Het HondenForum

Ziggy is een beetje zieligjes.
Soms is ie aan het sleetje rijden, vanmorgen gras opgebraakt en net toen ik in de keuken bezig was hijheel de tijd met samen geknepen kontje bibberend en smekend koppie op mijn voeten komen zitten.
hij heeft al 2 keer gepoept, zacht maar geen diaree, eten en drinken doet ie nog steeds goed lopen deed ie ook normaal maar nu toch een beetje zoals hij dat soms heeft met samengeknepen kontje en staart laag.
Hij zit nu een beetje zielig bibberend naast me.
Voor morgen heb ik een afspraak gemaakt bij de DA om half 11 omdat er vandaag geen ruimte meer was.
Zou het kunnen zijn dat hij last heeft van zijn anaalkliertjes (wat ik vermoed) of hebben jullie nog ideeen wat het zou kunnen zijn zodat ik dat morgen voor kan leggen bij de DA?

Kijk eerst zelf eens naar die anaalkliertjes. Als je ze zelf kunt uitduwen is het probleem opgelost.

Ja hoe dan?
Bij mijn katten toendertijd kon ik het wel maar bij de hond heb ik het nog nooit gedaan, zou niet weten hoe.
Bovendien ben ik nogal een miepje en wil ik hem geen pijn doen.

Ik zou zelf even kijken. Je hebt mieperds die om het minste zo reageren. Misschien zit er iets aan, een teek bijvoorbeeld.

En anders zou ik het een paar dagen aankijken. Misschien iets verkeerds gegeten, gewoon even niet zo lekker.

Bij Ninthe moet het een enkel keertje. Ik gebruik dan dit filmpje:

Zelf klem ik de hond tussen mijn benen, kont naar voren, dat geeft me wat meer stabiliteit.

heeft ziggy een staart? kan het niet zijn dat ie een koud water staartje heeft?

Nee koudwaterstaart is het nieten ik had net ook geprobeerd de anaalklieren uit te knijpen maar dat lukte niet, in elk geval kwam er niks uit

Koorts?

Nee koorts ook niet.
Misschien manipuleert hij ook een beetje, net bij het thuiskomen, blij blij blij, vrouwtje is er weer, oh gaan we uit?
Jippie, jump rennen happie de peppie.
Na het rondje lekker gegeten, gebedeld naar mijn brood, plaatje worst was ook in een splitsecond verdwenen en nu ligt ie beetje sneu naast me met zijn koppie op mijn schoot, af en toe bibberend.
Begin langzaam te twijfelen of ik niet in de maling wordt genomen

Haha lastig! Hondje van m'n ouders doet dit soms ook. Uit onrust/onzekerheid: gaan ze weg? Nu is dat hondje ook een beetje aan het dementeren, dus die is sowieso wat van slag.

Wat bij hen helpt is duidelijkheid: op je plaats, nee we gaan niet weg.

Anders word je knettergek van dat zenuwachtige gedoe:)