Het HondenForum

Sem, mijn Kelpie, wordt volgende maand 12 jaar. Hij heeft al enkele jaren wat last van zijn rug, maar naar mijn weten is die pijn op dit moment redelijk onder controle door acupunctuur. Verder lijkt hij nergens last van te hebben.
Thuis is hij meestal erg vrolijk en levendig. Hij waakt nog altijd even graag, rent nog altijd even graag langs de omheining met de buurhonden en ziet er ook niet echt oud uit (een DA schatte hem laatste 7 à 8 jaar).

Op wandeling echter vraag ik me soms af of ik hem daar nog veel plezier mee doen. Sem heeft nooit heel graag gewandeld, gewoon wandelen vindt hij wat saai. Hij heeft liever wat actie (hij was vroeger bv. stapelgek op agility en flyball).
Vroeger liep hij wel altijd ter hoogte van mij of voor me mee, maar de laatste maanden loopt hij steeds vaker achter me. Hij kan heel erg genieten van snuffelen aan elke sprietje gras dat hij tegenkomt en gaat daar ook erg in op waardoor hij achter blijft. Maar als hij dan toch doorloopt, is dat vaak erg traag en doet hij ook niet de moeite om me in te halen.
Ik wandel standaard 1x/dag, dat is ook altijd los. De rest gebeurt gewoon in de grote tuin. Qua lengte pas ik die wandeling tot nu toe niet echt aan aan de leeftijd van mijn honden, maar ik wandel zeker niet elke dag uren aan een stuk. Belangrijk: hij wil erg graag mee als ik vertrek.

Voor de mensen met honden van dezelfde leeftijd; passen jullie de wandelingen aan? Hoe ver wordt er nog gewandeld? Is dat aan een normaal wandeltempo of trager? Ik weet dat elke hond verschillend is, maar ik ben er wel benieuwd naar. Ik heb nooit eerder een "oude" hond gehad.

Mijn Luca is bijna 9 en al zeker 5 jaar met pensioen zoals hij dat zelf vind. Hij vind wandelen ook saai. Hij gaat liever elk grassprietje bestuderen. Hij wandelt af en toe nog mee in het bos als we geen enorme ronde doen en verder gaan we vrijwel elke dag naar het park waar hij een half uur mag doen over eens tukje van 10 minuten. Daar wordt hij blij van en dat resulteert in een hond die thuis ook veel vrolijker is omdat wij niet meer hebben van Luca, loop eens doooor!
Is 9 oud? Nee. Maar hij denkt daar zelf anders over.

ieder kent zijn eigen hond het beste,
dus gewoon aanpassen aan de behoeften van je oudje,
kijken waar of hij/zij zich het prettigst bij voelt.

Ik paste me met Ds wel aan, ze bepaalde zelf het tempo. Ze genoot ook veel meer van gewoon te snuffelen.
Maar dat was ook maar pas vanaf een jaar of 12.

Taartje is ca. 12 met wat medische mankementen. Ze wandelt nog wel graag, maar het allerliefst gaat ze tijdens de wandeling uitgebreid graven en wat snuffelen hier en daar. Uren flink doorstappen hoeft niet zo voor haar. Ik houd daar wel zo veel mogelijk rekening mee qua wandelingen. Het meeste plezier doe ik haar met een omheind veld (ze kan niet los) waar ze naar hartenlust kan graven en snuffelen op haar eigen tempo, terwijl ik met de andere honden dan lekker train of een balletje gooi.

Mijn oudste hond is 13 jaar, 2 teven zijn 10½ jaar en dan komt pupje van 6 maanden.
Alle 4 de honden doen eigenlijk alles hetzelfde.
Ik neem ze bijna altijd mee met de wandelingen van de pup, dat is ongeveer 2 x per dag een half uurtje los wandelen.
Verder gaan ze mee naar de schapen. De oudere honden kunnen nog alle 3 goed rennen en dus ook schapendrijven.
Ik merk nog niet veel van het ouder worden. Alleen slaapt de oudste wat meer.

Ja hoor ik pas de wandeling wel aan voor mijn 10,5 jaar oude kelpie (met artrose). Ook ik heb meerdere honden, maar de laatste tijd laat ik mijn kelpie apart uit. Daar geniet hij ook zo van even helemaal de "alleen-aandacht". Snuffelen doet hij ook heel graag, dus laat ik hem bepaalde voorwerpen zoeken. Dan zie je hem stralen. Heerlijk beestje is het....... maar dat begrijp je waarschijnlijk wel

Je geeft aan dat hij zelf meer geniet van een beetje interactie en dingen doen. Ik zou de lange wandelingen achterwege laten en een korte wandeling naar een leuk veldje maken waar je leuk samen kan "spelen" zodat hij ook datgene kan doen wat hij leuk vindt, en dan weer rustig terug naar huis lopen.

Zo deed ik het destijds toen de oudste hond niet echt lange wandelingen meer vol kon houden, en ik nam de wat jongere hond ook mee. Maar het waren beiden honden die liever wat actie en vertier hadden dan dat we door de duinen gingen struinen. Dus voor beide honden was het geen probleem om een uurtje lekker los te dollen op een veld samen met mij, en via een route waar de behoeften konden worden gedaan en er wat gesnuft en gemarkeerd kon worden te lopen.
Bij de hond met wat ongemak paste ik het spel wat aan, en de ander mocht wat harder rennen

Met Kaiou ben ik op zijn 10de begonnen met hoopers (na ook altijd flyball en agility gedaan te hebben) en dat heeft hij altijd met heel veel plezier gedaan, zelfs nog toen hij 13,5 jaar was.
Hoopers is een heerlijke sport voor senioren .
Lichamelijk zo goed als niet belastend en toch lekker samen actief bezig zijn.

Hier een van bijna 12,5. Wandelen hoeft van hem niet zo, heeft hij ook eigenlijk nooit veel plezier uit gehaald.
Inmiddels geeft hij soms thuis al aan dat hij niet mee wil en soms laten we hem bij voorbaat al even een kort rondje uit en dan gaan we daarna met peer een grote ronde.
En soms merken we het als we al begonnen zijn met lopen ( dan blijft hij veel achter) en maken we alsnog een korte ronde.

En zojuist heeft hij nog meer dan een uur flink doorgelopen

Vroeger dagelijks lang, nu ongeveer 2x per week nog uur en verder Milo-tempo rondes

Ik merk dat mijn Cane Corso er minder lol uit haalt, en met warmte ook veel minder ver wil, hij wordt 9 maar voor zo`n reus is dat al best heel oud..... en ja ik pas de wandeling aan aan hem, en als hij liever snuffelt en dreuteld dan zij dat zo..... scheelt wel dat ik lui ben van nature, en toch best veel doe op een dag, dus ik hoeft niet zo nodig met hem ook nog eens de marathon te lopen en ik ben bang dat ik hem vroeg of laat een keer niet meer mee naar huis krijg

Het stelt me wel gerust om te horen dat andere oudere honden ook liever wat gezapiger wandelen.
Ik vind het soms moeilijk om Sem in te schatten. Hij heeft zijn hele leven al regelmatig depri buien gehad (qua karakter kan hij soms erg menselijk zijn...) zodat ik vaak niet goed weet of hij pijn heeft en daarom minder graag wandelt of dat hij het gewoon leuker vindt om wat trager rond te dommelen. Op bekende plaatsten vertoont hij dat slentergedrag erger dan op onbekende plaatsen die hij super interessant vindt. Hij heeft onlangs nog zonder problemen +/- 13 km gewandeld op nieuw terrein, heeft daar achteraf ook geen last van.

Ik besef wel dat ik mijn wandeltempo ga moeten aanpassen. Ik ben zelf het type dat op vakantie graag bergtoppen beklimt, dus ik hou nogal van actief doorstappen en zware inspanningen doen . Als ik moet slenteren, is dat voor mij echt wel even en knop omdraaien. Wel grappig, mijn flatcoat van 10 jaar zit dan constant achter zich te kijken waar ik blijf, ze snapt dat geslenter niet goed.

Luuk wordt in september 13 en is dus niet echt jong meer.

Als ik met hem ga lopen, in het loslooppark naast mijn huis, dan sjokt hij mee. Tempo ligt niet echt hoog dan (bij mij).
Maar als ik de fiets pak dan gaan de oren overeind en heeft hij er zin in. Spieren opwarmen hoef ik niet te doen, hij is al opgewarmd voordat ik de fiets uit de schuur heb .
Het grootste deel van de route die ik (op een rustig draftempo) fiets kan hij los. Hij draaft meestal naast me mee, snuffelt wat, blijft wat achter en zet er weer de sloffen in om me in te halen.

Luuk houdt meer van doorstappen dan van slenteren. Stilstaan of -zitten vindt hij al helemaal niks, dan komt hij ook nauwelijks van zijn plek. Dus dat is geen optie. Als ik rustig loop vertoond hij ook weinig fut, maar in een hoger tempo is hij nog het mannetje. Neemt niet weg dat ik wel goed op hem let of hij het nog trekt.
De afstanden die hij een paar jaar geleden nog met gemak liep redt hij niet meer. En 's winters lopen en fietsen we ook een stuk minder dan met lekker weer. De conditie is nu dus ook een stuk minder, maar dat wil ik toch wel weer wat op gaan bouwen. Rust roest tenslotte .

Ik loop apart. De jongelui van 6 en 4 gaan mee op grote rondes daarna doe ik met Donna van 12 een pies snuffel poep rondje. Klein stukje waar ze heel lang over doet want elke ochtend is er nieuw grasje.

Opa Ollie kon ook uren rond snuffelen, ik pas me aan.
Voor donna gaat er een draagtas mee naar het bos omdat ze dat nog altijd geweldig vind.