Het HondenForum

Ik heb hier best vaak gelezen dat wanneer honden hun oren naar achter houden, hun lippen likken of hun oogwit laten zien dat dit signalen zijn dat wat er gebeurd niet als prettig word ervaren door de hond.

Ik ben er eens op gaan letten bij mijn eigen honden maar zie daar vrij weinig van, nu zijn wij al niet van het omhelzen vast pakken e.d. als ze geaaid willen worden komen ze zelf wel en als ze daar geen zin meer in hebben houden we dus ook niet in een omhelzing vast.

Gisteren op verjaardag bij vrienden van ons en toen de gesprekken gingen over dingen die ik minder interessant vind eens op hun hond gaan letten. Hond zat voor het baasje en die deed haar armen om de hond en begon te knuffelen met de hond. En toen liet hun hond alle bovenstaande signalen zien + het afwenden. Kennen zij hun hond nou zo slecht of kloppen die signalen af en toe niet?

Eerder toen het drukker was zat de hond in haar mand waar dochter 'gezellig' bij ging zitten knuffelen en ook die signalen. Hond kon/mocht ook niet weg, want druk dus op je plek.

Onze eigen zoon gezegd de hond met rust te laten want ik vind dat een hond die op z'n plek moet/wil met rust gelaten dient te worden.

bij ons ook geen strakke omhelzingen, [ natuurlijk knuffel ik wel eens met haar]
maar niet door kinderen of vreemden, Lana wil dan nog wel eens haar eigen zin doordrijven, iets te overheersend gaan doen, ik weet dit van haar, dus krijgt ze hier niet de gelegenheid voor,
een aai, schouderklopje of een lief woord is voldoende, dan is het klaar en scheiden hun wegen.
als het te druk wordt in huis, door visite of kinderen, stuur ik Lana naar haar bench, die op een rustige overzichtelijke plek staat, daar mag ze door niemand gestoord worden.

ik had hetzelfde gedaan, mijn kind dus ook verboden om bij de hond te komen.

Joey.K schreef:Kennen zij hun hond nou zo slecht of kloppen die signalen af en toe niet?

Het zal je verbazen hoeveel mensen hun hond (of dier) echt leren kennen. Niet alleen qua stresssignalen maar ook wat betreft conditie bijvoorbeeld.
Doodjammer dat mensen naar hondengedrag staan kijken zonder het écht te ontwaren.
Klinkt misschien een beetje idioot maar ik vind dieren zo machtig interessant dat ik niet snap waarom niet meer mensen zich inlezen over hun huisdier, of het nu om een hond, hamster of goudvis gaat.

Wat smakken betreft: bij mijn honden is het een teken dat ze enorm genieten. Ze doen het bijvoorbeeld als ik hun buik aai. Dan gaan de oogjes dicht en beginnen ze heel langzaam te smakken.

Tara schreef:

-Saskia- schreef:

Joey.K schreef:Kennen zij hun hond nou zo slecht of kloppen die signalen af en toe niet?

Het zal je verbazen hoeveel mensen hun hond (of dier) echt leren kennen. Niet alleen qua stresssignalen maar ook wat betreft conditie bijvoorbeeld.
Doodjammer dat mensen naar hondengedrag staan kijken zonder het écht te ontwaren.

Inderdaad, ik zie zulke filmpjes nog wel eens voorbijkomen op FB. Heel schokkend vind ik dat vaak.
Mijn honden worden ook wel eens stevig omhelsd. Daar hebben ze ook lang niet altijd zin in, en dan trekken ze zo'n lijdzaam bakkes, maar stress-signalen? Neuh...

Helemaal mee eens en ook herkenbaar qua vastpakken.

Maya en Pluto schreef:Ik vind dit soort signalen nogal eens verwarrend bij Boaz.

Toen ik hem uit het asiel haalde durfde hij niet bij me op de bank te zitten. Inmiddels is het een echte couch-potato geworden, maar als ik op de bank zit "vraagt" hij altijd of hij erbij mag door voor me te komen staan. Als ik dan op de bank klop springt hij er meteen op, komt heel dichtbij me zitten, maar met smakkende lippen. Als ik hem dan aai, bv over borst of schouder, werpt hij zich tegen me aan en gaat helemaal relaxed op schoot liggen snurken. Dat smakken doet hij nooit op andere momenten. Dus blijkbaar vindt hij het nog steeds spannend, maar is de beloning groter dan de stress of zoiets ? Iemand ideeen?

Ik denk dat dit geen stresssignalen zijn, maar kalmerende signalen. Die laat een hond ook gewoon zien om aan te geven dat hij goede bedoelingen heeft en dat zijn toenadering vriendschappelijk is, ook als er helemaal geen stress is. Dat is gewoon communicatie zoals wij bijvoorbeeld ook lachend op iemand af lopen, niet omdat we gestrest zijn, maar om aan te geven dat we iets vriendelijk bedoelen.

Leren over stress signalen en kalmerende signalen is ontzettend nuttig en leerzaam.

Maarrrr, als je er teveel op gaat letten denk je in no time dat je hond dood ongelukkig is. Oftewel, ja, het is leerzaam, in bepaalde situaties behoorlijk behulpzaam, maar sla er niet in door en ben er niet constant alert op, want dan wordt je knetter gek.

Het is heel moeilijk, door alleen maar een rijtje signalen (uit een boekje of text) om daarmee feilloos een hond te lezen.
Het is allemaal niet zo zwart - wit.
Wat ik toch belangrijk vind, om de context te kunnen lezen, is of de hond ontspannen is, of enigzins iets gespannen.

Een smakkende hond, die zijn lippen eens likt, kan gewoon ontspannen aan het genieten zijn, of kan tekenen van stress tonen. Dat is van meer dingen afhankelijk.

Een hond die grote pupillen opzet, kan een heel lekker koekje verwachten, of moet bijvoorbeeld heel nodig plassen
Als Buster zuchtend op zijn kleed gaat liggen, kan hij ook smakken en kreunen

Je moet er niet in doorslaan, zoals je uiteindelijk toch wel gaat doen. Ik heb stresssignalen willen wegtrainen. Kay is gek op uitvoeren van commando's, maar dat gaat altijd met 1 of 2 stresssignalen. Vind hij het niet leuk? Integendeel. Stress is niet altijd slecht. De ene persoon is wat zenuwachtiger dan de anders, dat geld voor honden ook. Iemand die stressignalen uit, is die altijd ongelukkig. Neem even simpele dingen, vaak heb je ze zelf niet eens door, maar vallen ze onder de stresssignalen: aan je trui plukken, met een pen klikken, met een been wiebelen, achter je oren krabbelen (ja mensen doen dat ook heel vaak), stopwoordjes etc.

1 of 2 stresssignalen was bij het aaihondenproject bijvoorbeeld aanvaardbaar, bij drie tegelijk moest ik hem uit de situaties halen.
Stresssignalen en kalmeringssignalen liggen in elkaars verlengde. Men moet alleen wel af van het feit dat stress altijd negatief is. Een 4 jarige die niet kan slapen omdat ze morgen jarig is, of dat sinterklaas komt, dat is positieve stress. Stress is ook helemaal niet slecht voor je. Integendeel zelfs. Te veel stress is even slecht als te weinig stress. We moeten niet proberen een stressvrij leven voor onze dieren te creeeren, daar is het lichaam helemaal niet bij gebaad namelijk: het zijn essentiele hormonen en lichaamswerkingen.

Veel mensen kennen hun hond slecht ja. Sommige dieren zijn binnenvetters en tonen nooit stresssignalen, maar dat kan best wel eens juist moeilijker zijn, dan barst de bom echt ineens. Wij hadden ook zo hond binnen aaihonden project: die toonden dus gewoon nooit stresssignalen: een leonberger. Schat van een hond, maar als baas moet je juist om zo'n hond denken.

Je hebt een schotse collie he? Of was het nu een chihuahua? Beestjes die in de regel juist best wel expressief in stresssignalen zijn. Ik denk dat jij lang nog niet in alle situaties kijkt. Wat doet hij als je een commando geeft. Als je een hond van voren nadert(dan zie je vaak best wel wat stressignalen. Wij hadden voor aaihondenproject toen een test. Hierin werd stressbestendigheid getetst. Die filmpjes gebruikten we later in de cursus om onze hond beter te leren lezen. Zo moesten we stresssignalen scoren. Die van mij had een a4 vol, terwijl de leonberger maar 2 (op een 10? min met flink wat prikkels). De sresssignalen waren niet slecht, het gaat erom wat de hond ermee doet.

Shiloh86 schreef:Leren over stress signalen en kalmerende signalen is ontzettend nuttig en leerzaam.

Maarrrr, als je er teveel op gaat letten denk je in no time dat je hond dood ongelukkig is. Oftewel, ja, het is leerzaam, in bepaalde situaties behoorlijk behulpzaam, maar sla er niet in door en ben er niet constant alert op, want dan wordt je knetter gek.

Haha helemaal waar. Ik had vroeger een tante die instructrice was op een hondenschool en vreselijk veel sportte met haar bordercollie. Zij had mij ooit geleerd dat als een hond oogwit laat zien de hond heel bang is of agressief. De eerste dag dat ik Oor had lag ze op haar rug met vreselijk veel oogwit. Ik helemaal in de stress. Wat blijkt? Een hond laat ook oogwit zien als hij opzij kijkt. Om geaaid te worden

mijke schreef:

Shiloh86 schreef:Leren over stress signalen en kalmerende signalen is ontzettend nuttig en leerzaam.

Maarrrr, als je er teveel op gaat letten denk je in no time dat je hond dood ongelukkig is. Oftewel, ja, het is leerzaam, in bepaalde situaties behoorlijk behulpzaam, maar sla er niet in door en ben er niet constant alert op, want dan wordt je knetter gek.

Haha helemaal waar. Ik had vroeger een tante die instructrice was op een hondenschool en vreselijk veel sportte met haar bordercollie. Zij had mij ooit geleerd dat als een hond oogwit laat zien de hond heel bang is of agressief. De eerste dag dat ik Oor had lag ze op haar rug met vreselijk veel oogwit. Ik helemaal in de stress. Wat blijkt? Een hond laat ook oogwit zien als hij opzij kijkt. Om geaaid te worden

Hahaha! Dat dacht ik net 5 minuten geleden. Lily wilde heel graag aan de zijkant van haar kop gekrabbeld worden. Ze draaide dus haar kop weg en liet wat oogwit zien. Zeer stressvol leek ze niet. Door dit topic viel het me opeens op. Eerder nooit op gelet, gelukkig.

gyanty schreef:Je moet er niet in doorslaan, zoals je uiteindelijk toch wel gaat doen. Ik heb stresssignalen willen wegtrainen. Kay is gek op uitvoeren van commando's, maar dat gaat altijd met 1 of 2 stresssignalen. Vind hij het niet leuk? Integendeel. Stress is niet altijd slecht. De ene persoon is wat zenuwachtiger dan de anders, dat geld voor honden ook. Iemand die stressignalen uit, is die altijd ongelukkig. Neem even simpele dingen, vaak heb je ze zelf niet eens door, maar vallen ze onder de stresssignalen: aan je trui plukken, met een pen klikken, met een been wiebelen, achter je oren krabbelen (ja mensen doen dat ook heel vaak), stopwoordjes etc.

1 of 2 stresssignalen was bij het aaihondenproject bijvoorbeeld aanvaardbaar, bij drie tegelijk moest ik hem uit de situaties halen.
Stresssignalen en kalmeringssignalen liggen in elkaars verlengde. Men moet alleen wel af van het feit dat stress altijd negatief is. Een 4 jarige die niet kan slapen omdat ze morgen jarig is, of dat sinterklaas komt, dat is positieve stress. Stress is ook helemaal niet slecht voor je. Integendeel zelfs. Te veel stress is even slecht als te weinig stress. We moeten niet proberen een stressvrij leven voor onze dieren te creeeren, daar is het lichaam helemaal niet bij gebaad namelijk: het zijn essentiele hormonen en lichaamswerkingen.

Veel mensen kennen hun hond slecht ja. Sommige dieren zijn binnenvetters en tonen nooit stresssignalen, maar dat kan best wel eens juist moeilijker zijn, dan barst de bom echt ineens. Wij hadden ook zo hond binnen aaihonden project: die toonden dus gewoon nooit stresssignalen: een leonberger. Schat van een hond, maar als baas moet je juist om zo'n hond denken.

Je hebt een schotse collie he? Of was het nu een chihuahua? Beestjes die in de regel juist best wel expressief in stresssignalen zijn. Ik denk dat jij lang nog niet in alle situaties kijkt. Wat doet hij als je een commando geeft. Als je een hond van voren nadert(dan zie je vaak best wel wat stressignalen. Wij hadden voor aaihondenproject toen een test. Hierin werd stressbestendigheid getetst. Die filmpjes gebruikten we later in de cursus om onze hond beter te leren lezen. Zo moesten we stresssignalen scoren. Die van mij had een a4 vol, terwijl de leonberger maar 2 (op een 10? min met flink wat prikkels). De sresssignalen waren niet slecht, het gaat erom wat de hond ermee doet.

De chihuahua laat heel wat zien wanneer je hem vraagt/zegt te zitten. Je zou denken dat hij mishandeld word. Of wanneer je hem echt het commando hier geeft. Zelfde verhaal.

Persoonlijk vind ik onze Schotse Collie moeilijker te lezen, alle Schotse collies... Ze 'kijken' anders waardoor ik het toch altijd iets minder vertrouw vreemd genoeg. Ik kan het niet goed uitleggen ik denk door de vorm van de kop en ogen.

Is misschien ook wat je gewend bent. Ik vind collies over het algemeen juist helder in hun lichaamstaal en signalen en ook over een uitgebreid repertoire beschikken aan communicatieve signalen, ze kennen veel nuances. Daar gaat het in de communicatie met minder fijngevoelige rassen ook wel eens mis, dan worden wat meer subtiele signalen wel eens over het hoofd gezien.

Nou en dan laat hij het een keer niet leuk vinden en stress signalen zien.
Hij accepteert het maar een keer hoor.
Dat er een gezinslid in zijn mand komt zitten moet hij dan ook maar een keer accepteren ,hij zal ook wel eens op jouw stoel ,bank, bed liggen.

Alfilillo schreef:Wat smakken betreft: bij mijn honden is het een teken dat ze enorm genieten. Ze doen het bijvoorbeeld als ik hun buik aai. Dan gaan de oogjes dicht en beginnen ze heel langzaam te smakken.

Dat doet Tom ook. Slikken en smakken van genot. Erg lief en ik weet zeker dat hij geen stress heeft want hij kan er geen genoeg van krijgen en zijn hele lichaam is op die momenten totaal ontspannen.

bouvierpoedel schreef:Nou en dan laat hij het een keer niet leuk vinden en stress signalen zien.
Hij accepteert het maar een keer hoor.
Dat er een gezinslid in zijn mand komt zitten moet hij dan ook maar een keer accepteren ,hij zal ook wel eens op jouw stoel ,bank, bed liggen.

Dat moet ieder voor zich weten, ik wil mijn kind niet in een bench of hondenmand zien. Thuis niet en al helemaal niet bij een niet eigen hond. En andere kinderen die hier in huis komen leren die regels ook meteen.

Maargoed de bekende stress signalen hoeven dus niet meteen drama te betekenen.

Joey.K schreef:Maargoed de bekende stress signalen hoeven dus niet meteen drama te betekenen.

Het is ook maar wat het is: een signaal. Een stukje lichaamstaal.
Het overvragen van een hond in een bepaalde situatie is geen drama, stress hoort bij het leven. Maar dan moet je ook wel weten dát je een grens over gaat natuurlijk. Als je steeds maar neemt en neemt en nooit wat terug biedt dan creëer je potentieel gevaarlijke situaties.

laeken schreef:

Alfilillo schreef:Wat smakken betreft: bij mijn honden is het een teken dat ze enorm genieten. Ze doen het bijvoorbeeld als ik hun buik aai. Dan gaan de oogjes dicht en beginnen ze heel langzaam te smakken.

Dat doet Tom ook. Slikken en smakken van genot. Erg lief en ik weet zeker dat hij geen stress heeft want hij kan er geen genoeg van krijgen en zijn hele lichaam is op die momenten totaal ontspannen.