Het HondenForum

Zorgenkind Amber kreeg een heel intense en langdurige reversed sneezing aanval vanmorgen en niets hielp. Omdat ze no way wil achterblijven, toch maar meegenomen op wandeling. Maar ze krijste niet zoals ze normaal doet en had geen interesse in haar bal. Meer dan een paar honderd meter is het niet geworden, ze kreeg zowat geen lucht. Hierna wilde ze niet eten dus toen vond ik het mooi geweest. Hup naar de da.
Ze had koorts, maar haar longen waren schoon. Ook haar bloedwaarden waren dit keer prima, op een iets verhoogde witte bloedcel waarde na.

De da houdt het op een infectie van de luchtwegen, soort verkoudheid, en ze heeft AB en ontstekingsremmer. Da's meer dan ik zou krijgen maar goed .
Eenmaal thuis was het meteen naar de bal en bedelen om eten, al ging dat er luid snorkend in.
Hopen maar dat ze niet de rest aansteekt

edit: vooruit, nog even een foto van de patient in betere tijden

Och, wat sneu zeg! Beterschap voor Amber!

Hopelijk knapt ze goed op.

dankjewel!
het pensstaafje ging er net in ieder geval goed in. Hopelijk staat ze morgen weer krijsend naast me te stuiteren ipv naar adem snakkend

Ach meisje toch

Beterschap, ik hoop dat ze snel opknapt!

Ach, wat een pechvogeltje! Hopelijk knapt ze snel weer op!
Is het eigenlijk met haar gehoor hetzelfde gebleven of is ze uiteindelijk wel weer wat gaan horen?

DeDiana schreef:Ach, wat een pechvogeltje! Hopelijk knapt ze snel weer op!
Is het eigenlijk met haar gehoor hetzelfde gebleven of is ze uiteindelijk wel weer wat gaan horen?

in principe is ze doof. maar ze hoort wel enkele geluiden zoals een bepaald fluitje, een knal of iets anders hards. Alleen kan ze het vaak niet lokaliseren. Dan schrikt ze en loopt ze als een kip zonder kop ergens heen. Ze wordt er erg onzeker van, dus ik had liever dat ze helemaal doof was gebleven . Maar we dealen er mee hoor, verder doet ze het hartstikke goed. Nou ja, tot vandaag dan

Rebble schreef:Ach meisje toch

Beterschap, ik hoop dat ze snel opknapt!

ja, gelukkig niet zo erg dit keer. de schrik slaat je toch om het hart

lucie schreef:

DeDiana schreef:Ach, wat een pechvogeltje! Hopelijk knapt ze snel weer op!
Is het eigenlijk met haar gehoor hetzelfde gebleven of is ze uiteindelijk wel weer wat gaan horen?

in principe is ze doof. maar ze hoort wel enkele geluiden zoals een bepaald fluitje, een knal of iets anders hards. Alleen kan ze het vaak niet lokaliseren. Dan schrikt ze en loopt ze als een kip zonder kop ergens heen. Ze wordt er erg onzeker van, dus ik had liever dat ze helemaal doof was gebleven . Maar we dealen er mee hoor, verder doet ze het hartstikke goed. Nou ja, tot vandaag dan

O, dat klinkt precies als Taartje. Die hoort soms ook nog wel heel harde of hoge geluiden, maar dan draait ze haar koppie compleet de verkeerde kant op - volgens mij omdat ze alleen met haar linkeroor nog een heel klein beetje hoort. Maar onzeker wordt ze er gelukkig niet van. Dat is wel sneu voor Amber ja
Veel beterschap voor de mooie dame!

Ach wat vervelend. Beterschap

Ja dat nog wel horen maar niet meer weten waar het vandaan komt herken ik wel. Stond laatst achter Shep haar te roepen en liep ze de badkamer in omdat ze dacht dat ik daar stond. En zo zijn er nog wel wat momentjes. Het enige voordeel wat ik er nu aan heb dat ze vuurwerk dat ver weg is als wij binnen zit niet meer hoort. In de buurt hoort zet het nog wel. Maar scheelt toch beetje stress.
Heel veel beterschap met je hondje.

ze gaat gelukkig goed vooruit, en er zijn nog geen andere proestende hondjes

Wat betreft de doofheid maakt het denk ik ook een verschil of de hond geleidelijk doof wordt met het ouder worden, of zoals bij Amber in één keer. Dat moet zo beangstigend zijn! Het ergste vind ik dat ik haar niet meer met zachte woordjes kan troosten of zeggen hoe veel ik van haar houd of een liedje zingen enz. ze hoort me alleen als ik Maverick moet corrigeren en dan betrekt ze het vaak op zichzelf . Ze is gewoon echt een beetje in de war sinds haar ziekte vorig jaar
Aan de andere kant kan ze soms nog verrassend snel iets doorhebben en vindt ze het heerlijk om de kleine spelletjes en truukjes te doen die ze al zo goed kende. Dat biedt dan misschien wat houvast ofzo.
Merk ik bij Lizzy ook. Soms is ze echt een beetje van de wap, ze wordt met de dag dover en zwakker. Maar haar truukjes doet ze nog als de best, altijd met evenveel enthousiasme, en ze leert nog graag iets nieuws. Dan zie ik echt weer m'n meisjes van weleer

Fijn dat ze zo vooruit gaat en de andere hondjes niet ziek zijn geworden. Hopelijk mag het roedel nog heel lang compleet blijven.

Caro schreef:Fijn dat ze zo vooruit gaat en de andere hondjes niet ziek zijn geworden. Hopelijk mag het roedel nog heel lang compleet blijven.

dankjewel, dat hoop ik ook! maar met Lizzy van ruim 15 kijken we maar niet te ver vooruit

lucie schreef:

Caro schreef:Fijn dat ze zo vooruit gaat en de andere hondjes niet ziek zijn geworden. Hopelijk mag het roedel nog heel lang compleet blijven.

dankjewel, dat hoop ik ook! maar met Lizzy van ruim 15 kijken we maar niet te ver vooruit

Ruim 15, WOW. Wel altijd weer erg aandoenlijk, die grijze snuitjes

Caro schreef:

lucie schreef:

Caro schreef:Fijn dat ze zo vooruit gaat en de andere hondjes niet ziek zijn geworden. Hopelijk mag het roedel nog heel lang compleet blijven.

dankjewel, dat hoop ik ook! maar met Lizzy van ruim 15 kijken we maar niet te ver vooruit

Ruim 15, WOW. Wel altijd weer erg aandoenlijk, die grijze snuitjes

het is zeker aandoenlijk, soms ook wel moeilijk om te zien hoe m'n mooie supersterke meisje verzwakt, maar dagelijks weet ze me toch nog te verbazen. ineens een sprint van jewelste, een sprong op een rotsblok, een nieuw spelletje de ze snapt, of een geurtje die ze als eerste oppikt. Er valt zowel voor haar als voor mij ge
lukkig nog heel wat te genieten

Fijn dat het weer beter gaat!

Ja, zo plotsklaps doof zijn lijkt me ook heel verwarrend voor een hond Ik denk dat het bij Taar wel geleidelijk is gegaan. Toen ze net bij mij was, hoorde ze sowieso nog heel wat meer dan nu.

lucie schreef:

Caro schreef:

lucie schreef:

Caro schreef:Fijn dat ze zo vooruit gaat en de andere hondjes niet ziek zijn geworden. Hopelijk mag het roedel nog heel lang compleet blijven.

dankjewel, dat hoop ik ook! maar met Lizzy van ruim 15 kijken we maar niet te ver vooruit

Ruim 15, WOW. Wel altijd weer erg aandoenlijk, die grijze snuitjes

het is zeker aandoenlijk, soms ook wel moeilijk om te zien hoe m'n mooie supersterke meisje verzwakt, maar dagelijks weet ze me toch nog te verbazen. ineens een sprint van jewelste, een sprong op een rotsblok, een nieuw spelletje de ze snapt, of een geurtje die ze als eerste oppikt. Er valt zowel voor haar als voor mij ge
lukkig nog heel wat te genieten

Ja dat snap ik heel goed. Mijn hond is nu 12 en nog niet echt verzwakt maar ik vind het nu al moeilijk dat ze bepaalde dingen niet meer kan. Het gaat soms ook zo snel. Vorig jaar sprong ze nog wel over hekjes van 1 meter hoog, nu kan ze niet eens meer ergens tegenop springen. Op de bank lukt gelukkig nog wel maar dat doet ze dan ook graag. En inderdaad nog wel sprintjes trekken als de bal in het spel is want ook dat doet ze nog graag. Maar moet haar dan wel intomen want als ik te gek doe, kan ze 's avonds moeilijk opstaan vanwege de artrose. Ze loopt ook niet echt meer met haar kop fier overeind. Ik geloof dat ik meer moeite heb met die veranderingen dan zijzelf. Maar ja konden ze maar altijd jong en fit blijven.