Het HondenForum

Wij hebben sinds 4 weken een roemeense adoptiehond in huis.
Hij is 4/5 jaar en heeft zijn leven is asiel doorgebracht. Adoptie via stichting gegaan en tussenpersoon waar hij 2 weken is verbleven.
Er lijkt in ieder geval Ciobanesc Romanesc de Bucovina in te zitten hoewel hij wel minder groot is (zon 35-40 kg)

Wij zijn onervaren met honden, hebben 3 kinderen en wonen aan de rand vd stad.
Als ik dit zo schrijf en inmiddels beter ingelezen besef ik dat we veels te naief on het proces zijn gestapt. Niet in het nemen van een hond, wel in een adoptiehond en dan ook nog een berghond.

Hij doet het echt goed, is kalm, begint te spelen en uitlaten gaat heel goed. Naar de jongere kinderen is hij ontzettend lief. Hij reageert (nog) niet op de bel of op bezoek. Tegelijkertijd zie ik ook meer gedrag ontstaan waar ik wat zorgen over heb; blaffen en janken bij even alleen zijn, maar met name lijkt hij steeds minder goed op mijn oudste zoon (16 jaar) te reageren, hij gromt en hapt steeds vaker naar hem, soms verklaarbaar bijv bij stoeien met ander gezinslid, maar soms ook niet verklaarbaar.

Gedragsdeskundige is langs geweest en geeft ook aan dat ontwikkeling moeilijk te voorspellen is en huidige rust en gedrag wat hij laat zien wel positief klinkt. We hebben nu nog de mogelijkheid om hem terug te brengen naar de stichting. Dat zou ik echt verschrikkelijk vinden want we lijken over en weer al flink gehecht en zou hem zo graag een goeie plek geven maar hoop dus dat we dat zijn. En dat er niet iets negatiefs ontstaat tussen zoon en hond. Hebben hulp tips, adviezen, ervaringen?

Dat grommen en happen naar je zoon, lijkt me wel probleemgedrag. Wanneer doet hij dat ?
Is er ook begeleiding vanuit de stichting ?

En je zegt een berghond, die zijn vaker wat waakzamer en gaan dingen zelf regelen. Het lijkt me niet een eerste keuze als gezinshond.

4 weken is echt nog niks, zeker niet voor een hond met verleden.
Wel vind ik als er een Ciobanesc Romanesc de Bucovina, in zit het nog al wat voor een beginners hond
Ik snap ook niet dat ze die geplaast hebben bij een onevaren gezin
Niet dat dat niet kan hoor maar de meeste honden uit Roemenië hebben al wat mee gemaakt
hopelijk heeft de stichting goed ingeschat of hij bij jullie past
Ik heb nu een half jaar een hondje uit Roemenië en nu zelf verast ze me soms nog

Ik ben het met de anderen eens dat een hond waar (veel?) Ciobanesc Romanesc de Bucovina in zit nogal wat is voor iemand die voor het eerst een (eigen) hond heeft.
Dat lijkt me behoorlijk pittig.
Hoeveel steun en begeleiding kan je krijgen van de stichting en van gedragsdeskundigen om dit in goede banen te gaan leiden?

Dank voor jullie reacties, dat is heel fijn!
Terugkijkend lijkt hij al al vanaf het begin moeite te hebben met de oudste zoon, grommen etc, waar we dat toen wat hebben gebagatelliseerd.
Naar onze jongste zoon, die ook veel energie heeft, is hij juist super lief en verdraagzaam. Maar hij lijkt de oudste als bedreigend te zuen qua grootte, zwaarte vd stem maar dan wel met jonge en wat drukke energie.
Ik heb er echt buikpijn van, de hond heeft zo veel mooie eigenschappen (juist ook vd berghond) en gun ik zo een stabiele plek maar ik zie ook dat mijn zoon banger wordt en vanuit de verhalen over deze berghonden heb ik zorgen of dit gedrag en verstandhouding tussen zoon en hond nog aan te pakken valt.
Ik zal opnieuw een gedragsdeskundige laten meekijken.

Ja dat lijkt me een goed idee hopelijk valt alles mee

Ik vrees met deze kruising dat het echt een mis match is.
Vanuit de stichting die hem bij jullie geplaatst hebben.
Dit gaat waarschijnlijk nooit niet goed komen , een berghond/kruising , die al binnen 4 weken aangeeft ik vind zoon van 16 niet leuk , gaat zoon ook niet leuk vinden .
Ze bepalen zelf wie ze wel en niet mogen en zeker met een hond van 4/5 jaar.
En dan als gezin ook niet echt ervaren in honden hebben.
Zou ik persoonlijk voor een iets makkelijker hond gaan