Het HondenForum

Bas en Tom spelen nooit. Met niks en niemand. Niet met ons en niet met elkaar en niet met andere hondjes en niet met speelgoed.
Heeft iemand een idee hoe dat kan? Ik zou zo graag willen da't ze leren spelen omdat ik denk dat een hondje dat kan spelen een gelukkiger hondje is.
Ik heb echt alles geprobeerd en er zijn twee zaken die een heel klein beetje werken. Bas wil met heel veel moeite wel eens naar je handen happen als je die onder een deken doet en ze op de bank ligt. Heel soms durft ze dan wel eens een heel klein beetje speels te doen. En Tom wil heel soms wel eens apporteren maar eigenlijk wil hij dan liefst de bal of het speelgoed slopen.

Verder zijn mijn honden gewoon altijd serieus. Zijn er meer mensen met zulke serieuze honden die nooit spelen? Is het ze gewoon nooit geleerd of heeft een harde achtergrond alle spel eruit gehaald? Bas liep immers op straat met een pup en Tom was magerder dan magere Hein en had kwa gewicht eigenlijk dood moeten zijn als je het mij vraagt. Heeft hun verleden het spel uit mijn honden gehaald?

Ze worden trouwens wel blij als je ze roept met een hoge piepstem en ze gaan rennen. Dan zie ik pretbekjes en dan trekken ze lollig een extra sprintje. Daarna over met de pret en snuffelen en serieuze zaken.....

Ik heb het gehad met een herplaatser, een dobermann teef van 2jr oud die de eerste 2 jaar voornamelijk de kennel had gezien. Met héél veel enthousiasme en gek doen kreeg ik haar zo ver dat ze een speelbuiging maakte en dan het speeltje pakte en er een rondje mee rende. Dan liet ze het vallen en dat was het. Ze speelde ook niet met andere honden, wat inderdaad heel serieus. Wel een schat van een hond, maar spelen deed ze niet.

Hippo schreef:Ik heb het gehad met een herplaatser, een dobermann teef van 2jr oud die de eerste 2 jaar voornamelijk de kennel had gezien. Met héél veel enthousiasme en gek doen kreeg ik haar zo ver dat ze een speelbuiging maakte en dan het speeltje pakte en er een rondje mee rende. Dan liet ze het vallen en dat was het. Ze speelde ook niet met andere honden, wat inderdaad heel serieus. Wel een schat van een hond, maar spelen deed ze niet.

Dat is precies wat ik kan bereiken. 1 rondje rennen en een spelbuiging. Daarna is het over en lopen ze gewoon weg en gaan snuffelen of liggen of ze willen alleen nog maar geaaid worden. Knuffelen en bij je liggen kunnen ze wel weer als de beste en daar krijgen ze geen genoeg van. Bij ons op de bank is het de hele avond stapelen en proppen.

Gentle speelt ook niet.

Heel soms wil ze in haar gekke bui aanhaken als ik met Taxi speel maar dat is na 2x knipperen ook over.
Gentle houd ervan om haar eigen dingetje te doen. Snuffelen hecht ze veel meer waarde aan.

Een flirtpole vind ze nog wel het einde trouwens
Maar volgens mij ziet ze dat als jagen en niet als spelen.

Hier speelden en spelen onze volwassen reuen eigenlijk ook nooit. Heel even gek doen als ze uitgedaagd worden, dat wil nog wel, maar uit zichzelf zelden of nooit.
Oude Tomas kan ons af en toe verrassen door even een speeltje op te werpen en dan in de lucht te gaan dansen en heel af en toe daagt Sancho hem nog uit en dan volgt een buiginkje en een rondje met de voorpoten slaan en dat is het dan weer.
Ze knagen ook nooit.Echt nooit. Botten en knaagdingen zijn aan hun totaal niet besteed.
Sancho wil wel spelen met teefjes die hij tegenkomt, verder ook niet.

Mijn honden spelen ook amper. Balu de reu is er te serieus voor, Luna speelt soms met andere honden in de vorm van een beetje rennen.
Als ik van mijn paard afstijg komen ze naar me toe gerend en gaan ze wel samen rondjes rennen door de bak. Apporteren doen ze, vinden ze ook leuk, Luna maakt daar nog wel eens een spelletje van. Verder idd gezellig bij je liggen en knuffelen.
Zij zijn ook herplaatsers, ze zijn opgegroeid bij de mensen waar we ze van hebben maar geboren op straat. Misschien toch een serieuzer karakter dan honden die niet op straat zijn geboren.

Gimmick schreef:Gentle speelt ook niet.

Heel soms wil ze in haar gekke bui aanhaken als ik met Taxi speel maar dat is na 2x knipperen ook over.
Gentle houd ervan om haar eigen dingetje te doen. Snuffelen hecht ze veel meer waarde aan.

Een flirtpole vind ze nog wel het einde trouwens
Maar volgens mij ziet ze dat als jagen en niet als spelen.

Jagen doen ze hier ook graag. Op echte dieren. Bas jaagt als een bezetene op mollen en muizen en vangt er bijna elke wandeling wel een. Tom is meer van het grotere wild en die jaagt op reeën en hazen. Wij dachten geheel onschuldig tot een haasje hem niet serieus nam en hij het haasje ving en dood beet....

Dus een prooi aan een touw zou nog wel eens iets kunnen zijn nu je dit zegt. Spelen met ze alsof ze een kat zijn! Goede tip die flirtpole

laeken schreef:

Gimmick schreef:Gentle speelt ook niet.

Heel soms wil ze in haar gekke bui aanhaken als ik met Taxi speel maar dat is na 2x knipperen ook over.
Gentle houd ervan om haar eigen dingetje te doen. Snuffelen hecht ze veel meer waarde aan.

Een flirtpole vind ze nog wel het einde trouwens
Maar volgens mij ziet ze dat als jagen en niet als spelen.

Jagen doen ze hier ook graag. Op echte dieren. Bas jaagt als een bezetene op mollen en muizen en vangt er bijna elke wandeling wel een. Tom is meer van het grotere wild en die jaagt op reeën en hazen. Wij dachten geheel onschuldig tot een haasje hem niet serieus nam en hij het haasje ving en dood beet....

Dus een prooi aan een touw zou nog wel eens iets kunnen zijn nu je dit zegt. Spelen met ze alsof ze een kat zijn! Goede tip die flirtpole

Ik kwam er bij toeval achter.
Ik gebruik m om gimmick mentaal en fysiek vermoeid te krijgen omdat zij niet losliopt en Gentle zat krijsend achter de deur.
Dus hup gimmick naar binnen en Gentle naar buiten.
Ze vind het prachtig en sindsdien jaagt ze buiten ook bijna niet meer valt me op...

*tip* als je een flirtpole gaat gebruiken, bouw het op. Het wakkert bij (veelal terriërs) een soort oerdrift op, waardoor ze zichzelf compleet kunnen verliezen. Je zal niet de eerste zijn die na 10min stopt en je hond vervolgens 3 dagen stram loopt van de spierpijn.

Een ritselend zakje, bijtrol of konijnenbontje werkt uitstekend.
Voor mijn dober overigens niet, maar die jaagde dan ook niet. Mijn mechels en Hippo vinden het wel geweldig. Ik doe het alleen nooit meer omdat ze zulke gekke capriolen uithaalde dat ik bang was dat ze hun lijf zouden beschadigen.

Dat is meteen een reden om het niet te doen voor mij. Handige tip dus. Bas heeft geen knieën of in elk geval geen werkende knieën. Tom kan niet galopperen dus ook bij heeft een fysieke beperking. Dan kan ik ze beter niet over hun lichamelijke grens lokken.

Bas speelt trouwens wel met kleine puppies bedenk ik me nu. Mira van Cleva speelde ze wel mee toen die klein was. Inclusief rennen en zelfs een beetje stoeien. En volgens mij speelt ze ook met chihuahuas omdat die haar geen pijn kunnen doen.

Hippo schreef:*tip* als je een flirtpole gaat gebruiken, bouw het op. Het wakkert bij (veelal terriërs) een soort oerdrift op, waardoor ze zichzelf compleet kunnen verliezen. Je zal niet de eerste zijn die na 10min stopt en je hond vervolgens 3 dagen stram loopt van de spierpijn.

Een ritselend zakje, bijtrol of konijnenbontje werkt uitstekend.
Voor mijn dober overigens niet, maar die jaagde dan ook niet. Mijn mechels en Hippo vinden het wel geweldig. Ik doe het alleen nooit meer omdat ze zulke gekke capriolen uithaalde dat ik bang was dat ze hun lijf zouden beschadigen.

Ik merk wel dat Gimmick gekkere capriolen uithaalt dan een Gentle.
Gentle is veel meer gedreven uit jacht dus die wacht m ook regelmatig op ipv als een idiote kip zonder kop er achter aan te vliegen.

Maar idd opbouwen is wel essentieel.
Het vraagt veel van een lijfje hoe groter de cirkel overigens des te beter.
Ik heb er een voor Gentle aan een extra lange longeerzweep gemaakt.
Stuk oud spijkerbroek eraan en gaan.
Maar 2 min is zat in het begin.

Joris speelt ook nauwelijks. Nu hij 13 is kan alleen de bal apporteren hem nog plezier geven. Vroeger deed hij wel eens een trekspelletje met ons, maar met andere honden spelen was afgelopen toen hij ongeveer een jaar oud was.

Voor Finn heb ik ook een speeltje om zijn jachtinstinct te gebruiken. Ik heb het eens op show gekocht maar is gewoon zelfgemaakt. Het is een plastic fles met iets erin, zodat het rammelt (macaroni ofzo). Er omheen zit fleece. Zelf heb ik een lang touw aan de hals van de fles geknoopt. Zo kan ik altijd het touw vasthouden en hoef ik niet achter hem aan te vangen als ik het speeltje weer terug wil. Dat legde te veel druk op hem, waardoor hij daarna niet wilde spelen. En zo kan je er leuk mee over de grond trekken, achter je aan slepen etc.

Hippo schreef:Een ritselend zakje, bijtrol of konijnenbontje werkt uitstekend.

Mijn bloedfanatiek jagende Juno had na 1x door dat dat echte konijnenbontje geen echt konijn was, tufde m uit en kijkt er nog steeds niet naar


Nou ja, ik heb dus ook een niet-spelend exemplaar, soms rent (en beukt) ze een rondje met Shelly of met Leo van Hewi, maar dat is het eigenlijk wel.
Ooit een trainer gehad die vond dat ik enthousiaster moest doen, ze rende nog net het veld niet af met de staart tussen de benen, vreselijk vond ze het.
Ik heb het opgegeven en geloof niet dat ze het echt mist, dus ik maak mij er niet zo druk om


Shelly vind spelen wel leuk, maar vind het soms beetje moeilijk of spannend, ik hoop dat pupje volgend jaar wat leven voor Shelly brengt en wie weet wat Juno ervan gaat vinden

Mika speelt ook niet, niet met speelgoed en niet met andere honden. Het enige wat een beetje op spelen lijkt is als ik haar eten in de kong geef maar zodra het eten op is vind ze de kong niet meer interessant.

Nanni (herplaatsen) speelde amper. Soms een enkele keer met een gestripte bal, maar dat was weinig. Mer andere honden kon ze flirten met reuen en met Noah en Tuana speelde ze soms. Ik denk dat bij haar zeker het verleden heeft meegespeeld. Zich nooit echt op haar gemak voelen ofzo.

Noah daarintegen... zelfs als ze kreupel loopt van de pijn, komt ze met een speeltje aan. Denk ook dat het verschil in karakter zal zijn. Nanni was nooit een werker, Noah wel.

Ook Puchu speelt nauwelijks: soms even een gekke bui en dan pakt hij een kussen of speeltje, rent 1 minuut in de rondte en stopt net
zo abrupt als hij begonnen is, laat het liggen en gaat snuffelen.
Met andere honden speelt hij heel soms eventjes, maar ook dat is hij snel zat. Hij vindt mensen interessanter en dan gaat hij een knuffel
halen of zoiets
Vroeger als jonge hond speelde hij overigens wel, niet fanatiek, maar hij speelde wel. Al jaren doet hij dat niet meer. Een nieuw speeltje
heeft 1 minuut zijn interesse en dan is het weer over.
Ballen en stokken kunnen hem niet minder interesseren, laat staan dat hij zo ophaalt en terugbrengt.

Ik weet het niet, ik heb alles geprobeerd en probeer het nog wel. Het enige resultaat is dat ik na 10 minuten gesloopt ben en Puchu
mij aankijkt van 'ben je gek geworden ofzo?'

Het waren hier echt 2 honden van uiterste: Kaya die altijd en overal tot gek makend aan toe wilde spelen en Puchu die het echt niet deed.
Met Kaya zelf wilde hij wel spelen, maar met speeltjes niet en dat is niet veranderd na Kaya's overlijden.

Lizzy wilde in haar jonge jaren nog wel eens met een andere hond spelen, nou ja, rennen . Maar met een speeltje of met mij niet en ik ben iets te langzaam om mee te gaan rennen
Amber is ook bloedserieus. Andere honden of speeltjes interesseren haar totaal niet. Daarentegen is ze helemaal waus van balletjes, daar wordt ze heel blij van. Maar tevens neemt ze ook dat heel serieus. Beetje mechelaar-eigen denk ik.

Kailen speelt graag met andere honden, maar niet met Lizzy of Amber . Hij geeft niks om speeltjes. Het enige dat hij leuk vindt is Amber haar bal afpakken.
Omdat hij ook zo'n hartstochtelijk jager is, ben ik gaan flirtpolen met hem. Dat werkte, hij vond het fantastisch! Maar inderdaad maakte hij zulke sprongen dat ik het niet erg verantwoord vond om dit vaak te doen. Nu er HD en artrose is vastgesteld, is het helemaal afgelopen natuurlijk. Héél soms , als ik bij hem ga liggen, dus mezelf heel laag maak, kan ik hem een uitdagen tot een beetje stoeien. Ik tik dan zijn poten aan en maak gekke geluidjes om hem te laten weten dat het speels is (hij heeft zeker weten een slecht verleden). Hij mag altijd weglopen en dan laat ik hem met rust. Maar af en toe gaat hij er op in en pakt hij heel zachtjes mijn arm met zijn bek . Als ik au zeg (want zelfs zachtjes kan het al pijn doen) laat hij direct los, maar ga ik weer gewoon door. Ik merk dat dit goed is om zijn vertrouwen in mij te winnen omdat we echt onze grenzen allebei aangeven en respecteren.

Nu ik eraan denk, kan ik Amber ook wel eens uitdagen om te stoeien. Alleen wordt zij dan, uiteraard, zo bloedfanatiek, dat ik het maar niet meer doe Te veel blauwe plekken...

Mijn herplaatsers spelen wel, maar dat heeft wel even geduurd.
Amy kreeg ik vrij snel aan het spelen, maar die was natuurlijk ook nog jong. Amy speelt ook graag met andere honden als ze ze eenmaal kent (niet met wildvreemde honden). Ik heb haar leren spelen met een dergelijk speeltje, ze heeft veel prooidrift dus door snel een speeltje over de grond te bewegen werd haar interesse snel aangewakkerd:



Ik moet bij haar met trekspelletjes wel altijd heel erg opletten dat ik haar niet (te veel) aankijk, want dan laat ze het speeltje meteen los. Verder vindt ze gewoon stoeien met mij ook heel leuk.

Amoz heeft leren spelen met de voerdummy. Hij heeft zo veel lol gekregen daardoor in het apporteren, dat hij nu ook balletjes en andere speeltjes steeds leuker vindt. Bij hem heeft het wel ca. een jaar geduurd voordat hij ging spelen met speeltjes.
Hij speelt wel met andere honden, maar vooral met grote jonge reuen - een beetje armpje drukken op een speelse manier - en soms met Amy en Mila.

Taartje is eigenlijk best een vrolijke en speelse hond, maar van speeltjes snapt ze niks. Ze vindt ze wel leuk, maar eigenlijk alleen om te hebben en dan nooit meer los te laten Maar ze speelt wel met Mila en met mij (stoeien en om elkaar heen rennen).

Ik denk dat het hier misschien ook wel heeft geholpen dat Mila enorm speels is en echt leeft voor spelen en speeltjes, dus dat ze het daar ook wel wat van hebben afgekeken. Met vreemde honden speelt Mila overigens nog maar heel zelden, maar met honden die ze kent is ze nog steeds wel heel speels.

Maggie (Roemeentje) speelt ook niet. Ik denk dat het er aan ligt dat ze al minstens 5 jaar was voor ze in het asiel in Roemenië terecht kwam, daar minstens een jaar heeft gezeten voor ik haar adopteerde. Ze heeft volgens mij nooit geleerd te spelen, alleen te overleven.
Voor ze haar poot brak, was haar enige uiting van plezier een rondje over de bank rennen maar dat kan nu ook niet meer. Wel wordt ze heel opgewonden als ik met Abby speel, dan draait ze om me heen en hapt een beetje naar mijn handen en wil geknuffeld worden. Ik heb het gevoel dat ze niet weet wat ze precies moet doen.
Ze wil wel altijd knuffelen en vraagt ook geregeld om aandacht maar spelen heb ik haar nooit kunnen leren. Buiten wil ze ook alleen maar snuffelen. Maar goed, ze is nu een jaar of 10 met een kapotte poot dus erg wild is ze sowieso al niet.

Misschien ben je beledigd, maar als Bas wel met kleine hondjes speelt, en geen goede knietjes heeft, zou je ze niet eens een weekje pijnstilling geven? Misschien heeft ze daar wel baat bij, merk je niks heb je iig wat uitgesloten en is het geen pijn waarom ze verder niet speelt

Bas heeft ook een jaar in het asiel gezeten in Spanje nadat ze van de straat is geplukt. Denk dat ze daar pups kreeg want ze kwam met flinke tietjes en een verse castratiewond naar Nederland. Die heeft dus heel veel pups gehad in haar jonge jaren want ze had ook een pup bij zich toen ze gevonden is die duidelijk van haar was. Precies dezelfde staart en ogen nl.
Tom is zeker mishandeld want die is lastig voor je te winnen. Hij heeft echt flink argwaan naar mensen. Gromt en wil niks te maken hebben met vreemden.

Dus een serieuze achtergrond speelt vast een rol. Nu zijn er natuurlijk ook zat Nederlandse honden die niet spelen en zat mishandelde hondjes die wel spelen. Karakter dus deels ook denk ik.

fes/lou schreef:Misschien ben je beledigd, maar als Bas wel met kleine hondjes speelt, en geen goede knietjes heeft, zou je ze niet eens een weekje pijnstilling geven? Misschien heeft ze daar wel baat bij, merk je niks heb je iig wat uitgesloten en is het geen pijn waarom ze verder niet speelt

Waarom zou ik beledigd zijn? Wat je zegt heeft vaker door mijn hoofd gespeeld dus is helemaal niet zo gek hoor. De dierenarts zegt dat ze geen pijn heeft. Ook haar gedrag lijkt dat te bevestigen. Ze loopt uren en uren en is altijd aktief. Tom ligt veel meer. Bas kan en wil liefst 15 km wandelen en daarna nog effe de dolle 5 minuten. Maar ze is ook hard en een terriër dus het is ook in mijn hoofd geweest om gewoon eens pijnstillers te proberen

Zou het gewoon doen...wie weet doet het niks, maar dan heb je daar iig rust van. Met spelen maken ze meer schielijke bewegingen, rechtuit is minder belastend
Nou ja beledigd, omdat je zelf genoeg verstand van honden hebt en je dacht dat ik je onderschatte of zo...

fes/lou schreef:Zou het gewoon doen...wie weet doet het niks, maar dan heb je daar iig rust van. Met spelen maken ze meer schielijke bewegingen, rechtuit is minder belastend
Nou ja beledigd, omdat je zelf genoeg verstand van honden hebt en je dacht dat ik je onderschatte of zo...

Ik zou het nogal stom vinden om een goede tip en goed bedoeld advies als belediging op te vatten. Dus natuurlijk doe ik dat niet. Tom moet volgende week woensdag weer de oren uit laten spuiten dus ik zal eens kijken of we wat mee kunnen krijgen voor Bas. Wil ze sowieso op gewricht ondersteuning zetten omdat ze allebei gehandicapt zijn en het sowieso geen kwaad kan. Als Tom gaat rennen stuitert zijn achterkant zo hoog dat hij bijna over de kop gaat. Draven kan hij juist mooier dan een showhond. Bas rent met propellerpootjes achter en hupt elke pas alsof ze passage om de pas doet als een dressuurpaard. Niks mis met daar eens wat ondersteuning en evt pijnstillers op te zetten. Testen of ze echt geen pijn hebben.

laeken schreef:

fes/lou schreef:Zou het gewoon doen...wie weet doet het niks, maar dan heb je daar iig rust van. Met spelen maken ze meer schielijke bewegingen, rechtuit is minder belastend
Nou ja beledigd, omdat je zelf genoeg verstand van honden hebt en je dacht dat ik je onderschatte of zo...

Ik zou het nogal stom vinden om een goede tip en goed bedoeld advies als belediging op te vatten. Dus natuurlijk doe ik dat niet. Tom moet volgende week woensdag weer de oren uit laten spuiten dus ik zal eens kijken of we wat mee kunnen krijgen voor Bas. Wil ze sowieso op gewricht ondersteuning zetten omdat ze allebei gehandicapt zijn en het sowieso geen kwaad kan. Als Tom gaat rennen stuitert zijn achterkant zo hoog dat hij bijna over de kop gaat. Draven kan hij juist mooier dan een showhond. Bas rent met propellerpootjes achter en hupt elke pas alsof ze passage om de pas doet als een dressuurpaard. Niks mis met daar eens wat ondersteuning en evt pijnstillers op te zetten. Testen of ze echt geen pijn hebben.

Probeer flexi life platinum eens een paar weken. Ik heb hele goede resultaten bereikt met Maggie's poot. Ze hoeft geen pijnstillers meer en ook de fysiotherapeut is heel tevreden over haar vooruitgang. Ik geef het tegenwoordig ook aan Abby die na het slapen wat stond te trekkepoten met één achterpoot (ze is ook al bijna 10 jaar oud) en dat was ook na twee weken over.

Hier spelen de honden sowieso niet samen. Milo trouwens ook niet met Jolie (die was er voor Peer).

Milo speelt hier wel dagelijks even met ons, dan moeten we achter hem aan rennen en heeft hij een speeltje in zijn bek.
Met andere honden speelt hij ook niet, hij is wel weg van andere sheltie's en jack russels vindt hij ook leuk, maar echt spelen doet hij niet. Nooit uitbundig gedaan ook met andere honden. Hij is nu 11,5.

Peer speelt ook niet. Met andere honden snuffelt hij en dan gaat hij verder, sporadisch een sprintje of een ronde racen en dan heeft hij het wel gezien. Hij komt uit Portugal, geen idee wat hij daar dus heeft gehad qua opvoeding omgeving etc. Hij werd op 2 geschat toen hij kwam, en zal nu ongeveer 6 zijn.
Met ons speelt hij eigenlijk ook niet, hij heeft 1 speeltje die hij écht helemaal wauw vindt en dat is een pluche eend die ook een eendengeluid maakt. Alleen moet die kapot. Hij krijgt er maandelijks een ongeveer en soms vaker.
Waar hij vooral blij van wordt is lekker snuffelen naar muizen en dergelijke en graven. Dus gaan we af en toe naar een plek waar hij dit extra veel kan. Buiten alle wandelingen om.
Wel speelt hij met voerdummy, ik train niet zoveel met ze, maar eigenlijk vinden ze dat beide wel echt heel leuk en Peer de voerdummy ook.

Hoe je onderling spelen of spelen met andere honden kunt stimuleren, géén idee. Degene waar ik wel eens een workshop en training gevolgd heb heeft een omheind speelveld en ook een 'speeluurtje' onder begeleiding. Ik heb dat in het begin wel eens met Peer gedaan omdat ik ook bang was dat hij zoiets mistte. Maar hij ging gewoon snuffelen en maar sporadisch spelen.

Als je samen wilt spelen is een voerdummy misschien een idee?
Verder is vooral milo hier vatbaar voor babyspeeltjes, daar sabbelt hij echt aan als een baby

Madam speelt alleen met de bal, met andere honden wordt het meteen knokken ze kan het gewoon niet.
De meeste honden mijden haar ook, Truus en Dirk laten haar ook met rust.
Ze zat ook met een stuk of 6 terrierteven en daar mocht ze ook niks, behalve in de bench zitten, dus ze heeft het ook nooit geleerd.

Hier spelen alle honden, met elkaar en met ons. Luus speelt in de ochtend vaak even met Micron ,gewoon hier binnen dus niet al te dol. Buiten speelt ze het liefst met Abra maar ook Simba van zoonlief is favoriet. Sowieso speelt ze graag en heel voorzichtig met kleine hondjes.
Abra speelt enkel met haar en met Sien, en die speelt ook weer graag met een balletje.

Cookie speelde ook niet. Nooit. Niet met mij, niet met andere honden, niet met speelgoed. Toch is ze de laatste maanden ineens spelgedrag laten zien. Met mij en speelgoed speelt ze nog steeds niet, maar re whippet weet haar af en toe te verleiden tot vogels jagen en de corgi tot tikkertje.

Hoe het kan? Ik denk dat ze het eerst jaar heel erg heeft moeten wennen. Ze is van de straat in Spanje naar een plek in Nederland met geen uitdagingen en alleen 3 korte plasrondjes per dag, naar een plek met veel uitdaging en activiteit gegaan. Eenmaal gewend werd ze innieder geval al een stuk vrijer. Wat echt een omslag was, was na het laten reinigen van haar gebit. Ze heeft daar toch pijn aan gehad en nu het weg is, is ze een stuk vrolijker geworden.

Bonnaxa schreef:Cookie speelde ook niet. Nooit. Niet met mij, niet met andere honden, niet met speelgoed. Toch is ze de laatste maanden ineens spelgedrag laten zien. Met mij en speelgoed speelt ze nog steeds niet, maar re whippet weet haar af en toe te verleiden tot vogels jagen en de corgi tot tikkertje.

Hoe het kan? Ik denk dat ze het eerst jaar heel erg heeft moeten wennen. Ze is van de straat in Spanje naar een plek in Nederland met geen uitdagingen en alleen 3 korte plasrondjes per dag, naar een plek met veel uitdaging en activiteit gegaan. Eenmaal gewend werd ze innieder geval al een stuk vrijer. Wat echt een omslag was, was na het laten reinigen van haar gebit. Ze heeft daar toch pijn aan gehad en nu het weg is, is ze een stuk vrolijker geworden.

Dat merk ik een beetje met de oren van Tom. Hij kan ineens zijn oren bewegen en ze staan hoger. Ook lijkt hij meer uitbundig ineens. Vind het wel lastig want ik wist het niet. En wie weet heeft hij best wel veel last gehad. Aaien door vreemden haatte hij. Misschien wel omdat dat pijn deed? We gaan zien.