Het HondenForum

Ok, mijn vorige topic heeft nu een nieuw dilemma gecreëerd
http://www.hondenforum.nl/plaza/viewtop ... 1&t=319281






Deze, bij nader order slechts 3 jaar oude, ongecastreerde stevige duitse herder teef kan uitzonderlijk goed overweg met mensen klein tot groot maar heeft in haar leven amper tot geen nader kennis gemaakt met andere honden. Bij wandelingen op straat viel dit eerder eigenlijk niet te merken. Ze laat andere honden gewoon voor wat ze zijn, zonder nader contact te zoeken.
Om een beter profiel van haar op stellen omdat we haar adoptie overwegen, ben ik er dit weekend mee naar een hondenfluisteraar gegaan waarmee ik regelmatig met de andere honden aan groepswandelingen deelneem, samen met onze CV tibetaanse terrier teef.

Toen mijn vrouw en ik ieder apart aankwamen was al meteen duidelijk dat de aanwezige groep honden een indruk op haar maakten die veel geblaf, gegrom en getrek aan de lijn losweekte.
Na een correctie hierop probeerden we dan maar een boswandeling met de DH teef, samen met een stabiele Duitse dog, zowel met als zonder lijn.
Ook hier zagen we dat ze in het begin totaal niet goed wist hiermee om te gaan. Op de duur liep ze met opzet voorop, draait ze zich om om vervolgens de confrontatie met die hond te zoeken: grommen, tanden ontbloten en we hebben tot 3-maal op enkele minuten tijd moeten corrigeren toen ze op het punt stond om te happen.

Na die zeer spannende 10 minuten van continue corrigeren leken de problemen echter wel van de baan. Ze leek te snappen dat dit tegen de regels was, en bovendien helemaal niet nodig was. Want de andere honden deden haar uiteindelijk ook niets. De volgende 3 uur kon de hond zeer ontspannen zij aan zij naast andere honden, en ook onze tibetaanse terrier teef perfect wandelen. Dus alleen maar positieve ervaringen met andere honden opgelopen.

Het zag er beloftevol uit .... tot vandaag.
In een poging om haar mogelijke nieuwe thuis een introductie te geven dachten mijn vrouw en ik om eerst met de twee teven samen een blok rond te lopen en vervolgens samen de tuin in te gaan. Toen liep het eigenlijk al mis. De DH teef had eigenlijk voor niets anders aandacht dan onze tibetaanse terrier van 11 kilo. Of ik nu voor, achter of naast mijn vrouw liep, de DH was alleen maar gefixeerd op onze andere hond. Steeds proberen toenadering te zoeken om dan te bijten. Nogthans was het dezelfde hond waar ze gisteren nog 3 uur naast liep ...
Is het normaal dat diezelfde fixatie die ze ook bij Duitse dog in het begin ook had, zo terug kan komen?
Die duitse dog was een kop groter en kon tegen een stoot, maar als onze tibetaan 1 beet van deze 35 kilo wegende DH krijgt, dan is ze morsdood.

Uiteindelijk zal heel veel moeite (hondenfluisteraar sprak van 6 maanden?) nodig zijn om dit gedrag eruit te krijgen. Hebben andere mensen hier al in gelijkaardige situaties gezeten?
Het lijkt geen prooigedrag want ze gromt, en zelfs geen sex agressiviteit maar gewoon agressiviteit naar eender welke andere hond die binnen haar bepaalde comfortzone komt.

We hebben 2 keuzes: ofwel beslissen we met deze hond niet verder te gaan, wat op zich jammer is aangezien ze met kinderen zo goed opschiet. Ofwel gaan we ermee door in geschikte aangepaste omstandheden: gescheiden loopruimte in een kennel in de tuin en dagelijks socialisatie oefeningen met onze tibetaan en andere honden om ze 'bij te kalibreren'.

Tips voor oefeningen socialisatie zijn natuurlijk ook welkom. We hebben een grote bench. En we dachten daarin onze tibetaan te steken en dan telkens met de andere hond voorbij te lopen en zo die fixatie af te leren. Onze tibetaan leek er vandaag rustig bij, maar dagelijks krokodillenvoer spelen tot ??? tijd, is natuurlijk ook stressvol.

Persoonlijk denk ik dat je beide honden er een plezier mee doet om niet verder te gaan met deze hond.
Naar mijn mening moeten honden in huis plezier van elkaar hebben en een fijne roedel vormen.
Als de Tibetaan steeds op zijn tenen moet lopen en de herder alsmaar bezig is met fixeren, hebben ze er beiden niks aan.
Mocht je er toch mee aan de slag willen, zoek dan een gedragstherapeut die bij Alpha geregistreerd staan, zij hebben hiervoor een passende opleiding gedaan (iedereen mag zich helaas gedragstherapeut noemen) en kunnen je (als het goed is, natuurlijk) een eerlijk en passend advies geven.

Ik zou het niet doen gezien jullie zelf een teefje hebben. Moet eerlijk zeggen dat ik het wandelen in zo'n grote groep niet begrijp met een hond die dat niet gewend is. Je schrijft zelf dat er constant gecorrigeerd moest worden, dat lijkt mij geen leuk nog goed begin van samen een band opbouwen.

Ik zou er niet mee verder gaan. Er zijn meer honden lief met kinderen, ik snap dat je haar prachtig vindt, dat vind ik ook, maar ik zou mijn 11 kilo zware Tibetaantje er niet aan wagen.
Een ongeluk zit in een klein hoekje.
En zeker in een half jaar tijd.
Het is, schijnbaar, wat er ook allemaal wel of niet achterzit, een behoorlijk stevige teef.
Hoe jammer ook, ik begon er niet aan als ik jou was.

Ik zou er niet aan beginnen. Je hebt geen zekerheid dat ze dit gedrag afleert en ik zou mijn eigen hondje daar niet voor op het spel gaan zetten. Die DH teef vindt vast een ander goed huisje.

Tineke schreef:Ik zou het niet doen gezien jullie zelf een teefje hebben. Moet eerlijk zeggen dat ik het wandelen in zo'n grote groep niet begrijp met een hond die dat niet gewend is. Je schrijft zelf dat er constant gecorrigeerd moest worden, dat lijkt mij geen leuk nog goed begin van samen een band opbouwen.

Wel, dat corrigeren was enkel de eerste 10 minuten. Daarna deed ze wonder boven wonder de volgende 3 uur prima mee met de groep zonder dat correcties nodig waren. Het doel van die wandeling is net honden aan andere honden laten wennen, en die socialisatie leek gisteren goed te werken.
Ik vind het alleen bizar dat dat op 1 dag terug volledig omslaat.

De hondentrainer zei ook: in principe is dit een 3 jaar oude DH die qua socialisatie even ver staat als een pup van 3 maanden. Je moet dus eigenlijk een soort socialisatietraining voor pups bij deze hond inlassen. Alleen kunnen de consequenties van wangedrag bij een hond als deze natuurlijk ernstig zijn. Hij zei dat zo'n hond bij hem thuis weinig problemen zou geven omdat hij thuis allemaal grote honden heeft, en dat de size van zijn duitse dog het enige was dat de DH iets of wat remde om aan te vallen, maar dat die DH zonder socialisatie alle honden die kleiner waren als haar zou terroriseren.

heb hier geen ervaring mee, heb zelf op een gegeven moment 3 honden tegelijk gehad, 1 klein en 2 groot, maar die konden altijd goed met elkaar overweg, geen stress situaties,

maar, is het dan wel genieten van je honden,
als je constant op je hoede moet zijn?
zou niet mijn ding zijn,

Cowboy_Bebop schreef:

Tineke schreef:Ik zou het niet doen gezien jullie zelf een teefje hebben. Moet eerlijk zeggen dat ik het wandelen in zo'n grote groep niet begrijp met een hond die dat niet gewend is. Je schrijft zelf dat er constant gecorrigeerd moest worden, dat lijkt mij geen leuk nog goed begin van samen een band opbouwen.

Wel, dat corrigeren was de eerste 10 minuten. Daarna deed ze wonder boven wonder de volgende 3 uur prima mee met de groep.
Ik vind het bizar dat dat op 1 dag terug volledig omslaat.

Natuurlijk is dat niet bizar. Als het in 10 minuten opgelost kon worden, zouden er toch helemaal geen uitvallende honden meer rondlopen?
Ik vind het ook vreemd om in een groep te gaan lopen met een hond die dat (nog) helemaal niet trekt. Ik denk ook niet dat ze andere honden leuker gaat vinden of ermee leert omgaan als ze steeds gecorrigeerd wordt.

Ik vind het zelf heel belangrijk dat mijn honden het leuk hebben samen en ontspannen samen kunnen zijn. Dus behalve een klik met mij moet er ook een klik zijn tussen de honden onderling, anders begin ik er echt niet aan. Dat wordt voor niemand leuk.

Sorry, maar ik zou er ook niet mee verder gaan. Hoe jammer ook

Stel je gaat er wel mee door.
Je neemt haar in huis en ze moeten gescheiden zijn.
Trek je dat als je dat niet meer recht krijgt?
Dus dat je de komende 10 jaar gescheiden honden hebt
Nooit een deur open kan laten altijd waakzaam moet zijn en ogen in je achterhoofd.
Sloten op deuren want ja als de kinderen deuren vergeten is je tibetaan dood.
Is dat de manier waarop je honden wilt houden?

Gimmick schreef:Stel je gaat er wel mee door.
Je neemt haar in huis en ze moeten gescheiden zijn.
Trek je dat als je dat niet meer recht krijgt?
Dus dat je de komende 10 jaar gescheiden honden hebt
Nooit een deur open kan laten altijd waakzaam moet zijn en ogen in je achterhoofd.
Sloten op deuren want ja als de kinderen deuren vergeten is je tibetaan dood.
Is dat de manier waarop je honden wilt houden?

Dat is idd niet de bedoeling om 10 jaar lang in deze situatie te blijven zitten. Wel is het de bedoeling om een realistische termijn te plakken op hoeveel tijd het socialiseren van deze hond zou duren en hier dan ook mee dagdagelijks bezig te zijn. 6 maanden aan een stuk.
Uiteraard, als er na een maand nog steeds geen evolutie in gedrag is, dan kan de hond naar het asiel. Uiteindelijk krijg ik er een kennel van 3 meter op 10 ofzo gratis bij. Dit is ruimschoots genoeg om asielplaatsing later te bekostigen moest het niet lukken en veilig voor de andere teef om incidenten ter vermijden.

De reden dat ik het uberhaupt overweeg is omdat ik van uitdagingen hou.

Cowboy_Bebop schreef:

Gimmick schreef:Stel je gaat er wel mee door.
Je neemt haar in huis en ze moeten gescheiden zijn.
Trek je dat als je dat niet meer recht krijgt?
Dus dat je de komende 10 jaar gescheiden honden hebt
Nooit een deur open kan laten altijd waakzaam moet zijn en ogen in je achterhoofd.
Sloten op deuren want ja als de kinderen deuren vergeten is je tibetaan dood.
Is dat de manier waarop je honden wilt houden?

Dat is idd niet de bedoeling om 10 jaar lang in deze situatie te blijven zitten. Wel is het de bedoeling om een realistische termijn te plakken op hoeveel tijd het socialiseren van deze hond zou duren en hier dan ook mee dagdagelijks bezig te zijn. 6 maanden aan een stuk.
Uiteraard, als er na een maand nog steeds geen evolutie in gedrag is, dan kan de hond naar het asiel.

De reden dat ik het uberhaupt overweeg is omdat ik van uitdagingen hou.

Leuk hoor uitdagingen maar niet met het leven van je andere hond.
Ik vind de onervarenheid met dit gedrag enorm tussen de regels aanwezig te zijn.
En zou er dus nooit aan beginnen want zodra de hond met een andere hond in huis leeft waar een fixatie op ligt kan dat heel vlot escaleren

Tenzij je natuurlijk graag van je tibetaan af wilt... Dat kan ook

Nee, ik zou niet doorgaan met deze hond. Als die herder je enige hond zou worden, prima. Maar niet bij je Tibetaan. Is namelijk voor beide honden stressvol en naar mijn idee ook niet eerlijk

Je moet er maar lol aan hebben. Hier loopt ook een man die heeft er twee, altijd noodgedwongen aangelijnd. Als ze een hond zien hangen ze als gekken in de kettingen. Ik vraag me af wat voor plezier je daaraan hebt.

Cowboy_Bebop schreef: Dat is idd niet de bedoeling om 10 jaar lang in deze situatie te blijven zitten. Wel is het de bedoeling om een realistische termijn te plakken op hoeveel tijd het socialiseren van deze hond zou duren en hier dan ook mee dagdagelijks bezig te zijn. 6 maanden aan een stuk.
Uiteraard, als er na een maand nog steeds geen evolutie in gedrag is, dan kan de hond naar het asiel. Uiteindelijk krijg ik er een kennel van 3 meter op 10 ofzo gratis bij. Dit is ruimschoots genoeg om asielplaatsing later te bekostigen moest het niet lukken en veilig voor de andere teef om incidenten ter vermijden.

De reden dat ik het uberhaupt overweeg is omdat ik van uitdagingen hou.

Een hond van 3 jaar socialiseer je niet meer en bovendien is dat niet van belang voor deze situatie. Er zijn nu eenmaal genoeg Duitse herders die niet bijzonder gesteld zijn op andere honden. Met of zonder socialisatie.

Weg ermee... beide verliezers op deze manier

Gimmick schreef: Leuk hoor uitdagingen maar niet met het leven van je andere hond.
Ik vind de onervarenheid met dit gedrag enorm tussen de regels aanwezig te zijn.
En zou er dus nooit aan beginnen want zodra de hond met een andere hond in huis leeft waar een fixatie op ligt kan dat heel vlot escaleren

Tenzij je natuurlijk graag van je tibetaan af wilt... Dat kan ook

Ik weet niet of 'fixatie' de correcte term voor dit gedrag is, maar het lijkt op het eerste gezicht wel een onderdeel te zijn van de dwangmatig gedragen die deze hond heeft, vaak veroorzaakt door teveel stress (wat zeker kan kloppen in zijn huidige situatie). De hond uit dit bv. ook door het obsessief grommelen op en najagen van vliegen en wespen.
Het wandelen van de hond lijkt dit gedurende 3 uur onderdrukt te hebben. De hond was toen zeer ontspannen en dat kan zijn voorbeeldig gedrag van gisteren verklaren.
Ik hoop dat ik hier mis ben maar ik ga het in ieder geval wel verder testen door dagelijkse wandelingen te doen en dan te testen.

Ik snap niet waarom je per se die hond lijkt te willen hebben. Klinkt niet bijster gezellig. Dat uitdagingen leuk zijn snap ik, maar je hebt nog een kleine hond om rekening mee te houden.

Nanna schreef:De vraag is of je Tibetaan van uitdagingen houdt.

Dit dus.
Ik zou kiezen voor mijn hond en niet het risico lopen dat die iets overkomt.

Ik zou het ook niet doen. De kans dat het goed gaat komen is uiterst klein. Ik spreek uit ervaring. Heb jarenlang 4 honden uit elkaar moeten houden, dat is ook nooit goed gekomen. Dit los je niet op met wat wandelingen. Maar zo te lezen wil je het koste wat kost doorzetten alleen maar omdat het een herder is waar je goedkoop aan kunt komen of zo? Er zijn toch zat andere honden te koop die wel aardig voor andere honden zijn?

Ik heb met 6 jaar een hond om agressie weg moeten doen. Toen ik zag welke impact t gehad had op alle partijen had ik t 6 jaar eerder moeten doen. Ik zal t dus ook nooit meer laten gebeuren op die manier

Maar volgens mij wilde je toch een stabiele hond om in de toekomst je wolfhond te ondersteunen?
Met dat in het achterhoofd en toch het gevaar voor je Tibetaan nu begon ik er al helemaal niet aan.
Ik ga trouwens met Heavy mee. Ik denk ook niet dat het door de lengte van de wandeling kwam maar door de grootte en de samenstelling van de groep.
En onderschat de stijfkoppigheid en hardheid van een Duitser Herder niet, vooral niet als deze een werklijn achtergrond heeft.
Ik heb ruim 7 jaar met zo'n type samengeleefd, en die ging toch echt zijn eigen gang, die boetseerde je niet even naar je hand.

Sandra&co schreef:Ik snap niet waarom je per se die hond lijkt te willen hebben. Klinkt niet bijster gezellig. Dat uitdagingen leuk zijn snap ik, maar je hebt nog een kleine hond om rekening mee te houden.

Dat snap ik dus ook niet.
Je kunt deze hond ook helpen door haar op de juiste plaats te krijgen en je actief te bemoeien (indien nodig ) met haar herplaatsing. Zij is toch ook beter af op een plaats waar ze fijn met mensen kan leven omdat ze dat klaarblijkelijk wel heel leuk vind dan via via naar haar kennel te worden gesluisd omdat het niet gaat met de andere al aanwezig zijnde hond.

Ik vraag me af in hoeverre de hond daadwerkelijk iets anders deed na die 10 minuten correcties. Ging ze vermijden of ging ze normaal interactie aan? Duitse herders zijn eenmanshonden en die komen onder stress te staan bij een vreemde geleider in vreemde situaties. Ik kan me dus zomaar voorstellen dat ze wel aan je terriër kan wennen en er zelfs de beste maatjes mee kan worden.

Dat hangt echter helemaal af van of ze wel de honden taal spreekt en of ze uiteindelijk ontdooide of gewoon door had dat ze niks mocht en dus niks deed. Een hond die niks gewend is kan veel leren. Een hond die iets niet kan omdat ze een stuk socialisatie gemist heeft is andere koek.

Dat het twee teven zijn bevalt me ook minder.

Mijn kruising Duitse herder zou precies hetzelfde gedaan hebben als deze hond. Maar dat betekende absoluut niet dat ze asociaal was of niet met andere honden met de juiste energie kon leven. Ze heeft bv erg gevochten met de honden van een vriend waar ze later hele dagen bij was en beste maatjes mee werd. Samen in de auto, samen lopen, samen ergens slapen etc.

Ze moesten duidelijk hebben hoe de verhoudingen zaten. Want wat doet deze hond als ze aanvalt? Legt ze de andere hond op de grond en wil ze duidelijkheid over rangen en standen of gaat ze voor een gevecht terwijl een andere hond niks wil? Ik zou de hond eens afgeven aan iemand met grondig verstand van zaken om haar in te schatten. Duitse herders hebben vaak een grote mond zonder dat ze het echt extreem kwaad bedoelen. Mijn duitse herder miks was bv gewoon heel dominant. Heeft uiteindelijk nooit een andere hond echt wat aan gedaan. Zeg er wel eerlijk bij dat die hond nooit leuk met een teef had kunnen leven. Maar uiteindelijk kon ze dus wel prima met reuen terwijl ze volledig asociaal leek op het eerste gezicht.

Cowboy_Bebop schreef:

Tineke schreef:Ik zou het niet doen gezien jullie zelf een teefje hebben. Moet eerlijk zeggen dat ik het wandelen in zo'n grote groep niet begrijp met een hond die dat niet gewend is. Je schrijft zelf dat er constant gecorrigeerd moest worden, dat lijkt mij geen leuk nog goed begin van samen een band opbouwen.

Wel, dat corrigeren was enkel de eerste 10 minuten. Daarna deed ze wonder boven wonder de volgende 3 uur prima mee met de groep zonder dat correcties nodig waren. Het doel van die wandeling is net honden aan andere honden laten wennen, en die socialisatie leek gisteren goed te werken.
Ik vind het alleen bizar dat dat op 1 dag terug volledig omslaat.

De hondentrainer zei ook: in principe is dit een 3 jaar oude DH die qua socialisatie even ver staat als een pup van 3 maanden. Je moet dus eigenlijk een soort socialisatietraining voor pups bij deze hond inlassen. Alleen kunnen de consequenties van wangedrag bij een hond als deze natuurlijk ernstig zijn. Hij zei dat zo'n hond bij hem thuis weinig problemen zou geven omdat hij thuis allemaal grote honden heeft, en dat de size van zijn duitse dog het enige was dat de DH iets of wat remde om aan te vallen, maar dat die DH zonder socialisatie alle honden die kleiner waren als haar zou terroriseren.

Ik zou er niet zomaar van uitgaan dat deze problemen worden opgelost door een soort inhaalslag van socialisatie. Er zijn genoeg honden (ook herders) die gewoon niet zo sociaal zijn. Je kan dan hoogstens leren om andere honden te negeren. Maar ik zou hier echt niet voor kiezen aangezien je zelf al een teefje in huis hebt en dit gewoon mis kan gaan nu of ooit in de toekomst. Waarom niet een hond kiezen waarmee het wel leuk klikt met je al aanwezige hond?

Waaróm zou je in vredesnaam het geluk van je huidige kleine hond op het spel zetten, door een niet eigen, grote, op dít moment niet sociale hond in huis te halen?

Uitdagingen zijn leuk hoor, maar niet ten koste van alles.

ik vind het heel moeilijk inschatten vanaf een scherm. Dat de hond nu niet goed in haar vel zit (en misschien wel nooit heeft gezeten) is duidelijk en heel erg triest. Dat ze zich nog enorm kan ontwikkelen geloof ik ook; mijn eigen herplaatsers hebben zich ook, zelfs op latere leeftijd, ontwikkeld. Veel activiteit zal haar ook zeker goed doen.

Mààr, er zijn gewoon honden die veel beter af zijn als enige hond dan in een roedel en dat heeft niet per se met socialisatie te maken.
Hier heb ik eens een hondagressieve mechelX in de opvang gehad. En hoewel ik er in slaagde het één en ander redelijk te laten functioneren, hoefde er maar het minste te gebeuren of de vlam sloeg in de pan. Dit wil je echt niet meemaken.

Het is zo niet te beoordelen natuurlijk, maar een herder is in z'n algemeenheid liever met een mens dan met een andere hond bezig.
Dus met het oog op de veiligheid van je huidige hond, de rust in huis (ook voor je kinderen) en vooral met in gedachten dat je er nog een hond bij gaat nemen voor wie je een stabiele soortgenoot wilde, zou ik het er niet op gokken.
Hoe triest ook voor de hond.

Beter misschien al je energie steken in het vinden van een passend huisje?

Ik zou het gewoon niet doen. Sowieso deze herder bij een teef plaatsen lijkt me niet handig. Daarbij is het hondje dat je al heb belangrijker dan een nieuwe hond in huis halen. Je wilt niet op je geweten hebben dat je tibetaan zwaar gewond of dood eindigt omdat je zonodig een uitdaging wilt.

Toen ik Maylo nog had die reu agressie vertoonde ben ik ook bewust voor een teefje gegaan. Als dit niet vanaf moment 1 normaal kon had ik Izzy niet meegenomen.
Toen Maylo was overleden en alleen Izzy er nog was, welke over het algemeen zowel met reu als teef kan heb ik toch bewust voor een reu erbij gekozen. Toen we bij Droef gingen kijken hebben we ook daar even gezeten om te kijken hoe het ging. Izzy kan best op haar strepen staan en wilde eigenlijk geen contact en Droef gaf dat na een paar keer proberen ook op en liet haar met rust(op zijn eigen terrein). Als Droef haar correctie hierin niet geaccepteerd had en teveel door was gegaan of boos was geworden had ik Droef niet meegenomen.

Kennismaking hoeft voor mij niet perfect te gaan, maar agressie is een dikke no go als ik 2 honden wil houden.
Ik zou persoonlijk deze herder aan me voorbij laten gaan en opzoek naar een andere hond gaan en eventueel mee helpen zoeken naar een andere plek voor de herder.

Dees en Maylo schreef:Ik zou het gewoon niet doen. Sowieso deze herder bij een teef plaatsen lijkt me niet handig. Daarbij is het hondje dat je al heb belangrijker dan een nieuwe hond in huis halen. Je wilt niet op je geweten hebben dat je tibetaan zwaar gewond of dood eindigt omdat je zonodig een uitdaging wilt.

Toen ik Maylo nog had die reu agressie vertoonde ben ik ook bewust voor een teefje gegaan. Als dit niet vanaf moment 1 normaal kon had ik Izzy niet meegenomen.
Toen Maylo was overleden en alleen Izzy er nog was, welke over het algemeen zowel met reu als teef kan heb ik toch bewust voor een reu erbij gekozen. Toen we bij Droef gingen kijken hebben we ook daar even gezeten om te kijken hoe het ging. Izzy kan best op haar strepen staan en wilde eigenlijk geen contact en Droef gaf dat na een paar keer proberen ook op en liet haar met rust(op zijn eigen terrein). Als Droef haar correctie hierin niet geaccepteerd had en teveel door was gegaan of boos was geworden had ik Droef niet meegenomen.

Kennismaking hoeft voor mij niet perfect te gaan, maar agressie is een dikke no go als ik 2 honden wil houden.
Ik zou persoonlijk deze herder aan me voorbij laten gaan en opzoek naar een andere hond gaan en eventueel mee helpen zoeken naar een andere plek voor de herder.

Ik zou het ook niet doen.

Wij hebben een Duitse Herder met agressie problemen uit het asiel gehaald een aantal jaar geleden. Ook een teef, weinig tot geen socialisatie gehad en enorm uitvalgedrag naar andere honden. In het asiel leek dat enorm mee te vallen, met wandelen was er daar ook niks aan de hand. Wij hebben wel de gok genomen, juist omdat wij geen andere dieren hadden. Had ik een andere hond thuis gehad, helemaal van hetzelfde geslacht, dan was ik er niet voor gegaan.

Maar het stukje dat je de socialisatie opnieuw kunt doen vind ik toch wel een erg optimistische uitspraak. Ja, zij heeft zeker heel veel nieuwe dingen meegemaakt en veel van die dingen heeft ze ook heel goed opgepakt. Maar met andere honden is ze nooit makkelijk geworden, zelfs niet met intensieve begeleiding van een GT. Ze is minder gaan uitvallen, maar heeft nog steeds een grens en blijft andere honden niet leuk vinden. Positieve ervaringen werden niet positief opgeslagen en ze is niet handig met hondentaal. Met bekende honden gaat het na een aantal kennismaking goed, zolang het passende karakters zijn. Met teven is het sowieso erg oppassen, want dat gaat vaker niet goed dan wel. Met de honden van mijn schoonouders hebben we bijvoorbeeld meerdere keren kennis moeten maken en goed op moeten letten, voordat dat goed ging met de reu. Toen deze overleed en er een teefje kwam moest het weer opnieuw, hoewel wij het enorme geluk hebben dat zij wel leuk met pups is. Maar toen de teef eenmaal volwassen werd, werd het erg oppassen en kon onze hond af en toe doorslaan. Wandelen met een grote groep zoals jij gedaan hebt, hebben wij ook gedaan en dat leek na een aantal keer corrigeren goed te gaan, maar dat was meer dat ze zich afgesloten had en maar besloot te negeren. Hier kwamen we pas later achter, want ze leek ontspannen. Thuis kregen we echter een enorme terugval. Dat is wel een terugkomend ding geworden, ze lijkt soms iets goed aan te kunnen, maar dan krijgen we later een enorme terugval, omdat het voor haar veel te heftig was.

Het zijn vaak al geen honden die geschikt zijn om met alle honden te spelen enzovoorts. Daar zijn ze vaak te serieus en te regelneverig voor. Ik weet niet of het de bedoeling is dat je deze soort wandelingen blijft doen? Je doet ze nu met jouw eigen hond al, is het de bedoeling dat deze Dh ook regelmatig mee gaat?