Het HondenForum

Sinds dit voorjaar heeft Rani veel meer zelfvertrouwen gekregen met het zwemmen. Dat vind ik aan de ene kant heel erg leuk omdat ze vol overgave achter een speeltje aanzwemt, maar aan de andere kant durft ze nu ook achter eenden aan te zwemmen. Ik denk dat ze er ook een heeft opgegeten
De eenden hebben nu veel jongen en vliegen niet meer op. Rani vond het altijd wel leuk om ze op te laten vliegen en een stuk met ze mee te rennen en ik heb dat toegestaan, en ja dat is heel stom besef ik me nu. Rani sprong laatst pardoes in de sloot achter een eend met haar kroost aan en wilde niet meer luisteren. Vol overgave zwom ze erachteraan, uit zicht en uit mijn bereik. Ik heb met de andere twee honden de sloot gevolgd, ik denk wel 500 meter. De sloot liep door een speeltuin die afgesloten was dmv wildroosters en daar durfden de andere twee honden niet overheen. Ik ben bij het rooster blijven staan roepen en uiteindelijk kwam Rani in galop aanrennen terwijl ze haar bek aflikte

Sindsdien houd ik haar dus aan de lijn langs sloten en mag ze alleen los om speeltjes te apporteren. Als ze gaat dan gaat ze en is ze niet meer bereikbaar. Rani heeft ook al eens een vis gevangen en opgegeten, dat is natuurlijk ontzettend zelfbelonend gedrag en ik denk dat ik dat er niet meer uitkrijg.
Mijn vriend krijgt haar wel uit de jachtmodus maar die heeft een ontzettend harde bulderstem. Ik vrees dat ik het gedrag altijd voor moet zijn omdat ik geen indruk maak met mijn stem.

Hebben jullie nog zinnig advies hierover?

Misschien gaan werken met een fluitje voor het commando 'hier'?

Nanna schreef:

Gollum schreef: besef ik me

Verder zou ik haar bij water vasthouden. Of haar leren dat ze wel mag zwemmen maar alleen op commando. Dat misschien aanleren met een lange lijn?

Is het niet goed Nederlands?

Ik houd haar nu idd aan de lijn langs het water waar ze niet in mag en houd haar continu bezig bij het water waar ze wel in mag. Het scheelt wel dat als ik met haar speel dat ze alleen aandacht voor mij en het speeltje heeft. Ik neem nu ook steeds twee speeltjes mee.
Ik vind het wel jammer dat ik haar nu niet meer vrij kan laten struinen maar dat is mijn eigen stomme schuld.

Brindlecardi schreef:Misschien gaan werken met een fluitje voor het commando 'hier'?

Dat is ook een idee ja
Ik denk dat ik dat dan wel iets heel erg lekkers moet koppelen wil het een eend of verse vis overtreffen.

Nu de eenden jongen hebben vinden mijn honden ze ook wel interessant. Komt ook omdat eenden zo debiel doen om gevaar weg te lokken bij hun kroost, dat werkt uitstekend heb ik een aantal jaar terug met Pom wel geleerd. Gelukkig vinden mijn honden het alleen leuk om eens even te gaan kijken en verder gaan ze niet, anders was t problematisch vrees ik. Balen van Rani, dat zelfbelonend gedrag is vervelend. En in het water is helemaal frustrerend want dan ka. Je er ook totaal niet bij ofzo

sbientje schreef:Nu de eenden jongen hebben vinden mijn honden ze ook wel interessant. Komt ook omdat eenden zo debiel doen om gevaar weg te lokken bij hun kroost, dat werkt uitstekend heb ik een aantal jaar terug met Pom wel geleerd. Gelukkig vinden mijn honden het alleen leuk om eens even te gaan kijken en verder gaan ze niet, anders was t problematisch vrees ik. Balen van Rani, dat zelfbelonend gedrag is vervelend. En in het water is helemaal frustrerend want dan ka. Je er ook totaal niet bij ofzo

Ik heb er ook helemaal geen rekening mee gehouden omdat die andere twee totaal geen jachtinstinct hebben. Gol zegt hoogstens een keer woef en stampt op de grond en Mika vind al het kleine grut lief en kwispelt naar ze en maakt eventueel een spelbuiging
Rani wil ze echt opeten en gaat er helemaal voor.

sbientje schreef:Nu de eenden jongen hebben vinden mijn honden ze ook wel interessant. Komt ook omdat eenden zo debiel doen om gevaar weg te lokken bij hun kroost, dat werkt uitstekend heb ik een aantal jaar terug met Pom wel geleerd.

Behalve als je een gehaaide teckel hebt Die ziet zo'n eend debiel wegvliegen en duikt direct het riet in waarvandaan de eend kwam


Geen tips hier, mijn stel rekent het water ook tot hun jachtgebied. Diem heeft zelfs een keer een paling op het droge geholpen. Hij kreeg hem alleen niet dood (geeft mee met schudden) dus ik heb hem kunnen laten lossen.
Hier lopen ze dus aangelijnd. Diem sowieso altijd en Mies nu aan de waterkant en gebieden waar ik te veel (jong)wild vermoed.

Pas ook op in dicht struikgewas. Sommige vogels hebben hun nesten laag genoeg zitten voor een grote hond om deze te roven

pioenroos schreef:

sbientje schreef:Nu de eenden jongen hebben vinden mijn honden ze ook wel interessant. Komt ook omdat eenden zo debiel doen om gevaar weg te lokken bij hun kroost, dat werkt uitstekend heb ik een aantal jaar terug met Pom wel geleerd.

Behalve als je een gehaaide teckel hebt Die ziet zo'n eend debiel wegvliegen en duikt direct het riet in waarvandaan de eend kwam


Geen tips hier, mijn stel rekent het water ook tot hun jachtgebied. Diem heeft zelfs een keer een paling op het droge geholpen. Hij kreeg hem alleen niet dood (geeft mee met schudden) dus ik heb hem kunnen laten lossen.
Hier lopen ze dus aangelijnd. Diem sowieso altijd en Mies nu aan de waterkant en gebieden waar ik te veel (jong)wild vermoed.

Pas ook op in dicht struikgewas. Sommige vogels hebben hun nesten laag genoeg zitten voor een grote hond om deze te roven

Rani schud niet eens, die legt de vis op de grond, zet er een poot op en trekt de kop eraf
En vogels zijn echt stom ja. Sommige maken hun nest zo dicht bij de waterkant, zelfs waar ik ze nog kan zien. Op sommige plekken liep Rani dan ook al niet meer los, die andere twee zal het aan hun reet roesten.

Ik denk eigenlijk niet dat je het met een fluitje gaat verhelpen. Ze gaat zo te lezen helemaal op in het opjagen en wellicht is het haar zelfs al eens gelukt. Alleen al het feit dat een eend hard begint te kwaken of wegzwemt is al zelfbelonend en het wakkert alleen maar meer en meer aan. Rani zal zo opgaan in het jagen dat ze jou en überhaupt de omgeving niet meer erkent. Ze komt dan in een bepaalde blind- en doofheid en richt zich alleen nog op de watervogel die ze hebben wil. Je moet die focus voor gaan zijn. Leren te zien wanneer die knop om gaat en het voor zijn met een commando waar ze betrouwbaar naar zal luisteren. Zoek de eenden op met een lijn eraan en zorg dat je haar uit die focus krijgt.

Nu de eenden jongen hebben laat ik Manu gewoon niet meer los bij watervogels.
Zoals Sbientje al zegt; ze leiden het gevaar van hun jongen weg, met vaak veel gekwaak en geflapper wat Manu alleen maar meer triggert. Alleen met een clicker kan ik zijn aandacht redelijk bij me houden, soms oefen ik even met de aandacht bij mij houden terwijl de eenden luid kwaken. Eén tot twee keer de aandacht krijgen, enorm belonen (meestal strooi ik stukjes worst op de grond zodat zijn aandacht langer van de eenden gehouden wordt) en weer verder wandelen. Echt heel kort erop trainen.
Ik vrees dat je er even voor uit zal moeten trekken maar zolang eenden zo triggeren zou ik watervogels echt even mijden. Het is volop kleine-eendjes-seizoen.

Wat bij ons overigens ook werkt is samen naar de eenden kijken, even blijven staan en wachten tot hij het niet meer interessant vindt en iets anders wil gaan doen. Ik beloon dan verder niet, dan gaan we gewoon verder met onze ontdekkingsreis. Die eenden zijn dan helemaal niet zo boeiend meer. Los is dat wel een stuk lastiger al moet ik zeggen dat het dit jaar voor het eerst echt heel veel beter gaat. Zo heb ik het jagen op paarden (grotendeels) af kunnen leren.

Vogels zijn niet zo stom hoor Roofvissen en ooievaars en reigers lusten ook graag kleine eendjes. De meeste honden laten de eenden gewoon met rust. Althans; hier wel. Manu heeft er ook ooit een uit de waterkant gegrist terwijl hij kort aangelijnd naast me liep

Bij mij was jagen op watervogels ook het grootste probleem. Heb er nooit een geheim van gemaakt dat ik dat er met de teletac uit gekregen heb.

Nu is (gelukkig!) haar hele 'drive' eruit. Ik denk dat het weinig nog met de oorspronkelijke tt training te maken heeft. Het is nu uit dr systeem en een beetje luisteren is een goede gewoonte geworden.
Soms wordt ze nog wel getriggerd door kikkers maar dat laat ik begaan. Als ze een stel eenden t water in stuurt zit ik er alweer bovenop. Het lastig vallen van watervogels vind ik verschrikkelijk maar het is voor de hond zelf ook gevaarlijk. Ik mocht zelf een keer het water in omdat een boze zwaan Mayke belaagde en dr steeds kopje-onder liet gaan.

Manuma schreef:Ik denk eigenlijk niet dat je het met een fluitje gaat verhelpen. Ze gaat zo te lezen helemaal op in het opjagen en wellicht is het haar zelfs al eens gelukt. Alleen al het feit dat een eend hard begint te kwaken of wegzwemt is al zelfbelonend en het wakkert alleen maar meer en meer aan. Rani zal zo opgaan in het jagen dat ze jou en überhaupt de omgeving niet meer erkent. Ze komt dan in een bepaalde blind- en doofheid en richt zich alleen nog op de watervogel die ze hebben wil. Je moet die focus voor gaan zijn. Leren te zien wanneer die knop om gaat en het voor zijn met een commando waar ze betrouwbaar naar zal luisteren. Zoek de eenden op met een lijn eraan en zorg dat je haar uit die focus krijgt.

Dat klopt inderdaad, helemaal niets hielp meer. Zelfs mijn codewoord OPA! niet, ze had nog maar één doel. Ik zag ook wel dat ze getriggerd werd maar toen luisterde ze ook al niet meer, ze krijgt een stijve kwispel en haar hele lijf spant zich aan maar dat is dan al te laat dus.
Ik moet een nieuw commandowoord verzinnen en daar biefstuk aan koppelen denk ik, maar voorlopig blijft ze inderdaad aan de lijn.

Manuma schreef:Nu de eenden jongen hebben laat ik Manu gewoon niet meer los bij watervogels.
Zoals Sbientje al zegt; ze leiden het gevaar van hun jongen weg, met vaak veel gekwaak en geflapper wat Manu alleen maar meer triggert. Alleen met een clicker kan ik zijn aandacht redelijk bij me houden, soms oefen ik even met de aandacht bij mij houden terwijl de eenden luid kwaken. Eén tot twee keer de aandacht krijgen, enorm belonen (meestal strooi ik stukjes worst op de grond zodat zijn aandacht langer van de eenden gehouden wordt) en weer verder wandelen. Echt heel kort erop trainen.
Ik vrees dat je er even voor uit zal moeten trekken maar zolang eenden zo triggeren zou ik watervogels echt even mijden. Het is volop kleine-eendjes-seizoen.

Wat bij ons overigens ook werkt is samen naar de eenden kijken, even blijven staan en wachten tot hij het niet meer interessant vindt en iets anders wil gaan doen. Ik beloon dan verder niet, dan gaan we gewoon verder met onze ontdekkingsreis. Die eenden zijn dan helemaal niet zo boeiend meer. Los is dat wel een stuk lastiger al moet ik zeggen dat het dit jaar voor het eerst echt heel veel beter gaat. Zo heb ik het jagen op paarden (grotendeels) af kunnen leren.

Vogels zijn niet zo stom hoor Roofvissen en ooievaars en reigers lusten ook graag kleine eendjes. De meeste honden laten de eenden gewoon met rust. Althans; hier wel. Manu heeft er ook ooit een uit de waterkant gegrist terwijl hij kort aangelijnd naast me liep

Bedankt voor je uitgebreide antwoord! Ik voelde me zo schuldig en ontzettend stom. Maar ik ga ermee aan de slag!

Over dat eenden/vogels opjagen: Mijn eerste teckel mocht dat ook maar dat ging nooit mis. De ene keer dat ze een lamme eend of duif in het vizier had kon ik haar gewoon op tijd terugroepen. Mijn huidige teckel kan ik, mits ik haar in zicht houd, ook op tijd terugroepen. Dat in zicht houden vind ik alleen vaak te vermoeiend en dus lijn ik haar voor gemak aan in gebieden met veel struikgewas en hoog riet.

Bij Diem kan ik alleen niks beginnen: Die oren gaan op slot als hij denkt dat er wat te jagen is. Geen schuldgevoel dus hoor. De meeste honden zíjn volgens mij helemaal geen nietsontzienende killers dus die ene die dat wel is en/of veel meer training nodig heeft is dan gewoon even wennen en aanpassen

Gollum schreef: Bedankt voor je uitgebreide antwoord! Ik voelde me zo schuldig en ontzettend stom. Maar ik ga ermee aan de slag!

Dat hoeft niet joh, dan mag ik intussen wel met een zak over mijn hoofd over straat.

Het is moeilijk en ik heb het er bij Manu nooit uit gekregen en dat zal ook wel nooit gebeuren maar het is wel hanteerbaar nu.

Eenden is lastig, ja. Roepen als ze al gaan is weinig zinvol, ik riep alleen als hij al mijn kant op kwam en was dan heel blij met hem en enthousiast.
Ik weet niet of Rani signalen geeft voor ze gaat.
Herman gaf altijd minieme signalen, neus, pootje en een hele snelle korte blik naar mij. Op dat moment kon ik hem nog stoppen, ik deed dat door heel enthousiast een paar balletjes een andere kant op te gooien. In de periode dat ik daar mee bezig was, heb ik ook goed van hem kunnen leren waar de wildwissels waren en waar mogelijk jonge reetjes lagen. Allemaal van die kleine signaaltjes.

We hebben al jaren geen jachtuitspattingen meer, hij ruikt en ziet ze wel, maar verwacht dan balletjes.

Oor vindt het ook dolletjes om eenden om te jagen en vooral als ze kroost hebben of op hun nest zitten wil ze daar wel eens even lekker komen zieken. Ik heb een meervoudig programma daar op los gelaten Ik leid haar af met een bal of tak of laat haar volgen met veel snoepjes als we langs een nest lopen. Als ik in de verte een eend aan de wal spot roep ik haar bij me en krijgt ze snoepjes. Op plekken waar ze te vaak succes met opjagen heeft gehad lijn ik haar even aan. Het duurt even maar ze begint al veel minder sterk te reageren op eenden, ik hoef veel minder op te letten want ze schiet minder snel in de jaagmodus als ze een eend ziet dus ik heb meer tijd om haar bij me te roepen, als ik toch iets te laat ben krijg ik haar nu veel makkelijker uit de jaagmodus en hoef, als ze eenmaal bij me is, eigenlijk ook geen moeite daarna nog te doen om haar te verhinderen er alsnog heen te schieten. Kortom ze is veel relaxter. Dat bij me roepen blijf ik denk ik altijd doen, maar dat is niet veel werk, dat wordt gewoon een automatisme en het is voor mij ook leuk omdat ik zo blij wordt van haar vrolijke huppeltje als ze met haar blije bekje ontspannen naar me toe komt huppelen voor een brokje, wat is ze dan braaf en makkelijk en wat vind ik dat dan fijn Alleen bij nesten waar we vlak langs moeten, of als ze druk in dr kop is lijn ik haar nu nog aan. Verder gaat het eigenlijk perfect! Er is dus hoop!

Lange lijn eraan. En dan niet ermee in je hand lopen maar alleen gebruiken als ze niet luistert en er dan op gaan staan. En met iets heel lekkers een betrouwbare fluit aanleren.
En ik zou meteen het water en de vogels wel op gaan zoeken en trainen.

Met Kuda had ik ook dat probleem, eerst vond ze eenden in het water jagen prima. Maar daarna vond ze het ook leuk (en wij natuurlijk niet.. ) dat ze deze ook in het water verder kon pesten. Gelukkig echt jagen ging ze niet dus daar kan ik ook geen advies op geven.

Ben allang blij dat Loki eenden en ganzen met babies gewoon niks aanvind, hij wil soms nog wel eens een luide "WOEF" geven om te kijken of die eenden zich rot schrikken (en daarna met een tevreden smoel doorlopen.. etter). Hij is meer van het "zit het stil is het eng, rent het weg dan is het prooi" principe bij alles behalve vogels want vogels kunnen vliegen en dat is niet grappig.

Maupie heeft trouwens weleens een eendekuiken geapporteerd (was voor ze bij ons woonde hoor). Werd haar niet erg in dank afgenomen door moeder, die vloog haar bijna aan, maar het eendje had gelukkig niets en kon weer terug de vijver in.

Joy had er als puber ook een handje van: eenden, ganzen en zwanen vróégen er gewoon om opgejaagd en -lang en ver - achterna gezwommen te worden, aldus Joy (ze vangen probeerde ze gelukkig niet). Ik ben er keihard mee aan de slag gegaan en zorgde er in de eerste plaats voor dat ze niet meer de fout in kon gaan door haar aan een lange lijn te doen. Daarnaast had ik standaard een dummy bij me; eend spotten betekende de dummy mogen apporteren. Ook heb ik haar op de fluit leren komen en daar megahoge beloningen op gezet. Uiteindelijk kreeg ze meer en meer oog voor mij en werd het appèl beter. Als proef op de som heb ik in die tijd een dummy in het water gegooid waar ook eenden zwommen, en die haalde ze zonder de eenden ook maar een blik waardig te keuren binnen
Watervogels blijven haar trekken en ze zou er graag nog achteraan gaan, maar het gebeurt nog maar zelden dat ze het doet - en áls ze het doet, komt dat doordat ik met andere dingen bezig ben (klooien met camera bv.) en kan ik haar alsnog terugroepen. Wel zo relaxt!
Hopelijk lukt het jou om het bij Rani ook beter onder controle te krijgen

Het stomme is dat Rani veel braver is wanneer ze aangelijnd is, misschien dat als ik een 20 meterlijn eraan hang en deze niet vasthoud zoals sirene oppert Rani dat wat minder doorheeft. Zodra ik haar losklik gaat ze zoeken, tenzij ik haar direct ga entertainen met de bal.
De eenden komen we elke dag tegen, het stikt hier van de eenden en konijnen dus trainingsmateriaal zat

Gollum schreef:Het stomme is dat Rani veel braver is wanneer ze aangelijnd is, misschien dat als ik een 20 meterlijn eraan hang en deze niet vasthoud zoals sirene oppert Rani dat wat minder doorheeft. Zodra ik haar losklik gaat ze zoeken, tenzij ik haar direct ga entertainen met de bal.
De eenden komen we elke dag tegen, het stikt hier van de eenden en konijnen dus trainingsmateriaal zat

De lange lijn doe je er dan al aan als je gaat lopen. Dus eerst aan de lijn met een lange lijn (aan een tuig bv). Als je haar dan los laat, lijkt het echt los. En niet in de verleiding komen de lange lijn te vaak te pakken. Ik zou het opzoeken (eerst makkelijk) en haar dan gaan belonen met die bal of iets heel lekkers als ze ervoor kiest om bij je te blijven. Ik zou dus niet inzetten op continu entertainen en steeds roepen.

sirene schreef:

Gollum schreef:Het stomme is dat Rani veel braver is wanneer ze aangelijnd is, misschien dat als ik een 20 meterlijn eraan hang en deze niet vasthoud zoals sirene oppert Rani dat wat minder doorheeft. Zodra ik haar losklik gaat ze zoeken, tenzij ik haar direct ga entertainen met de bal.
De eenden komen we elke dag tegen, het stikt hier van de eenden en konijnen dus trainingsmateriaal zat

De lange lijn doe je er dan al aan als je gaat lopen. Dus eerst aan de lijn met een lange lijn (aan een tuig bv). Als je haar dan los laat, lijkt het echt los. En niet in de verleiding komen de lange lijn te vaak te pakken. Ik zou het opzoeken (eerst makkelijk) en haar dan gaan belonen met die bal of iets heel lekkers als ze ervoor kiest om bij je te blijven. Ik zou dus niet inzetten op continu entertainen en steeds roepen.

Lijkt mij persoonlijk best veel gehannes zo'n lange sleeplijn, ik vond het met Skittles iig niks Als ie dan met zn puppyhoofd besloot krijsend op een naderende stafford af te rennen ofzoiets doms dan ging ik op de lijn staan zo snel mogelijk, maar dat was dan heel vaak niet het goede stuk lijn waardoor hij nog zo een meter of 5 verder kon rennen. Of ik ging niet snel genoeg staan en stapte in een lus. Nouja ik ben motorisch niet zo handig, misschien lag het daar aan Wie weet werkt het voor jou wel Gollum! Maar zo niet, ik heb het Oor ook zonder lange lijn geleerd, doordat ik op onze vaste routes vanzelf goed wist op welke plekken ik op moest letten en toen is het ook goed gekomen. Je hebt iig nog genoeg opties om uit te proberen die zouden kunnen werken, dat scheelt

Ik heb vandaag de wandeling met lange lijn gedaan, wat een opluchting! Ik durfde haar eindelijk weer te laten struinen zonder haar continu te entertainen. We zijn geen eenden tegengekomen, dat zul je net zien Dus ik weet niet of ik op tijd en zonder gedoe op de lijn kan stappen. Ik ben nog express langs de poesjestuin gelopen, daar wil Rani nogal eens in verdwijnen. Maar niks hoor, ik had rodiworst bij me

Nou ja, ik heb in ieder geval een ontspannen wandeling gehad vandaag, dat is al wat.