Het HondenForum

Ik verwacht altijd dat je hond meteen komt kijken als er iets met je gebeurt. Nou Shep dus niet he. Vanmorgen lag ze in haar mand en ik was binnen het raam aan het zemen en val met veel kabaal van het krukje af. Krukje kapot, lawaai, ik schreeuwen van de schrik en van de pijn en lig daar op de grond. Maar komt Shep kijken? Nee hoor, die bleef gewoon in haar mand liggen.
Dat is niet de eerste keer. In heb bos waren we een keer met de bal aan het spelen en ik val over een stronk plat op de grond. Staat Shep op een afstand met die bal in haar bek met een blik van Hallo kom je nou nog??

Ja, bij mij komen ze bij dat soort dingen meteen kijken, behalve Taartje (die heeft dan gewoon niets in de gaten omdat ze niets hoort). Ook als ik bijvoorbeeld struikel tijdens het wandelen zonder te vallen of zo, komen ze er meteen aanvliegen. Vooral Mila en Amy hebben dat heel erg.
Blijkbaar denkt Shep dat jij jezelf prima kunt redden

Ja, hier komen ze kijken. Heee je ligt op de grond *stuiter stuiter* gezellig!!! *stuiter stuiter* En dan springt er 70 kilo hond op, achter, over, onder, boven, tegen je aan en zitten er neuzen en tongen op plekken waar ze niet horen en als je nog geen pijn had heb je het dan wel Opstaan gaat ook nog even niet lukken

Vannacht was ik aan het kotsen en de honden kwamen gelijk kijken.

Laatst struikelde ik n het bos en viel op de grond. Die twee van mij en drie van de uitlaathonden gingen gewoon door waar ze mee bezig waren. Gelukkig had ik dan nog een uitlaathond die bezorgd kwam kijken.

nomo schreef:Ja, hier komen ze kijken. Heee je ligt op de grond *stuiter stuiter* gezellig!!! *stuiter stuiter* En dan springt er 70 kilo hond op, achter, over, onder, boven, tegen je aan en zitten er neuzen en tongen op plekken waar ze niet horen en als je nog geen pijn had heb je het dan wel Opstaan gaat ook nog even niet lukken

Nou dit dus, plus kopstoten. Ik heb liever dat ze niet komen 'helpen' .

Van Jessie weet ik het nog niet, misschien overheerst de angst (door lawaai en geschreeuw) misschien overheerst wat anders en komt
ze kijken.

Wel was ik ooit met een vriend en in totaal 3 Rottweilers in het bos toen ik ineens viel en achterover donderde en languit op de grond lag.
Even flitste door mijn hoofd 'shit 3 honden, wat gaan ze doen?' maar alle drie kwamen ze bij me kijken en kreeg ik in mijn gezicht
lebbers

Ooit bij mijn eerste hond (kruising Rottweiler uit het asiel) ben ik flauwgevallen omdat ik mijn vinger had gebroken. Ik viel zo van de
bank op de grond vertelde mijn (ex)man en Nouschka kwam meteen bij me liggen en bleef liggen totdat ik bijgekomen was.
Dat vond ik ook wel heel lief

Toen ik in het bos m'n enkel brak en op de grond zat, kwam Vusi meteen aanrennen en begon in m'n gezicht te likken, bleef netjes naast me staan zodat ik haar als steun kon gebruiken bij het opstaan (au au au). Toen ik naar huis strompelde bleef ze bij mij lopen, normaal vliegt ze alle kanten op.
Super hond

Aha er zijn dus meer honden die het niet boeit. Ze hoeft ook niet aan te komen rennen hoor, het valt me gewoon altijd op. Andersom is het trouwens ook. Als Shep een misstap maakt en boven op haar snuit valt, gaat ze ook snel door en kijkt zo van dat heb je niet gezien he, niks aan de hand.
@Gonnie, jouw honden komen dus kijken als je moet kotsen. Als ik zoiets heb doet Shep alsof ze het niet ziet. Ik heb het idee dat ze er ongemakkelijk van wordt en niet weet wat ze ermee aan moet.

Ja ze gaan een beetje nerveus en druk om me heen lopen totdat ik zeg dat het goed is.

Zamunda schreef:

nomo schreef:Ja, hier komen ze kijken. Heee je ligt op de grond *stuiter stuiter* gezellig!!! *stuiter stuiter* En dan springt er 70 kilo hond op, achter, over, onder, boven, tegen je aan en zitten er neuzen en tongen op plekken waar ze niet horen en als je nog geen pijn had heb je het dan wel Opstaan gaat ook nog even niet lukken

Nou dit dus, plus kopstoten. Ik heb liever dat ze niet komen 'helpen' .

Hier ook. Ik val nog wel eens flauw omdat ik een te lage bloeddruk heb. Dan heb je dit echt nodig ja.

Overigens werkt dit ook als ik huil. Dan komt Rex altijd meteen kijken wat er mis is. Dan vind ik het altijd juist lief.

als de baas stuk is moet je er vooral bovenop komen zitten. Ik heb nogal losse enkelbanden dus ik val wel eens vanuit stilstand of zwik nogal snel.

Toen ik vorig jaar uitgleed in het bos. Kwam Indy meteen aan mijn gezicht snuiven. Bleef heel zoet vlakbij me terwijl ik een half uur strompelend naar de parkeerplaats ging. De zoeterd.

Hier komen ze allebei wel kijken.
En blijkbaar is opruimen ook bijzonder zorgelijk. Àltijd loopt Jamie dan om me heen en komt zorgelijk kijkend bij me liggen...

Ik ben ooit gevallen toen ik met Shep aan het fietsen was omdat zij schrok van een jongen op een skateboard met een hond. Dat was iets teveel voor mevrouw en ze rukt aan de riem. Ik lig onder mijn fiets met een gapende hoofdwond waar het bloed uitstroomt en Shep bleef op veilige afstand staan kijken. Gelukkig was het skateboard jongetje zo vriendelijk me omhoog te helpen en naar huis te begeleiden. Eenmaal thuis stond ze alleen maar naar haar bak te kijken van waar blijft me eten nou?? Terwijl ik druk was met bloed stelpen. Nee een Lassie is het niet nee.

Toen ik met step en al over de kop sloeg en mezelf eindelijk overeind had, stond Manu heel bezorgd naar me te kijken en me te besnuffelen en was Uma door het hoge gras aan het banjeren. Wild kwispelend
Aan Uma heb je echt helemaal niks. Manu let soms wel iets té goed op mijn welzijn. Als ik heel gespannen raak staat hij ook tegen mijn hand te duwen met zo'n bezorgde blik.
Hij vindt het dan ook niet fijn als andere mensen of honden in mijn buurt komen. Daar steek ik wel een stokje voor natuurlijk.

Ik vraag me dan ook weleens af hoe hij zou reageren als ik echt hulpeloos ben en er mensen bij moeten.
Hij zal niet snel iets doen geloof ik, maar hij ziet mij nogal als zwakkeling

Jaren geleden waren we met Sterre in Oostenrijk aan het wandelen. Ze kon maar op een paar plekken los omdat ze veel te ver ging meestal. Terug in het dorp aan de lijn viel ik op straat. Been kapot, elleboog geschaafd. Sterre schoot los en ik bleef even zitten om bij te komen. Na drie meter weglopen ongeveer keek ze om en kwam terug en ging naast me zitten. Door de hond die ze was, altijd rennen en met zichzelf bezig vond ik dat zo ontroerend. Ik had dat van haar echt nooit gedacht.

Hier willen ze dan mijn gezicht af lebberen.

Sterre schreef:Jaren geleden waren we met Sterre in Oostenrijk aan het wandelen. Ze kon maar op een paar plekken los omdat ze veel te ver ging meestal. Terug in het dorp aan de lijn viel ik op straat. Been kapot, elleboog geschaafd. Sterre schoot los en ik bleef even zitten om bij te komen. Na drie meter weglopen ongeveer keek ze om en kwam terug en ging naast me zitten. Door de hond die ze was, altijd rennen en met zichzelf bezig vond ik dat zo ontroerend. Ik had dat van haar echt nooit gedacht.

Ach, wat lief

Manu is ook zo'n hond die altijd met zichzelf bezig is. Zodra ik iets anders ga doen, neemt hij het ervan.
Maar als ik in zee ga zwemmen gelooft hij echt dat ik elk moment kan sterven. Dan zit hij op zijn plek, naast mijn spullen en hij staat op scherp. Echt niet dat hij dan tijd heeft voor iets anders

niks bezorgd Ooit midden in het bos m'n arm gebroken; stond ik daar in de bushbush met een bungelende arm. Het enige wat ze deden was ongeduldig wachten tot we weer door gingen

nomo schreef:Ja, hier komen ze kijken. Heee je ligt op de grond *stuiter stuiter* gezellig!!! *stuiter stuiter* En dan springt er 70 kilo hond op, achter, over, onder, boven, tegen je aan en zitten er neuzen en tongen op plekken waar ze niet horen en als je nog geen pijn had heb je het dan wel Opstaan gaat ook nog even niet lukken

Haha.
Nou dit dus ongeveer

Caro. schreef:Van Jessie weet ik het nog niet, misschien overheerst de angst (door lawaai en geschreeuw) misschien overheerst wat anders en komt
ze kijken.

Wel was ik ooit met een vriend en in totaal 3 Rottweilers in het bos toen ik ineens viel en achterover donderde en languit op de grond lag.
Even flitste door mijn hoofd 'shit 3 honden, wat gaan ze doen?' maar alle drie kwamen ze bij me kijken en kreeg ik in mijn gezicht
lebbers

Ooit bij mijn eerste hond (kruising Rottweiler uit het asiel) ben ik flauwgevallen omdat ik mijn vinger had gebroken. Ik viel zo van de
bank op de grond vertelde mijn (ex)man en Nouschka kwam meteen bij me liggen en bleef liggen totdat ik bijgekomen was.
Dat vond ik ook wel heel lief

Ik ben een hele tijd terug eens op de grond gevallen in een losloop gebied.
Er liepen o.a. twee Rottweilers in de buurt.
Ze kwamen naar mij toe gerend en hingen grommend over mij heen
Ze kregen onderling wat bekvechterij en toen kon ik weg kruipen.
De baas was op dat moment nergens te bekennen.
Mijn toenmalige hond ( dit is al lang geleden gebeurd), liep piepend op een afstand zenuwachtig te doen ( logisch).
Zodra ik weer "veilig" was, kwam ze gelijk naar mij toe gelopen.

Zyntia schreef:

Caro. schreef:Van Jessie weet ik het nog niet, misschien overheerst de angst (door lawaai en geschreeuw) misschien overheerst wat anders en komt
ze kijken.

Wel was ik ooit met een vriend en in totaal 3 Rottweilers in het bos toen ik ineens viel en achterover donderde en languit op de grond lag.
Even flitste door mijn hoofd 'shit 3 honden, wat gaan ze doen?' maar alle drie kwamen ze bij me kijken en kreeg ik in mijn gezicht
lebbers

Ooit bij mijn eerste hond (kruising Rottweiler uit het asiel) ben ik flauwgevallen omdat ik mijn vinger had gebroken. Ik viel zo van de
bank op de grond vertelde mijn (ex)man en Nouschka kwam meteen bij me liggen en bleef liggen totdat ik bijgekomen was.
Dat vond ik ook wel heel lief

Ik ben een hele tijd terug eens op de grond gevallen in een losloop gebied.
Er liepen o.a. twee Rottweilers in de buurt.
Ze kwamen naar mij toe gerend en hingen grommend over mij heen
Ze kregen onderling wat bekvechterij en toen kon ik weg kruipen.
De baas was op dat moment nergens te bekennen.
Mijn toenmalige hond ( dit is al lang geleden gebeurd), liep piepend op een afstand zenuwachtig te doen ( logisch).
Zodra ik weer "veilig" was, kwam ze gelijk naar mij toe gelopen.

Oh bah zeg 2 grommende rottweilers over je heen!! Snap dat je hond even uit de buurt bleef. Shep is echt erg in dat opzicht, als er iets spannends is, gaat ze achter mij staan. Haha. Ach wel slim, ik ben groter. Is ook wel aangeleerd want ik los altijd alles op betreft opdringerige honden.

Ja ze komen kijken wat er aan de hand is.
Jan is een tijdje geleden behoorlijk gevallen tijdens een ochtendwandeling en de dames waren er als de kippen bij en weken niet meer van zijn zijde.

Jaren geleden na mijn schouderoperatie liepen wij in de duinen te wandelen, ook vroeg in de ochtend in het donker.
Orson en Rio holde rond met lichtjes om.
Ik voelde mij wat onzeker omdat mijn arm in een sling zat en ik daardoor het idee had minder stabiel te zijn.

Toen we een heuvelachtig stuk afgingen zat ik te piepen dat ik het eng vond en daarop kwam er een rood lichtje op mij afrennen, Orson.
Hij drukte zich tegen mij aan en met mijn goede arm op hem rustend, hij was daar groot genoeg voor, schuifelde we samen het heuveltje af

Zyntia schreef:
Ik ben een hele tijd terug eens op de grond gevallen in een losloop gebied.
Er liepen o.a. twee Rottweilers in de buurt.
Ze kwamen naar mij toe gerend en hingen grommend over mij heen
Ze kregen onderling wat bekvechterij en toen kon ik weg kruipen.
De baas was op dat moment nergens te bekennen.
Mijn toenmalige hond ( dit is al lang geleden gebeurd), liep piepend op een afstand zenuwachtig te doen ( logisch).
Zodra ik weer "veilig" was, kwam ze gelijk naar mij toe gelopen.

Oh bah wat eng, zo'n situatie zou voor mijn honden een regelrechte oorlogsverklaring zijn .

Mijn teefje zou het allemaal nog minder dan niks interesseren. Mijn reu is heel gevoelig en moet ik echt in de gaten houden dat het niet te erg word. Maakte me ook bij beide zwangerschappen wakker net voordat m'n vliezen gingen breken. Als ik huil troost hij me en als m'n man en ik een keer woorden hebben gaat hij lopen drentelen en piepen

Tineke schreef:

Zyntia schreef:
Ik ben een hele tijd terug eens op de grond gevallen in een losloop gebied.
Er liepen o.a. twee Rottweilers in de buurt.
Ze kwamen naar mij toe gerend en hingen grommend over mij heen
Ze kregen onderling wat bekvechterij en toen kon ik weg kruipen.
De baas was op dat moment nergens te bekennen.
Mijn toenmalige hond ( dit is al lang geleden gebeurd), liep piepend op een afstand zenuwachtig te doen ( logisch).
Zodra ik weer "veilig" was, kwam ze gelijk naar mij toe gelopen.

Oh bah wat eng, zo'n situatie zou voor mijn honden een regelrechte oorlogsverklaring zijn .

Ze wou wel naar mij toe, maar durfde ( gelukkig) niet.
Uiteindelijk ben ik er dus zonder verwondingen vanaf gekomen.
Maar was inderdaad apart dat die Rottweilers gelijk boven mij hingen te grommen.
Jammer dat we toendertijd hun baas/baasjes niet gespot hebben.
Nog even gezocht ook, maar niet gevonden.
Ik denk dat ze aan de andere kant liepen.
Want toen we op de terugweg waren ( cirkel vormige route) waren de Rottweilers nergens te zien.
Gok dat ze al weg waren.

Diem wordt erg zenuwachtig en bezorgd. Maar dat komt omdat hij net iets te vaak de oorzaak is geweest van vallen en kwetsuren bij mijn moeder of ik We reageren dan niet altijd heel vriendelijk op hem

Mies komt wel kusjes geven als er iets is. Mits ze tijd heeft en het ernstig genoeg inschat uiteraard
Huilende babies en kinderen kan ze niet tegen. Die móeten direct getroost. Erg handig als 1 van van mijn jongste neefjes krokodillen tranen heeft: Mies kan dat uitstekend opknappen door ze eens stevig te zoenen. Ze staan dan vlot weer op de beentjes.
Een ouder neefje met heimwee was ze ook niet bij weg te slaan: heel de nacht strak tegen hem aangelegen onder het dekbed

Uh, nou, toen Vito net bij ons was en voor de eerste keer mee maakte dat mijn vriend en ik het héél gezellig hadden schrok hij zich op het moment suprême helemaal kapot, vloog overeind en begon bezorgd aan mijn gezicht te likken

Zyntia schreef:

Caro. schreef:Van Jessie weet ik het nog niet, misschien overheerst de angst (door lawaai en geschreeuw) misschien overheerst wat anders en komt
ze kijken.

Wel was ik ooit met een vriend en in totaal 3 Rottweilers in het bos toen ik ineens viel en achterover donderde en languit op de grond lag.
Even flitste door mijn hoofd 'shit 3 honden, wat gaan ze doen?' maar alle drie kwamen ze bij me kijken en kreeg ik in mijn gezicht
lebbers

Ooit bij mijn eerste hond (kruising Rottweiler uit het asiel) ben ik flauwgevallen omdat ik mijn vinger had gebroken. Ik viel zo van de
bank op de grond vertelde mijn (ex)man en Nouschka kwam meteen bij me liggen en bleef liggen totdat ik bijgekomen was.
Dat vond ik ook wel heel lief

Ik ben een hele tijd terug eens op de grond gevallen in een losloop gebied.
Er liepen o.a. twee Rottweilers in de buurt.
Ze kwamen naar mij toe gerend en hingen grommend over mij heen
Ze kregen onderling wat bekvechterij en toen kon ik weg kruipen.
De baas was op dat moment nergens te bekennen.
Mijn toenmalige hond ( dit is al lang geleden gebeurd), liep piepend op een afstand zenuwachtig te doen ( logisch).
Zodra ik weer "veilig" was, kwam ze gelijk naar mij toe gelopen.

Aiii dan knijp je 'm wel ja
Zo'n beeld flitste dus ook even door mij heen, maar gelukkig reageerde deze 3 anders. Waren dus wel Rottweilers die ik goed kende,
maar ik weet dat honden in het algemeen nog weleens vreemd kunnen reageren als er zoiets gebeurt en dan ben je niet blij als
het zulke kalven zijn
Gelukkig bleef jouw hond op afstand, want anders was het wellicht heel anders afgelopen.