Het HondenForum

Dino heeft zijn dag niet vandaag. Hij is 2x ineens extreem bang geworden, kruipend over de grond en alleen maar willen vluchten. Het waren 2 totaal verschillende situaties
Vanmorgen ben ik met de honden aan de lijn naar het duin gegaan. Lekker gelopen, 5 minuten voordat ik naar de auto liep ging ik op een dennenappel staan en verstapte me. Hij schrok hier heel erg van en was de route naar de auto overal van aan het schrikken. Staart laag en hijgen.

Vanmiddag ging ik met mijn man en Dino even naar het dorp lopen om wat lekkers te halen voor vanavond. Wij stoppen bij de winkel en ineens wil hij vluchten, trekt een kant op, wil door geparkeerde fietsen heen en kruipt over de grond.
We hebben bij beide geen idee waar het door komt, de weg naar huis bleef hij schrikkerig. Hijgen, kwijlen, trekken aan de riem enz.
We hebben geprobeerd om hem te kalmeren, even op de grond te gaan zitten maar hij wilde maar 1 ding en dat was weg.

Vanmiddag (tussen de 2 sitaties in) lag Dino buiten onder de tuintafel. Hier ligt hij nu bijna iedere dag. en vlogen er 2 f16's over en dat deed hem dan weer helemaal niets.

Hoe kunnen wij hem rustig krijgen in zo'n situatie?

Ik denk dat ik het zelf zou negeren.
Vooral als het een beetje plotseling is ontstaan. Als je dan aandacht eraan schenkt, wordt het misschien juist een dingetje.

Tenminste voor de eerste paar dagen, daarna zou ik wel weer eens zien.

Wat rot voor hem dat hij ineens zo schrikt. En voor jullie natuurlijk. Hoop dat het de enige dag was.

Bij Loutje helpt het om haar dan op te tillen, tegen me aan te houden en rustig tegen haar te praten. Vast niet verantwoord volgens de regels, maar hé het helpt bij haar. Afhankelijk van hoe stevig de angst is op dat moment, loop ik een 50 tot 300 meter met haar in m'n armen en zet haar dan weer neer en laat haar nog even heel vrolijk volgen met wat brokjes.

Ik snap dat het wat lastiger is om Dino op te tillen.

ontwikkeld hij nu steeds meer dingen die niet leuk zijn?

bang, niet meer alleen willen zijn?

fenneke schreef:ontwikkeld hij nu steeds meer dingen die niet leuk zijn?

bang, niet meer alleen willen zijn?

Het alleen zijn is het mee begonnen, week of 3/4 geleden.
Nu ineens sinds vandaag heel erg bang

Heb je hem al medisch laten checken, ogen en oren bijv?

Als er medisch niks aan de hand is zou ik er denk ik een GT bijhalen, zo te lezen kwam er een vrolijke hond bij jullie binnen, die nu ineens niet meer alleen kan zijn en onverklaarbaar angstig is, er moet iets aan de hand zijn lijkt mij.

Lunatic schreef:Heb je hem al medisch laten checken, ogen en oren bijv?

Als er medisch niks aan de hand is zou ik er denk ik een GT bijhalen, zo te lezen kwam er een vrolijke hond bij jullie binnen, die nu ineens niet meer alleen kan zijn en onverklaarbaar angstig is, er moet iets aan de hand zijn lijkt mij.

zo lees ik het ook vandaar mijn vraag en na dux hoopte ik op een probleemloze --als die al bestaan -- voor jullie er bij

Shibby schreef:Bij Loutje helpt het om haar dan op te tillen, tegen me aan te houden en rustig tegen haar te praten. Vast niet verantwoord volgens de regels, maar hé het helpt bij haar. Afhankelijk van hoe stevig de angst is op dat moment, loop ik een 50 tot 300 meter met haar in m'n armen en zet haar dan weer neer en laat haar nog even heel vrolijk volgen met wat brokjes.

Ik snap dat het wat lastiger is om Dino op te tillen.

Daar komt men wel aardig op terug volgens mij. Als een hond zoveel angst heeft kun je hem/ haar het beste veiligheid bieden

Ik zou sowieso even kijken naar een anti-ontsnappingstuig, je moet er niet aan denken dat hij ervandoor gaat op zo'n moment.

We laten hem nu overigens helemaal niet meer alleen. Hik gaat dan naar de oppas(sen)

Judith schreef:We laten hem nu overigens helemaal niet meer alleen. Hik gaat dan naar de oppas(sen)

En de rest? Er moet toch een reden zijn dat hij van een blije open hond veranderd in een hoopje ellende lijkt me.

Dit is de plek waar hij ligt als de tuindeur openstaat.
Nu ik er over nadenk niet echt blij...
Ik dacht juist, fijn dat hij zo'n plek gevonden heeft, maar het wordt nu een obsessie.

Ik heb het helemaal gemist, maar waarom is hij bij jullie terechtgekomen? Waarom kon hij niet bij z'n vorige eigenaren blijven?

Kun je bij zijn vorige eigenaar niet informeren of hij dit gedrag daar ook weleens heeft vertoont?

@ Sandra, hij is weggedaan vanwege allergie van de dochter. Hij is door haar aangeschaft als "hulphond" voor haar licht autistische zoon.

@ Tineke, dat kan ik doen inderdaad.

Hulphond bij een autistisch kind...als je dan net een hond hebt die daar te gevoelig voor is en toch continue de ene psychische klap (onvoorspelbaar kind) na de andere krijgt, dat kan een flinke tik geven. Is maar een theorie natuurlijk. Maar wie weet is dat het. Misschien kun je proberen wat aminocalm (in combinatie met counter conditioning) voor hem kan doen?
Dit is zo niet wat jullie voor ogen hadden...

wat vervelend, ik hoop dat je er achter komt wat of er aan de hand is. succes.

Ik zou ook even laten nakijken of medisch aallles in orde is. Zo nee zou ik aan de slag met een gedragstherapeut.

Verstuurd vanaf mijn ALE-L21 met Tapatalk

Wat een sneu gezicht hoe hij daar onder de tafel ligt, een heel andere hond dan dat ik op het strand gezien heb.
Moeilijk hoor, ik heb geen advies maar wil je wel sterkte wensen met deze hele situatie. Dachten jullie een leuke jonge ongecompliceerde hond gevonden te hebben, verandert hij na korte tijd in een hond die niet alleen kan blijven en daarnaast andere vreemde gewoontes lijkt te ontwikkelen...

ik zou heel hard gaan werken aan de band met dino.
ik denk dat dat gedoe met dat alleen blijven een heleboel druk op hem gelegd heeft en dat ie met die druk niet om kan gaan.
hij zoekt ook geen steun bij jullie en dat is iets dat je juist wel moet hebben als je een onzekere bange hond wat zekerder wil maken.

ik zou van alles wat je met hem doet een spelletje maken, hem dingen laten doen waarvan je weet dat ie het kan en dan heel veel belonen, hoeft niet altijd met koek, kan ook met je stem of met een aai over zijn kop, zodat ie gaat beseffen dat ie van jullie niks te vrezen heeft, dat jullie leuk zijn en dat ie op jullie kan rekenen.
ik zou heel voorspelbaar worden en regelmaat inbouwen waardoor ie weet wat ie kan verwachten en niet bang hoeft te zijn voor wat er nu weer voor engs gaat gebeuren.

is best een hoop werk en zeker niet altijd even makkelijk, maar ik denk echt dat dino daar het meest bij gebaat is.

renee-uk schreef:ik zou heel hard gaan werken aan de band met dino.
ik denk dat dat gedoe met dat alleen blijven een heleboel druk op hem gelegd heeft en dat ie met die druk niet om kan gaan.
hij zoekt ook geen steun bij jullie en dat is iets dat je juist wel moet hebben als je een onzekere bange hond wat zekerder wil maken.

ik zou van alles wat je met hem doet een spelletje maken, hem dingen laten doen waarvan je weet dat ie het kan en dan heel veel belonen, hoeft niet altijd met koek, kan ook met je stem of met een aai over zijn kop, zodat ie gaat beseffen dat ie van jullie niks te vrezen heeft, dat jullie leuk zijn en dat ie op jullie kan rekenen.
ik zou heel voorspelbaar worden en regelmaat inbouwen waardoor ie weet wat ie kan verwachten en niet bang hoeft te zijn voor wat er nu weer voor engs gaat gebeuren.

is best een hoop werk en zeker niet altijd even makkelijk, maar ik denk echt dat dino daar het meest bij gebaat is.

We hebben hem vandaag ook nu steeds bij ons op de bank geroepen. Om lekker te knuffelen en hem te aaien
Doordat ik het zelf op geschreven heb merkte ik dat het inderdaad een vorm van afstand nemen omdat wij hem niet genoeg "affectie" geven.
We zijn sinds gister ook begonnen met een basiscursus, ook om iderdaad de band te verbeteren.
Ik ga je tips zeker meenemen! Dankje

Judith schreef:

renee-uk schreef:ik zou heel hard gaan werken aan de band met dino.
ik denk dat dat gedoe met dat alleen blijven een heleboel druk op hem gelegd heeft en dat ie met die druk niet om kan gaan.
hij zoekt ook geen steun bij jullie en dat is iets dat je juist wel moet hebben als je een onzekere bange hond wat zekerder wil maken.

ik zou van alles wat je met hem doet een spelletje maken, hem dingen laten doen waarvan je weet dat ie het kan en dan heel veel belonen, hoeft niet altijd met koek, kan ook met je stem of met een aai over zijn kop, zodat ie gaat beseffen dat ie van jullie niks te vrezen heeft, dat jullie leuk zijn en dat ie op jullie kan rekenen.
ik zou heel voorspelbaar worden en regelmaat inbouwen waardoor ie weet wat ie kan verwachten en niet bang hoeft te zijn voor wat er nu weer voor engs gaat gebeuren.

is best een hoop werk en zeker niet altijd even makkelijk, maar ik denk echt dat dino daar het meest bij gebaat is.

We hebben hem vandaag ook nu steeds bij ons op de bank geroepen. Om lekker te knuffelen en hem te aaien
Doordat ik het zelf op geschreven heb merkte ik dat het inderdaad een vorm van afstand nemen omdat wij hem niet genoeg "affectie" geven.
We zijn sinds gister ook begonnen met een basiscursus, ook om iderdaad de band te verbeteren.
Ik ga je tips zeker meenemen! Dankje

die cursus zal zeker helpen, goed idee!

Goh wat gek weer....het lijkt inderdaad niet te passen bij de Dino die je dan op het strand zo ziet.
Ik denk toch ergens dat hij verkeerde associaties heeft met bepaalde situaties. (geluiden, plaatsen, geuren, gedragingen)
Angst is wel een ontzettend lastig fenomeen. Apple heeft het dus met de geluiden in huis en nu bijvoorbeeld met geluiden van de vaatwasser. Die zijn ineens sinds korte tijd eng. Waarom? Absoluut geen idee. Maar dan veranderd ze van een speelse, lompe, aandachtvragende lawaaipapegaai in een zenuwachtig hondje wat bij ieder klein geluidje uit haar mand springt en als stroop aan je voeten hangt. En dan heb ik een hond die hier al 4,5 jaar woont, geen traumatische ervaringen heeft gehad of iets dergelijks en dit gedrag vroeger absoluut niet had. Bij haar is het echt gelinkt aan geluiden in dit huis. Daar buiten heeft ze nauwelijks angsten.

Wat vervelend Judith! Ik sluit me aan bij wat Renée zegt, hopelijk is er snel een mooie basis om aan dit soort dingen te gaan werken.

ms kun je ook een bloedonderzoek laten doen en dan ook op de schildklier testen, als die niet goed werkt kan dat ook angst geven.

Nog even een vraag, vandaag heeft hij weer een angst aanval gehad, niet zo extreem als gister, maar hij was weer ergens bang voor.

Het begon dat hij met zijn neus aan de grond ging (ik dacht nog goh wat leuk een speurneus, misschien wel een leuke vervolgcursus) en na 30m snuffelen zie ik zijn houding veranderen en gaat zijn staart weer omlaag, hij wordt weer schrikkeriger enz. Ik loop door en toen dacht ik, k wil eigenlijk zien waar op welke plek hij bang is. Dus ik liep terug, hij bleef in de zelfde staat, staart wat laag en sneller schrikken.
Maar hij ontdekte dat er een loops teefje geplast had en daar begon hij op meerdere plekken te kwijlen en te klappertanden. Ik hoopte dat het hem uit zijn bangigheid zou halen. Maar het werd niet minder. Ik heb ook niet kunnen ontdekken waar hij bang voor was. Want op de plek waar hij heen keek de eerste keer kon ik naar toe zonder extreem vluchtgedrad oid (ik wil hem absoluut niet foreceren oid, maar de trainster zij vandaag dat ik heel goed de BAT techniek in kon zetten op zo'n moment)

Persoonlijk zou ik hem in eerste instantie helemaal niet door laten lopen. En hem juist mee terug nemen en wat leuke spelletjes of oefeningen doen zonder enige druk.
Kijken of je er daarna weer langs kunt terwijl je zijn aandacht houd. Lukt dat niet dan de plek ontwijken.
Eerst echt maar eens werken aan de band tussen jullie en dat je gaat kijken of hij dan terug gaat vallen op jou...

Judith schreef:Nog even een vraag, vandaag heeft hij weer een angst aanval gehad, niet zo extreem als gister, maar hij was weer ergens bang voor.

Het begon dat hij met zijn neus aan de grond ging (ik dacht nog goh wat leuk een speurneus, misschien wel een leuke vervolgcursus) en na 30m snuffelen zie ik zijn houding veranderen en gaat zijn staart weer omlaag, hij wordt weer schrikkeriger enz. Ik loop door en toen dacht ik, k wil eigenlijk zien waar op welke plek hij bang is. Dus ik liep terug, hij bleef in de zelfde staat, staart wat laag en sneller schrikken.
Maar hij ontdekte dat er een loops teefje geplast had en daar begon hij op meerdere plekken te kwijlen en te klappertanden. Ik hoopte dat het hem uit zijn bangigheid zou halen. Maar het werd niet minder. Ik heb ook niet kunnen ontdekken waar hij bang voor was. Want op de plek waar hij heen keek de eerste keer kon ik naar toe zonder extreem vluchtgedrad oid (ik wil hem absoluut niet foreceren oid, maar de trainster zij vandaag dat ik heel goed de BAT techniek in kon zetten op zo'n moment)

Lopen er zwijnen in dat gebied?

Sandra&co schreef:

Judith schreef:Nog even een vraag, vandaag heeft hij weer een angst aanval gehad, niet zo extreem als gister, maar hij was weer ergens bang voor.

Het begon dat hij met zijn neus aan de grond ging (ik dacht nog goh wat leuk een speurneus, misschien wel een leuke vervolgcursus) en na 30m snuffelen zie ik zijn houding veranderen en gaat zijn staart weer omlaag, hij wordt weer schrikkeriger enz. Ik loop door en toen dacht ik, k wil eigenlijk zien waar op welke plek hij bang is. Dus ik liep terug, hij bleef in de zelfde staat, staart wat laag en sneller schrikken.
Maar hij ontdekte dat er een loops teefje geplast had en daar begon hij op meerdere plekken te kwijlen en te klappertanden. Ik hoopte dat het hem uit zijn bangigheid zou halen. Maar het werd niet minder. Ik heb ook niet kunnen ontdekken waar hij bang voor was. Want op de plek waar hij heen keek de eerste keer kon ik naar toe zonder extreem vluchtgedrad oid (ik wil hem absoluut niet foreceren oid, maar de trainster zij vandaag dat ik heel goed de BAT techniek in kon zetten op zo'n moment)

Lopen er zwijnen in dat gebied?

Nee niet in de duinen , wel heel veel vossen die zou hij ook kunnen ruiken maar om daar dan zo angstig op te reageren is wel vreemd.
Heb je nog info hierover van de vorige eigenaars kunnen krijgen Judith?

Tineke schreef:

Sandra&co schreef:

Judith schreef:Nog even een vraag, vandaag heeft hij weer een angst aanval gehad, niet zo extreem als gister, maar hij was weer ergens bang voor.

Het begon dat hij met zijn neus aan de grond ging (ik dacht nog goh wat leuk een speurneus, misschien wel een leuke vervolgcursus) en na 30m snuffelen zie ik zijn houding veranderen en gaat zijn staart weer omlaag, hij wordt weer schrikkeriger enz. Ik loop door en toen dacht ik, k wil eigenlijk zien waar op welke plek hij bang is. Dus ik liep terug, hij bleef in de zelfde staat, staart wat laag en sneller schrikken.
Maar hij ontdekte dat er een loops teefje geplast had en daar begon hij op meerdere plekken te kwijlen en te klappertanden. Ik hoopte dat het hem uit zijn bangigheid zou halen. Maar het werd niet minder. Ik heb ook niet kunnen ontdekken waar hij bang voor was. Want op de plek waar hij heen keek de eerste keer kon ik naar toe zonder extreem vluchtgedrad oid (ik wil hem absoluut niet foreceren oid, maar de trainster zij vandaag dat ik heel goed de BAT techniek in kon zetten op zo'n moment)

Lopen er zwijnen in dat gebied?

Nee niet in de duinen , wel heel veel vossen die zou hij ook kunnen ruiken maar om daar dan zo angstig op te reageren is wel vreemd.
Heb je nog info hierover van de vorige eigenaars kunnen krijgen Judith?

De reactie van gister was gewoon bij mij in de wijk,
vanmorgen had hij ook weer een schrik reactie, hier was hij alleen sneller uit en liep hij na ongeveer 5 minuten weer gewoon met zijn staart omhoog