Het HondenForum

Naar aanleiding van ander topic zat ik wat te denken. Ik begrijp dat de meeste (ervaren) fokkers altijd liever een ervaren oudere dekreu gebruiken.. De voordelen van zo'n reu zijn duidelijk. Maar een jonge (aankomend talent?) moet toch ook x kans krijgen om zo'n ervaren dekreu te worden? Wie gaat dan bv als eerste de reu durven gebruiken enz?

En voor de mensen met een dekreu... om die 'ervaring' te verkrijgen, laten jullie je hond wat makkelijker op 'iedere' teef? (uiteraard binnen het ras, GEEN KRUISINGEN!!)

Zelf heeft onze reu pas zijn eerste dekking gedaan en zelf wil ik eigenlijk ook eerst wel 's zien hoe en wat hij eventueel vererft enz. Een eventuele 2e dekking is dan ook nog lange baan weg, dus deze vraag is puur om mijzelf nieuwe kanten aan het onderwerp te laten zien.

ik gebruik over het algemeen liever oudere reuen dan jonge reun niet om wat ze kunnen vererven , want ik fok lijnteeld dus weet ik toch wel wat ik kan verwachten. nee ik heb gewwon het gevoel er bij dat oudere reuen niet zo snel ziektes onder de leden hebben dus dit ook niet door kunnen geven, een reu van 2 a 3 jaar komt nog maar net kijken en een reu van 5 tot 7 jaar heeft er al wat langer op zitten .

mol

Mol schreef:ik gebruik over het algemeen liever oudere reuen dan jonge reun niet om wat ze kunnen vererven , want ik fok lijnteeld dus weet ik toch wel wat ik kan verwachten. nee ik heb gewwon het gevoel er bij dat oudere reuen niet zo snel ziektes onder de leden hebben dus dit ook niet door kunnen geven, een reu van 2 a 3 jaar komt nog maar net kijken en een reu van 5 tot 7 jaar heeft er al wat langer op zitten .

mol

Wat voor ziektes doel je dan op Mol? Erfelijke ziektes die bij een oudere hond meer waarschijnlijk al aan het licht zijn gekomen en bij een jonge hond zich nog niet hebben geopenbaard? Of bedoel je hier iets anders mee?

Sietske* schreef:

Mol schreef:ik gebruik over het algemeen liever oudere reuen dan jonge reun niet om wat ze kunnen vererven , want ik fok lijnteeld dus weet ik toch wel wat ik kan verwachten. nee ik heb gewwon het gevoel er bij dat oudere reuen niet zo snel ziektes onder de leden hebben dus dit ook niet door kunnen geven, een reu van 2 a 3 jaar komt nog maar net kijken en een reu van 5 tot 7 jaar heeft er al wat langer op zitten .

mol

Wat voor ziektes doel je dan op Mol? Erfelijke ziektes die bij een oudere hond meer waarschijnlijk al aan het licht zijn gekomen en bij een jonge hond zich nog niet hebben geopenbaard? Of bedoel je hier iets anders mee?

precies zoals je het nu formuleerd

mol

Oke daar kan ik inkomen. Dat zou bij mij overigens ook en reden zijn om eerder voor een wat oudere reu te gaan

Hoi,

Een probleem krijg je dan alleen bij de rassen waarbij vastgesteld is dat een reu maar een bepaald aantal dekkingen in zijn leven mag doen. Op zich kan ik helemaal in deze regel meekomen, maar het gevolg is dan denk ik dat er hele jonge reuen op hele jonge teven worden gezet, omdat iedereen nog nèt die reu wil kunnen gebruiken voordat hij aan het maximum aantal dekkingen zit. Of denk ik nu helemaal verkeerd?

Misschien off topic, maar op Markplaats las ik 'American Bulldog als dekreu, geeft grote nesten'.

Wat een onzin ! Het aantal pups wordt toch 'bepaald' door de teef !?

Inge O schreef:

Scooby schreef:Hoi,

Een probleem krijg je dan alleen bij de rassen waarbij vastgesteld is dat een reu maar een bepaald aantal dekkingen in zijn leven mag doen. Op zich kan ik helemaal in deze regel meekomen, maar het gevolg is dan denk ik dat er hele jonge reuen op hele jonge teven worden gezet, omdat iedereen nog nèt die reu wil kunnen gebruiken voordat hij aan het maximum aantal dekkingen zit. Of denk ik nu helemaal verkeerd?

zou bij bepaalde rassen misschien kunnen zijn, maar ik heb die ervaring bij de hovawart iig niet : de meeste reuen raken zelfs niet eens aan hun max. dekaantal. ik heb zelf bv. nog nooit een echt jonge reu gebruikt (tussen de 3 en 7 jaar), maar het waren wel steeds eerste dekkingen.

denk ook dat dit aan de eigenaar van de dek reu kigt die van mijn zal nooit aan zijn maximum komen simpel weg omdat ik niet op elke aanvraag in ga want soms past het simpel weg niet kwa bloedlijnen en kwa kombinatie.

mol

Scooby schreef:Hoi,

Een probleem krijg je dan alleen bij de rassen waarbij vastgesteld is dat een reu maar een bepaald aantal dekkingen in zijn leven mag doen. Op zich kan ik helemaal in deze regel meekomen, maar het gevolg is dan denk ik dat er hele jonge reuen op hele jonge teven worden gezet, omdat iedereen nog nèt die reu wil kunnen gebruiken voordat hij aan het maximum aantal dekkingen zit. Of denk ik nu helemaal verkeerd?

Het is altijd aan de eigenaar van de reu om wel of niet in te gaan op een aanvraag. Je kunt zo zelf de dekkingen spreiden.

bedankt voor de reacties! Over erfelijke ziektes had ik eigenlijk niet nagedacht (muv HD dat dan weer wel). Nu is het bij de Cane Corso (nog) niet zo dat er een max. zit aan het aantal dekkingen wat een reu mag doen, maar mocht dat er komen dan hoef ik daar niet bang voor te zijn. Duvel gaat dus idd alleen op teven die in bloedlijn een mooie combinaties zijn en in overleg met zijn fokster. Zelf is hij al lijnteelt 'product', maar juist daarom ben ik erg benieuwd naar wat hij door gaat geven. Duvel lijkt zelf bv niet op z'n vader of moeder, maar weer wel sprekend op zijn opa (W. Kamp '03). De teef waarmee hij nu z'n eerste dekking heeft gedaan heeft haar vorige nest gehad met zijn vader. Vandaar dat de keus voor de fokster op de zoon viel.
Moet nu ook denken aan het monsterlijke nest dat zijn beroemde opa ooit heeft gegeven met dus duidelijk de verkeerde teef (in combi dan!), maar die mensen van de teef wilden perse de W. Kamp hebben voor de verkoop...
En of de teef alleen verantwoordelijk is voor de grote van het nest... ?? Nou, dat vind ik niet helemaal geloofwaardig hoor. Duvel z'n oma bv had ooit x nest met 2 pups en ook x nest van 8 en meer pups... Haar dochter was ook zo wisselvallig met de grote van de nesten die ze gaf. Tja, toch de combi zou ik dan zo denken.

Als iemand nog meer stof heeft om over na te denken voor dat we Duvel misschien weer inzetten als dekhengst... Graag!

De nestgrootte lijkt mij alleen afhankelijk van het aantal rijpe eicellen dat de moederhond tijdens haar loopsheid klaar heeft liggen voor bevruchting; de vaderhond kan nou eenmaal geen eicellen bevruchten die er niet zijn!

Dus vaderhonden hebben geen invloed op nestgrootte, hooguit genetisch op de nestgrootte van de nestjes die zijn nageslacht gaat produceren, maar niet op de grootte van het nestje dat hij verwekt...

willemien schreef:De nestgrootte lijkt mij alleen afhankelijk van het aantal rijpe eicellen dat de moederhond tijdens haar loopsheid klaar heeft liggen voor bevruchting; de vaderhond kan nou eenmaal geen eicellen bevruchten die er niet zijn!

Dus vaderhonden hebben geen invloed op nestgrootte, hooguit genetisch op de nestgrootte van de nestjes die zijn nageslacht gaat produceren, maar niet op de grootte van het nestje dat hij verwekt...

Ik ken anders wel een paar reuen die bij tig teven niet verder scoorden dan 0 tot 2 pups.
Andere reuen gaven dan bij die teven wel normale nesten.
Ben dan toch van mening dat "de combinatie' bepaald hoe groot het nest gaat worden.

Inge O schreef:

Angelique25 schreef:

willemien schreef:De nestgrootte lijkt mij alleen afhankelijk van het aantal rijpe eicellen dat de moederhond tijdens haar loopsheid klaar heeft liggen voor bevruchting; de vaderhond kan nou eenmaal geen eicellen bevruchten die er niet zijn!

Dus vaderhonden hebben geen invloed op nestgrootte, hooguit genetisch op de nestgrootte van de nestjes die zijn nageslacht gaat produceren, maar niet op de grootte van het nestje dat hij verwekt...

Ik ken anders wel een paar reuen die bij tig teven niet verder scoorden dan 0 tot 2 pups.
Andere reuen gaven dan bij die teven wel normale nesten.
Ben dan toch van mening dat "de combinatie' bepaald hoe groot het nest gaat worden.

daar had ik het hierboven net over .

maar dan nog bepaalt de reu dus niet het aantal embryo's/bevruchte eicellen, maar sterven er gewoon vruchtjes af.

Apart dan dat die vruchten dan blijkbaar altijd bij dezelfde reuen afsterven.

Angelique25 schreef:

Inge O schreef:

Angelique25 schreef:

willemien schreef:De nestgrootte lijkt mij alleen afhankelijk van het aantal rijpe eicellen dat de moederhond tijdens haar loopsheid klaar heeft liggen voor bevruchting; de vaderhond kan nou eenmaal geen eicellen bevruchten die er niet zijn!

Dus vaderhonden hebben geen invloed op nestgrootte, hooguit genetisch op de nestgrootte van de nestjes die zijn nageslacht gaat produceren, maar niet op de grootte van het nestje dat hij verwekt...

Ik ken anders wel een paar reuen die bij tig teven niet verder scoorden dan 0 tot 2 pups.
Andere reuen gaven dan bij die teven wel normale nesten.
Ben dan toch van mening dat "de combinatie' bepaald hoe groot het nest gaat worden.

daar had ik het hierboven net over .

maar dan nog bepaalt de reu dus niet het aantal embryo's/bevruchte eicellen, maar sterven er gewoon vruchtjes af.

Apart dan dat die vruchten dan blijkbaar altijd bij dezelfde reuen afsterven.

dit heeft toch ook te maken met de kwaliteit van het zaad? natuurlijk kan een reu niet meer bevruchten als dat er eicellen zijn, maar er zijn idd reuen die niet echt sterk (veel levend) zaad hebben, de meeste visjes halen het dus domweg niet, en vandaar kan het wel degelijk aan een reu 'liggen"dat het een klein nest is

Wederom bedankt, want wederom weer wat geleerd! Logisch dat je als reu idd niet meer kan bevruchten dan wat er is! Voorlopig blijft het ff afwachten of de teef heeft opgenomen...

Toch denk ik dat de reu zeker invloed kan hebben op het aantal puppies. Natuurlijk bepaald in eerste instantie de teef hoeveel te bevruchten eicellen er vrij komen. Maar de sperma-activiteit van een reu is zeer wel van invloed. Als er maar een laag percentage levende zaadjes geloosd worden dan kan het zijn dat er maar een klein aantal eitjes bevrucht worden. En deze activiteit kun je laten testen bij de dierenarts.

We hebben er idd aan gedacht om zijn sperma te laten controleren, maar bij onze DA was het 12 jaar geleden dat ze zoiets hadden gedaan en de fokster vond het niet nodig, die had/heeft er alle vertrouwen in. En ze is niet net bezig in de fok, dus ja.

En het is leuk om te weten wie grote of kleine nesten geeft, maar zeker voor ons nog ff niet belangrijk. Wij willen eerst puppies zien!

bij ons worden bijna alleen jonge reuen gebruikt omdat een reu maar een beperkt aantal keer mag dekken. Lijkt mij geen probleem.

Er zijn bij ons (de CC) nog geen regels aan de dekreuen gesteld. Maakt ook niet veel uit, want Duvel zal waarschijnlijk nooit veel dekken omdat ik alleen 'verbetering' van het ras voor ogen heb en niet lekker veel pups op de wereld zetten.
Zoals het er nu naar uitziet is de teef idd drachtig en heeft Duvel zelfs al een 2e teefje mogen dekken (wederom een teef waar èn zijn vader èn deze x ook zijn opa vreselijk mooi nageschlacht heeft geleverd).

Zelf vind ik dit nu voorlopig echt genoeg en wil ik eerst zien wat en hoe er vererft wordt en of we met deze volgende generatie weer meer HD vrije, knikstaart vrije en andere afwijkings vrije en toch prachtige CC's om verder mee te gaan op de wereld te zetten.

Inge O schreef:

yamie schreef:

Angelique25 schreef:

Inge O schreef: daar had ik het hierboven net over .

maar dan nog bepaalt de reu dus niet het aantal embryo's/bevruchte eicellen, maar sterven er gewoon vruchtjes af.

Apart dan dat die vruchten dan blijkbaar altijd bij dezelfde reuen afsterven.

dit heeft toch ook te maken met de kwaliteit van het zaad? natuurlijk kan een reu niet meer bevruchten als dat er eicellen zijn, maar er zijn idd reuen die niet echt sterk (veel levend) zaad hebben, de meeste visjes halen het dus domweg niet, en vandaar kan het wel degelijk aan een reu 'liggen"dat het een klein nest is

ja, als het gaat om (bijna) onvruchtbare reuen wordt het natuurlijk een ander verhaal.

maar, angelique, al eens bij stilgestaan dat de reuen waar jij het over hebt wel eens drager zouden kunnen zijn van één of andere lethale factor? dan is het helemaal niet apart, maar juist heel logisch dat het telkens bij dezelfde reu gebeurt (en zelfs een reden om hem niet meer in te zetten).

Ja tuurlijk heb ik daarbij stilgestaan en daarom vind ik de bewering de teef bepaald de grote van het nest niet helemaal de lading dekken.