Het HondenForum

We hebben een zwitserse witte herder van inmiddels anderhalf jaar oud. Als pup was ze altijd al wat onzeker maar wel nieuwsgierig en onderzoekend. We hebben haar vaak ergens mee naar toe genomen en ons best gedaan haar aan vanalles te laten wennen.

In november begonnen ze in onze woonplaats langzaam aan met het afsteken van vuurwerk. Dit was allemaal wat verder weg en ze had daar geen moeite mee. Maar in december werd ze loops en toen wilde ze ineens niet meer graag mee wandelen, ze werd wat angstig en was niet meer op haar gemak buiten. Helaas is ze toen ook een keer heel erg geschrokken van iemand die een bankstel van een flatje op drie hoog naar beneden gooide toen wij er aan de overkant langsliepen, dat maakte het er niet beter op. En daarnaast is er in die periode tijdens een wandeling een straatje verder op ook nog een flinke vuurwerkbom afgegaan en sindsdien is ze panisch voor alles wat maar op vuurwerk lijkt. Piepen, willen vluchten en niet meer te bereiken.

Nu is de vuurwerkperiode gelukkig voorbij maar nog steeds is ze angstig buiten. Soms gaat het allemaal goed, loopt ze lekker ontspannen naast me en snuffelt hier en daar wat. Maar er hoeft maar ergens iets te gebeuren, mensen die aan het werk zijn op straat of een bestelbusje inladen, en ze schiet meteen in de stress. Dan gaat ze trekken aan de riem en wil ze naar huis. Ik merk ook dat ze nu op voorhand al vaak een beetje op haar hoede is en uiteraard wordt ze altijd wel ergens bevestigd in haar angst. Ze is ook bang geworden voor hogere gebouwen, flatjes etc, zodra ze ziet dat er iemand iets op zijn balkon aan het doen is wil ze weer weg. Dit komt waarschijnlijk doordat er een keer iemand grappig wilde zijn en naar ons schreeuwde toen ik met haar op het gras stond, dat heeft ook flink indruk gemaakt en sindsdien vind ze mensen in flatjes eng. Het wandelen is gewoon niet leuk meer, voor haar niet en voor mij ook niet. Als ze met de kinderen mee naar school loopt in de ochtend is het vaak nog wel te doen, dan is ze afgeleid door hun en enthousiast en lijkt daardoor wat minder gevoelig voor geluiden of hersteld ze zich wat sneller.

Ik weet niet hoe ik met haar moet omgaan, ergens van schrikken is niet erg maar zij blijft er zo in hangen en wil alleen maar naar huis. Binnen is ze op haar gemak, daar hebben we geen problemen en als we naar het bos gaan heeft ze ook totaal geen angst en struint ze lekker rond. Maar in de stad is het vaak niet leuk meer, er hoeft maar iets van kabaal te zijn en ze trekt me weer voort. Soms hersteld ze zich wel weer maar dat duurt dan vrij lang. Voor haar eerste loopsheid en het vuurwerk was ze zo anders en kon ik haar overal mee naartoe nemen. Heeft iemand tips hoe ik mijn hond kan helpen?

Ik zou mijn hond zekerder proberen te maken , misschien kan counter conditioning je daarbij helpen


http://www.hondenforum.nl/plaza/viewtop ... 3&t=271188

Ik lees even mee, heb weinig tot geen ervaring met angstige honden, hoop dat je de gouden tip krijgt

Alsof je de hond van mijn dochter beschrijft, die is ook zo bang geworden nadat iemand vlakbij vuurwerk liet knallen.
Zij geeft nu Aminocalm met zeer goed resultaat. http://www.cbdvoorhonden.nl/product/aminocalm/.

Lees dit ook eens door, er zijn veel mensen die het geven. http://www.hondenforum.nl/plaza/viewtop ... antastisch

Eens met Tineke. Ik zou ook gaan werken met counter conditioning in combinatie met dingen die ze spannend vindt vanaf een afstandje samen rustig bekijken. Je mag haar daarbij best kalmeren of tegen je aan laten zitten, maar het is dus niet de bedoeling haar af te leiden, maar juist te laten observeren (en dan kun je counter conditioning prima inzetten). Blijf op ruime afstand, zo veel als zij nodig heeft om niet helemaal in de stress te raken, en ga pas dichterbij als ze echt gekalmeerd is. Zorg dat ze niet te veel prikkels krijgt tijdens de wandeling. Waarschijnlijk moet je de wandelingen dus korter maken en meer tijd nemen om haar rustig te laten observeren.
Soms wil het ook helpen om met een andere kalme en stabiele hond samen te wandelen die haar laat zien dat er niets aan de hand is.
Als het echt lastig te doorbreken is, kun je natuurlijk hulp inschakelen van een gedragstherapeut.

Nanna schreef:Counter conditioning zou ik zeker gaan doen. Maar hou er rekening mee dat je wellicht nooit een superzekere hond krijgt. Angst is iets dat veel teveel voorkomt bij witte herders.

Ik zou de verwachting wat realistischer houden, je krijgt nooit een super zekere hond. Wel kan je met counterconditionering de grootste angst wegnemen en dus uitzicht hebben op nagenoeg ontspannen en plezierige wandelingen. Dus het is de moeite waard. Het is wel een langdurig traject en geen klusje van 1-2 weken.

Hippo schreef:

Nanna schreef:Counter conditioning zou ik zeker gaan doen. Maar hou er rekening mee dat je wellicht nooit een superzekere hond krijgt. Angst is iets dat veel teveel voorkomt bij witte herders.

Ik zou de verwachting wat realistischer houden, je krijgt nooit een super zekere hond. Wel kan je met counterconditionering de grootste angst wegnemen en dus uitzicht hebben op nagenoeg ontspannen en plezierige wandelingen. Dus het is de moeite waard. Het is wel een langdurig traject en geen klusje van 1-2 weken.

Inderdaad dit is een traject van maanden en geen weken.
In mijn geval zelfs een traject van jaren.
Gentle begint nu pas wat relaxter te worden en komt steun zoeken ipv als een idioot angstig rond te rennen.
Dus een lange adem werkt hier het beste!

Bedankt voor de adviezen. Counter conditioning klinkt als een andere aanpak dan ik tot nu toe heb gedaan en pemba ook bedankt voor de tip over aminocalm, ik ga het allemaal verder uitzoeken.

Ik ben me ervan bewust dat ze altijd wel wat angstig en onzeker zal blijven hoor. Inderdaad iets dat je vaker hoort bij witte herders en waarvan ik zo had gehoopt dat het bij onze hond anders zou zijn. Maar ze is gewoon enorm gevoelig, snel overprikkelt en onder de indruk. Toch heb ik wel hoop dat het nog wat te verbeteren is, met heel veel geduld en aanmoediging.

Met een zelfverzekerde hond wandelen is ook een goede tip maar die heb ik zo snel niet bij de hand. Ik heb trouwens wel het gevoel dat zij baat zou hebben bij een tweede hond in huis. Zou dat kunnen helpen? Maar dat zou dan iets voor de toekomst zijn aangezien we eerst nog willen verhuizen en dan maar net die geschikte herplaatser moet kunnen vinden die stabiel is, goed met mijn hond kan en ook nog met kinderen samen kan. Want ze gaat heel leuk met pups en jonge honden om maar met volwassen honden is het wisselend. En een pup erbij zal wel verkeerd uitpakken aangezien die het gedrag zal gaan kopiëren?

Eerst met onze hond alleen aan de slag. Ik zal vanavond even rustig alles bekijken en uitzoeken.

Gimmick, wat fijn dat jouw aanpak bij je hond na zo'n lange tijd wel effect heeft gehad. Want dat vind ik eigenlijk het ergste van alles, dat ze op zo'n momenten niet naar mij komt voor steun maar alleen maar wil vluchten. Dat zou ik zo graag anders zien, dat ze veiligheid bij mij zoekt in situaties die ze heel eng vind.

Type herder krijgt denk ik ook meer zelfvertrouwen als ze een taak krijgt. Samenwerken tijdens de wandeling. Laat haar bijvoorbeeld iets voor je dragen, een bal of speeltje ofzo. Onderweg opdrachtjes geven. Op een steen springen. Ergens onderdoor sturen. Sla om, om paaltjes heen. Geef haar ontbijt niet in een voerbak maar neem het mee tijdens de wandeling. Strooi het op verschillende snuffelveldjes onderweg. Maak de wandeling leuk voor haar.
Niet met de bedoeling haar helemaal af te leiden, als je iets draagt kun je ook nog ergens naar kijken. Maar je haalt net even wat focus weg bij wat ze eng vindt. Het is makkelijker jezelf een houding te geven in een enge situatie als je een taak hebt. En met opdrachten onderweg gaat haar aandacht misschien ook meer liggen bij het plezier hebben in het samen wandelen en heeft ze minder ruimte zichzelf de taak te geven op te letten voor gevaar.

Naast counter conditioning zou je ook eens kunnen kijken naar BAT-training. Dat is een training die gebaseerd is op de hond meer controle te geven over een situatie waardoor ze zekerder worden. Er zijn YouTube filmpjes over en hier vind je meer uitleg over het principe van BAT-training en hoe je zelf (of met behulp van een hondenschool) met je hond aan de slag kan: http://www.moniquebladder.nl/wat-is-bat-voor-je-hond/

http://www.hondenforum.nl/plaza/viewtop ... ilit=malou

Hier kun je een beetje lezen hoe ik met Malou heb getraind. Bij haar waren het enkel knallen waar ze in blinde paniek van weg wilde vluchten en we zijn nu zover dat ze in 99% van de gevallen bij het horen van een knal naar me toe komt gerend om koekjes te innen. Het is hier een proces van maaaanden geweest waarbij ik heel erg heb moeten werken aan timing en voorspelbaarheid en juist die twee punten zijn cruciaal heb ik gemerkt. Als het nu bij het horen van een knal nog mis gaat, toevallig een paar dagen terug, dan komt dat doordat mijn timing en/of mijn houding niet goed is en niet door Malou.

En voor je beeld; deze foto is op oudejaarsdag genomen. Kijk naar haar aandacht en staartje dat fier omhoog staat.

lafleur82 schreef:Gimmick, wat fijn dat jouw aanpak bij je hond na zo'n lange tijd wel effect heeft gehad. Want dat vind ik eigenlijk het ergste van alles, dat ze op zo'n momenten niet naar mij komt voor steun maar alleen maar wil vluchten. Dat zou ik zo graag anders zien, dat ze veiligheid bij mij zoekt in situaties die ze heel eng vind.

Door samen vanaf een afstandje spannende dingen te bekijken en de signalen van je hond te respecteren, bouw je ook vertrouwen op. De hond leert dat het bij jou veilig is en dat jij ervoor zorgt dat zij niet in een situatie komt die ze niet aankan. Ga lekker samen met je hond op de grond zitten, praat rustig tegen je hond over wat je ziet er wat er gebeurt tot ze kalm is, dat is voor de hond een prettige en rustgevende ervaring en dat zal de kans steeds groter maken dat ze naar jou komt als ze schrikt.

Counter conditioning klinkt als een andere aanpak dan ik tot nu toe heb gedaan

Wat is je aanpak nu?

@lotje&famke, een taak geven zou ook een goed idee kunnen zijn. Zal haar een balletje laten dragen, daar is ze gek op en kijken of ze daardoor wat minder open staat voor alles om haar heen.

@lieke, BAT training heb ik wel eens iets over gelezen. Dat ging toen over honden begeleiden die uitvallen naar andere honden maar heel veel weet ik er nog niet van, zal vanavond je link rustig lezen.

@shibby, wat mooi om te zien hoe jouw hond daar zo zelfverzekerd rondloopt op die foto, helemaal op jou gericht. Ik ga je topic zeker teruglezen om te zien hoe je dat bereikt hebt.

@dediana, mijn aanpak was eerst haar juist meenemen naar wat ze eng vond maar kwam er al snel achter dat dit voor haar totaal niet werkt. Nu loop ik met een boog om "enge dingen" heen en probeer haar intussen af te leiden door commando's te geven of een brokje. Dat werkt wel een beetje maar ze blijft meestal toch wat schichtig en aan de riem trekken tot we thuis zijn.
Blinde paniek heeft ze trouwens alleen bij knallen of iets dat lijkt op vuurwerk. Dan is het piepen, trillen, proberen te vluchten en tegen me op springen om aan te geven dat ik mee moet rennen. In andere situaties zoals bouwwerkzaamheden of mensen die kabaal maken wordt ze in meer of mindere mate nerveus en gaat ze trekken aan de riem maar dan staat ze nog wel enigszins open voor commando's. Alleen voert ze die dan heel gehaast en slordig uit om vervolgens weer door te lopen en trekken aan de riem.

Ik ken een behoorlijk reactieve hond die enorm veel baat heeft bij de Bend-to-Assent (BTA) methode.

Hoop dat je een methode vindt die voor jullie beiden helpt.
Ik zou wel kijken of je iets van een workshop of prive les kunt krijgen want het is bij de meeste methodes toch wel fijn als iemand af en toe even met je meekijkt en meedenkt.

Zelf heb ik met een reactieve angstige hond BAT training gedaan en hoewel dat voor mij echt niet werkte in de praktijk was het wel heel fijn dat iemand me hielp bij het herkennen van de signalen en het goed lezen van mijn hond.

Karen

lafleur82 schreef:
Met een zelfverzekerde hond wandelen is ook een goede tip maar die heb ik zo snel niet bij de hand. Ik heb trouwens wel het gevoel dat zij baat zou hebben bij een tweede hond in huis. Zou dat kunnen helpen?

Dat kan zeker helpen! Maar dat weet je van tevoren niet en het is niet iets wat je zomaar uitprobeert natuurlijk.
Mijn moeder had een schijtbak van ee reu. Als je aanbelde ging hij achter de bank staan blaffen Buiten ook snel van streek door harde geluiden of vreemde situaties.
Nu is er een tweede hondje bij. Dat hondje is zelf ook geen held, maar de reu is wel veel zekerder geworden. Hij speelt de gentleman en lijkt veel minder met zijn omgeving bezig te zijn. Hij is op heel veel vlakken enorm bijgetrokken!

Succes met je hond en ik hoop dat je een manier vindt om er goed mee om te gaan. Je moet er ook rekening mee houden dat je hond nog lang niet volwassen is, mogelijk wordt ze zelfverzekerder als ze ouder wordt. Als ik naar mijn eigen honden kijk, zijn ze op dit vlak ook nog erg gegroeid na die leeftijd.

Klopt, een workshop of cursus willen we zeker weer gaan doen. Iemand die ervaring heeft en kan zien waar het fout gaat is inderdaad handig.
Paisley, goed om het verhaal over je moeder te lezen dat een tweede hond erbij een positieve uitwerking kan hebben op de eerste hond. Het is wel iets waar we over nadenken.

Iedereen bedankt voor de reacties en adviezen!

Wat bij Kai, een hysterische, paniekerige Roemeen heel erg geholpen heeft, en nog steeds helpt, is steunen, steunen, steunen.
Waar hij in het begin alleen maar weg wilde vluchten heb ik hem opgepakt en op de arm gehouden. Iedereen vertelde me dat ik dat niet moest doen, dat het fout was etc. Maar voor ons samen werkte het.
Ik heb daar een commando aan gekoppeld, "zal ik jou even tillen?"
Hij gaat dan zitten of komt naar me toe en gaat dan zitten. Ik til hem op en dan kijken we samen naar wat nou zo dood eng was.
Na een paar keer kiest hij ervoor om zelf te lopen, maar wel 'samen.' wat wil zeggen, naast mij, langzaam, kijkend langs het enge ding. ( 'samen' kent hij dan als 'commando. "tillen of samen?" Hij is natuurlijk SUPER KEI KNAP als het lukt!)


Inimddels heeft hij begrepen dat dat beter werkt dan vluchten. ( Hij zit ALTIJD aan een 15m. nooit echt los, want soms vergeet hij dat nog wel eens. )

Toevallig heb ik gisteren nog een van onze cursisten met succes aan huis geholpen met een hond die reageerde uit onzekerheid en ook buiten veel angst liet zien. Ik heb je daarom even een pb gestuurd.

aliceh schreef:Toevallig heb ik gisteren nog een van onze cursisten met succes aan huis geholpen met een hond die reageerde uit onzekerheid en ook buiten veel angst liet zien. Ik heb je daarom even een pb gestuurd.

Waarom schrijf je niet gewoon openbaar hoe je dat met succes gedaan hebt? Dan hebben we er allemaal wat aan of is het exclusief voor klanten?