamaals op gaat zoeken.

Paisley schreef:

Nanna schreef: Alsof ze zèlf geneutraliseerd moeten worden

Ik moest hier even over nadenken. Ik zit me af te vragen waarom het voor jezelf een moeilijkere beslissing is dan voor je hond Natuurlijk is een hond geen mens maar ik vind de beslissing voor mijn geliefde vriendinnetjes soms toch echt moeilijker dan voor mezelf!

Dat gezegd hebbende ben ik best blij met mijn gecastreerde Mayke, al kan ik soms toch in janken uitbarsten bij de gedachte dat ze geen pups meer kan krijgen en ik op zoek zal moeten naar een stabijtje die net zo leuk is als zij nadat ze het hiernamaals op gaat zoeken.

ik vond de ingreep bij mezelf minder lastig, ook de beslissing het te doen, als dat ik het bij mijn honden vind.
Ik zal Kyra zo lang mogelijk intact laten omdat ze zo angstig is en ook best fel word vanuit die angst. Ik zit echt niet te wachten op een nog feller monster die straks nergens meer bij kan. Dus ik laat het maar zo tot we echt niet anders meer kunnen.
Ik vond haar de vorige keer meer last hebben van de loopsheid en schijnzwangerschap. Nu is ze net pas klaar met de loopsheid dus ben benieuwd hoe het dit keer gaat.
Vooralsnog leek ze de hele loopsheid fitter en fijner dan de vorige keer, hopelijk is dat met het schijnzwanger zijn ook zo.

Ik wilde Lotje eerst ook niet castreren aangezien haar moeder na haar castratie een onhandelbare vacht had gekregen, maar ze is vorig jaar begin juli loops geworden en in oktober had ze nog last van schijnzwangerschap tot opgezette melklijsten toe. Heb toen meteen een afspraak gemaakt bij Maarten Kappen en de handel eruit laten halen. Dat gaan we dus niet meer doen.

Ri@ schreef:

jvanringen schreef:

Ri@ schreef:Ik heb de kip weggehaald en nu heeft ze een tennisbal als pup geadopteerd. Die wilde ik dus ook weg halen maar ze liep er de trap mee op en liet hem halverwege vallen. Drama. (open rondlopende trap met muur er omheen en zodanig georganiseerde troep daaronder dat ik er niet direct bij kan

Pup moet uitgegraven worden vanonder de trap dwars door het laminaat het liefst. Dit is erger dan die hele loopsheid.

Ik vind het eerlijk gezegd nogal zielig.

Ja ik ook. Tussendoor met gekke situaties kan ik soms nog wel even om haar lachen maar ik vind het ook erg sneu. Als ik er iets aan kon doen deed ik het direct. Nola was ook schijnzwanger maar ging er niet zo in op. Shira kijkt alsof ze de problemen en zorgen van de hele wereld op zich heeft genomen en gedraagt zich ook zo. Ik ga morgen naar de d.a. met haar want ik kan er zelf ook slecht tegen als ze zo zielig is.

Ik vind het ook moeilijk om te zien als mijn beestjes zich rot voelen. Sterkte morgen!

Tara schreef:

Neeltje schreef:maar ze is vorig jaar begin juli loops geworden en in oktober had ze nog last van schijnzwangerschap tot opgezette melklijsten toe.

Elke teef wordt schijnzwanger, alleen zie je het bij de een beter dan bij de ander.
Het zijn vooral de baasjes die er last van hebben. Honden hebben zelf stukken minder vaak last van hun loopsheid en schijnzwangerschap.

Dat zal vast jouw ervaring zijn, maar een hond die van juli tot oktober niet vooruit te branden is, lijkt mij toch echt dat die niet lekker in zijn vel zit.

Waarom zou ik last hebben van de schijnzwangerschap van mijn hond? Ik had het me heel gemakkelijk kunnen maken. Als ze loops is wil ze niet wandelen, daarna wil ze niet wandelen, en doet verder 0,0. Dan dikke opgezetten melklijsten waar ze de hele dag aan zit te likken. Nee, ze heeft ècht nergens last van. Ik geloof dat je dat, zeker voor mijn hond, een klein beetje heel erg verkeerd ziet en oordeelt op een berichtje op een schermpje. Heb je mijn hond gezien tijdens haar schijnzwangerschap??

Tara schreef:

Neeltje schreef:

Tara schreef:

Neeltje schreef:maar ze is vorig jaar begin juli loops geworden en in oktober had ze nog last van schijnzwangerschap tot opgezette melklijsten toe.

Elke teef wordt schijnzwanger, alleen zie je het bij de een beter dan bij de ander.
Het zijn vooral de baasjes die er last van hebben. Honden hebben zelf stukken minder vaak last van hun loopsheid en schijnzwangerschap.

Dat zal vast jouw ervaring zijn, maar een hond die van juli tot oktober niet vooruit te branden is, lijkt mij toch echt dat die niet lekker in zijn vel zit.

Waarom zou ik last hebben van de schijnzwangerschap van mijn hond? Ik had het me heel gemakkelijk kunnen maken. Als ze loops is wil ze niet wandelen, daarna wil ze niet wandelen, en doet verder 0,0. Dan dikke opgezetten melklijsten waar ze de hele dag aan zit te likken. Nee, ze heeft ècht nergens last van. Ik geloof dat je dat, zeker voor mijn hond, een klein beetje heel erg verkeerd ziet en oordeelt op een berichtje op een schermpje. Heb je mijn hond gezien tijdens haar schijnzwangerschap??

Ik heb het toch niet over jouw hond? Het is gewoon een feit dat die honden meestal minder last van hun schijnzwangerschap hebben dan hun eigenaars. Mijn teef zit er echt niet mee dat ze met dikke tieten rondloopt hoor. En die lactatie stoort haar ook niet.
Mij wel, maar dat is dan dus mijn probleem.

Je quote me en zet daar je antwoord neer. Dan had je dat niet hoeven te doen.

En er zijn honden die er wel last van hebben, want er is geen nut meer voor de hond om schijnzwanger te worden. Dat had een reden, maar die is er niet meer.

Tara schreef:Het is gewoon een feit dat die honden meestal minder last van hun schijnzwangerschap hebben dan hun eigenaars.

Hoe weet je dat, heb je een hondenenquête gehouden?

Bij gebrek aan beter ga ikzelf er vanuit dat als mijn hond er ellendig uitziet, dat ze zich ook zo voelt. Ik heb zelf even geen andere manier paraat om er achter te komen hoe ze zich voelt.

Idd. Xena is 14 jaar 2x per jaar loops geweest. Ook 2x per kaar schijnzwanger incl melkgift. Die week overleefden we ook wel weer hoor. Ja ze was wat mokkig ben ik ook eens per maand. De heren moesten t dan helemaal ontgelden... die wisten uitstekend wanneer ze weg moesten blijven. Ik heb met eigen ogen gezien en 10 jaar meegemaakt hoe ellendig een castratie kan zijn en dat hoef ik dus nooit meer...

Gimmick schreef:Ik zit er ook steeds meer aan te denken om Gentle te castreren.
Ze is zo chagarijnig dat ik moet gaan scheiden.
Ze vliegt Gimmick zelfs naar de strot zodra gimmick alleen maar naar haar kijkt.

Dit moest ik even twee keer lezen voordat ik begreep wat je bedoelde .

Nou waren er hier ook twee chagrijnig want een nog niet loops en andere net geweest en dus lopen zeuren naar elkaar.
Toen werd ik pissig, de halve straat hoorde ervan en dat was dat.
Ze zijn nu weer gezellig.

Zamunda schreef:

Gimmick schreef:Ik zit er ook steeds meer aan te denken om Gentle te castreren.
Ze is zo chagarijnig dat ik moet gaan scheiden.
Ze vliegt Gimmick zelfs naar de strot zodra gimmick alleen maar naar haar kijkt.

Dit moest ik even twee keer lezen voordat ik begreep wat je bedoelde .

Ja, hond chagrijnig, dus man ook over de zeik. Van het een komt het ander en voor je het weet sta je op straat met de helft van de inboedel en een omgangsregeling voor die nurkse hond.